Transcription
ทราบไหมครับ พระพุทธเจ้าจะไม่เลือกอุบัติในช่วงที่มนุษย์มีอายุสูงเกินไปเกิน 100,000 ปี หรือสั้นเกินไปน้อยกว่า 100 ปี และจุดที่น่าตกใจที่สุดคือยุคที่เราอยู่นี้หลุดเกณฑ์นั้นไปเรียบร้อยแล้วครับ
ลองดูสถิติอายุไขที่พระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ทรงเลือกอุบัติในพัทรกัปนี้ครับ
พระกกุสันทพุทธเจ้า ยุคอายุ 40,000 ปี ศีลธรรมแน่นปื๊ด
พระโกนาคมพุทธเจ้ายุคอายุ 30,000 ปี เริ่มประมาทเล็กน้อย
พระกัสสปพุทธเจ้ายุคอายุ 20,000 ปี กิเลสเริ่มหนาตามลำดับ
พระโคดมพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน ยุคอายุ 100 ปี จุดต่ำสุดที่ยังพอสอนกันได้
พระศรีอริยเมตไตรย อนาคตยุคอายุ 80,000 ปี โลกกลับสู่ยุคศีลและธรรมสูงส่ง
ทำไมต้องเป็นหน้าต่างเวลานี้ คำตอบสั้นๆคือ ช่วงอื่นมันสอนยากจนแทบไม่บรรลุธรรมครับ
ยุคอายุเกิน 100,000 ปี ความสุขตามมนุษย์อายุยืนจนแทบไม่รู้จักความแก่ ความเจ็บ คำว่าไม่เที่ยงอนิจจังจะฟังดูเหมือนนิยายหลอกเด็กครับ พระองค์จึงไม่เสด็จมา เพราะสอนเรื่องทุกข์ในวันที่คนมีแต่สุขมันเข็นครกขึ้นภูเขาชัดๆครับ
ยุคอายุต่ำกว่า 100 ปี กิเลสหนาบังใจอย่างยุคเราที่เฉลี่ยเหลือแค่ 75 ปี กิเลสมันมาด้วยความวุ่นวาย สื่อและสิ่งเร้าพุ่งเข้าหาเราเร็วกว่าสติ ความโลภ โกรธ หลง ทำงานรุนแรง เพราะเราลึกๆกลัวจะไปก่อนได้ใช้ชีวิต สมาธิสั้น มัวแต่แข่งกันเอาตัวรอดจนไม่มีช่องว่างให้ปัญญาเกิด สอนไปก็ลืม กิเลสหนาเหมือนกำแพงเหล็ก สิ่งเร้าแรงกว่าคำสอนมหาศาลครับ
พวกเราคือกลุ่มคนที่โชคดีในความโชคร้ายครับ แม้จะเกิดมาในยุคที่กิเลสหนาจนหลุดเกณฑ์ที่พระพุทธเจ้าจะอุบัติแล้ว แต่พวกเรายังมีมรดกทางปัญญาของพระองค์หลงเหลืออยู่เป็นเฮือกสุดท้าย ถ้าไม่รีบใช้นาทีทองนี้ฝึกสติ รอไปยุคหน้าที่อายุสั้นกว่านี้จนเข้าสู่ยุคมิกขสัญญี เราอาจจะลืมไปเลยว่าความสงบหน้าตาเป็นยังไง