Brass Trimming Considerations - Part 3

[Muzyka] zagraniczne prawa dzisiaj zajmiemy się trzecią częścią naszej serii na temat rozważań dotyczących przycinania mosiądzu. Wiem, że niektórzy z was myślą: "Na litość boską, trzy części, trzy odcinki tylko o przycinaniu mosiądzu, o czym jeszcze możemy rozmawiać?". Rozumiem, że prawdopodobnie są wśród was tacy, którzy myślą, że to po prostu za dużo wysiłku, za dużo pracy, że nawet nie chcą przycinać swoich łusek. I wiecie, to jest w porządku. Każdy musi zdecydować o swoim własnym poziomie zaangażowania w tę dyscyplinę, a niektórzy ludzie są całkiem zadowoleni z pewnego poziomu wydajności, który może nie być najlepszy, jaki można osiągnąć. Jednak mogę was zapewnić, że jeśli chcecie osiągnąć najlepszą możliwą wydajność z waszego karabinu, z waszych ręcznie ładowanych nabojów, to to wszystko są bardzo ważne rzeczy, drodzy państwo.

Teraz, pomimo wszystkich informacji, które udostępniliśmy do tej pory w poprzednich odcinkach, nie rozmawialiśmy o tym, kiedy przycinać. Odpowiedź na to pytanie brzmi: po każdym strzelaniu. Wzrost mosiądzu, który następuje między każdym strzelaniem, można udokumentować dość łatwo. Wystarczy użyć suwmiarki, zmierzyć mosiądz i można śledzić, jak bardzo mosiądz rośnie.

Dlaczego mosiądz rośnie? Cóż, mosiądz jest miękki i plastyczny, zwłaszcza w górnej części. Na dole łuski oczywiście jest zaprojektowany tak, aby był jak najtwardszy. Więc macie mosiądz z dysproporcją konstrukcji od dołu do góry. I tutaj na dole łuska jest zaprojektowana tak, aby była bardzo twarda i się nie przesuwała. Chcemy mieć jak najmocniejszą, sztywną i solidną podstawę łuski. Następnie, zbliżając się do ramienia korpusu, chcemy, aby mosiądz zaczął być plastyczny. I to właśnie pozwala szyjce, górnej części korpusu i obszarowi ramienia rozszerzyć się i uszczelnić komorę.

Wielu z was strzelało z różnych kombinacji komponentów i widzieliście pozostałości prochu na zewnętrznej stronie mosiądzu. Jeśli wasz mosiądz działa prawidłowo, zobaczycie pewne pozostałości tutaj, na szyjce, bardzo prawdopodobnie, i być może tylko odrobinę poniżej szyjki, na ramieniu. Ale jeśli wasz mosiądz działa prawidłowo, powinno być tylko najmniejsza ilość pozostałości na szyjce i żadnych na ramieniu lub korpusie łuski. Co się dzieje, jeśli macie pozostałości wzdłuż tego obszaru poniżej szyjki? Mosiądz nie otwiera się i nie uszczelnia komory tutaj, przy wylocie łuski, w odpowiednim czasie. Zasadniczo krzywa ciśnienia nie jest prawidłowa, aby wywrzeć wystarczające ciśnienie na mosiądz, aby otworzył się na górze i uszczelnił komorę. I zanim będzie miał szansę to zrobić, część tego gorącego gazu i rozszerzającego się materiału pędnego znajduje drogę, wciskając się między ścianki komory a mosiądz. I dlatego macie te pozostałości tam, wzdłuż ramienia i korpusu waszej łuski.

Może to być ekstremalne w tym sensie, że jeśli wasz mosiądz nie uszczelnia prawidłowo podczas strzelania, nigdy nie uszczelnia prawidłowo. Cóż, można znaleźć pozostałości na całej długości łuski. Oczywiście, jest to coś, co często widzimy w półautomatach, które są nieprawidłowo wyregulowane, ponieważ półautomat odblokowuje i wyrzuca łuskę, zanim ciśnienie zostanie całkowicie uwolnione z lufy, a to powoduje, że gaz cofa się, a oczywiście wszystkie te pozostałości i substancja przypominająca sadzę znajdują się wzdłuż łuski.

Jest wiele powodów, dla których może się to dziać, a jednym z najczęstszych jest używanie przez ludzi nieprawidłowych komponentów, albo niewłaściwych prochu do pocisku, którego używają, albo mosiądzu, który nie jest prawidłowo skonstruowany. I wbrew temu, co niektórzy z was mogą myśleć, jest faktycznie dużo mosiądzu, który nie jest prawidłowo zaprojektowany. Grubość ścianki i gęstość materiału, miękkość lub twardość mosiądzu nie są prawidłowe dla geometrii łuski lub komponentów, które zazwyczaj będą z nią używane. Ale powiedziałbym, że najczęstszym problemem jest używanie przez ludzi prochu z pociskami, z którymi niekoniecznie są zaprojektowane do dobrej współpracy, a zatem czas tego zdarzenia następuje nieprawidłowo.

Jest wiele rzeczy, które można zrobić, aby temu zaradzić. Oczywiście, można po prostu zmienić proch. Można użyć innej ilości prochu, jeśli używacie prawidłowego prochu, ale nie w prawidłowej ilości. Na przykład, jeśli używacie zbyt małej ilości prochu, a to samo w sobie może spowodować ten problem z rozszerzaniem.

Innym rozważeniem jest po prostu grubość waszego mosiądzu. Grubość i twardość waszego mosiądzu. Twardość oczywiście można naprawić przez odpuszczanie. Ja odpuszczam za każdym razem, gdy strzelam z moich łusek. Pierwszą rzeczą, która dzieje się, gdy wracam z sesji, jest to, że przepuszczam moje łuski przez odpuszczarkę. Cała partia, wszystko naraz, przy tych samych ustawieniach. Ważne jest, aby mieć prawidłowe ustawienia, niezależnie od tego, czy używacie odpuszczarki płomieniowej, czy indukcyjnej. Musisz ją prawidłowo odpuścić. Ale jest niezwykle ważne, aby nie zmieniać ustawień. Nie reguluj płomienia ani czasu, ani odpuszczarki, gdy jesteś w środku partii łusek. Nie chcesz, aby różnice były rozłożone po wszystkich łuskach. Lepiej, żeby były częściowo źle odpuszczone, niż żebyś regulował je w międzyczasie i miał niektóre idealnie dobrze, a inne częściowo źle. Więc jednolitość jest tutaj kluczowa.

Kolejną rzeczą, którą można zrobić, aby skorygować ten problem z ciśnieniem, jest obróbka szyjki, jeśli wasz mosiądz jest zbyt gruby. I to często zdarza się, gdy zmniejszamy kaliber dzikiego kota, tak jak w przypadku 22 PRC Primal. Mosiądz może zacząć się od 6,5 mm z grubością szyjki 14 tysięcznych cala, a kiedy zmniejszymy go do 6 mm, często przybierze tysięczną cala na rozmiarze. Kiedy zmniejszymy go do 22, prawdopodobnie przybierze kolejną tysięczną cala lub blisko tego. I ta grubość się zmienia, ponieważ zwężamy średnicę, a nie cały mosiądz wypływa. Ponieważ nie cały mosiądz wypływa, faktycznie rośnie w grubości. Więc przesuwamy go za dużo, żeby faktycznie wszystko wypłynęło na górę.

To prowadzi nas do sedna tej konkretnej części serii. Dlaczego musielibyśmy przycinać po każdym strzelaniu? Z powodu czynników, które właśnie opisałem, dotyczących tego, jak mosiądz wewnętrznie się porusza i płynie. Za każdym razem, gdy wykonujemy operację na mosiądzu, faktycznie go powiększamy. Więc kiedy strzelamy z tych łusek w naszej komorze, są one poddawane ogromnemu ciśnieniu, zazwyczaj między 50 a 65 000 PSI. Oczywiście, większość nabojów będzie działać w zakresie 55 do 60 000 PSI. Jeśli nazywasz się Kyle i jesteś ekspertem internetowym, cóż, wtedy możesz mieć 90 000 PSI przy każdym strzelaniu, ale nie będziemy się w to zagłębiać.

Ta koncepcja wzrostu mosiądzu zazwyczaj występuje po tym, jak przepuścimy go przez naszą matrycę kalibrującą. Ponieważ kalibrujemy tę łuskę, wymiar jest ściskany, prawda? Wciskamy tę plastyczną łuskę do gniazda, które jest mniejsze niż ona. Więc gdy jest ściskana po bokach, wzdłuż całej strony tej łuski, nie może wyjść na dół, ponieważ uchwyt łuski lub płyta łuski tam jest, zatrzymując ją przed wyjściem na dół. A ta część łuski jest bardzo twarda, więc i tak będzie opierać się ruchowi, prawda? Jest twardsza i bardziej krucha. Więc gdy ściskamy to w matrycy kalibrującej, ten bardziej miękki, bardziej plastyczny mosiądz tutaj na górze będzie próbował uciec, ponieważ go zwężamy z boku. Więc po prostu nie ma dokąd pójść, ale w górę. Więc gdy ściskasz go z boków, będzie się wyciskał na górę. Będzie wypływał na górę. Więc po ponownym kalibrowaniu łuski, jeśli matryca kalibrująca jest prawidłowo ustawiona, ten mosiądz urośnie, a ten wzrost nastąpi tylko tak równomiernie, jak pozwoli na to materiał.

Więc jeśli nie odpuszczasz po każdym strzelaniu, to za każdym razem, gdy strzelasz, mosiądz będzie miał inną twardość. Ta inna twardość będzie oznaczać, że gdy włożysz go do matrycy kalibrującej, nie będzie on kalibrowany za każdym razem tak samo, ponieważ materiał będzie się opierał i sprężynował inaczej w zależności od twardości mosiądzu.

Więc to odpuszczanie, ludzie mają tendencję myśleć, że to jest tylko po to, aby przedłużyć żywotność waszego mosiądzu i przeciwdziałać pękaniu szyjek i tym podobnym rzeczom. I chociaż jest to prawda, głównym powodem, dla którego odpuszczam, jest utrzymanie spójności tego zachowania, utrzymanie spójności tego, jak ten mosiądz się porusza i płynie, abym mógł przewidzieć jego zachowanie podczas kalibrowania lub wykonywania jakiejkolwiek innej operacji.

Cóż, jak to wpływa na nas, gdy przycinamy łuskę? Tak jak twardość mosiądzu wpływa na to, jak zachowa się podczas kalibrowania, tak twardość mosiądzu wpływa również na to, jak będziemy ją przycinać, ponieważ opór wobec naszego narzędzia tnącego zależy od tego, jak twardy jest materiał.

Teraz, gdy już to powiedziałem na głos, niektórzy z was myślą: "Och, to ma sens". Ale te rzeczy często nie są oczywiste, dopóki nie napotkacie problemu z jednym z tych procesów i nie będziecie musieli go rozwiązywać i dowiedzieć się, dlaczego nie możecie uzyskać jednolitości lub co się dzieje. Oznacza to więc, że podczas przetwarzania waszego mosiądzu nigdy nie możecie patrzeć na jedną konkretną operację w oderwaniu. Nie możecie patrzeć na wykonywaną operację tak, jakby nie była powiązana z innymi rzeczami, które dzieją się w waszym procesie.

Wielu z was, z którymi rozmawiałem przez telefon w naszym programie mentorskim, słyszało, jak mówię o konieczności posiadania zdrowego ekosystemu. A ekosystem, o którym tam mówię, to wszystko, czego to dotyczy. Każda pojedyncza rzecz w procesie. Oznacza to wasz celownik, wasz karabin, możliwość śledzenia przez celownik, wszystkie wasze urządzenia do przeładowania na stole do przeładowania i sposób, w jaki obsługujecie te urządzenia. Wasza wiedza o tego typu zmiennych jest tym, co decyduje o tym, czy odniesiecie sukces w jakichkolwiek innych krokach. Więc pozostawienie jednej rzeczy w procesie i nie zrobienie jej poprawnie może faktycznie doprowadzić do tego, że nie będziecie mogli zrobić niczego innego poprawnie po tym.

Dlatego też, zrozumienie tego, co robicie, zanim to zrobicie, zwłaszcza z mosiądzem, jest niezwykle ważne. Całość tego, czy będziecie w stanie z powodzeniem stworzyć amunicję o wysokiej precyzji, bardzo jednolitą i przewidywalną, zależy od tego, czy rozumiecie znaczenie tego mosiądzu. Wasza zdolność do celności i precyzji prawie uniwersalnie sprowadza się do tego, jak dużo rozumiecie o tej małej rzeczy. Wasze łuski nabojowe. Wasz mosiądz jest prawdopodobnie najważniejszym czynnikiem w całej tej grze. Jeśli mosiądz nie zachowuje się przewidywalnie, nigdy nie będziecie mieli przewidywalnej wydajności na dystansie. A te małe niejednolitości, które możecie wprowadzić do swojego procesu, będą miały ogromny wpływ na to, jak ten mosiądz się zachowuje i porusza.

Aspekt przycinania, choć ważny, jest tylko jedną z serii niezwykle ważnych rzeczy, które muszą się wydarzyć z każdą pojedynczą łuską w waszej partii, jednolicie, aby cokolwiek zadziałało poprawnie na dystansie.

Więc ten akt przycinania waszych łusek jest trwały. Nie można go cofnąć, gdy już się go odetnie. A zatem wiedza, co robicie, i upewnienie się, że przycinanie jest wykonywane poprawnie, jest niezwykle ważne, ponieważ jest to po prostu bardzo trwałe. Jest wiele rzeczy, które możemy zepsuć w tej dyscyplinie i możemy się z nich otrząsnąć, i niekoniecznie kosztuje nas to nic, tylko trochę czasu. A następnie, ten czas koniecznie istnieje jako funkcja naszej nauki. Więc czas, który spędzamy, nie jest stracony, to po prostu lekcje wyciągnięte.

Cóż, w przypadku tego mosiądzu, naprawdę możecie stracić. Jak duży jest ten mosiądz. Bardzo drogi. Jeśli macie do czynienia z bardzo dużymi nabojami, które są rzadkie, możecie zapłacić nawet sześć, siedem lub osiem dolarów za sztukę mosiądzu. Pojedynczą sztukę mosiądzu. A zatem niezrozumienie tego, co robicie, może mieć bardzo kosztowne konsekwencje. Jeśli pracujecie z mosiądzem wartym tysiąc dolarów i przypadkowo wykonacie na tym mosiądzu operację, której nie można odzyskać, to jest to dość traumatyczne.

Więc upewnienie się, że cały wasz mosiądz jest traktowany jednolicie w całej partii, że nic nie dzieje się z jedną lub dwiema sztukami, co nie dzieje się dokładnie tak samo z resztą łusek, jest niezwykle ważne, ponieważ za każdym razem, gdy go dotykacie lub coś z nim robicie, zmieni się, i nie jest tak, że po prostu zapomni, co się stało.

Więc jeśli pracuję z partią łusek i stwierdzam, że wyprzedzam siebie lub robię coś poza procesem, co nie jest operacją, którą można odzyskać. Cóż, niedawno przeglądałem trochę mosiądzu i formowałem go ogniem. I zdałem sobie sprawę, że miałem wagę ładunku, która była po prostu trochę za niska. I miałem około jednej na dziesięć. Strzeliłem dziesięć łusek i jedna lub dwie z nich nie zostały prawidłowo uformowane. I z jakiegoś powodu, czy to z tej lufy, była to zupełnie nowa lufa, z którą wcześniej nie pracowałem, i dwie z dziesięciu po prostu nie zostały w pełni prawidłowo uformowane. Więc musiałem zwiększyć wagę ładunku o kolejny gran, aby ją uformować.

Musiałem wziąć te dziesięć sztuk, których użyłem i wystrzeliłem z inną wagą ładunku. Musiałem odłożyć te dziesięć sztuk, ponieważ nie będą takie same jak reszta. Więc musiałem wziąć dziesięć nowych sztuk i doprowadzić je z powrotem do tego samego miejsca, używając dokładnie tej samej techniki, tej samej matrycy i tej samej lokalizacji, i doprowadzić te łuski z powrotem do miejsca, gdzie były pozostałe. Odłożyłem te dziesięć sztuk, ponieważ nigdy nie będą takie same. Nigdy nie będą takie same jak reszta, po wystrzeleniu ładunku o jeden gran mniejszego.

To samo dotyczy sytuacji, gdybyście użyli jednego ustawienia odpuszczarki na części mosiądzu, a nie na drugiej. Gdybyście użyli jednego ustawienia matrycy na jednej partii lub części partii, a innego ustawienia matrycy na drugiej. Każda drobna rzecz, którą zrobicie inaczej, cokolwiek zrobicie poza kolejnością, zmieni sposób działania mosiądzu. A ta mała niejednolitość, która się pojawia, jest powodem, dla którego musimy prowadzić dziennik mosiądzu.

Jest niezwykle ważne, aby prowadzić dziennik każdej operacji, którą wykonujecie na swoim mosiądzu, abyście wiedzieli, kiedy miała miejsce w kolejności i aby upewnić się, że wszystkie są traktowane w ten sam sposób.

Teraz mówimy dużo o rzeczach, które nie są przycinaniem w tej konkretnej części, ale widzicie teraz, jak to wszystko jest ze sobą powiązane. Przycinanie jest trwałym aktem i musi być wykonane poprawnie i nie można go cofnąć po wykonaniu. Dlatego też, posiadanie waszych łusek niezwykle jednolitych przed przedstawieniem ich narzędziu tnącemu ma kluczowe znaczenie, ponieważ jeśli nie potraficie utrzymać jednolitości w waszym procesie i innych obszarach waszego ekosystemu, to przycinanie również nie będzie wykonane jednolicie, a narzędzie tnące nie zachowa się tak samo wobec materiału, jeśli istnieje dysproporcja w materiale.

To wszystko na dzisiaj. Dziękuję za obejrzenie tego odcinka. Jeśli uznaliście go za interesujący, proszę kliknąć ten mały kciuk w dół na dole. A jeśli jeszcze nie subskrybowaliście, proszę subskrybować, ponieważ to naprawdę pomaga w naszym zaangażowaniu z algorytmem YouTube.