เกิดภัยพิบัติ เรียนต้องไม่สะดุดไอติม พริษฐ์ พรรคประชาชน และ การดี เลียวไพโรจน์ พรรคประชาธิปัตย์

ในการรับมือกับวิกฤต โดยเฉพาะมิติเรื่องการศึกษาเนี่ย คงต้องอาศัยทั้งบทบาทของรัฐบาลส่วนกลางไปนะครับ ถ้าเราพูดถึงภัยพิบัติที่กำลังเข้ามา ทำยังไงให้เราเอิ่สามารถเอ่อแจ้งเตือนนะครับ หรือว่าเผชิญเหตุเพื่อลดความสูญเสียให้ได้มากที่สุด เนี่ย ผมคิดว่าบทบาทหลักของส่วนกลางคือการเชื่อมโยงข้อมูลของทุกหน่วยงาน เอาเทคโนโลยีอวกาศของ GISDA เนี่แหละครับ มาช่วยในการคาดการภัยพิบัติให้แม่นยำมากขึ้น แล้วก็แจ้งเตือนภัยผ่านระบบเbrดcast ที่มีขั้นตอนปฏิบัติการที่ครอบคลุมภัยพิบัติทุกประเภทนะครับ

หน้าที่ของท้องถิ่น เนี่ยไอเดียของพรรคคือทำยังไงให้เราเหมือนกับมีศูนย์พักพิงกึ่งถาวรที่พร้อมใช้งานหากมีภัยพิบัติเข้ามาเพ ตอนนี้พอมีน้ำท่วมเข้ามาเนี่ย เราจะเห็นปรากฏการณ์ที่ว่าก็ต้องพึ่งภาคประชาชนในการไปสร้างศูนย์พักพิงกันขึ้นมาเอง ซึ่งบางทีก็อาศัย เอ่อมหาวิทยาลัยบ้าง ซึ่งอาจจะเหมาะหรือไม่เหมาะกับการเป็นศูนย์พักพิงก็ขึ้นอยู่กับเอ่อบริบทของเอ่ออาคารสถานที่แห่งนั้น ดังนั้นถ้าเรามีศูนย์พักพิงที่มันสามารถเป็นกึ่งถาวรสามารถพลิกแพลงมาใช้ได้เลยเมื่อมีภัยพิบัติเข้ามาเนี่ย จะช่วยลดความสูญเสียได้

แต่ขอ 30 วินาทีเรื่องการฟื้นฟูถ้าเกิดขึ้นแล้ว 3 อย่างครับ 1 ฟื้นฟูทางการเงินนะครับ เพื่อให้ไม่ไปซ้ำเติมปัญหาเรื่องการเรียนฟรีที่ไม่ฟรีจริงแล้วไปเพิ่มค่าใช้จ่ายให้กับผู้ปกครองที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัตินะครับ 2 คือฟื้นฟูเรื่องของการเรียนรู้ที่อาจจะถดถอยไปบ้างช่วงที่อาจจะต้องมีการเรียนออนไลน์หรือว่าต้องปิดโรงเรียนชั่วคราว 3 คือฟื้นฟูสภาพจิตใจครับ ทำยังไงให้เรามีกลุ่มนักจิตวิทยาแล้วก็ผู้เชี่ยวชาญเนี่ยไปดูแลสภาพแวดล้อมสภาพจิตใจของผู้เรียนก่อนที่จะกลับมา

อ่ะจริงๆวันเนี้เราควรจะเริ่มแบ่งเขตได้แล้วว่าเขตไหนเป็นเขตเปราะบางในเรื่องของภัยพิบัติ ซึ่งอย่างที่คุณน้องกรเล่าให้ฟังแล้วในการ simulate เนี่ยเราสามารถที่จะทำได้อย่างน้อยเนี่ยเราอาจจะให้ทรัพยากรกับโรงเรียนในเขตนั้นเนี่ยเพื่อที่เขาจะสามารถที่จะresีนและขยับไปได้มากยิ่งขึ้น หรือแม้แต่เข้าสู่การทำเอ่อ Line Learning ซึ่งวันเกระทรวงก็เริ่มมีในเรื่องของ National Line Learning เช่นเดียวกัน เพราะนั้นเราอาจจะเริ่มกับกลุ่มที่เห็นชัดเจนว่าเป็นพื้นที่ที่มีความเบราะ P