တခြားစကြာဝဠာက နောက်ထပ်ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားကို ရှင်မဟာမောက်ဂလန် ဘယ်လိုတွေ့ဆုံခဲ့တာလဲ

ပရိသတ်တို့ရေ၊ တစ်နေ့တော့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ လက်ဝဲယံတန်ခိုးစံ အဘိညာဉ်တွေမှာ အထွတ်အထိပ်ရောက်တော်မူတဲ့ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလန်ဟာ သာယာလှတဲ့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ကြီးရဲ့ အရိပ်မှာ သီတင်းသုံးနေခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ဘုန်းတော်ကြီးမြတ်တော်မူတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ လောကဓာတ်တွေရဲ့ အတိုင်းအစာမရှိခြင်း၊ အနန္တဖြစ်ခြင်း၊ အဆုံးအစာမရှိ ကန့်သတ်ချက်မဲ့ခြင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တရားဒေသနာတော်တွေကို ကိုဟောကြားလိုပြီးစဖြစ်တာပေါ့။

မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲမှာ အနားသက်မရှိတဲ့ စင်္ကြာဝဠာကြီးတွေအကြောင်း၊ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တရက်လည်း ပတ်နေတဲ့ စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာတွေအကြောင်း၊ ပြီးတော့ အဲဒီစကြာဝဠာတွေမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်နေ၊ ကိုယ်ပိုင်သာ၊ ကိုယ်ပိုင်သတ္တဝါတွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ အသီးသီးရှိကြပုံကို အသေးစိတ်ဖော်ညွှန်ဟောကြားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

တရားနာပရိသတ်အများစုအတွက်ကတော့ ဒီစကားလုံးတွေဟာ ကိုယ်တိုင်တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးမဲ့ ဝေးလံလာတဲ့ တိုက်ကြီးတစ်ခုရဲ့ မြေပုံကို လက်ခံလိုက်သလိုမျိုး ယုံကြည်ခြင်းသက်သက်နဲ့ပဲ ရင်ထဲခံယူလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဗြဟ္မာပြည်နဲ့ ပိတ်တာဘုံတွေဆီကို စိတ်အာနုဘော်နဲ့ အကျဉ်းချိန် လှည့်လည်သွားလာဘူးသာဖြစ်တဲ့ မောဂ္ဂလန်အရှင်သူမြတ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အဲဒီမေးခွန်းဟာ အမြစ်တွယ်သွားခဲ့ရရှာတဲ့ ပရိသတ်တို့ရေ။ အရှင်မြတ်ဟာ ဒီအရာကို ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ထင်ထင် မြင်တွေ့လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ စကြာဝဠာကြီးရဲ့ အဆုံးအစကို သွားပြီး ရှာဖွေလိုတယ်၊ သို့မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံး မိမိရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားကို အဆုံးစုံအထိ တုံးပို့ဆန်းသပ်ပြီး နောက်မှာ တိကျတဲ့ အဖြေတစ်ခုနဲ့အတူ ဘုရားရှင်ထံ ပြန်လာလို့တဲ့ ဆန္ဒပြလာခဲ့တာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ ညနေခြမ်းရဲ့ စိတ်ငြိမ်တဲ့အချိန် ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အရှင်သူမြတ်ဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင်တော်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး ခွင့်ပန်တော်မူပါတယ်။ သဗ္ဗေညုမြတ်စွာဘုရားရှင်ကတော့ မိမိရဲ့ အဂ္ဂသာဝကကြီးကို အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ် အချိန်ကာလအားလုံးကို ငုပ်ငိုကြည့်ရှုနိုင်တဲ့ ကရုဏာမျက်ဝန်းကြီးတွေနဲ့ ကြည့်တော်မူပြီးတော့မှ "လန်းသင်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သင်နေတဲ့ အရာ၄ မိန့်တော်မူလိုက်ပါတယ်။"

အရှင်သူမြတ်တော့ ထိုစကားတော်ကို မိမိ အပြည့်အဝ နားမလည်သေးတဲ့ တရားဒေသနာတစ်ခုအဖြစ် သဘောပေါက်လျက် ဘုရားရှင်ကို ရိုသေစွာ ရှိခိုးဦးချပြီးတော့ ခရီးစစ်ပြင်ဆင်ဖို့ ကြယ်တာရာတွေ စုံလင်စွာ လင်းလက်နေတဲ့ တိတ်ဆိတ်လှတဲ့ သန်းခေါင်ယံအချိန် ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ မောကလန်အရှင်သူများဟာ မြေပြင်ပေါ်မှာ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်မူလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွမ်းကျင်လှတဲ့ ရေကူးသမားတစ်ယောက်ဟာ မိမိနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်တဲ့ ရေကန်ထဲကို အသာယာ ဆင်းသက်လိုက်သလိုမျိုးပဲ အရှင်သူမြတ်ဟာ စတုတ္ထဆန်သို့ အဆင်ပြေပြေသမာပတ်ဝင်စားတော်မူလိုက်ပါတယ်။ ထိုမှတစ်ဆယ် စိတ်အာရုံကို ဝေမန်သိဒ္ဓိပေးသို့ လှည့်လိုက်ပြီး မိမိရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို သန့်စင်တဲ့ စိတ်အယ်ရင်တစင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အဓိဌာန်ပြုတော်မူလိုက်တာပေါ့။

ပရိတ်သတ်တို့ရဲ့ အရှင်သူမြတ်ရဲ့ သွားပုံလာပုံက မျက်တိကောင်လေကို ခပ်ပြီး ပျံသန်းသလိုမျိုး ပျံသန်းတာမဟုတ်ဘူးနော်။ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတော့ သံမာတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ဟာ ဆန့်တန်ထားတဲ့ လက်မောင်းကို ဝုန်းခနဲ ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းလိုက်သလိုမျိုး စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာတွေကြားမှာ ရှိတဲ့ အကွာအဝေးကြီးကို ကြုံပြစ်လိုက်တဲ့ အဓိဌာန်တန်ခိုးအဟုန်နဲ့ ရွေ့လည်ရတာဖြစ်ပါတယ်။

မစိတမိတ်အတွင်းမှာပဲ အောက်ခြေက ဇေတဝန်မြေပြင်ကြီးဟာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကျယ်တာရာတွေကြားမှာ ရှိတဲ့ ကြီးမားကျယ်ပျော်လှတဲ့ ဟာဟေ့။ မစိတမိတ်အတွင်းမှာပဲ အောက်ခြေက ဇေတဝန်မြေပြင်ကြီးဟာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကျယ်တာရာတွေကြားမှာ ရှိတဲ့ ကျယ်ပျော်လှတဲ့ ဟာပြင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ အကာသည် ပြေးဝင်သွားပါတော့တယ်။

အရှင်သူမြတ်ဟာ သံဖတ်တံတိုင်းကြီးတွေ ဝန်းရံထားပြီး မဟာကျွန်းကြီးတွေနဲ့ သမုဒ္ဒရာတွေရှိနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့အာကာသရဲ့ ရေစက်တစ်စက်များသာရှိသေးတဲ့ ပထမဆုံး စကြာဝဠာကမ္ဘာကို ကိုအမြန်ဖြတ်သန်းခဲ့။ အရှိန်မလျော့ခဲ့ပါဘူး၊ ဘယ်နေရာမှာမှလည်း မရပ်နားခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလိုမျိုး ထူးဆန်းလှတဲ့ စကြာဝဠာစနစ်ပေါင်း ရဂဏန်း၊ ထို့နောက် ထောင်ဂဏန်း မကို ဆက်တိုက်ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီ စကြာဝဠာတစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်နတ်ပြည်၊ ကိုယ်ပိုင်လူ့ပြည်၊ ပိုင်ငရဲပြည်တွေနဲ့ အပြည့်အိတ်ဆုံးရှိကြတဲ့ စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာကြီးတွေဖြစ်ကြတာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ သွားရင်းသွားရင်း အရည်အတွက်ကို ဒီလိုနဲ့ သွားရင်းသွားရင်း အရည်အတွက်ကို စနစ်တကျ မှတ်သားထားဖို့အတွက် မောဂ္ဂလန်အရှင်သူမြတ်ဟာ မိမိရဲ့ ခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ အိတ်ထဲကို လက်လှမ်းလိုက်ပြီး မုန်ညှင်းစေလေးတစ်စေကို ထုတ်ယူလိုက်။ တကယ်တော့ အရှင်မြတ်ဟာ မထွက်ခွာခင်တုန်းက အိတ်ထဲမှာ မုန်ညှင်းစေပေါင်း တစ်ထောင်တိတိ ထည့်လာခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

ပထမဆုံးသော စင်္ကြာဝဠာတစ်ထောင်ရဲ့ အနားသက်စီကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အမှတ်အသားတစ်ခုအနေနဲ့ အဲဒီမုန်းရင်းစစ်လေးတစ် ပထမဆုံးသော စင်္ကြာဝဠာတစ်ထောင်ရဲ့ အနားသပ်စီကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အမှတ်အသားတစ်ခုအနေနဲ့ အဲဒီမုန်းရင်းစေ့လေးတစ်စေ့ကို လဟားပြင်ကြီးထဲသို့ လွှတ်ချလိုက်ရာ အဲဒီအစိတ်အလေးဟာ အာကာသွတ်လပ်စွာ လွင့်မျောကြံခဲ့တာပေါ့။

အဲဒီလိုနဲ့ မောက်ကလန်အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ စင်္ကြာဝဠာရဲ့ အဆုံးအစကို ရှာဖွေဖို့ အနန္တအား အာကာသတဲ့ ဆီသို့ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြီးတော့ဘဲ ကြွမြန်းတော်မူခဲ့ပါတော့တယ်။ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ကြွမြန်းနေတဲ့ နဲ့ မောဂ္ဂလန်အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ ဒုတိယမြောက် စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာတစ်ထောင်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါမှာလည်း နောက်ထပ် မူဇော်အစိတ်တစ်စိတ်ကို အမှတ်အသားအဖြစ် လပြည့်နဲ့ လွှတ်ချင်။ ထို့အတူပဲ တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက် စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာပေါင်းများစွာ ဆီမှာလည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို အမှတ်သားပြုခဲ့တာပေါ့။

တကယ်ကို စိတ်ကူးလိုတာကို မရနိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားလှတဲ့ ဒီခရီးစဉ်ကြီးရဲ့ လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားမူ စောစစ်လေးတွေဟာ အရှင်သူမြတ်ရဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေကြားထဲ တကယ်ကို စိတ်ကူးလိုတာတောင် မရနိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားလှတဲ့ ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားမူ စောစစ်လေးတွေဟာ အရှင်သူမြတ်ရဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေကြားထဲကနေ တစ်စိတ်ပြီးတစ်စိတ် ကြလို့ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။

အရှင်သူမြတ်ဟာ ထူးဆန်းအံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပါ။ တချို့ စကြာဝဠာတွေကတော့ နေမင်းကြီးတွေ ပြလွင့်တောက်ပေးပြီး သမုဒ္ဒရာတွေက ဝင်ရောက်တောက်လို့ သတ္တဝါတွေဟာလည်း တကယ့် မီးလျံတံတိုင်းကြီးတွေ တွေလို ရွေ့လျားနေကြတာမျိုးပေါ့။ တချို့ကျတော့လည်း နယ်မင်းတွေလုံးဝပျောက်ကွယ်ပြီး အမှောင်ထုအတိဖြစ်နေတဲ့ စင်္ကြာဝဠာတွေဖြစ်နေပြန်ရော။ တချို့ စကြာဝဠာတွေမှာ ကျတော့လည်း နင့်မင်းအများအပြားဟာ နေကွေစန်းကျယ်လှတဲ့ ပတ်လမ်းတွေနဲ့ လှည့်ပတ်နေကြတာကြောင့် အလင်းရောင်ဟာ အလွန်ကို စူးရှာပါတယ်။

အဲဒီလိုနဲ့ သွားရင်းသွားရင်း အချိန်ဆိုတဲ့ အရာကလည်း လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့လိုသွားခဲ့ပါပြီ။ အရှင်သူ အရှင်သူမြတ်ရဲ့ စိတ်အာနုဘော်ဟာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှပေမဲ့ အဆုံးမရှိပြတဲ့ စကြာဝဠာကိန်းဂဏန်းတွေရဲ့ ပစ္စည်းမှုကိုတော့ စတင်ပြီး ခံစားလာရပါပြီ။ ပူဇောစစ်ပေါင်း တစ်သိန်းလွှတ်ချပြီး တစ်သန်းလည်း ပြည့်သွားခဲ့ပြီး ခါးက အိမ်လေးထဲမှာတော့ မူဇော်ဆယ်တွေ မရှိတော့ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ ကြားလှပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အရှင်သူမြတ်ဟာ စိတ်အဓိဌာန်တန်ခိုးစွမ်းအားနဲ့ပဲ စစ်တွေကို အဆုံးမရှိ ထပ်မံပွားများ မျှစေပြီး အိတ်ထဲ ပြန်လည်ဖြည့်တင် ရှေ့သို့ ဆက်သွားခဲ့။ သို့သော်လည်း စကြာဝဠာကြီးကတော့ အဆုံးမရှိဘဲ စက်တမ်းနေဆဲပင်ဖြစ်ပါတယ်။

ထိုအခါမှာတော့ အာကာသဟင်းလင်းပျဉ်းကြီးရဲ့ သဘာဝဟာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စတင်ပြီး ပြောင်းလဲလာပါတော့။ အခု အရှင်သူမြတ် ကြုံတွေ့နေရတဲ့ စကြာဝဠာကမ္ဘာတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ မူလစင်္ကြာဝဠာနဲ့ နှိုင်းယှဥ်လိုက်ရင် စိတ်ကူးလို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် အစမတန် ကြီးမွမ်းလွန်း။ အခု အရှင်သူမြတ်ခြုံတွေ့နေရတဲ့ စကြဝဠာကမ္ဘာတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ မူလစင်္ကြာဝဠာနဲ့ နှိုင်းယှဥ်လိုက်ရင် စိတ်ကူးတောင် မရနိုင်လောက်အောင် အစမတန် ကြီးမွှားလွန်လာ။

ပထမဆုံး တွေ့လိုက်ရတဲ့ အရပ်ရောင်ကတော့ အရှင်သူမြတ်ရဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဝါလွှမ်းခြုံထားတဲ့ နေမင်းကြီးပဲဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းဟာ တကယ့်ကို အသက်ရှူရပ်လောက်အောင် ကြီးမားလွန်းလှတဲ့ မီးလျှံတံတိုင်းကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။ အဲဒီ နေမင်းကြီးကို ကျောဖြတ်ပြီးတဲ့ နောက်တောင် မှ ၎င်းဟာ တကယ့်ကို အသက်ရှူရပ်လောက်အောင် ကြီးမားလွန်းလှတဲ့ မီးလျှံတံတိုင်းကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။ အဲဒီ နေမင်းကြီးကို ကျောပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အဲဒီဘုံက တောင်တန်းကြီးတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ ဇာတိစင်္ကြာဝဠာတစ်ခုလုံးနီးပါး အရွယ်အစားနေပြီး သမုဒ္ဒရာကြီးတွေဆိုရင်လည်း မိမိတို့ရဲ့ ကမ္ဘာမြေပေါင်းတစ်ထွေလေယံကို အလွယ်တကူ ဝါးမျိုပြင်နိုင်လောက်တဲ့ အထိ ကျယ်ပြောလှတဲ့ အရပ်ဒေသကြီးကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာ။

တွေဟာလည်း တကယ့်ကို ဘီလူးကြီးတွေလိုမျိုး အင်ရာမှ ဒုတိကြီးတွေနဲ့ ကြီးမားလာပါတယ် လူတစ်ယောက်လဲ ကို အရှင်သူမြတ်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုလူရဲ့ ထွန်ုပ်ဆွဲလိုက်လို့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မြေပြင်အကြောင်းဟာ မိမိတို့ကမ္ဘာရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး သမုဒ္ဒရာကျောက်ကြီးတက်ပင် ပိုပြီးတော့တောင် နှစ်ရှိုင်းနေပါသေးတယ် အဲဒီလူက ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကြွလိုက်တဲ့အခါ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လေအဟုန်ဟာ မိမိတို့ရဲ့ မဟာ ဟာကျွန်းကြီးတွေကို ဂဏာရတစ်ခုလိုမျိုး ဝုန်းငဲပြောင်သတိမ်းခွာစေနိုင်လောက်တဲ့ အထိ ပြင်းထန်လာတာပေါ့။

ပရိသတ်တို့ရဲ့ မိမိတို့ ဇမ္ဗူဒီပါးကျွန်းမှာတော့ အမြင့်ဆုံး အထည်ဝါဆုံး ဖြစ်တဲ့ ဝေါဂလန် အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ ဤ ကြီးမားလွတ်လှတဲ့ ဘုံဘိမာန်ကြီးထဲမှာတော့ တကယ့် အမြူမှုန်ဖြုတ်တန်းတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုပြီးတော့ သေးငယ်လို့ နေပါတော့။ ခရီးစဉ်က အလွန်လံလွန်းလို့ ပင်ပန်းနွမ်းနဲ့ပြီး လမ်းစာတွေ ပျောက်ဆုံးနေပေမဲ့လည်း မိမိရဲ့ ရင် ခရီးစဉ်က အလွန်လံလွန်းလို့ ပင်ပန်းနွမ်းနေပြီး လမ်းစာတွေ ပျောက်ဆုံးနေပေမဲ့လည်း မိမိရဲ့ ရင်ထဲက မူလမေးခွန်းက တွန်းအပ်ပေးနေဆဲဖြစ်တာကြောင့် မဂ္ဂလန်အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ ရှေးသို့ ပဲ ဆက်လက်တိုးဝင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ အရှင်သူမြတ်ဟာ နောက်ထပ် စကြာဝဠာတစ်ခုထဲကို ထပ်မံဝင်ရောက်ခဲ့ရာ အိုဒီ စင်္ကြာဝဠာကြီးဟာ အတိုင်းအစာမရှိ ကြီးမားလွန်းလာတာကြောင့် အရှင်သူမြတ်ရဲ့ အရာရာကို မြင်နိုင်တဲ့ ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိမ့်မျက်စိနဲ့တောင် မှ မှရင်းရဲ့ အနားသပ်ကို လုံးဝမမြင်နိုင်တော့ပါဘူး။ အောက်ခြေမှာတော့ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ အဆုံးမရှိ ဆန့်တန်းနေတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ တည်ဆောက်ပုံကြီးတစ်ခုရှိနေပြီး ၎င်းဟာ မန်ချက်တစ်ခုလိုမျိုး ချောမွှတ်တောက်ပြောင်းနေတဲ့ သံမဲရောင်ကျောက်ကမ္ဘာကြီးနဲ့ တူလာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ၎င်းဟာ သာမန်ကျောက်က မဟုတ်ပါဘူး ပရိသတ်တို့ရေ။

၎င်းဟာ အဲ့ဒီပုံက မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ သပိတ်တော်ကြီးတစ်ခုရဲ့ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ၎င်းဟာ သာမန်ကျောက်က မဟုတ်ပါဘူး ပရိသတ်တို့ရေ။ ၎င်းဟာ အဲ့ဒီပုံက မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ သပိတ်တော်ကြီးတစ်ခုရဲ့ နှုတ်ခမ်းဝါဖြစ်ပါတယ်။ ထို သပိတ်ကြီးရဲ့ အတွင်းပိုင်းဟာ ကျွန်မတို့က glလက်စီးတစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ ထည့်ထားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှတာပေါ့။ ထို သပိတ်တော်ကြီးကို ဝန်းရံပြီးတော့ ရွေ့လျားနေတဲ့ တောင်ကြီးတွေလိုမျိုး မြင့်မားထည်ဝလာတဲ့ သံဃာတော်ကြီးတွေဟာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တော်မူနေကြပါတယ်။ ၎င်းတို့ရဲ့ ရဲ့ သင်္ကန်းတော်တွေဟာ လှပတဲ့ နေဝင်းစည်းစာရောက်ရှိပြီး ၎င်းတို့ တရားဓမ္မတွေကို စည်းဝေးကြားတော်မူတဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသံတွေဟာ လေးဟာပြင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှာ တကယ့် မိုးချိုး အကြိမ်ကြိမ် ချိန်းသန်ကြီးလိုမျိုး ဟိန်းထွက်သွားတော့တာပါ။

မောက္ကလန်အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ ထို ကြီးမားလာတဲ့ သပိတ်တော်ကြီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းဝါအပေါ်သို့ မင်းသားစွာ ဆင်းသက်တော်မူလိုက်ပါတယ်။ အရှင်မြတ်ဟာ ထို သပိတ်နှုတ်ခမ်းပြင်ပေါ်မှာ တကယ့် မြူ မှုတစ်ဆင့်တစ်ထောင် ပို့ပြီး သေးငယ်နှင့် ရှာတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာ ထိုဘုံရှိ ဘီလူးကြီးတွေလို ကြီးမားလှတဲ့ သံဃာတော်ကြီးတွေက အောက်ကို မျက်လှချပြီး ငုံ့ကြည့်ကြရာ သံဃာတော်တစ်ပါးဟာ သပိတ်နှုတ်ခမ်းမော်က သေးငယ်လှတဲ့ ဖြစ်သည်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပါတယ်။ ထို သံဃာတော်ကြီးဟာ ရှေ့ကို ကောင်းလိုက်ပြီး ကြီးမားလှတဲ့ မျက်လုံးတော်ကြီးနဲ့ ထို သေးငယ်လာတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်းနဲ့ မိမိရဲ့ သတင်းသုံးဖော်တွေကို လှမ်းပြီးတော့ မိုးချိန်သန် ကြည့်လို့ ဟိန်း၍ ဆိုလိုက်ပါတော့တယ်။

"ငါ့ရှင်တို့၊ ငါတို့ ဆရာသမားရဲ့ သပိတ်နှုတ်ခမ်းဝါပေါ်မှာ သေးငယ်တဲ့ အင်းစက်ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင် ရှိနေပါလား ကြည့်စမ်း။ ဖန်ခရုံ သင်္ကန်းအရောင်လေးလည်း ရှိတယ်လို့။" ဘာမှ မသိရှာဘဲ ဝက်ဆိုလိုက်ပါတော့တယ်။ အဲဒီလိုလည်း ပြောလိုက်ရော နောက်ထပ် သံဃာတော်တစ်ပါးကလည်း ဘာလဲဆိုတာ သေချာ မြင်ရအောင် အနိကပ် ငုံ့ကြည့်ပြီးတော့ "တစ်စုံတစ်ခုသော သတ္တဝါဖြစ်ပုံရပါတယ် ကြည့်ရတာ သေးငယ်တဲ့ နတ်သားတစ်ပါးလာ လား မသိဘူးနော်။" လို့ အချင်းချင်း တီးတို့ ဆိုကြပြန်တာပါ။

ပရိသတ်တို့ရေ၊ အဲဒီဘုံရဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကတော့ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအနှံ့ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပျန့်ပွားနေတဲ့ တကယ့် တောင်ကြီးတစ်လုံးလိုထဲ ထည့်ဝါခံထားလှတဲ့ သဗ္ဗေညုမြတ်စွာဘုရားဖြစ်တော်မူပါတယ်။ အဲ့ဒီ ဘုရားရှင်ဟာ မျက်မှောက်တော်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး အသံတော်က အလွန် ငြိမ်သာလှပေမယ့်လည်း သဗ္ဗေညုတဉာဏ်တော်၏ အရှိန်အဝါ အပြည့်အဝ ပါရှိတဲ့ အသံတော်ကြီးနဲ့ သူ့ကို ကို "အင်းစက်ပိုးကောင်လို့ မခေါ်ကြနဲ့။ ဒါဟာ ဝေးလံပြီး သေးငယ်လာတဲ့ စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာက ကြွလာတဲ့ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဂ္ဂသာဝက ဖြစ်တော်မူတဲ့ မဟာမောဂ္ဂလန် အရှင်မြတ်ဖြစ်။ သူဟာ တန်ခိုးအဘိဉာဉ်ကြီးမားလှတဲ့ ရဟန္တာရှင်မြတ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး စင်္ကြာဝဠာရဲ့ အဆုံးအစကို ရှာဖွေဖို့ ဒီနေရာအထိ ခရီးလာခဲ့တာဖြစ်။ သူ့ကို ရိုသေလေးမြတ်မှု ပြုကြကုန်လော့။" လို့ မိန့်တော်မူလိုက်ပါတော့တယ်။

ဒီအခါမှာတော့ အဲဒီဘုံက ကြီးမားလာတဲ့ သံဃာတော် ဒီအခါမှာတော့ အဲဒီဘုံက ကြီးမားလာတဲ့ သံဃာတော်ကြီးတွေအားလုံးဟာ တအံ့တစ်ညည်းညူလိုက်ကြတာပေါ့။ သူတို့ရဲ့ မိုးချိန်းသံကြီးလို့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသက်ရှုသံလှိုင်းကြီးတွေဟာ လေတူထဲမှာ တကယ်ကို ပင်လယ်လှိုင်းတပို့တွေလိုမျိုး ဝုန်းလှိုင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပါတယ်။

သပိတ်နှုတ်ခမ်းဝမှာ ရပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ မောက္ကလန်အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာလည်း ထို စကြာဝဠာမြတ်ဘုရားရှင်ရဲ့ ရှေ့တော်မောင်မှ ရိုသေစွာ ဦးချဝတ်တွားတော်မူလိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန် အချိန်မှာ အရှင်မြတ်ဟာ မိမိကိုယ် အလွန်တရာ နှိမ့်ချမိတဲ့ စိတ်လှိုင်းတစ်ခုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရတာပေါ့။ ဒါဟာ မိမိကိုယ်ကို သေးငယ်လွန်းလို့ သိငယ်စိတ်ဝင်သွားတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူးနော် ပရိသတ်တို့ရေ။

မိမိအား စိုက်ထုတ်ခဲ့ရတဲ့ ခရီးစဉ်တွေ၊ အမှတ်အသားပြုခဲ့တဲ့ ပူဇောစစ်တွေနဲ့ ရေတွက်မှုတွေ အားလုံးဟာ တကယ့် မဟာမိုအောင်ကြီးကို မြေပုံဆွဲဖို့ ကြိုးပမ်းနေတဲ့ ပရွဲ့စိတ်လေးတစ်ကောင်ရဲ့ အားထုတ်မှု မျှသာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ရင်ထဲကနေ စက္ခနဲ လင်း ဒါဟာ မိမိကိုယ်ကို သေးငယ်လွန်းလို့ သိငယ်စိတ်ဝင်သွားတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူးနော် ပရိသတ်တို့ရေ။ မိမိအား စိုက်ထုတ်ခဲ့ရတဲ့ ခရီးစဉ်တွေ၊ အမှတ်အသားပြုခဲ့တဲ့ ပူဇောစစ်တွေနဲ့ ရေတွက်မှုတွေ အားလုံးဟာ တကယ့် မဟာမိုဏတောင်တန်းကြီးကို မြေပုံဆွဲဖို့ ကြိုးပမ်းနေတဲ့ ပရွတ်စိတ်လေးတစ်ကောင်ရဲ့ အားထုတ်မှု မျှသာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ရင်ထဲကနေ စက္ခနဲ လင်းလင်း ထင်ထင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး အသိအမှတ်ပြုမိသွားတာဖြစ်ပါတယ်။

ထို စင်္ကြာဝဠာကြီးရဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ မောဂ္ဂလန်အရှင်သူ သူမြတ်ရဲ့ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် သိရှိစိတ်ဝင်စေမယ့် အသားတော်ကြီးနဲ့ ပဲ ဆက်လက် မိန့်ကြားတော်မူပြန်ပါတယ်။ "ငါ့ရှင်၊ သင်ပင်ပန်းနွမ်းနဲ့ နေပြီး သင်ကြီးကို ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီ။ ဒါပေမယ့် သင်ဟာ လမ်းခရီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်မျှကိုတောင် မရောက်သေးဘူး။ စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာတွေ ဆိုတာ အစလည်း မရှိ အဆုံးလည်း မရှိတဲ့ အနန္တဖြစ်တယ်။ ဘယ်လောက်ပဲ တန်ခိုးနဲ့ ခရီးနေ ယင်းတို့ရဲ့ အဆုံးအစာကို ဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်ဘူး။ ယခု ပြန်ကြွပါလော့။ ပြီးတော့ တော့ စကြာဝဠာရဲ့ အဆုံးအစကို သွားခြင်းဖြင့် မတွေ့နိုင်ဘူးလို့ သင့်ရဲ့ ဆရာသခင်ထံ လျှောက်ထားလော့။" လို့ မိန့်တော်မူပါတယ်။

ထိုအခါမှာတော့ ကြီးမြတ်လာတဲ့ စင်္ကြာဝဠာဘုရားရှင်ဟာ မိမိရဲ့ ဖန်ဆင်းထားတဲ့ လက်ဘဝတော်ကြီးကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းတော်မူလိုက်ပါတယ်။ ပရိသတ်တို့ရဲ့ ထို လက်ဘဝတော်ကြီးဟာ မှောက်ကလန်အရှင်မြတ်ရဲ့ မူလကမ္ဘာပေါင်း ၁၀၀၀ ကျော်တောင် အသာအရာစက်ဝင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလာတာပါ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ တောက်ပလင်းလှတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုဟာ မောက္ခလန်အရှင်မြတ်ကြီးကို လာရောက်ထိတွေ့လိုက်ပြီး မထေရ်မျက်ကြီးဟာ မိမိ အလွန်တရာ အားစိုက်ထုတ်ကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ အာကာသစ္စေထလမ်းကြောင်းကြီးတွေက တစ်ဆင့် နောက်ဘက်သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံရတာကို ခံစားလိုက်ရပါတော့တယ်။

အဲဒီလိုနဲ့ ပရိသတ်တို့ရဲ့ ရေတွက်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလာတဲ့ ပူဇောစစ်အမှတ်အသာတွေဟာ အရှင်မဟာမောက္ကလန် အဲ့ဒီလိုနဲ့ ပရိသတ်တို့ရဲ့ ရေတွက်လို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလာတဲ့ ပူဇောစစ်အမှတ်အသာတွေဟာ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလန် မထေရ်မြတ်ကြီးရဲ့ ဘေးကနေ ပြောင်းလဲလာတဲ့ ဖြတ်သန်းသွားကြပါတော့တယ်။ စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာကြီးတွေဟာလည်း တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရုပ်ချင်းကျွန့်ဝင်သွားကြပြီး လင်းလှန်နေတဲ့ နေ့မင်းကြီးတွေဟာလည်း အရှိန်ပြင်းနဲ့ အလင်းနက်တွေ အပြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရာ ရှာပါတယ် ပြီးတော့ နှလုံးခုန်သံတစ်ချက်အတွင်းမှာပဲ ပဲ အရှင်သူမြတ်ဟာ သာယာအေးမြလှတဲ့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်ကြီးရဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ အကောင်းပကတိအတိုင်း ပြန်လည်ရပ်နေတာကို တွေ့ရှိလိုက်ရပါတယ်။

ကောင်းကင်ရံမှာလည်း သောက်ကြာကျယ်ကြီးဟာ ဘာမှ မပြောင်းလဲပဲ လင်းလက်နေဆဲဖြစ်ပြီး တကယ့်ကို အချိန်တစ်စုံတရားမျှ ပေကုန်ဆုံးမသွားခဲ့သလိုပါပဲ။ အရှင်သူမြတ်ဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံတော်သို့ ချက်ချင်းပဲ ချဉ်းကပ်တော်မူပါတယ်။ သဗ္ဗေညုမြတ်စွာဘုရားရှင်ကတော့ မိမိရဲ့ ကျောင်းတော်အာရုံတွင်းမှာ တင် လောကခပ်သိမ်းကို သိမြင်တော်မူလျက် ငြိမ်သက်စွာ သတင်းသုံးနေတော်မူတာပေါ့။

လမ်း အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ နဖူးပြင်ကို မြစ်ပြင်မှ အသာယားတိုက်ပြီး ဝတ်တွားရှိခိုးတော်မူလိုက်ပါတယ်။ "အရှင်ဘုရား" လို့ အရှင်သူမြတ်က ကြောက်ရွံခြင်းကြောင့်ပဲ အလွန်တရာ အံ့ဩချီးကျူးမိခြင်းကြောင့် တုံနေတဲ့ အသံနဲ့ လျှောက်ထားရှာပါတယ်။ "မြတ်စွာဘုရား၊ မိန့်တော်မူတာ တကယ့်ကို မှန်လှပါဘုရား။ စကြစား အစမရှိ အနန္တဖြစ်ပါတယ် ဘုရား။ တပည့်တော်ရင်းရဲ့ အနားသတ် အဆုံးအစာကို ဘယ်လိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ တပည့်တော်ဟာ စိတ်ကူးလို့တောင် မရတဲ့ ဒီ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးထဲက သဲဗွင်းတပွင့်တက်ပင် ပိုပြီး သေးငယ်လာပါတယ် ဘုရား။" လို့ ရိုသေစွာ လျှောက်ထားလိုက်ပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ ရေပြင်ပေါ်မှာ ထင်ဟပ်နေတဲ့ လမင်းကြီးလိုမျိုး တကယ့်ကို တည်ငြိမ်လှတဲ့ မျက်နှာတော်နဲ့ ပြုံးတော်မူပြီးတော့ မှ လန်ကြောင့် မလို့ "ငါဘုရားဟာ မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ ရေပြင်ပေါ်မှာ ထင်ဟပ်နေတဲ့ လမင်းကြီးလိုမျိုး တကယ့်ကို တည်ငြိမ်လှတဲ့ မျက်နှာတော်နဲ့ ပြုံးတော်မူပြီးတော့ မှုကလန်ဒါကြောင့် မို့လို့ ငါဘုရားဟာ တရားလမ်းစဉ်ကို အကာသဟင်းလင်းမြင်တဲ့ ခရီးနေတဲ့ ခရီးစဉ်တစ်ခုအနေနဲ့ မဟောကြားခြင်းဖြစ်တယ်။ လောကရဲ့ အဆုံးအစကို လမ်းလျှောက်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်စေ ဖြတ်သန်းခြင်းဖြင့် ဘယ်လို တန်ခိုးအဘိဉာဏ်နဲ့ ဖြစ်စေ မရောက်နိုင်ဘူး။ သို့သော်လည်း လောက လောကရဲ့ အဆုံးအစာကို မရောက်ဘဲနဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခရဲ့ အဆုံးအစကို မရနိုင်ဘူးလို့ ငါဘုရား ကြေငြာတော်မူတယ်။ သို့သော် အဝန်းအဝိုင်းအားဖြင့် သန္တမျှသာရှိပြီး မှတ်သားမှု စိတ်ဝိဉာဉ်နှင့်တကွ ဖြစ်သော ဤ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌သာလျှင် လောကလောက၏ ဖြစ်ကြောင်း သမုဒ္ဒယ လောက၏ ချုပ်ငြိမ်းရာ နိရောဓာတ် လောကချုပ်ငြိမ်းရာသို့ ရောက်ကြောင်း အကျင့် ပဋိပဒါတို့ကို ငါဘုရား ကြေငြာတော်မူတယ်။ သင်ဟာ နေမင်းမှောက်မရေ မတွက်နိုင်အောင် ကျော်လွန်ပြီး ခရီးနေခဲ့ပေမယ့် သင်္ရှာတွေ့နေတဲ့ အိမ်စစ်အိမ်မှန်ကတော့ ဒီနေရာမှာ တင်ရှိနေတာဖြစ်တယ်။" လို့ သံဝေဂတရားတော်ကို မိန့်ကြားတော်မူလိုက်ပါတော့တယ်။

ပရိသတ်တို့ရဲ့ မောက္ခန်အရှင်သူမြတ်ကြီးဟာ ယခင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသေးတဲ့ တကယ့် ပြည့်စုံမှုမျိုးနဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးမြတ်တော်မူတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကရော ဟိတသာနတ်သားအား ဟောကြားတော်မူခဲ့ဘူး ဆိုတဲ့ ထို ဒေသနာတော်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့ပါတယ်။ အရှင်မြတ်ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ဘုရားရှင်ကို ရိုသေစွာ ရှိခိုးဦးချပြီး ဆုတ်ခွာခဲ့ရာမှာတော့ မိမိရဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးဟာ ဘက်လိုက လက်စီ ဘက်လိုစင်္ကြာဝဠာက မှ မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ စိတ်ညစ်ညွေနဲ့ ပြည့်နေလို့ နေပါတော့တယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ လက်ဝဲရန် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလန် မထေရ်မြတ်ကြီးဟာ အနန္တတရားရဲ့ အနားသတ်ကို ထိတွေ့ဖို့ လက်ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီးတဲ့ နောက် လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးသော စင်္ကြာဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးဟာ မိမိရဲ့ ရင်အတွင်းထဲမှာ လှည့်လည်နေတဲ့ ထွက်သက်ဝင်သက် လေ့အဟုန်လေးထဲမှာပဲ တကယ့်ကို အေးချမ်းစွာ တည်ရှိနေတယ် ဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပါတော့တယ်။

ကဲ ပရိသတ်တို့ရဲ့ အခု ကျွန်မတို့ နားဆင်ခဲ့ရတဲ့ အံ့ဩစန်းကျယ်လှတဲ့ ဇာတ်လမ်းကြီး ပြီးဆုံးတဲ့အခါမှာတော့ ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ မြစ်ဖျားခံရအရင်းအမြစ်ကိုလည်း နိဂုံး သုံးစကားအနေနဲ့ ဗဟုသုတအဖြစ် ဆက်လက်ရှင်းပြပေးချင်ပါတယ်။ ရှင်။

တကယ်တော့ အနန္တ စကြာဝဠာကမ္ဘာတွေကို ဖြတ်သန်းပြီး ကြီးမားလှတဲ့ ဘီလီလူးဘုံက စကြာဝဠာမြတ်စွာဘုရားတစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တဲ့ အရှင်မဟာမောက္ကာလန် မထေရ်မြတ်ကြီးရဲ့ ဒီ ခရီးစဉ်အကြောင်းတို့ကိုးကွယ်ယုံကြည်နေတဲ့ ထေရဝါဒ အရိုးရာရဲ့ ပါဠိတော်ကျမ်းစာတွေထဲမှာတော့ ပါဝင်ခြင်းမရှိပါဘူး။

ဒီ ဇာတ်လမ်းဟာ တကယ်တော့ မဟာယန ဗုဒ္ဓဘာသာ ရိုးရာကလာတာဖြစ်ပါတယ်။ မဟာယန ကျမ်းစာတွေဖြစ်တဲ့ မဟာယန ကျမ်းစာတွေဖြစ်တဲ့ သတ္တမပုဏ္ဏရိကသုတ် ပန်းသုတ် မျိုးကျမ်းစာတွေမှာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး မဟာပညာပါရမီတာ ရှစတ္တရာ ပညာပါရမီ အဖွင့် မဟာဒီကာ ပြုစုချက် အမျိုးမျိုးမှာ အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြထားတာဖြစ်ပါတယ်။

မဟာယနရဲ့ အမြင်မှာတော့ ဒီ ပုံပြင်ကို စင်္ကြာဝဠာကမ္ဘာအနှံ့မှာ မြတ်စွာဘုရား အဆူဆူတို့ဟာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒေသနာတော်တွေ ဟောကြားနေပုံကို လူတွေ မျက်စိထဲ ကွက်ကွက်ကွင်းမြင့်စေဖို့ သရုပ်ဖော်တဲ့ နေရာမှာ အသုံးပြုတာပါ။ တန်ခိုးစံ အစဉ်မှာ စံပြဖြစ်တော်မူတဲ့ အရှင်မောဂ္ဂလန် ကြီးတောင် မှ မိမိရဲ့ အဆုံးသော ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ရှိပြီး စကြာဝဠာရဲ့ အတိုင်းအစ မရှိ မကျယ်ပြောမှု အောက်မှာ မိမိကိုယ် နှိမ့်ချခဲ့ရပုံ ပုံရိပ်ဟာ တစ်ဦးတည်း လွတ်မြောက်တဲ့ အဆင်ကနေ တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းခြုံ ကယ်တင်နိုင်တဲ့ ဗောဓိသဒ္ဒါ ကျင့်စဉ် နေ့စဉ် လမ်းဆီကို ကူးပြောင်းခြင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ညွှန်ထားတဲ့ အားကောက်တဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ်။

ဗီဒီယိုလေးကို အဆုံးထိ ကြည့်ရှုပေးခဲ့ကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ချန်နယ်လေးကနေ ဗုဒ္ဓဘာသာ အကြောင်းတွေကို အမြဲမပြတ် တင်ဆက်ပေးနေတာ မို့လို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် Like and subscribe လုပ်ထားဖို့ မမေပါနဲ့နော်။ အားလုံးပဲ ရွှင်လန်းချမ်းမြေ့ကြပါစေ ရှင်။