Transcription
ก่อนที่จะเริ่มลงในรายละเอียดนะครับผม อยากถามทุกท่าน 1 ครั้งนะครับว่าการเลือกตั้งครั้งนี้พวกคุณอยากเห็นประเทศไทยเป็นแบบไหน
ประเทศไทยที่เต็มไปด้วยเรื่องสีเทา เศรษฐกิจโตรั้งท้าย สังคมไทยมีความแตกสลาย คนรุ่นใหม่หมดหวัง คนรุ่นใหญ่หมดแรง ความจนถูกส่งต่อกันรุ่นสู่รุ่นจากรุ่นลูกไปสู่รุ่นโหลน ทุกสถาบันของรัฐมีความเสื่อมถอย คนเก่งย้ายหนี ประเทศนี้มีเฉพาะคนมีสี มีเส้น มีส่วยที่สามารถอยู่รอดได้ ความภาคภูมิใจในชาติของพวกเราแทบไม่มีความหลงเหลือ
หรือคุณอยากจะมองเห็นประเทศไทยเป็นอีกแบบครับ เป็นประเทศที่มีความโปร่งใส เศรษฐกิจที่ก้าวไกลทันโลก สังคมมีความก้าวหน้าและกลมกล่อม ช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนหดแคบลง สมองไทยที่เคยไหลออกไหลกลับเข้ามาสู่ในประเทศ สมองใหม่จากต่างประเทศไหลกลับเข้ามา คนเก่งอยู่ง่าย คนเทาอยู่ยาก สถาบันของรัฐมีความน่าเชื่อถือ ประเทศเพื่อนบ้านเกรงอกเกรงใจประเทศเราครับ และประเทศไทยของเราได้รับการยอมรับในสายตานานาอารยประเทศ
ประเทศไทยแบบนี้เป็นประเทศไทยที่ทุกคนรู้สึกมีความภาคภูมิใจ เพราะพวกเราเดินทางไปไหนก็ไม่อายใครในโลก การเลือกตั้งครั้งนี้นี่แหละครับจะเป็นการเลือกตั้งที่ทุกคนสามารถเลือกได้เอง ว่าคุณอยากจะเห็นประเทศไทยเป็นแบบไหน
คำถามที่สำคัญบนเวทีแห่งนี้ครับ ไม่ใช่คำถามที่บอกว่าการเลือกตั้งครั้งนี้คุณอยากจะเปลี่ยนหรือเปล่า ผมเชื่อว่าทุกคนอยากจะเปลี่ยนครับ แต่คำถามที่สำคัญมากกว่าก็คือ ถ้าหากว่าพวกคุณทุกคนไม่เลือกที่จะเปลี่ยนตอนนี้ คุณจะหลงเหลือประเทศไทยแบบไหนไว้ให้ลูกหลานของคุณต่างหาก
ทุกท่านครับ ผมเชื่อว่าถ้าทุกคนเลือกการเมืองแบบเดิมๆ ท่านก็อาจจะได้หน้าตารัฐบาลแบบเดิม และผมมีความเชื่อมั่นครับว่าถ้าท่านเลือกพรรคประชาชนเรามาชวนกันตั้งรัฐบาลประชาชนไปด้วยกัน รัฐบาลประชาชนที่จะทลายกรอบการเมืองแบบเดิมๆครับ กรอบการเมืองที่นำมาซึ่งโครงสร้างการบริหารแบบเก่า รัฐมนตรีมาจากการแบ่งมุ้งแบ่งโควต้าแบ่งกระทรวงแบ่งอาณาจักรงบประมาณของใครของมัน ไม่ทำงานตามภารกิจของประเทศ มาเป็นโครงสร้างการบริหารแบบใหม่ครับ ที่ทีมบริหารประกอบไปด้วยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถตรงสายและมีเจตจำนงทางการเมืองเป็นตัวตั้ง เจตจำนงในการอาสามารับใช้ประชาชนและมีเจตจำนงแห่งการเปลี่ยนแปลงครับ
[เพลง]