Πνευματικός Πόλεμος (Μάθημα 7ο)| Λευτέρης Τοπάλογλου

Ευχαριστούμε τον Κύριο μας. Μας δίνει την ευκαιρία και σήμερα, αδερφοί, να στραφούμε στο λόγο Του και να συνεχίσουμε από τη σειρά την οποία έχουμε, η οποία έχει τίτλο "Πνευματικός Πόλεμος".

Πολύ σύντομα να θυμίσω ότι είδαμε στην αρχή ότι ο πνευματικός πόλεμος είναι μια πραγματικότητα. Στη συνέχεια, είδαμε ότι σε αυτό τον πόλεμο, ο εχθρός, ο αντίδικος, έτσι αναφέρεται και με αυτή την το χαρακτηριστικό έχει μεθοδίας, ο διάβολος έχει μεθοδίας, δουλεύει δηλαδή με ένα σύστημα. Άρα λοιπόν, εμείς πρέπει να το ξέρουμε αυτό για να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε.

Στη συνέχεια, είδαμε ότι τα νέα είναι καλά, αδερφοί. Δεν είναι, τα λέμε αυτά για να φοβηθούμε. Τα νέα είναι καλά, γιατί ο Χριστός επάνω στο σταυρό τον συνέτριψε, θριάμβευσε επί του σταυρού. Το αίμα Του Χριστού λυτρώνει, ελευθερώνει. Αυτά είναι, αδερφοί, οι άγκυρες της ψυχής μας. Εκεί είναι τα μέρη πάνω στα οποία στηριζόμαστε.

Γιατί τα λέμε αυτά; Γιατί στη ζωή αυτή, καθώς κυλάει η ζωή όλων μας, αδερφοί, έρχονται περιστατικά στα οποία κλονίζεται η πίστη μας. Δεν είναι η ζωή αυτή μια γραμμή ευθεία που όλα είναι υπό έλεγχο, όλα είναι... Κοιτάξτε τι έγινε στο Βόλο αυτές τις μέρες. Οι άνθρωποι είχαν τη ζωή τους στην καθημερινότητά τους. Αυτοί που είχαν όλα τα μαγαζιά εκεί, είχανε κάνει τα κουμάντα τους, είχανε κάνει τις τον προγραμματισμό τους. Αυτοί που είχανε τα ισόγεια εκεί στα σπίτια, τα υπόγεια... Τι να σας πούμε δηλαδή. Είναι οι σκηνές που είδα, επειδή την ξέρω την περιοχή, είναι ασύλληπτης καταστροφής.

Είδαμε μάλιστα και το... και να προσευχόμαστε, αδερφοί. Το κτίριο στο οποίο θα γίνει ο γάμος και η τελετή και η δεξίωση κτλ. είναι το νερό είναι μέχρι το ύψος μου. Λοιπόν, εκεί λοιπόν, σε αυτές τις καταστάσεις, χρειαζόμαστε άγκυρες ισχυρές και ασφαλείς, αδερφοί, οι οποίες να κρατάνε καλά.

Η άγκυρα μας, το θεμέλιο μας, το βασικός θεμέλιος λίθος πάνω στο οποίο χτίζουμε τα πάντα, αδερφοί, είναι η θυσία του Χριστού επάνω στο σταυρό και η Ανάστασή Του. Είναι ο θάνατος και η Ανάσταση του Χριστού. Αυτό το πιστεύουμε, το υιοθετούμε και στην ώρα της δυσκολίας, ξαναθυμίσω, είναι το θεμέλιο μας.

Στην επόμενη, στο επόμενο μέρος, είχαμε δει, σας θυμίζω, ένα παράδειγμα ενός πνευματικού πολέμου από την πνευ από την Παλαιά Διαθήκη. Το παράδειγμα του Ιωσαφάτ, του βασιλιά του Ισραήλ, όταν δέχτηκε επίθεση από τους Μωαβίτες και τους Αμμωνίτες. Τι χρησιμοποίησε; Ποια μέθοδο χρησιμοποίησε και νίκησε τους αντιπάλους; Όχι με τα όπλα τα δικά τους, αλλά με τα όπλα του Κυρίου.

Και στη συνέχεια, στο πμο και το ο μέρος, είδαμε, αδερφοί, κάναμε μία ανάλυση της πανοπλίας. Είδαμε δηλαδή ότι ο Κύριος χαρίζει πανοπλία. Χάρηκα, άκουσα ένα μήνυμα από έναν αδερφό. Δεν το άκουσα, είδα τον τίτλο και είχε δύο τίτλους. Λέει: "Πρώτον, για αυτό το μήνυμα ήτανε παλιό, το πριν από 10, 5, 20 χρόνια. Ξυπνήστε, λέει, υπάρχει πόλεμος." Και το επόμενο μήνυμα ήτανε: "Ξυπνήστε, υπάρχουν όπλα." Δεν είναι ωραίο. "Ξυπνήστε, υπάρχει πόλεμος. Ξυπνήστε, υπάρχουν όπλα."

Όταν υπάρχει μια επίθεση, τι γίνεται; Εμείς, σας το έχω πει το παράδειγμα. Εγώ ήμουν σε ένα φυλάκιο. Είχαμε το λεγόμενο καμπανάκι. Τακ, τακ, τακ, χτύπος. Αυτό είναι να το ξυπνήστε. Τι ξυπνήστε; Υπάρχει έλεγχος. Υπάρχει, έρχεται εκεί ο οο αυτός που να κάνει μια επιθεώρηση. Είμαστε στη θέση μας; Δεν είμαστε; Υπάρχει δηλαδή επίθεση. Και πηγαίναμε όλοι. Θυμάμαι, είχαμε κάτι οπλοβαστοί, αμε, ένα σίδερο και ο καθένας έπαιρνε το όπλο του και ο καθένας πήγαινε και τοποθετούνταν σε μια, σε είχαμε μια θέση. Ο καθένας έτσι μπαίναμε μέσα εκεί στη θέση. Έπρεπε να μασταν εκεί στη θέση μας. Βλέπετε, σύνολο, όχι άτομο μόνο, αλλά ένα σύνολο, στο οποίο όλοι ξέρανε πο είναι τα όπλα, όλοι ξέρανε πο είναι η θέση.

Ευχαριστούμε το αυτό που θα δούμε σήμερα, με τη χάρη του Θεού, είναι ενώ εμείς τα χουμε καταλάβει αυτά και θέλουμε να μπούμε στη μάχη, τι είναι αυτό που κάνει ο Θεός. Ενώ εμείς δηλώνουμε διατεθειμένοι να μπούμε και να ιστού, να μην παρακολουθούμε από μακριά, να μην ακούμε όλα αυτά που ακούμε σαν να είναι για κάποιους άλλους, να μην τα ακούμε σαν ότι πήγα να ακούσω ένα ωραίο κήρυγμα και εγώ συνεχίζω κάθε μέρα τη ζωή που έκανα. Δεν είναι αυτό που έχουμε ανάγκη, αδερφοί. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι να μεταμορφωνόταν. Έχει ανάγκη από μεταμορφωμένους ανθρώπους, αδερφοί.

Εντυπωσιάζομαι καθημερινά διαπιστώνοντας το πόσο σκοτάδι υπάρχει έξω. Πόσο σκοτάδι έχουνε απενεργοποιηθεί τα αντανακλαστικά των ανθρώπων και δεν υπάρχει η φωνή η οποία να πει: "Υπάρχει φως". Και την ευθύνη, αδερφοί, που δεν υπάρχει φως, που δεν υπάρχει αυτή η φωνή, πρέπει να την αναλάβουμε, αδερφοί, να την επωμιστούμε. Λένε οι άνθρωποι: "Να μη σφυρίζουμε αδιάφορα, σαν αυτό αφορά κάποιον άλλον." Αυτή η επιστράτευση αφορά και εσένα που είσαι μικρός, αφορά και εσένα που είσαι μεγάλος, και εσένα που είσαι γυναίκα, και εσύ που είσαι μικρό κορίτσι. Αφορά τους πάντες. Είναι μια επιστράτευση του λαού του Θεού.

Όταν λοιπόν μπαίνουμε μέσα σε αυτό, τότε να ξέρουμε, αδερφοί, να έχουμε επίγνωση ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Δεν πολεμάς μόνο σου. Δεν σε αφήνει ο Κύριος και μόνο κεί να βρεις εσύ τους τρόπους, βρες εσύ τα όπλα, βρες εσύ το... Όχι, αδερφοί, δεν είμαστε μόνοι μας. Αυτός είναι ο μέγας προμηθευτής του οπλισμού. Θα δούμε τώρα τι μας προμηθεύει, ενώ ενώ εμείς δηλώνουμε διάθεση να μη μείνουμε στις κερκίδες, πως λένε οι άνθρωποι.

Θα ξεκινήσουμε, αδερφοί, με τη σκέψη ότι ενώ εμείς μπαίνουμε σε αυτή τη μάχη, ο Θεός μας προστατεύει. Μας προστατεύει. Όταν, αδερφοί, ένας πυροσβέστης μπαίνει μέσα στη φωτιά, δεν μπαίνει με τις πιτζάμες του. Πυροσβέστες έχουνε κάτι στολές οι οποίες μπορούν να μπούνε, δεν ξέρω σε πόσα, σε σε πόσες θερμοκρασίες. Ίσως τον Νέστορα θα το ξέρει, σε τψη λέει θερμοκρασία μπορεί να μπει μέσα ένας πυροσβέστης και να και να μην καούνε, ο να μην καεί η στολή του. Γιατί; Γιατί έχει φορέσει τη στολή του και μπαίνει μέσα με τη μάνικα, σβήνει τη φωτιά, παίρνει το παιδί το οποίο κινδυνεύει, τη γυναίκα, τον τον άνθρωπο του και τον βγάζει έξω και τον ελευθερώνει.

Ο Θεός λοιπόν μας προστατεύει. Μπαίνουμε μέσα, αλλά μας προστατεύει, γιατί; Γιατί φοράμε αυτή τη τη στολή, αυτή την πανοπλία που είπαμε. Δεν θα το αναλύσουμε βέβαια, γιατί το είπαμε την επόμενη, την προηγούμενη φορά.

Στη σελίδα 486, για να ξεκινήσουμε, αδερφοί, είναι η εξιστόρηση της δοκιμασίας του Ιώβ. Είναι μια δύσκολη περίπτωση. Ο Ιώβ, ο Ιώβ είναι μια δύσκολη περίπτωση, γιατί αυτό που ζει είναι κάτι ακραίο. Δεν είναι ο κανόνας. Μην έχουμε δηλαδή τον τον Ιώβ ως πρότυπο και ότι πέρασε ο Ιώβ, θα τα περάσουμε και εμείς. Είναι η εξαίρεση, δεν είναι ο κανόνας. Η εξαίρεση όμως ενός ανθρώπου που σε ακραία δοκιμασία δεν αρνήθηκε τον Κύριο.

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, όμως, αυτό το οποίο θέλουμε να κρατήσουμε από δω είναι στο ε σελίδα 486, στο 9 και 10 εδάφιο, αδερφοί, μόνο θα διαβάσω. Απεκρίθη λέει ο Σατανάς προς τον Κύριο και είπε: "Μήπως δωρεάν φοβάται ο Ιώβ τον Θεόν; Δεν περιέφραξαν αυτόν και την οικίαν αυτού και πάντα όσα έχει; Τα έργα των χειρών αυτού ευλόγησαν και τα κτήνη αυτού επλησίασε τινων τη χείρα σου και έγγιστα όσα έχει, δια να είδει εάν σε βλασφημία πρόσωπον."

Αυτό που θέλω να κρατήσουμε από αυτό, αδερφοί, είναι αυτό. Στο 10: "Δεν περιέφεραν, κυκλώθηκε πάντα όσα έχει." Τι κρατάμε από δω; Κρατάμε ότι ο Κύριος, όταν έρχεται στη ζωή μας, βάζει ένα φραγμό προστασίας. "Κυκλώθηκε." Λοθμπροκ. Ο Θεός το σπίτι σου, προστατεύει τα παιδιά σου, προστατεύει τη γυναίκα σου, προστατεύει τον άντρα σου, προστατεύει τη ζωή σου, προστατεύει τη δουλειά σου, ε προστατεύει το περπάτημά σου. Δηλαδή, έχουμε ένα Θεό ο οποίος γύρω-γύρω, δηλαδή, έρχεται και προστατεύει τα παιδιά Του.

Υπήρξε η περίπτωση στον Ιώβ, στο να κάνει, να τον πειράξει ο διάβολος, μόνο γιατί ο Θεός το επέτρεψε. Ε; Γιατί αγαπούσε; Δεν αγαπούσε τον Ιώβ; Βεβαίως και τον αγαπούσε, αλλά ήθελε να δείξει στο διάβολο την πιστότητα του Ιώβ μέσα στη δοκιμασία του. Άρα, κρατάμε, αδερφοί, ότι μέσα στην δοκιμασία, μέσα στο πρόβλημα, ο Θεός δεν παύει να είναι Θεός. Ο Θεός δεν παύει να είναι ισχυρός, να παρηγορήσει, να επέμβει, να ελευθερώσει, να κάνει τα πάντα. Δεν έχασε τον έλεγχο ο Κύριος, αδερφοί. Δεν χάνει τον έλεγχο ο Θεός. Εμείς πολλές φορές λέμε: "Μα γιατί δεν επεμβαίνει; Δεν βλέπει αυτό; Δεν βλέπει εκείνο;" Δεν βλέπει. Δεν έχασε τον έλεγχο.

Αν κάποιοι απ' έξω, αδερφοί, παρακολουθούσαν τη ζωή του Ιώβ μέσα στη δοκιμασία, θα λέγαν ότι ο Θεός τον παράτησε τον άνθρωπο. Όμως, δεα, δεν θα αναλύσουμε προφανώς τον Ιώβ, αλλά αν δούμε στο τελευταίο κεφάλαιο, ο Θεός του τα χάρισε ξανά όλα και πολλαπλάσια. Ένας Θεός, αδερφοί, ο οποίος δεν χάνει τον έλεγχο. Άρα, μέσα στη μάχη, τι κρατάμε; Ότι ο Θεός προστατεύει.

Αδερφοί, στη σελίδα 954, να πάμε και στο ιζ 144 και 15, θα διαβάσουμε. Σελίδα 954, ιζ κεφάλαιο, 17 κεφάλαιο. Είναι η προσευχή του Κυρίου μας εδώ στον Πατέρα. Και λέει στο 14: "Εγώ λέει στον Πατέρα, προσέχετε, ο Χριστός έδωκα εις αυτούς λέει τον λόγο Σου, και ο κόσμος εμεί σε αυτούς, διότι δεν είναι εκ του κόσμου, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου. Δεν παρακαλώ να σηκώσεις αυτούς εκ του κόσμου, αλλά να φυλάξεις αυτούς εκ του πονηρού."

Τι παίρνουμε από δώ ως μήνυμα, αδερφοί; Ο Χριστός, ο μέγας μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου, μεσιτεύει στον Πατέρα και λέει: "Φύλαξε τα παιδιά μου από τον πονηρό." Αυτή την εικόνα, αδερφοί, να μην την ξεχάσουμε ποτέ. Την ώρα της δοκιμασίας, του προβλήματος, της αντίστασης, της επίθεσης, να ξέρεις ότι έχεις έναν Χριστό αναστημένο στα δεξιά του Πατέρα, ο οποίος λέει: "Το παιδί μου εκεί πέρα κάτω, φύλαξέ το, προστάτευσέ το, φύλαξέ το από τον πονηρό. Ο πονηρός έχει σχέδια εναντίον του, αλλά εσύ φύλαξέ του το παιδί μου, Κύριε."

Βλέπετε, αδερφοί, έχουμε ένα Θεό ο οποίος δεν στέκεται απόμακρος, δεν στέκεται από μακριά, δεν είναι θεατής στην δοκιμασία μας και στα προβλήματά μας, αλλά είναι παρών, ενεργός, μαρτυρεί τον εαυτό Του. Ευχαριστούμε το Θεό.

Πάμε λίγο στη σελίδα 1049. Θα περπατήσουμε λίγο στο λόγο του Θεού, αδερφοί. Σελίδα 1049. Είμαστε σστο στην ενότητα "Ο Θεός μας προστατεύει στη μάχη". Αυτό αυτό μας ενδιαφέρει. Σελίδα 1049, Β' Θεσσαλονικείς, επιστολή, γ' κεφάλαιο, 3 εδάφιο. Σελίδα 1049, γ' κεφάλαιο, 3 εδάφιο: "Πιστός όμως είναι ο Κύριος." Τι είναι ο Κύριος; Πιστός. Πιστός. Πιστός σημαίνει, αδερφοί, δεν λέει και ξελέει. Πιστός σημαίνει ότι αυτό που λέει, το εννοεί. "Πιστός είναι ο Κύριος, όστις θέλει σας στηρίξει ε και φυλάξει από τοου πονηρό." Δεν λέει "μπορεί να σας φυλάξει από τον πονηρό", αλλά "θέλει". Θέλει σημαίνει θα σας φυλάξει από τον πονηρό. Είναι δεδομένο.

Έχουμε λοιπόν έναν Κύριο ο οποίος είναι πιστός. Αυτό που λέει, το εννοεί. Είναι αληθινός. Αυτό που λέει, είναι αλήθεια. Και θέλει, λέει, σα στηρίξει. Δεν είναι τ καμιά λέξη τυχαία, αδερφοί. "Θα σας στηρίξει." Σημαίνει ότι όταν ο Κύριος φυλάει και προστατεύει το παιδί Του, όταν αυτό κινδυνεύει να πέσει, κινδυνεύει να χάσει την ισορροπία του, κινδυνεύει να λυγίσει, έρχεται ο Χριστός και λέει: "Εγώ λέει θα το στηρίξω, λέει, το παιδί μου."

Ευχαριστούμε το. Εγώ μέσα σε αυτή την κατάσταση που περνάς και νομίζεις, κατά διαστήματα, περνάει η σκέψη ότι ο Θεός έφυγε, ότι ο Θεός απομακρύνθηκε, ότι παλεύεις μόνος σου, ότι σε αυτά τα κύματα, μέσα, κανείς δεν δεν σε βλέπει, κανείς δεν ασχολείται, κανένας δεν ξέρει τι περνάς. Ε; Λοιπόν, αυτός λέει, ο πιστός Θεός, θα σας στηρίξει και και θα σας φυλάξει, λέει, από τον πονηρό. Αμήν.

Αδερφοί, έχουμε έναν Κύριο ο οποίος μένει πιστός και μας προστατεύει. Όσο πιο γρήγορα, αδερφοί, το κατανοήσουμε αυτό, τόσο πιο αποφασιστικά μέσα σε αυτόν τον αγώνα θα περπατάμε. Όταν κατανοήσουμε ότι ο Χριστός προστατεύει μέσα στη μάχη, είναι προστασία. Δεν είμαι μόνος. Ο Θεός δεν είναι απόμακρος. Ο Θεός προσεύχεται στον Πατέρα, μεσιτεύει, νοιάζεται, φροντίζει. Ακόμη και όταν εγώ δεν το καταλαβαίνω.

Οι μαθητές βρεθήκανε σε ένα σε μια μεγάλη θαλασσοταραχή και για πολλές ώρες κοπιλια. Η κατάσταση χειροτέρευε. Τι λέτε, αδερφοί; Τους παράτησε ο Θεός; Ο Χριστός δεν ήξερε τι περνάνε; Βεβαίως και ήξερε. Στην τέταρτη φυλακή της νυκτός εμφανίστηκε και μίλησε και μίλησε στη θάλασσα και είπε: "Σιόπα." Αυτός λοιπόν ο Χριστός δεν άλλαξε, αδερφοί. Είναι ο ίδιος χθες, σήμερα και στον αιώνα.

Κρατάμε λοιπόν το πρώτο: ότι ο Χριστός μας προστατεύει στη μάχη. Το δεύτερο που θα θελα να δούμε, αδερφοί, είναι ότι ο Χριστός μας δυναμώνει μέσα στη μάχη. Όχι μόνο μας προστατεύει, μας δίνει μια προστατευτική ομπρέλα, να το πω έτσι, αλλά ενώ εσύ δεν δειλιάζεις να μπεις μες σε αυτή τη μάχη, έρχεται ο Κύριος και σε δυναμώνει. Μας δυναμώνει ο Κύριος, αδερφοί.

Κοιτάξτε να δει τι λέει, σελίδα 933, Λουκάς κβ 49. 933, Λουκάς κβ 49. Όταν τελειώνει το ευαγγέλιο του Λουκά, στα τελευταία εδάφια λέει: "Ιδού εγώ αποστέλλω την επαγγελία του Πατρός μου εφ ημάς. Σείς δε καθίσατε εν την πόλη Ιερουσαλήμ εως ου ενδυθεί δύναμη εξ ύψους."

Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτήν η λέξη, αδερφοί. Υπάρχει επαγγελία. "Εγώ την αποστέλλω," λέει ο Κύριος. "Υπόσχεται." "Την αποστέλλω σε σας." Ωραία. Εμείς τι να κάνουμε τώρα; "Εσείς λέει καθίσατε." "Καθίσατε." Μας αποστέλλει εσύ και εμείς να καθίσουμε; Ναι, να καθίσετε. Καθίστε πού; Να καθίσετε στο σωστό μέρος. Όχι οπουδήποτε. "Απείχαν οδός Σαββάτου," λέει. Άμα διαβάσουμε, αδερφοί, στο πρώτο κεφάλαιο στις Πράξεις των Αποστόλων, οδός Σαββάτου ήταν περίπου πάνω-κάτω γύρω στα 1200 μέτρα μακριά από το κέντρο της Ιερουσαλήμ. Και όταν ο Κύριος τους μίλησε, επέστρεψαν λέει στην Ιερουσαλήμ και καθίσανε.

Τι κάνανε εκεί; Περιμένανε. Τι περιμένανε; Δύναμη εξ ύψους. Να καθίσουμε να ησυχάσουμε. Δε χρειάζεται να μας πιάνει πανικός. Δε χρειάζεται να να δείχνουμε τα μπράτσα μας, τις φωνές μας, τις κραυγές μας. "Εγώ είμαι δυνατός, θα δεις τι θα σου κάνω." Κάθισε στο σωστό μέρος. Ποιο είναι το σωστό μέρος; Το σωστό το μέρος είναι η προσευχή, η πιστότητα, η προ η προσκαρ έρση στην προσευχή. Προς καρτερώ. Ε; Τι προς καρτερώ; Προς καρτερώ να έρθει η δύναμη.

Σε αυτή την ησυχία, αδερφοί, εκπαιδεύομαι και μαθαίνω να μην στηρίζομαι στις δυνάμεις μου. "Ησύχασε. Δεν θα κάνεις εσύ τη μάχη. Δεν θα πολεμήσεις εσύ." Αυτό είναι σαν να μας λέει ο Κύριος. "Δεν θα βγεις εσύ έξω να να πολεμήσεις." Θυμάστε, αδερφοί, ο Ιωσαφάτ δεν βγήκε να πολεμήσει. Άρχισαν αυτοί ο ένας τον άλλον να να να να κατατροπώνουν οι εχθροί μεταξύ τους και είχανε γεμίσει πτώματα, χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι του. Το ίδιο και ο Γεδεών. Στο Δαβίδ του λέει: "Εσείς σταθείτε λέει στο εκείνο το μέρος και εγώ θα πολεμήσω για σας."

Είναι είναι είναι εκπαίδευση πνευματική. Να μάθουμε να ησυχάζουμε. Σήμερα ο κόσμος ζει μέσα σε μία πίεση, σε ένα άγχος, σε μία ανασφάλεια, σε ένα φόβο. Το να μάθουμε να ησυχάζουμε και να έχουμε ειρήνη στην καρδιά μας από πάνω άνωθεν ειρήνη, είναι αδερφοί, ένα πάρα πολύ δυνατό μήνυμα στους ανθρώπους σήμερα. "Ησυχάσετε," λέει.

Όταν λοιπόν μαθαίνω να να μη στηρίζω με στις δικές μου δυνάμεις, τι κάνω; Περιμένω δύναμη εξ ύψους. "Εώς ου λέει ενδυθεί λέει δύναμη εξ ύψους." Το "ενδυθεί" μας δίνει την εικόνα ενός ρούχου. "Ενδυθεί ένα ρούχο." Πού το βρήκες αυτό το ρούχο; Το έρεψες εσύ; Όχι. "Μου το έδωσε ο Κύριος και το φόρεσε εγώ." Τίποτα δεν έκανα από αυτό το ρούχο. Αυτό είναι σαν να μας λέει, αδερφοί: "Θα σου δώσει ο Θεός ένα ρούχο, το οποίο μόλις το φορέσεις, θα θα καταλάβεις ότι δεν είσαι αυτός που ήσουν πριν."

Αυτό το ρούχο, όταν το φόρεσε ο απόστολος Πέτρος, αδελφοί, έπαψε να είναι φοβιτσιάρης μπροστά σε μια πιτσιρίκα δούλη. Άκουσα ότι από έναν αδερφό και μ άρεσε. Ο δούλη λέει, ήτανε το του θεωρούσαν καταρχάς πράγματα όπως είναι. Έχω ένα έπιπλο, ένα ένα καναπέ, ένα μια καρέκλα και ένα δούλο. Ποιον δούλο υπολογίζαμε έτσι; Αυτόν που πήγαινε στις δουλειές, έκανε, ήτανε δυνατός, ήτανε νέος, ήταν αυτός. Λοιπόν, ήταν σε αυτή την κατηγορία. Φανταστείτε τώρα σε τι κατηγορία ήτανε η μικρή δούλη, μια κοπελίτσα. Τι ποτ ένοια δηλα στην αντίληψη των ανθρώπων εκείνης της εποχής. Κιι όμως, σε αυτή την τυπο έννοια, τρεις φορές ο ο ο Πέτρος, αδερφοί, αρνήθηκε το Χριστό. Μετά όμως, όταν [μουσική] ενδύκνειται [μουσική] ένας άλλος Πέτρος, μιλούσε με παρσί μπροστά στα πλήθη και ήτανε μεταμορφωμένος άνθρωπος.

Άρα λοιπόν, εμείς μπαίνουμε σε αυτή τη μάχη, αλλά η δύναμή μας, αδερφοί, αδερφοί, είναι άνωθεν. Ευχαριστούμε το Θεό.

Πάμε λίγο στη σελίδα 960. Να να να δούμε. Κοιτάξτε να δείτε τι κάνει αυτή είναι η ενδυνάμωση του Πνεύματος του Αγίου. Τώ είμαστε στο Πράξεις α' κεφάλαιο, 8 εδάφιο και λέει: "Αλλά θέλετε λάβει δύναμη όταν επέλθει το Άγιο Πνεύμα εφ ημάς." Τι θα λάβουμε όταν θα έρθει το Άγιο Πνεύμα; Δύναμη. Όταν έρχεται το το Άγιο Πνεύμα, μας δυναμώνει και λέει: "Παιδί μου, τώρα πήγαινε σε αυτή τη μάχη, γιατί εγώ σου έδωσα δύναμη."

Και κοιτάξτε τώρα πώς εκδηλώνεται αυτή η δύναμη. "Και θέλετε είστε εις εμε μάρτυρες και εν Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και Σαμαρία και έως εσχάτου της γης." Ευχαριστούμε το Θεό. Ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται, αδερφοί, η δύναμη του Αγίου Πνεύματος είναι να θέλεις από μέσα σου να έχεις μια πολύ δυνατή διάθεση, όρεξη, δύναμη, μια ορμή να μιλάς για το όνομα του Κυρίου. Αυτό είναι, αδερφοί, ένα σημείο της δύναμης του Αγίου Πνεύματος. Όχι να κάνουμε τον έξυπνο στους ανθρώπους. Αυτό είναι άλλο. Όχι τώρα να δεις τι θνα τους πω εγώ α τα εδάφια που ξέρω. Κι αυτό είναι άλλο.

Όταν όμως έχεις αυτή τη δύναμη μέσα σου, αυτή η δύναμη εκφράζεται. Πώς εκφράζεται; Έρχεται ο Κύριος, αδερφή, και μας φανερώνει την αγάπη Του, το πρόσωπό Του, το έργο Του και φανερώνει και επίσης και την αποστολή μας. Φανερώνει αυτό το "Υπάγεται εις όλο τον κόσμο". Αυτό, αδερφοί, το διδάσκει το Πνεύμα το Άγιο.

Βλέπετε έναν άνθρωπο, κανένας δεν τον έχει διδάξει τίποτα, δεν του χει πει. Με το που πιστεύει στο Χριστό, αναγεννιέται. Κανείς δεν τον έχει πει ούτε το ευαγγέλιο είχε διαβάσει, ούτε τίποτα. Και τρέχει αμέσως να το πει στους φίλους του, να το πει στον αδερφό του, να το πί στην αδερφή του, στη μάνα του, στον πατέρα του. Τρέχει. Όλοι μας αυτό δεν κάναμε, αδερφοί; Τι είναι αυτό; Αυτή είναι η μαρτυρία του Θεού, η οποία έχεται και ο Θεός οδηγία. Χωρίς κανένας να μας διδάξει, κάνει ο άνθρωπος ο αναγεννημένος. Όταν αφήνει το Θεό να δουλεύει μέσα του, γίνεται διδακτό του Πνεύματος του Αγίου.

Η γυναίκα, ας πούμε, παράδειγμα, μαθαίνει τη σεμνότητα. Δεν τη δίδαξε κανένας. Κι όμως, μαθαίνει αυτό. Ένας άνθρωπος που έβριζε, ξαφνικά μαθαίνει, χωρίς να του πει κανείς, ότι ξέρεις κάτι, δεν είναι καλό, δεν είναι καλό να βρίζεις. Δεν τοου έχει πει ποτέ κανείς. Αλλά πάει να βρει και δεν του βγαίνει η βρισιά. Ε; Εκεί που έλεγε ψέματα, λέει: "Όχι, λέει, τώρα δεν μπορώ να πω ψέματα, γιατί μέσα μου αισθάνομαι ένα φόβο Θεού, αισθάνομαι ότι ο Θεός με βλέπει." Όλα αυτά, αδερφοί, δεν τα διδάσκει κανείς. Να να να πάει σε ένα σχολείο και να του πει: "Έλα εδώ να σε να σε μάθω τα πνευματικά γράμματα." Αλλά έρχεται το Πνεύμα το Άγιο και διδάσκει τον άνθρωπο.

Η δύναμη λοιπόν του Αγίου Πνεύματος έχεται και με έναν τρόπο που μόνο ο Θεός ξέρει. Και τι κάνει; Έρχεται τον άνθρωπο και του δίνει μία ώθηση να μεταδώσει τα καλά νέα στους ανθρώπους. Η χαρά μας, αδερφοί, πολλές φορές, τι πολλές φορές, πάντα, δεν είναι τόσο γιατί άλλαξα το αυτοκίνητό μου, αλλά γιατί μίλησα σε έναν άνθρωπο και αυτός ο άνθρωπος δέχτηκε το Χριστό. Σήμερα πήρα σε έναν, σε διάφορους πήρα, αλλά πήρα σε ένα συνάδελφο εκεί στο πανεπιστήμιο, στο Βόλο, ένα πολύ καλό παιδί. Και άνοιξε ο λόγος, αδερφοί, παρόλο που είναι ο άνθρωπος πολύ έτσι επιστήμονα, σε πολύ υψηλό επίπεδο και αυτά σχετικά, είχε ανησυχίες πνευματικές. Κι άνοιξε ο λόγος και άκουγε. Και τι όμορφα λέω: "Θεέ μου, δώσε μας αυτή τη δύναμη να μιλάμε στους ανθρώπους και οι άνθρωποι να αγγίζονται."

Λένε οι άνθρωποι: "Άμα πιάσεις κάτι το οποίο είναι ένα καυτό σίδερο με το χέρι σου, τι θα κάνεις;" Α θα είσαι αδιάφορος; Όχι, θα καεί το χέρι. Όταν, αδερφοί, γίνουμε τέτοια καυτά σίδερα, γιατί ο Κύριος έρχεται και μας δίνει αυτή τη δύναμη να μπούμε σε αυτή τη μάχη του πνευματικού πολέμου. Γιατί όταν πας να μιλήσεις, το είπαμε και την περασμένη φορά, αδερφοί, όταν αναλύαμε το την ετοιμασία του ευαγγελίου, ο άνθρωπος ο οποίος πάει και μιλάει σε έναν άλλον, μπαίνει σε ένα άλλο στρατόπεδο, αδερφοί, όπου εκεί οι δυνάμεις είναι διαφορετικές. Εκεί είναι άλιος ο άρχοντας του κόσμου τούτου, εκεί κάνει κουμάντο. Και εσύ μπαίνεις μέσα στο στρατόπεδό του. Πώς θα μπεις στο στρα σε ένα ξένο στρατόπεδο; Φανταστείτε, αδερφοί, γίνεται πόλεμος και θέλουμε να μπούμε σστο στρατόπεδο του εχθρού.

Έχετε δει ταινίες από κάτι ειδικές δυνάμεις που μπαίνουνε μέσα εκεί στα στο στρατόπεδο του εχθρού; Μπαίνουνε με με ειδικές στολές, με οδικό οπλισμό, με ειδικά αυτά, με επικοινωνίες, με αυτά. Μπαίνουνε μέσα στο εχθρικό στρατόπεδο και ελευθερώνουν τον αιχμάλωτο και τον βγάζουν έξω. Ο Κύριος, αδερφοί, θέλει να μας κάνει ειδικές δυνάμεις να μπαίνουμε στα στρατόπεδα του εχθρού και να τραβάμε αυτούς που είναι εμπλοκές μέσα στην ταλαιπωρία, μέσα στο σκοτάδι, μέσα στην απογοήτευση, να να τραβήξουμε τους ανθρώπους που τα βλέπουν όλα μαύρα στη ζωή τους, που δεν βλέπουν εφος τον ορίζοντα, νέα παιδιά που λέει: "Δεν έχει νόημα η ζωή μου."

Καθόμουνα, αδερφοί, και σκεφτόμουνα τότε που σκοτώθηκε αυτός ο το νεαρό παιδί εκεί στην Αθήνα, και ήταν έβλεπα κάτι σκηνές, εκατοντάδες νέα παιδιά με ένα ρόπαλο στα χέρια, ήθελε ο ένας να χτυπήσει τον άλλον, ο ένας να σκοτώσει τον άλλον. Και λέω: "Τώρα, η σκηνή που μου ήρθε, λέω, άμα σταματούσα ένα παιδί τώρα απ' αυτά και του λέγα: 'Έλα εδώ, πώς σε λένε, ξέρω γω, Γιώργο, γιατί κρατάς αυτό το ξύλο; Να πάμε να τους δείξουμε για ποιο λόγο το κάνεις αυτό; Ποιο κενό πας να καλύψεις; Τι είναι αυτό που σου λείπει; Γιατί δεν έχεις χαρά; Γιατί δεν είσαι γεμάτος; Είσαι ένα παιδί όλο ζωντάνια, 20 χρονών, 25, 18. Η ζωή είναι μπροστά σου, η ομορφιά του Θεού όλοι είναι μπροστά σου που την έπ την έστρωσε ο Θεός μπροστά σου. Και εσύ με ένα ξύλο στο χέρι πας να χτυπήσεις έναν άνθρωπο τον οποίο ούτε καν τον ξέρεις ποιος είναι, ούτε ξέρεις πώς τον λένε, έναν άνθρωπο τον οποίο άμα τον γνωρίσεις, μπορεί να γίνεται φίλος."

Καταλάβατε, αδερφοί; Ο διάβολος τι κάνει και μας καλεί ο Θεός τώρα να μπούμε μέσα σε αυτό το στρατόπεδο, μέσα ως ειδικές δυνάμεις και να πούμε: "Έχω ένα καλό νέο για σένα." Αυτό όμως, αδερφοί, για να γίνει, πριν χρειάζεται κάτι άλλο. Χρειάζεται μέσα μας αυτή η ενδυνάμωση. "Καθίσατε," λέει, "στην Ιερουσαλήμ, εως ου ενδυθεί δύναμη εξ ύψους."

Πώς, αδερφοί, να αλλάξουμε τους ανθρώπους, όταν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε αλλάξει, όπως όπως ο Θεός ήθελε; Ένας ένας είχε πει: "Ποτέ ο κόσμος μας δεν θα συγκλονιστεί." Που ασυγκρίτη ανθρώπους, όταν αδερφοί, ο Χριστός δεν με συγκλονίζει, όταν ο Χριστός δεν με φέρνει τη ζωή μου άνω κάτω μέσα μου, όταν δε σκάβει το Πνεύμα το Άγιο μέσα μου, όταν αυτός ο ζήλος του Θεού, να ρθει η δύναμης του Πνεύματος του Αγίου, δεν ενεργείται μέσα μου. Πώς αυτό το παιδί με το ρόπαλο, αδερφοί, θα σταματήσει και θα πετάξει το ρόπαλο και θα πει: "Θέλω να το ακούσω αυτό που έχεις να πεις για μένα. Το θέλω να τ ακούσω."

Αδερφοί, αν ο κόσμος δεν αλλάζει, η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική μας. Όταν λέω δική μας, της Εκκλησίας του Χριστού. Αν κάτι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, είναι μόνο η Εκκλησία του Χριστού, μόνο τα τα παιδιά του Κυρίου, τα οποία καθίσανε εως ού εν δωθούν δύναμη εξ ύψους. Και δύναμη εξ ύψους, αδερφοί, δεν είναι απλά γλωσσολαλιά. Η εξ ύψους είναι όταν σηκώνομαι από την προσευχή, είμαι ένας άλλος άνθρωπος. Μέσα μου ο Θεός με έχει αναστατώσει, με έχει ξυπνήσει, με έχει φέρει τα πάνω-κάτω. Αυτό είναι είναι η δύναμη εξ ύψους. Και αρχίζει ο Θεός και ανοίγει ορίζοντες μπροστά και λέει: "Παιδί μου, από κει είναι που θέλω να πας." Λέει, "τον άλλον εσένα, από κει είναι που θέλω να πας." Τον άλλον εσένα, εσύ αυτό είναι που θέλω να κάνεις. Εσύ θέλω να σταθείς στην προσευχή. Εσύ θέλω να πας εκεί.

Πρέπει να δούμε την αποστολή μας, αδερφοί. Η αποστολή μας δεν είναι να ρθω να ακούω κηρύγματα. Η αποστολή μας είναι να βγούμε έξω και να δούμε με τη ζωή μας. Δεν λέω να πάρω μια ντουντούκα και να μιλάμε. Μου έκανε εντύπωση, αδερφοί, στη Θεσσαλονίκη, τελείωσε το συνέδριο, πήγαμε εκεί στην παραλία και οι αδερφοί μιλούσανε και λέγανε πολύ ωραία μηνύματα και έβλεπα τους ανθρώπους, αδερφοί, περνούσανε, φεύγανε, περνούσανε, φεύγανε. Αδιαφορία, πλήρης αδιαφορία.

Και διάβασα αυτή την ιστορία, σας το χω πει ξανά, το 1700 τόσο, με τον με έναν άνθρωπο, τον John Wesley, στην Ουαλία. Περνούσε με το άλογό του και έβλεπε τον κόσμο: "Ο Χριστός σε αγαπάει." Και γονατίζουν και κλαίγανε και γυρνούσαν οι άνθρωποι μεταμορφωμένοι. Πήγαινε ο άλλος, ζητούσε συγγνώμη στη γυναίκα του, πήγαινε, σταματούσε να κλέβει, σταματούσε να μεθάει, σταματούσε να χτυπάει τη γυναίκα του. Μεταμορφωνόταν η ζωή του. Γιατί; Γιατί είπε: "Άκουσε έναν άνθρωπο να λέει: 'Ο Χριστός σε αγαπάει'."

Άκουσα σήμερα μια ιστορία, την είπε ο αδερφός ου ο Μαλέας στη Καβάλα. Ήτανε λέει ένα κοριτσάκι, το οποίο άκουσε ένα κήρυγμα μια φορά και άκουσε το κήρυγμα: "Εάν δώσεις λέει ένα ποτήριο ψυχρού ύδατος, ο Θεός θα σε ευλογήσει." Το άκουσε αυτό το κοριτσάκι. Τελείωσε το κήρυγμα και πήγε, γέμισε νερό σε κάτι ποτήρια και πήγαινε να τα να τα δίνει στους ανθρώπους. Επει δεν θέλανε λέει πολύ. "Θέλει ένα ποτήρι νερό;" "Όχι, λέει, δεν θέλω." "Εσύ;" "Όχι." Και την είπε κάποιος: "Πήγαινε εκεί στο πάρκο, λέει, είναι κάποιοι άνθρωποι, λέει, τρέχουνε, λέει, και μπορεί να θέλει κάποιος."

Και πέρασε ένας άνθρωπος, λέει, με μια τσάντα, έτσι, νεαρός, 25 χρονών. Λέει: "Θέλετε λέει ένα ποτήρι νερό; Είναι δροσερό." "Ναι, λέει, θέλετε λέει στο στο όνομα του Χριστού ένα ποτήρι νερό;" "Ναι, λέει, θέλω." Και το είπε. Και περάσαν τα χρόνια και αυτό το κοριτσάκι έγινε νοσοκόμο και πηγαίνει στο στη δουλειά της και φέρνουν έναν άνθρωπο σστο νοσοκομείο, ο οποίος ήρθε με την τσάντα του κτα λιπ, ξαπλώνει και αφήνει στο κομοδίνο τη γραφή του και λέει: "Μπράβο λέει, κύριε, λέει, που έχετε τη γραφή σας." "Πο, λέει, το εκτιμώ." "Ναι, λέει, δεν την αφήνω ποτέ τη γραφή μου, λέει, όπου πάω, λέει, πάω με τη γραφή στο χέρι." Λέει: "Πώς έγινε αυτό;" "Κι εγώ λέει, δεν ξέρω. Πριν από πολλά χρόνια, λέει, ένα κοριτσάκι μου έδωσε ένα ποτήρι νερό και αυτό λέει μου άλλαξε τη ζωή στο όνομα του Χριστού." Λέει: "Μου είπε."

Πολύ μου άρεσε αυτή η ιστορία, αδερφοί. Και αυτή η κοπέλα λέει: "Ναι, κλαίγοντας, εγώ λέει, είμαι λαθ." Το κοριτσάκι. Βλέπετε, αδερφοί, ένας συγκλονισμένος άνθρωπος, ένα ποτήρι νερό έδωσε. Αλλά ο Κύριος είναι αυτός που ενήργησε. Δεν ενήργησε ούτε με τα ωραία τα κηρύγματα, ούτε με τις με τις ωραίες τους λόγους, ούτε με τις ωραίες τις πατέντες, τις ωραίες τις οργανώσεις τις ανθρώπινες. Θα κάνουμε έτσι, θα βάλουμε εκεί ηχητικό, που θα ναι αυτό, εκεί θα βάλουμε ένα, όλα αυτά καλά είναι, αλλά μέσα σε αυτά όλα, υπάρχει ο συγκλο του Αγίου Πνεύματος; Εκεί είναι το ερώτημα. Και εκεί ο Θεός είναι που ενεργεί.

Άρα λοιπόν, το δεύτερο που κρατάμε είναι ότι ο Κύριος μέσα στη μάχη μας ενδυναμώνει. Ο Κύριος λοιπόν μας προστατεύει και ο Κύριος μας δυναμώνει. Πάμε λίγο στη σελίδα 914, αδερφοί. Σελίδα 914, Λουκάς ι' κεφάλαιο και 10, 9 εδάφιο. Σελίδα 914 και 19 εδάφιο. Λέει ο Κύριος, το είπε στους μαθητές, εκεί στους εβδομήντα και στους υπόλοιπους, όταν επέστρεψαν και είδαν ότι ο Κύριος ενεργεί. Λέει στο 19: "Ιδού δίδω εις εσάς την εξουσία του να πατεί επάνω όφεων και σκορπιον και επί πάσα τη δύναμη του εχθρού και ουδέν θέλει σας βλάψει."

Τι βλέπουμε τώρα εδώ; Βλέπουμε ότι εκτός από την προστασία και εκτός από τη δύναμη, έχεται ο Κύριος και δίνει και εξουσία. Έχουμε πει και άλλη φορά, αδερφοί, ότι είναι άλλο πράγμα η δύναμη κι άλλο η εξουσία. Άλλο πράγμα είναι ένας που είναι δυνατός και σηκώνει 200 κιλά, έτσι, όπως δύναμη. Κι άλλο πράγμα είναι ένας πολύ αδύνατος άνθρωπος. Είχαμε πει το παράδειγμα του τροχονόμου. Φοράει τη στολή του, έρχεται μια ταξία με πολύ μεγάλη δύναμη και αυτός το μόνο που κάνει είναι σηκώνει το χέρι του και λέει: "Σταμάτα, σε παρακαλώ," και κοκαλώνει, πατάει φρένο.

Άλλο πράγμα είναι κατά αντιστοιχία ο στρατιωτικός, ο οποίος είναι, ξέρω γω, λοχαγός και λέει στον στον φαντάρο: "Πήγαινε, κάνει αυτό, πήγαινε, κάνει εκείνο, πήγαινε, κάνει το άλλο." Γιατί; Γιατί κάνει άσκηση της εξουσίας του. Ένας δάσκαλος μέσα στην τάξη ασκεί εξουσία. Δεν την ασκεί εξουσία γιατί ξέρω γω, τον βλέπουνε ότι έχει πολύ γερά μπράτσα, αλλά έχει την ιδιότητα του δασκάλου. Μπαίνει μέσα στην αίθουσα και ο άλλος έχει την ιδιότητα του μαθητή και ασκεί αυτή την εξουσία. Ε; Ευχαριστούμε το Θεό.

Άρα λοιπόν, ο Κύριος είναι αυτός ο οποίος μας δίνει και εξουσία. Στη σελίδα 933, να δούμε και κάτι άλλο. Σελίδα 933, Ιωάννης α1. Να δούμε τώρα πού πηγάζει αυτή η εξουσία. Πού τη βρήκαμε εμείς αυτή την εξουσία που θέλει οου μας δίνει ο Θεός. Α' κεφάλαιο, 12 εδάφιο, κατά Ιωάννη ευαγγέλιο: "Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκε εξουσία να γίνω σει τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού."

Ποια είναι η πηγή της εξουσίας; Είναι ότι δεχτήκαμε Αυτόν. Όταν δέχομαι το Χριστό. Αυτό, αδερφοί, από μόνο του είναι μια πηγή εξουσίας. Γιατί; Γιατί όταν δέχομαι το Χριστό, ο Χριστός αυτός κατοικεί μέσα σου, μέσα μας. Ποιος κατοικεί μέσα μας; Αυτός που είπε: "Γεννηθεί το φως," και εγένετο φως. Αυτός που είναι υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας. Αυτός που είναι το Α και το Ω. Αυτός που είπε: "Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή." Αυτός που είπε: "Εγώ είμαι η Ανάσταση." Αυτός λοιπόν κατοικεί μέσα μας. Γιατί; Γιατί απλά τον δέχτηκες.

Τον δέχτηκα. Με το που δεχόμαστε το Χριστό, αδερφοί, υπάρχει εξουσία. Είσαι παιδί Θεού. Δεν είσαι κανένας παρακατιανός. Δεν είσαι κάποιος ο οποίος δεν έχεις καμία αρμοδιότητα, καμία εξουσία, καμία παρρησία. Αλλά είσαι παιδί Θεού. Πηγαίνουμε λοιπόν μέσα στη μάχη, συνειδητοποιώντας, ως επίγνωση, ότι ο Θεός μας δίνει εξουσία. Μας δίνει προστασία, μας δίνει δύναμη, μας δίνει και εξουσία.

Υπάρχει και κάτι άλλο όμως, αδερφοί. Πάμε να το δούμε στη σελίδα 581. Υπάρχει και το κομμάτι της εκπαίδευσης. Όλα αυτά καλά, αλλά έχουμε ανάγκη, αδερφοί, από την εκπαίδευση. Πάμε λοιπόν, σελίδα 581. Είναι ο Ψαλμός ρμδ, ο 144. Ψαλμός ρμδ. Κοιτάξτε να δείτε, ο Δαβίδ πόσο κατάλαβε ότι ο Κύριος είναι ένας μέγας εκπαιδευτής, μέγας διδάσκαλος. Ότι πηγαίνει να πολεμήσει και ξέρει ότι ο Θεός μπορεί να τον διδάξει.

Κανένας, λέει, λέει... Ας το διαβάσουμε όμως μια φορά. Λέει: "Ευλογητός ο Κύριος, το φρούριο μου, ο διδάσκων χείρας μου εις πόλεμον, τους δακτύλους μου εις τη μάχη. Το έλεος μου και το οχύρωμα μου, το υψηλό λν καταφύγιό μου και ο ελευθερωτής μου, η ασπίς μου, επί τον οποίον ήλπισα, όστις υποτάσσει των λαόν μου υπε μέ."

Κοιτάξτε να δείτε, αδερφοί. Ο διδάσκων, λέει, τα χέρια μου στον πόλεμο και τους δακτύλους μου στη μάχη. Κανένας, αδερφοί, στρατός ανεκπαίδευτος δεν μπορεί να νικήσει. Φανταστείτε ότι πηγαίνουνε στο στρατό, κατατάσσονται, κάνουν τα χαρτιά τους, ωραία, και τους λένε: "Τώρα πάρτε και μερικά λεφτά να πηγαίνετε στην καφετέρια να πίνετε καφέ, μετά να πηγαίνετε να τρώτε, ε και το βράδυ ελάτε να κοιμηθείτε στο στρατόπεδο." Υπάρχει περίπτωση, αδερφοί, αυτός ο στρατός να πάρει καμιά μάχη; Δεν υπάρχει περίπτωση, γιατί είναι ανεκπαίδευτος.

Όταν λοιπόν βγαίνω στη μάχη, ξέρω ότι ο Κύριος με προστατεύει, ο Κύριος με ενδυναμώνει, ο Κύριος μου δίνει εξουσία, αλλά και ο Κύριος με διδάσκει και με εκπαιδεύει. "Κύριε, πώς να τι να πάρω; Να πάρω τόξο; Να πάρω σπαθί; Να πάρω δώρη; Να πάρω τι; Πού να σταθώ, Κύριε; Από κεινη τη μεριά ή από την άλλη μεριά;" Ο Δαβίδ το χει μάθει αυτό πολύ καλά. "Να πάω στους Φιλισταίους ή να μην πάω;" "Να πας ξανά μετά την επόμενη φορά να πάω ή να μην πάω;" "Να μην πας. Περίμενε. Να πάω ή να μην..."

Πάω να πας, αλλά θα πας. Πας από εκείνη τη μεριά και θα περιμένεις εκείνη τη. Βλέπετε, διδάσκει ο Θεός στη μάχη αυτή. Διδάσκει.

Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε: «Όποιος έχει τα πιο γερά όπλα, είναι αυτός που νικάει». Δεν είναι πάντα έτσι, δεν είναι πάντα έτσι. Αυτός ο οποίος ξέρει και είναι πιο καλά εκπαιδευμένος και πιο... αυτό, μπορεί να μην έχει τα καλύτερα όπλα, αλλά μπορεί με τον... με μια ωραία τακτική, ωτικό... δεν ξέρω εγώ τι κάνουν αυτές οι τακτικές μάχες, πώς τα λένε αυτά, να νικήσει έναν μεγαλύτερο στρατό.

Ο Κύριος έρχεται και μας λέει: «Εγώ είμαι που διδάσκω τα χέρια στον πόλεμο. Εγώ είμαι αυτός που διδάσκω τα δάχτυλά σου στη μάχη, πώς να τεντώσεις το τόξο, πώς να βάλεις αυτό, πώς να βάλεις το...» Βλέπετε, αδερφοί, είμαστε σε... σε... σε καλά χέρια. Και ο Κύριος έρχεται και μας δίνει όλα τα μέσα, και μας δίνει και την εκπαίδευση.

Και στην Καινή Διαθήκη λέει κάτι πολύ ωραίο, το οποίο το ξέρουμε όλοι, στη σελίδα 1056. Αδερφοί, να το δούμε όμως από μέσα. Είμαστε Β' κεφάλαιο, Β' Τιμοθέου, συγγνώμη, Β' Τιμοθέου επιστολή, Γ' κεφάλαιο και ε' 16 εδάφιο. Σελίδα 1056, 16 εδάφιο. «Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλία, προς έλεγχο, προς επανόρθωση, προς εκπαίδευση τη μετά της δικαιοσύνης». Όλα αυτά τα κάνει η Γραφή.

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε, αδερφοί, την Αγία Γραφή ως εγχειρίδιο πολέμου. Το εγχειρίδιο πολέμου είναι αυτό το οποίο έρχεται και σου λέει πώς πρέπει να πολεμήσεις. Μπορεί σε κάποια φάση να χρειάζεται να κάνεις επίθεση, σε κάποια άλλο να κάνεις άμυνα. Σε κάποια φάση, ε... αν μιλήσουμε πνευματικά, να χρειαστεί να διορθώσεις κάτι.

Άρα λοιπόν, έρχεται ο Κύριος και τι κάνει; Μου κάνει έλεγχο για να διορθώσω κάτι. Μπορεί να έχω ανάγκη παρηγοριάς, γιατί... γιατί έχασα το θάρρος μου και ήρθε το ένα πρόβλημα πίσω από το άλλο και λες: «Τι γίνεται τώρα;» Εδώ έρχεται ο λόγος του Θεού και παρηγορεί. Μπορεί να έχουμε ανάγκη σε κάποια στιγμή, λες: «Τώρα ποιος δρόμος είναι ο σωστός; Αυτός ή εκείνος;» Έρχεται ο Κύριος και με το Πνεύμα του το Άγιο και οδηγεί και κατευθύνει μέσα από το λόγο του. Και δίνει οδηγία ο Θεός μέσα από το λόγο του, δίνει κατεύθυνση μέσα από το λόγο του σε πολλές απορίες. Έρχεται και μας διδάσκει ο Θεός σε περιστατικά. Έρχεται και μας... μας δίνει φωτισμό.

Άρα λοιπόν, αδερφοί, έχουμε προστασία, έχουμε ενδυνάμωση Πνεύματος Αγίου μέσα στη μάχη, έχουμε εξουσία. Έχουμε όμως και εκπαίδευση. Έρχεται ο Κύριος και μας δίνει όλα τα... τα μέσα, τα εκπαιδευτικά μέσα, να το πω έτσι, να μπορούμε να ξέρουμε πώς να πολεμήσουμε μέσα σε αυτήν την... τη μάχη. Αδερφοί, ευχαριστούμε το Θεό!

Άρα λοιπόν, ο λόγος του Θεού έχει όλα τα εφόδια. Ο λόγος του Θεού, αδερφοί, είναι μια αποθήκη με πολεμοφόδια, με βαρύ οπλισμό, με ελαφρύ οπλισμό, με... με... με τα πάντα: με αμυντικά όπλα, με επιθετικά όπλα. Όλα μέσα εκεί είναι.

Και ξέρουμε, αδερφοί, ότι η εκπαίδευση είναι στο στρατό. Όσοι έχουμε πάει, λέει: «Αυτός είναι καλά εκπαιδευμένος στις τηλεπικοινωνίες, εκείνος είναι καλά εκπαιδευμένος στους όλμους, ο άλλος είναι εκπαιδευμένος, ξέρω 'γω, στο... στα τανκ, ο άλλος είναι στο αεροπλάνο, ο άλλος είναι στο...» Υπάρχει εκπαίδευση για να ξέρουμε πώς να πολεμήσουμε.

Να τον αφήνουμε λοιπόν τον Κύριο, αδερφοί, να μας διδάσκει. Να 'μαστε ανοιχτοί, αδερφοί, στο να μας διδάσκει ο Θεός. Να είμαστε διδακτοί του Πνεύματος του Αγίου. Πολλές φορές δεν ξέρουμε, αλλά ο Κύριος είναι αυτός ο οποίος ξέρει.

Και το τελευταίο, αδερφοί, είναι ότι ο Θεός μας οπλίζει για τον πόλεμο. Όχι μόνο μας εκπαιδεύει, δεν μας λέει μόνο: «Έλα να μπεις σε αυτό το αεροπλάνο που είναι ένας προσομοιωτής για να δεις πώς θα το σηκώσεις, πώς θα το κάνεις κ.τ.λ.π.», αλλά σου δίνει και ένα αεροπλάνο. Και αυτό το αεροπλάνο είναι και οπλισμένο καλά, και σου λέω ότι αυτό το αεροπλάνο είναι ανίκητο. Γιατί έχουμε πει – δεν θα το αναλύσουμε βέβαια – έχουμε μιλήσει για την πανοπλία του Θεού, Εφεσίους 6:13. «Αναλάβετε», λέει, «την πανοπλία του Θεού, για να δυνηθείτε να αντισταθείτε εν τη ημέρα την πονηρά και αφού καταπολεμήσετε τα πάντα, να σταθείτε». Δεν θα το αναλύσω αυτό για την πανοπλία, τα 'χουμε ήδη πει. Αλλά η πανοπλία σημαίνει ότι υπάρχει και οπλισμός. Και ο πλησμονή... ει... κάθε αντίσταση... ε... υποτάχθηκε στον Θεό, αντιστάθηκα στο διάβολο και «θέλει φύγει εις εσάς». Αυτό τι είναι; Είναι τακτική μάχης, αδερφοί, είναι το εγχειρίδιο της μάχης.

Ξεκινάω από το να είμαι υποτελής στον Κύριο, υπακούοντας Αυτόν. Συνεχίζω να αντιστέκομαι στον εχθρό και αυτός κατατροπώνει. Γιατί; Γιατί βάζω μπροστά τον Κύριο. Έχω την ασπίδα, έχω τη μάχαιρα του Πνεύματος, έχω την περικεφαλαία, έχω την οσφύ της δικαιοσύνης, ε... όλα αυτά, την ετοιμασία του Ευαγγελίου. Πάνοπλος, ανάλογα με το... με την εξέλιξη, αδερφοί, της μάχης.

Και κλείνω με τον οπλισμό από την... στη σελίδα... πάμε 1025. Σελίδα 1025. Θα το ξαναδούμε βέβαια αυτό κι άλλη φορά, γιατί είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στο λόγο του Θεού. Λέει στο Ι' κεφάλαιο Β' Κορινθίους και ε'... ιι... Β' Κορινθίους, Ι' κεφάλαιο και από το τέσσερα, αδερφοί, να... να διαβάσω. Ναι, από το τρία. «Διότι αν και περιπατών εν σαρκί, δεν πολεμούμε εν... δεν πολεμούμε όμως κατά σάρκα. Διότι τα όπλα του πολέμου ημών δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά συν Θεώ προς καθαίρεση οχυρωμένες, καθαρούς λογισμούς και παν ύψωμα επερνεντίον της γνώσεως του Θεού και αιχμαλωτίζουν παν νόημα εις την υπακοή του Χριστού και ήμεθα έτοιμοι να εκδικήσεις η υπακοή σας». Εδώ, αδερφοί, είναι τα πραγματικά, τα ισχυρά όπλα του Κυρίου.

Θα το δούμε αυτό και ξανά βέβαια, αυτό το κομμάτι, γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό όμως το οποίο κρατάμε, όσον αφορά τον οπλισμό που μας χορηγεί ο Θεός, είναι ότι αυτός ο οπλισμός είναι ικανός να καθαιρέσει όλα τα οχυρώματα. Αεφ... κανένα οχύρωμα δεν μπορεί να σταθεί στον Κύριο. Τα οχυρώματα αυτά μπορεί να 'ναι αντιστάσεις πνευματικές.

Έχετε δει, αδερφοί, να μιλάς σε κάποιον άνθρωπο και ένας άλλος να αντιδρά και να δημιουργεί συνεχώς προβλήματα, να προσπαθεί να αλλάξει το θέμα, να προσπαθεί να το διακωμωδήσει, και ο άλλος που μιλάς να αγγίζεται και να είναι έτοιμος να κλάψει; Το 'χετε δει αυτό, αδερφοί; Πιστεύω όλοι μας πάνω-κάτω καταλαβαίνουμε τι... τι... για τι μιλάω. Αυτό είναι μία αντίσταση, στην οποία αντίσταση, αδερφοί, αν επιστρατεύσεις λογικά επιχειρήματα, δεν θα πιάσουν. Άμα του πεις: «Σε παρακαλώ, φίλε μου, περίμενε λίγο γιατί τώρα μιλάω και τα λοιπά, δείξε λίγο ευγένεια», και χειρότερα θα γίνει.

Εκεί υπάρχουν πνευματικές δυνάμεις οι οποίες έχουνε ξεσηκωθεί για να μην ακούσει ο άνθρωπος αυτός το λόγο του Θεού. Έχεις μπει μέσα στο... στο... στο... στο στρατόπεδο το... το εχθρικό και ο φρουρός τους εκεί έχει ξυπνήσει και λέει: «Όπα, εδώ κάποιος έρχεται!» Και εσύ πρέπει να βρεις έναν τρόπο αυτόν τον άνθρωπο τώρα να τον απενεργοποιήσεις. Εδώ κάποιες πολεμικές ταινίες θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε. Έρχεται κάποιος και ο άλλος τώρα, επειδή ο πρωταγωνιστής είναι πολύ φοβερός και τρομερός, πηγαίνει εκεί, το... τον απενεργοποιεί, τον σκοτώνει, το... δεν ξέρω 'γω τι τον κάνει και δεν τον σταματάει. Ε... φανταστείτε το αυτό πνευματικά τώρα.

Υπάρχουν αντιστάσεις, αδερφοί. Πάμε να δοξάσουμε τον Κύριο και να ανοίξει η καρδιά μας. Το ξέρετε ότι μπορεί να υπάρχουν αντιστάσεις πάνω σε αυτό, πνευματικές. Πρέπει να 'ναι τα αισθητήριά μας να είναι και γυμνασμένα, αδερφοί, έτσι δεν είναι; Υπάρχουνε διαλογισμοί, οι οποίοι διαλογισμοί μπορεί να 'ναι και στο δικό μας το μυαλό. Εκεί την ώρα που είναι η ευλογία του Θεού, εκείνη την ώρα θα 'ρθουν διαλογισμοί. Θα σκεφτείς: «Ναι, αυτός και τι να μας πει κι αυτός τώρα; Τι εκείνο του το παιδί του τάδε; Και εκείνος που είναι από την Ναζαρέτ, τι να μας πει κι αυτός;» Διαλογισμοί! Εκεί πρέπει τα αισθητήριά μας να 'ναι γυμνασμένα, αμέσως να καταλαβαίνουν ότι εκεί την ώρα πνευματικά υπάρχει μια αντίσταση με το διαλογισμό. Μπορεί να 'ρθει εκεί τη μια ένα πνεύμα απιστίας. Μπορεί να 'ρθει κάποιος και εκείνη την ώρα που εσύ αγωνίζεσαι να στηρίξεις την πίστη σου, να 'ρθει και να στην γκρεμίσει: «Τι προσεύχεσαι τώρα; Σιγά! Ποιος θεραπεύτηκε;» Τι είναι; Μια επίθεση είναι πνευματική, η οποία θέλει να... να τσακίσει την πίστη σου, το κύριο, και να μικρύνει τον Χριστό.

Πρέπει να μάθουμε, αδερφοί, τους όρους του πολέμου και να καταλάβουμε ότι ο Κύριος μας... μας προμήθευσε την... τα όπλα. Λέει μια λέξη: «Αιχμαλωτίζουν». Λέει... λέει: «Αιχμαλωτίζουν» και μου 'ρθε η εξής εικόνα, αδερφοί. Λέει: «Αιχμαλωτίζουν», λέει, «παν νόημα εις την υπακοή του Χριστού και κάθε ύψωμα που επαίρεται εναντίον της γνώσεως». Τι σημαίνει αιχμαλωτίζω, αδερφοί; Αιχμαλωτίζω σημαίνει τον βάζω χειροπέδες και τον βάζω εκεί πέρα μες στη φυλακή και δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Αυτό σημαίνει αιχμαλωτίζω. «Κάτσε εκεί πέρα και μη μιλάς! Μα μου... μαξε μου... δεν έχει! Εκεί θα κάτσεις γιατί είσαι... είσαι αιχμαλωτισμένος!» Ομάδα του Χριστού!

Βλέπετε, αδερφοί, ο Απόστολος Παύλος, το βλέπουμε περιστατικά να έχει αιχμαλωτίσει κάποιους τέτοιους οι οποίοι αντιστέκονταν, ε... με το πνεύμα του Πύθωνος, με... με... με... με διάφορα περιστατικά τα... τα οποία ήθελαν να... να... να αποπροσανατολίσουν, αδερφοί, την κίνηση του Θεού. Αλλά ο Κύριος τον είχε εκπαιδεύσει πραγματικά τον Παύλο. Γι' αυτό λέει: «Δεν πολεμώ», λέει, «σαν να γρονθοκοπώ στον αέρα». Ήξερε, αδερφοί, ήτανε... ήτανε μάχιμος.

Άρα λοιπόν, βέβαια, αυτό που... που διαβάζουμε έχει και προϋποθέσεις, έτσι. Μην... μη... μην τα παίρνουμε ότι είναι τόσο απλά. Λέει: «Και ήμεθα έτοιμοι», λέει, «να... με πάσα παρακοή». Ωραία, όλα αυτά πότε; Όταν γίνει πλήρης η υπακοή σας. Άρα λοιπόν, από μας ο αγώνας μας είναι να... να γίνει πλήρης η υπακοή μας σε αυτά που ο Θεός λέει, σε αυτά που ο Θεός υπόσχεται, σε αυτά που ο Θεός μας καλεί να κάνουμε. Και μετά ο Κύριος ξέρει να ενεργεί, αδερφοί. Μετά γίνεται αυτή η χρήση της εξουσίας.

Άρα λοιπόν, κλείνοντας, αδερφοί, τι έχουμε δει σήμερα; Ότι ο Κύριος έρχεται και μας προστατεύει στη μάχη, μας ενδυναμώνει, μας δίνει εξουσία, μας εκπαιδεύει και μας δίνει όλα τα όπλα για να μπορούμε να πολεμήσουμε και να νικήσουμε.