Transcription
3 การปฏิบัติสติปัฏฐานคือการรู้ แต่ไม่เป็นหัวใจของสติปัฏฐานในการรับมือเรื่องนี้คือการเห็นจิตตานุปัสสนา การตามเห็นจิตอย่าห้ามความโกรธ พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้ห้ามไม่ให้โกรธ เพราะความคิดเป็นอนัตตาหรือบังคับไม่ได้ ให้รู้ชัดว่าโกรธเมื่อความคิดอาฆาตมาให้มีสติ รู้ว่าจิตมีโทสะก็รู้ชัดว่าจิตมีโทสะ ละความเพลินหรือนันทิ ความคิดอกุศลจะมีพลังได้ต่อเมื่อเราเข้าไปเพลินกับมัน การดึงกลับมาที่ลมหายใจคือการตัดเชื้อไฟไม่ให้ความคิดนั้นรันต่อได้ครับ
4 สรุปแนวทางปฏิบัติ how to หากท่านยังคิดวนเวียนเรื่องที่ผ่านมาแล้วให้ทำตามลำดับนี้ครับ
1. ยอมรับความจริง ยอมรับว่าตอนนี้ใจมันกำลังไปทางอกุศลนะ ไม่ต้องตำหนิตัวเอง
2. หยุดรดน้ำให้วัชพืช การคิดวนคือการรดน้ำให้ความแค้น การดึงมาที่ลมหายใจคือการรดน้ำให้กุศล แม้กุศลจะโตช้ากว่าในช่วงแรก แต่ถ้าทำบ่อยๆ ร่องน้ำกุศลจะค่อยๆ ลึกขึ้นเองครับ
3. สร้างวิหารธรรมให้มีลมหายใจเป็นบ้าน ถ้าเผลอออกจากบ้านไปหาคนท็อกสิค ก็แค่รู้ตัวแล้วเดินกลับเข้าบ้านคือลมหายใจทันที ทำแบบนี้ซ้ำๆ เรียกว่าการฝึกหัด เป้าหมายไม่ใช่การไม่มีความคิดอกุศล แต่เป็นการมีสติที่ไวพอที่จะไม่ไปคลุกกับมันครับ
ในความรู้สึกของท่านตอนนี้ ส่วนที่ยากที่สุดคือการหยุดคิดถึงเหตุผลว่าทำไมเขาถึงทำกับเราแบบนั้นใช่มั้ยครับ เพราะนั่นคือกกับดักที่ทำให้ใจเราไม่ยอมกลับมาที่ลมหายใจ