Transcription
Sindirim süreci, çiğnediğinizde ağzınızda başlar. Çiğneme, yiyeceği parçalara ayırırken tükürük yiyecekle karışır. Yutmaya başladığınızda, süreç otomatikleşir. Yemek borunuzdaki kaslar, yiyeceği midenize doğru iter. Halka şeklinde bir kas - alt özofagus sfinkteri olarak adlandırılır - gevşer ve yiyeceğin mideye geçmesine izin verir. Mide, enzimler ve asitler üretir ve mide kasları yiyecek ve sıvıyı sindirim sularıyla karıştırır.
Daha sonra mide, bu yarı akışkan bileşimi, kimus adı verilen, ince bağırsağın ilk bölümü olan onikiparmak bağırsağına yavaşça boşaltır. Pankreas, karbonhidratları, yağları ve proteinleri parçalayan enzimler yapar ve bunları kanallar adı verilen küçük tüpler aracılığıyla onikiparmak bağırsağına iletir. Karaciğer, safra adı verilen bir sindirim suyu yapar. Bu, yağların ve bazı vitaminlerin sindirilmesine yardımcı olur ve onları safra kesesinde depolar.
Yediğinizde, safra keseniz safrayı safra kanalları aracılığıyla onikiparmak bağırsağınıza sıkıştırır. İnce bağırsağın peristaltik hareketleri, yiyeceği sindirim sularıyla karıştırır ve daha fazla sindirim için karışımı ileri iter. Su ve temel besinler, villi adı verilen küçük parmak benzeri çıkıntılar aracılığıyla kan dolaşımına geçer.
Peristaltik hareket devam ettikçe, sindirim sürecinin atık ürünleri kalın bağırsağa doğru hareket eder. Burada daha fazla su emilir. Kalın bağırsağın içindeki bakteriler, kalan besinleri ve materyalleri parçalamaya yardımcı olur. ve atığı sıvıdan dışkıya dönüştürür. Peristaltik hareket, dışkının rektumunuza hareket etmesine yardımcı olur. Anüs, sindirim sisteminin son kısmıdır. 2 inç uzunluğundadır. Anüs, dışkı kontrolünü sağlamada önemli olan sfinkter kasları ile çevrilidir. İçeriğin sıvı, gaz veya katı olup olmadığını bilmenizi sağlar.