Transcription
บางครั้งการเมืองไม่ได้เผยตัวผ่านนโยบายใหญ่ แต่มันเผยตัวผ่านเรื่องเล็กๆ เรื่องเล็กอย่างเช่นข้าวในสภา ไม่นานมานี้มีข้อเสนอว่าควรยกเลิกงบอาหารสำหรับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เหตุผลก็ง่ายมากเพราะในวันที่ประชาชนจำนวนมากต้องคิดแล้วคิดอีกก่อนจะซื้อข้าว 1 จาน คำถามจึงเกิดขึ้นว่าผู้แทนประชาชนควรมีอภิสิทธิ์ตรงนี้หรือ
ให้คำตอบที่ออกมาจากเวทีรัฐสภาคือเสียงหัวเราะและคำว่าตลก คำนี้ชวนให้คิดอย่างยิ่งเพราะในโลกของประชาชนเรื่องเงินภาษีไม่เคยเป็นเรื่องตลกเลยครับ แต่ในโลกของอำนาจมันอาจกลายเป็นเพียงเรื่องเล็ก
ประธานสภาอธิบายว่าการเลี้ยงข้าว ส.ส. มีมาตั้งแต่ปี 2544 ฟังดูเหมือนมีเหตุผล แต่ถ้ามองผ่านสายตาของนักปรัชญาการเมือง มันคือเหตุผลแบบเดียวกับที่ผู้ปกครองในตำนานใช้เหตุผลที่ว่ามันเป็นแบบนี้มาตลอด
ในตำนานกรีกมีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมาก เมื่อผู้ครองนครรัฐเชื่อว่าสิ่งที่ตนเองทำมานานนั้นถูกต้องเสมอ วันหนึ่งเขาจะเริ่มหัวเราะเมื่อมีใครเสนอให้เปลี่ยน และนั่นเองคือจุดเริ่มต้นของศุกนาฏกรรม เพราะอำนาจที่หัวเราะต่อคำถามของประชาชน มักไม่รู้ตัวเลยว่าสิ่งที่ประชาชนหัวเราะกลับมาในภายหลังอาจไม่ใช่เรื่องตลก แต่คือความศรัทธาที่หายไป
ในท้ายที่สุดแล้วสภาจะเป็นที่พึ่งของประชาชนได้หรือไม่ ไม่ได้ตัดสินจากคำประกาศบนโพเดียม แต่มันตัดสินจากคำถามง่ายๆเพียงข้อเดียว เมื่อประชาชนลำบาก ผู้แทนของเขายังหัวเราะอยู่หรือ