คนใจดี มักมีปีศาจซ่อนอยู่ ทำไม "คนยอมคน" ถึงน่ากลัวที่สุดเวลาหมดใจ?

หยุดเลิกได้ใจเวลาที่มึงเอาเปรียบคนยอมคน หรือคนที่ชอบพูดคำว่าไม่เป็นไรบ่อยๆ ได้แล้วครับ มึงอาจจะคิดว่าเขาโง่ คิดว่าเขาไม่มีปากมีเสียง แต่ความจริงคือเขามองเห็นทุกอย่าง แค่เขาเลือกที่จะรักษาน้ำใจมึงมากกว่าอีโก้ของตัวเอง

จำไว้ว่าทุกครั้งที่มึงล้ำเส้นและตักตวงผลประโยชน์ มันเหมือนมึงกำลังหยดน้ำสะสมความผิดหวังลงในแก้วของเขาทีละหยด และในวันที่น้ำมันเต็มจนล้น เขาจะไม่สาดน้ำนั้นใส่หน้ามึง แต่เขาจะแค่วางแก้วลงแล้วหันหลังเดินจากไปเงียบๆ นี่แหละคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด มันคือการตื่นขึ้นของปีศาจแห่งความเฉยชา

เวลาที่คนใจดีหมดใจ เขาจะไม่ด่า ไม่โวยวาย แต่เขาจะตัดมึงออกจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ แววตาของเขาจะกลายเป็นความว่างเปล่า และมึงจะกลายเป็นแค่คนแปลกหน้าในพริบตา ปีศาจตัวจริงไม่ได้ซ่อนอยู่ในตัวคนใจดีหรอก แต่มันซ่อนอยู่ในความเห็นแก่ตัวของมึงต่างหาก ที่หลอกให้มึงกรอบโกยจนลืมหยิบยื่นกลับคืน

ตื่นครับ ถ้าวันนี้มึงยังมีคนใจดีอยู่ข้างๆ ถนอมเขาไว้ก่อนที่ทุกอย่างจะสาย แต่ถ้ามึงคือคนใจดีที่กำลังเจ็บปวด จงขีดขอบเขตให้ตัวเอง กอดตัวเองให้แน่นๆ แล้วก้าวออกมาอย่างสง่างามเดี๋ยวนี้ครับ