Πνευματικός Πόλεμος (Μάθημα 2ο)| Λευτέρης Τοπάλογλου

Αμήν. Καθίστε, αδέρφια μου. Ευχαριστούμε το Θεό που μας δίνει την ευκαιρία και σήμερα να πάρουμε το λόγο Του στα χέρια μας. Θα συνεχίσουμε, αδερφοί, με το θέμα το οποίο έχουμε ξεκινήσει από την περασμένη Τετάρτη. Και κατά τη γνώμη μου, πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό θέμα στην πνευματική μας ζωή και στην πνευματική μας πορεία. Είναι το θέμα του πνευματικού πολέμου.

Έχουμε πει ότι δεν είναι ένα θέμα το οποίο είναι εύκολο, ούτε είναι ευχάριστο. Και συνήθως μας αρέσει να λέμε για πράγματα τα οποία είναι έτσι πιο, έτσι, ευχάριστα, πιο ελπιδοφόρα. Όχι ότι αυτό δεν είναι. Μέσα στο πνευματικό πόλεμο υπάρχει πραγματικά ελπίδα, και είναι η ελπίδα της νίκης και του θριάμβου, αδερφοί, του Χριστιανού.

Τι είχαμε πει; Είχαμε πει καταρχάς, είχαμε διατυπώσει το ερώτημα: Υπάρχει πνευματικός πόλεμος στην, στην ζωή του Χριστιανού; Ο πόλεμος, τι σημαίνει; Η λέξη πόλεμος σημαίνει σύγκρουση, έτσι δεν είναι; Υπάρχει πόλεμος πότε; Όταν δύο άνθρωποι, δύο έθνη, δύο ομάδες συγκρούονται. Γιατί; Γιατί ο ένας διεκδικεί τα εδάφη του άλλου. Υπάρχει τέτοιο πράγμα στην πνευματική ζωή; Υπάρχουνε πάρα πολλά σημεία στο λόγο του Θεού, τα οποία απαντάνε πολύ απλά στο ερώτημα. Και αν υπάρχει, η απάντηση είναι ναι, υπάρχει πραγματικός πόλεμος.

Ο πνευματικός πόλεμος υπάρχει ανεξάρτητα αν το πιστεύεις ή δεν το πιστεύεις. Ανεξάρτητα αν το πιστεύουμε εμείς, υπάρχει. Όσο πιο έγκαιρα λοιπόν ενημερωθούμε με αυτά που ο λόγος του Θεού μας ενημερώνει, όσο πιο έγκαιρα εκπαιδευτούμε, όσο πιο έγκαιρα εξοπλιστούμε, τόσο πιο νικηφόρα θα είναι η πνευματική μας ζωή.

Υπάρχουνε δυνάμεις οι οποίες αντιστέκονται στο να πιστέψουν οι άνθρωποι. Στην πόλη της Κοζάνης, πιστεύω ότι δεν το ακούν ακούτε για πρώτη φορά αυτό. Υπάρχουνε πνευματικές δυνάμεις οι οποίες δεν θέλουν η Ελλάδα να επιστρέψει στο Χριστό. Υπάρχουνε πνευματικές δυνάμεις οι οποίες θέλουνε να χάσεις έδαφος στην πνευματική σου ζωή. Υπάρχουν πνευματικές δυνάμεις οι οποίες θέλουνε να ζεις μία ήττα στην πνευματική σου ζωή, στην οικογενειακή σου ζωή, στην επαγγελματική σου ζωή, στην εκκλησιαστική σου ζωή. Υπάρχουν δυνάμεις.

Άρα λοιπόν, τη στιγμή που υπάρχει πόλεμος, υπάρχει αυτή η η αντίσταση και η επίθεση. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Είχαμε πει, από τι; Από την κήρυξη του πολέμου. Κηρύττουμε πόλεμο σε ποιον; Σε αυτόν που θέλει να μπει στα εδάφη μας, σε αυτόν που θέλει να μπει στην καρδιά μας, σε αυτόν που θέλει να μας κλέψει τη χαρά, σε αυτόν που θέλει να μας κλέψει την ειρήνη, αυτόν που θέλει να καταστρέψει τη ζωή μας, αυτόν που θέλει να ματαιώσει τις υποσχέσεις του Θεού. Θέλει να μικρύνει το Χριστό.

Τι είναι αυτό; Αυτό είναι μία επίθεση που θέλει να μικρύνει το Χριστό, να μικρύνει τα εδάφη τα οποία ζούμε, να είμαστε ικανοποιημένοι στο ότι ήρθαμε στην εκκλησία, ότι φύγαμε, χαιρετηθήκαμε. Αμήν, δόξα στον Κύριο. Και μετά από κει και πέρα ζούμε μία ζωή η οποία είναι μέσα σε κατάθλιψη, σε απογοήτευση, σε "δεν γίνεται τίποτα". Όλα είναι μαύρα. "Εκείνος μου φταίει, ο άλλος μου φταίει. Γιατί να μου πει έτσι; Γιατί να τον πω έτσι;" Πράγματα δηλαδή μίζερα, τα οποία χάνει ο άνθρωπος τον οραματισμό του.

Άρα λοιπόν, είχαμε πει ότι αυτό υπάρχει, είναι μια πραγματικότητα και στην οποία πρέπει να πάρουμε τα μέτρα μας. Ο λόγος του Θεού έρχεται και μας, είχαμε πει, μας μιλάει για μια πανοπλία. Η πανοπλία, αδερφοί, δεν είναι ένα μαγιό. Άλλο είναι το μαγιό. Το μαγιό λέει: "Πάω για μπάνιο". Η πανοπλία είναι: "Πάω για πόλεμο". Εκεί, εκεί παραπέμπει η πανοπλία. Και είναι μάλιστα βαριά τα αυτά, τα όλος ο εξοπλισμός, κτλ. Και μπορεί να είναι και οι θερμοκρασίες υψηλές. Αλλά βλέπεις ο ο στρατιώτης τώρα εκεί που γίνεται στον πόλεμο, Ουκρανία με Ρωσία, κτλ., τους στρατιώτες τους βλέπεις με με πανοπλίες. Είναι, δεν είναι με ένα σορτσάκι και με σαγιονάρες.

Η πνευματική ζωή, αδερφοί, έχει πανοπλία. Θέλει πανοπλία να φορέσουμε. Επίσης, τι είχαμε πει; Είχαμε πει ότι ο αντίπαλός μας χρησιμοποιεί μεθοδίες. Η μεθοδία είναι, αδερφοί, σχέδιο, στρατηγική. Είναι ένας έμπειρος πολεμιστής, όχι ανίκητος, έμπειρος. Για να τα βάλουμε τα πράγματα σε μια σωστή θέση. Με το Χριστό είμαστε νικητές, αλλά πρέπει να εξοπλιστούμε για να μαστε νικητές. Όχι να υποβαθμίσουμε τον εχθρό, ούτε και να τον υπερτιμήσουμε, αλλά να τον βάλουμε σε σωστή θέση. Να πάρουμε τα μέτρα μας. Γι' αυτό, αδερφοί, κάνουμε αυτά τα μαθήματα για να ξαναδούμε πάλι τη θέση μας εν Χριστώ Ιησού απέναντι σε αυτό το θέμα.

Από πού ξεκινάει η ιστορία του εχθρού της ψυχής μας; Ξεκινάει από μία κατάσταση που ήταν στο περιβάλλον του Θεού. Ο Άγιος Πόρος. Είχαμε πει, και όλα ξεκίνησαν γιατί έβαλε λέει μέσα στην καρδιά του το να είναι ίσα με το Θεό. Δεν το φώναξε, δεν το είπε στους άλλους: "Ξέρετε, εγώ έχω αυτό στην καρδιά μου". Αλλά μες στην καρδιά του υπήρχε τι; Τι είναι αυτό; Περηφάνεια, έπαρση. "Εγώ είμαι πιο πάνω, εγώ πιο πάνω, εγώ πιο πάνω". Αυτό, αδερφοί, αυτό το πνεύμα της υπερηφάνειας είναι η καρδιά, ο πυρήνας του πνεύματος του διαβόλου. Εκεί πάνω κρύβεται. Ο Ιεζεκιήλ μάλιστα, όταν το περιγράφει τα χαρακτηριστικά του, τον είπε ότι είναι γεμάτος ομορφιά, ήτανε τέλειος, είχε καλά στοιχεία, είχε διακονία, είχε με τη μουσική, με όλα αυτά. Πολύ όμορφη αποστολή, πολύ όμορφο περιβάλλον. Κι όμως, αδερφοί, όταν χάλασε η καρδιά του, όλο αυτό καταστράφηκε.

Δηλαδή, μπορεί ο ο ο Χριστιανός να να μπει στην ευλογία του Θεού. Εκεί που ήτανε χαμένος, εκεί που δεν είχε ελπίδα, ακούει το το μήνυμα του ευαγγελίου, τον αγγίζει το ευαγγέλιο, ο Χριστός, το Άγιο Πνεύμα τον ελκύει, πηγαίνει στο Θεό και ανοίγει μια φοβερή ζωή μπροστά του, μια φοβερή προοπτική. Και αρχίζει να απολαμβάνει, και αρχίζει να απολαμβάνει, και να αυξάνεται, και να ευλογείται, και να ευλογείται. Και λέει: "Πού ήμουνα και πού βρέθηκα". Απολαμβάνει το περιβάλλον των αδελφών, το περιβάλλον της εκκλησίας, το περιβάλλον της παρουσίας του Θεού, το περιβάλλον των υποσχέσεων του Θεού. Ε, αλλά εκεί θέλει η καρδιά να να φυλαχθεί από τι; Να φυλαχθεί να μη χαλάσει.

Χαλάει η καρδιά πότε; Όταν λέω: "Εγώ είμαι πιο πάνω από αυτόν, εκείνος είναι πιο πάνω και εγώ είμαι πιο πάνω από αυτόν, και εγώ είμαι πιο πάνω από αυτόν". Και αρχίζει αυτό. Αυτό είναι ένα πνεύμα το οποίο είναι ένα φρόνημα το οποίο δεν είναι από το Θεό. Πρέπει να ξέρουμε λοιπόν την ιστορία, αδερφοί, του.

Λοιπόν, από την υπερηφάνεια, μετά είχαμε πει ότι ο διάλογος με τον εχθρό παγιδεύει. Ανοίγει διάλογο η Εύα με τον όφη. "Είπε έτσι ο ο Θεός; Όχι, δεν είπε έτσι, είπε αλλιώς". Και αρχίζει τώρα ο διάλογος. Αυτός ο διάλογος την Εύα την εγκλώβισε. Άρχισε λοιπόν να εισηγείται ότι: "Κοίταξε να δεις, σας το απαγόρεψε αυτό ο Θεός γιατί θα γίνετε σαν θεοί". Τι λες; Δηλαδή, πάλι ο ο ο πυρήνας είναι η υπερηφάνεια. Πάλι: "Σαν θεοί". Και αρχίζει λοιπόν η Εύα αυτό να το καλλιεργεί μέσα της. "Είδε λέει το δέντρο ότι ήτανε καλό στη γεύση". Χωρίς καν να το φάει. Γιατί; Γιατί η καρδιά ήδη είχε χαλάσει.

Πρέπει λοιπόν, αδερφοί, να εντοπίζουμε τα ανησυχητικά σημάδια μέσα στις καρδιές μας για να μπορούμε έγκαιρα να επεμβαίνουμε. Γιατί πρέπει σε αυτό τον πόλεμο, πρέπει να πολεμάμε με τους σωστούς όρους. Έτσι δεν είναι; Αν η καρδιά μου έχει περηφάνεια και λέω: "Πάμε να κάνουμε πνευματικό πόλεμο". Τι πνευματικό πόλεμο; Βλέπετε, πρέπει να είμαστε συντονισμένοι με το Πνεύμα του Θεού. Και ο Ιάκωβος είχε πει: "Υποταχθείτε στο Θεό, αντισταθείτε στο διάβολο". Αυτό είναι το δίκτυο. Υποτάσσομαι στο Θεό, όχι στα λόγια, στην πράξη. Υποτάσσω και αντιστέκομαι στο διάβολο.

Τώρα λοιπόν, να πάμε στο δεύτερο μέρος και να πούμε το εξής. Αφού είδαμε ότι ο πνευματικός πόλεμος είναι μια πραγματικότητα, ανεξάρτητα αν τον παρατηρεί κανείς με τα φυσικά μάτια ή όχι, ανεξάρτητα αν το πιστεύει ή όχι, είναι μια πραγματικότητα. Αυτό λοιπόν το οποίο μένει να κάνουμε είναι να κατανοήσουμε καλύτερα τις μεθοδίες του. Ξέρετε, σε έναν πόλεμο, δεν είναι μόνο να γνωρίζεις τα όπλα τα δικά σου, αλλά να γνωρίζεις και τα όπλα του αντιπάλου.

Λέει ο ο ο Παύλος στη σελίδα 1021, 1021 σελίδα, λέει ένα πολύ ωραίο, μια πολύ ωραία πληροφορία δίνει. Λέει: "Β' Κορινθίους, β', 10 και 11. Ει όντι, να λέει, συγχωρείτε. Και εγώ διότι εάν εγώ συνεχώς τι εις όντι να συνεχώς δια σας έκαμα τούτο ενώπιον του Χριστού. Προσέξτε λίγο, δια να μην υπερισχύσει καθ' ημών ο Σατανάς. Διότι δεν αγνοούμε τα διανοήματά του". Μπορεί να υπερισχύσει ο Σατανάς στη ζωή μας. Για να μην υπερισχύσει όμως, λέει, "σε όποιον συγχωρείτε εσείς, συγχωρώ και εγώ". Βλέπετε, μπαίνει κάτω από το αίμα του Χριστού η προστασία, η ασφάλεια. "Εάν συγχωρείτε εσείς, συγχωρώ και εγώ". Κι εγώ μαζί σας. Για να μην υπερισχύσει, λέει, ο ο Σατανάς, επειδή δεν αγνοούμε τα διανοήματά του.

Ο πολεμιστής ο οποίος δεν αγνοούσε τα διανοήματά του, είναι να γνωρίζουμε τις μεθοδίες του και έγκαιρα να παίρνουμε τα μέτρα μας και να τον πολεμάμε, να μη να μην τον αφήνουμε καθόλου περιθώριο να κλέβει τη γη μας. Τώρα, υπάρχει ο αντίπαλος. Αυτό είναι το κακό νέο. Το καλό νέο όμως είναι ότι είμαστε με το νικητή. Ότι σε αυτόν τον αντίπαλο, με τη χάρη του Θεού, όχι με τις δικές μας δυνάμεις, με τη χάρη του Θεού, με το αίμα του Χριστού, με τα όπλα τα πνευματικά τα οποία ο Κύριος μας χορηγεί, μπορούμε να πολεμήσουμε και να σταθούμε νικητές.

Εδώ πρέπει να βρούμε μια ισορροπία. Δεν χρειάζεται να μπει φόβος στις καρδιές μας. Δεν τα λέμε αυτά για να να μπει φοβία. "Πότε θα πάθω; Πότε θα πάρω;" Όχι, δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε, να έχουμε φόβο μέσα στην καρδιά μας. Αλλά από την άλλη, ούτε εφησυχασμός. "Α, δεν πειράζει, δεν γίνεται τίποτα, εντάξει". Όχι εφησυχασμός, αλλά θα πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, αγρυπνούντες και φορώντας την πανοπλία μας. Είμαστε με το μέρος του νικητή. Να έχουμε ειρήνη στην την καρδιά μας. Μην μπει ένα ένα πνεύμα: "Πω πω, τι θα πάθουμε; Τι θα γίνει;" Όχι, είμαστε καλυμμένοι. Δεν μπορεί κανένας να μας πειράξει. Είμαστε κάτω από τη χάρη του Χριστού. Αλλά είμαστε, είμαστε, είμαστε πλυμένοι με το αίμα του Χριστού, αλλά είμαστε και ντυμένοι με την πανοπλία του Κυρίου. Δεν έχουμε, όχι εφησυχασμός, όχι φοβία.

Τώρα, πάμε λίγο στη σελίδα 1022 να δούμε ένα από τα όπλα τα οποία θέλει να χρησιμοποιήσει ο Χριστι ο ο ο πονηρός για εναντίον του Χριστιανού, αδερφοί, για να τον κάνει ζημιά. Σελίδα 1022, Β' Κορινθίους, δ' κεφάλαιο, από το τρία εδάφιο θα διαβάσω και το τέσσερα. "3 εδάφιο και τέσσερα: Εάν δε και είναι το ευαγγέλιο ημών και καλυμμένων εις τους απολυμένους. Είναι και καλυμμένων τον οποίον απίστων όντων ο Θεός του κόσμου τούτου ετύφλωσε, δια να μη επιλύει εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, όστις είναι εικόν του Θεού".

Πο ποια είναι η μεθοδία του εδώ; Ετύφλωσε το νου. Ποιος; Ο Θεός του κόσμου τούτου, ο πονηρός. Δηλαδή, ετύφλωσε το νου. Τι σημαίνει τύφλωσε το νου; Δεν βλέπει, είναι τυφλός. Ετύφλωσε το νου για ποιο λόγο; Τον τύφλωσε γιατί αν ανοίξει τα μάτια του, θα επιλύσει εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού. Εδώ λοιπόν κρύβεται μια ύψιστη, θα λέγαμε, στρατηγική του εχθρού: να καλύψει το φως του ευαγγελίου. Ευαγγέλιο σημαίνει καλά νέα. Θέλει να κρύψει καλά νέα.

Ανοίξτε τα δελτία ειδήσεων και αν βρείτε ένα καλό νέο στο δελτίο ειδήσεων, ελάτε να μου το πείτε. Δεν υπάρχει. Παρακολουθήστε συζητήσεις πολιτικών, συζητήσεις, έτσι, διαφόρων, ξέρω γω, στοχαστών. Δεν ακούς κάτι ευχάριστο. Δεν υπάρχει καλό νέο. Δεν υπάρχει ελπίδα. Όλα είναι μαύρα, όλα είναι σκοτεινά. Οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Είμαστε, δεν υπάρχει. Σκοτίστηκα που βλέπεις τον καπνό. Έτσι είναι για τα μυαλά των ανθρώπων. Να μην επιλάμψει λέει το φως του ευαγγελίου.

Πρέπει να καταλάβουμε αυτή τη μεθοδία και να να πάρουμε τα μέτρα. Με ποιον τρόπο γίνεται αυτό; Είτε με το να το σκεπάζει το ευαγγέλιο ο εχθρός, είτε με το να το διαστρεβλώνει. Το ευαγγέλιο. Έτσι πώς το διαστρεβλώνει; Μπορεί να παρουσιάσει το ευαγγέλιο σαν ένα πολύ ωραίο θρησκευτικό βιβλίο. "Είναι ένα βιβλίο για την θρησκεία μας και η θρησκεία η δική μας είναι πιο καλή από από όλες τις άλλες θρησκείες". "Το δικό μας ένα καλό δόγμα". "Επίσης, το δόγμα μας δεν υπάρχει σαν το δικό μας το δόγμα, το καλύτερο". "Οι άλλοι μπορεί να κάνουνε μια φιλοσοφία ολόκληρη περί θρησκειολογίας, συζητήσεις βαθιές, αναλύσεις φιλοσοφικές". Όλα ωραία καιτλπ.

Όλα αυτά όμως τι κάνουν; Καλύπτουν το φωτισμό που έχει το ευαγγέλιο. Δεν υπάρχει το ευαγγέλιο, το αποκαλυπτικό. Δεν υπάρχει το ευαγγέλιο μέσα σε όλα αυτά. Το σωτηρια ό, το λυτρωτικό ευαγγέλιο. Δεν υπάρχει ο λόγος της ζωής, όπου είναι πνεύμα και ζωή. Αλλά υπάρχει μια φιλοσοφία, μια θρησκειολογία, ε, ένας για τα δόγματα να μιλήσουμε. Ο Χριστός ο ζωντανός όμως απουσιάζει.

Ε, διαστρεβλωμένο ευαγγέλιο. Κάποιοι άλλοι θεωρούνε το ευαγγέλιο στις σύγχρονες στι σύγχρονη εποχή μας. "Ο πιστοδοτικών ευαγγέλιο είναι για τους φανατικούς, είναι για τους οποιοδ μικούνι, για τα κλειστά μυαλά. Ο κόσμος άλλαξε, άνοιξε τους ορίζοντές σου. Δεν βλέπεις; Έχεις ακόμα πίσω τόσο πίσω έμεινες". Αυτή είναι η εικόνα, αδερφοί, που η δυσφήμιση του ευαγγελίου. Αυτό το ευαγγέλιο δεν οδηγεί τον άνθρωπο σε μετάνοια, σε επιστροφή, σε συνάντηση με το ζωντανό Θεό. Δεν οδηγεί σε αυτή την ευλογημένη κοινωνία του ανθρώπου με το Θεό. Απουσιάζει αυτό.

Αυτό είναι η μεθοδία του εχθρού. Όμως, να ξέρουμε και ο στόχος σε αυτό το σχέδιο. Είναι το λέει πολύ ωραία εδώ ο λόγος του Θεού: "Δια να μην επιλ ο φωτισμός του ευαγγελίου". Να μην επιλέξει ο εχθρός του κόσμου τούτου, να μην επιλάμψει το το φως του ευαγγελίου και να μην φανεί η δόξα του Χριστού. Να μη φανεί ο Χριστός ένδοξος, τη δόξα του, ένας Χριστός άξιος να τον προσκυνήσει κανείς, να τον λατρέψει, να δώσει τη ζωή του, γι' αυτό να ακολουθήσει το δρόμο του. Ε, αυτό το ευαγγέλιο δεν λάμπει με αυτή την με αυτό τον τρόπο. Είναι ευαγγέλιο το οποίο θα πάω στο το Πάσχα, να ανάψω ένα κερί, να να τσουγκρίσει ένα αυγό, να κάνω τα έθιμά μου. Όλα αυτά εντάξει, καλά όλα αυτά. Αλλά μη μου λες για φωτισμό ευαγγελίου, μη μου λες για δόξα Χριστού, μη μου λες για την εικόνα του Θεού που είναι ο Ιησούς Χριστός. Η εικόνα του Θεού.

Ο ένας τρόπος ή μία μέθοδος λοιπόν είναι να κρυφτεί η η ο φωτισμός του ευαγγελίου. Αδερφοί, πάμε λοιπόν στη σελίδα 910 να δούμε μια άλλη μεθοδία. Γνωρίζουμε, αδερφοί, όλοι καλά την παραβολή του σπορέα. Δεν θα τη διαβάσουμε. Στη σελίδα 910, Λουκάς, η' κεφάλαιο, θα διαβάσω από 12. Ξέρουμε ότι ως ως ο σπορέας έσπειρε το σπόρο. Ξέρουμε ότι ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Και ξέρουμε ότι ο σπόρος έπεσε σε διαφορετικά ε χαρακτηριστικά γης και είχε διαφορετικά φυσικά αποτελέσματα. Και λέει στο 12: "Ο δε σπιρόμετρα την οδόν είναι οι ακούοντες. Έπειτα έρχεται ο διάβολος και αφαιρεί το λόγο από της καρδίας αυτών, δια να μη πιστεύω σι και σωθώ".

Εδώ μιλάμε για τον σπόρο ο οποίος έπεσε στην οδό. Ο εχθρός γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι αν ο σπόρος έρθει σε επαφή με το χώμα και αν το χώμα είναι σκαμμένο και καλλιεργημένο και σκεπαστεί με χώμα, τότε υπάρχει αποτέλεσμα. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Αρχίζει βγαίνει ρίζα, αρχίζει βγαίνει η φύτρα, αρχίζει αύξηση, υπάρχει καρπός. Δεν το θέλει αυτό ο εχθρός. Δεν σε θέλει, δεν μας θέλει καρποφόρους. Όπως λέει στον πρώτο Ψαλμό: "Μακάριος αυτός που είναι που που φύτεψε εκεί που είναι τα ζωντανά νερά και φέρνει λέει τον καρπόν αυτού εν τω καιρώ αυτού. Αυτός που δεν περιεπάτησε εμβολή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών δεν εστάθη". Αυτός είναι όπως λέει αυτό το το δέντρο το οποίο άπλωσε τις ρίζες του εκεί που είναι το τα ζωντανά νερά και φέρει τον καρπό αυτού εν τω καιρώ αυτού.

Δεν το θέλει αυτό ο εχθρός. Δεν θέλει επαφή του σπόρου με το χώμα. Αυτός ο η οδός, τι σημαίνει οδός; Οδός σημαίνει δρόμος. Αδερφοί, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του δρόμου; Πατημένο, καλά πατημένο. Δεν περνάει τίποτα. Ισοπεδωμένο. Σκληρή γη. Δεν περνάει τίποτα. Παίρνει ο σπόρος τίποτα. Δεν βρίσκει περιθώριο. Είναι πατημένη γη. Υπάρχουν άνθρωποι, αδερφοί, οι οποίες οι καρδιές τους είναι σαν να σαν αυτό το χώμα που περνάει αυτό το πώς λέγεται αυτό το μηχάνημα που κάνουν τις οδοποιίες, που πάει έρχεται, πάει έρχεται και τα ισοπεδώνει. Και κάθε φορά που που περνάει ξανά απ' το ίδιο μέρος, ισοπεδώνει ακόμη περισσότερο και ακόμη περισσότερο. Και το το ισοπεδώνει, το ισοπεδώνει. Αισθάνονται πολλοί άνθρωποι ισοπεδωμένο, ισοπεδωμένο από άλλους, ισοπεδωμένο από τις κουβέντες που τους είπανε, ισοπεδωμένο από τις κουβέντες που είπανε αυτοί στους άλλους. Ε, και όλο αυτό δημιουργεί μια σκληρότητα, μια σκληρότητα. Δεν υπάρχει περιθώριο να να να να ο σπόρος να βρει να βρει έδαφος.

Εκεί λοιπόν, ποια είναι η στρατηγική του εχθρού; Όσο πιο γρήγορα μπορεί να στείλει τα πενάνγκ. Όσο πιο γρήγορα μπορεί. Και είναι πολύ εύκολο γιατί παραμένει εκτεθειμένος ο σπόρος. Εκτεθειμένος στον ήλιο, ε, εκτεθειμένος στα πουλιά, εκτεθειμένος εκεί. Και το βρίσκεις εύκολα που είναι εκεί. Λοιπόν, ο άνθρωπος, γιατί αυτό είναι μια καρδιά η οποία έχει μια σκληρότητα. Αυτή η σκληρότητα μπορεί να βγει από πολλά πράγματα, αδερφοί, ε, τα οποία είναι ενάντια στο θέλημα του Θεού. Μπορεί να σκληρυνθεί από ένα πνεύμα κατάκρισης, μπορεί να σκληρυνθεί από ένα πνεύμα παράπονο, από "έχω δίκιο", από αυτοδικαίωση, από υπερηφάνεια, από εγωισμό. Βάλτε ότι θέλετε. Αυτά όλα, τα οποία είναι ενάντια στο θέλημα του Θεού, είναι μηχανήματα τα οποία περνάνε πάνω από την καρδιά του ανθρώπου. Μία, δύο, τρεις. Και αυτό είναι η χαρά, να μου πείτε, σε να βάλετε το σε εισαγωγικά, του εχθρού της ψυχής μας. Η χαρά του να είναι ο άνθρωπος να έχει μια σκληρή καρδιά, να μην έχει μια απαλότητα στην καρδιά, να μην είναι ευαίσθητος, να μην κλαίει εύκολα, να μη ζητάει συγγνώμη εύκολα, να μην αγκαλιάζει εύκολα, να μην γελάει εύκολα, να μην προσδέχεται εύκολα, να μην αλλάζει εύκολα.

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, ε, πατημένη γη και σκληρή. Και αυτή η καρδιά τώρα μένει άκαρδη. Αυτή αυτή είναι τώρα μια στρατηγική. Προσέξτε λίγο. Το λέει πολύ καθαρά ο λόγος του Θεού. Τα ξέρουμε, αλλά πολλές φορές τα περνάμε λίγο επιφανειακά. "Έρχεται λέει ο διάβολος". Το λέει πολύ χαρακτηριστικά. "Και αφαιρεί το λόγο από τις καρδιές αυτών". Μπορεί να ακούω το λόγο, αλλά η καρδιά μου μπορεί να είναι σκληρή. "Τι έχει να μου πει εμένα αυτός; Τίποτα". "Τώρα αυτό το μικρό παιδί θα ακούσω; Ανέβηκε ένας νεαρός να φέρει ένα μήνυμα". "Το μικρό παιδί θα ακούσει; Ανέβηκε ένας μεγάλος, αυτός είναι πολύ μεγάλος, αυτόν θα ακούσω". "Αυτός μου είχε πει κάποτε αυτό, αυτόν θα ακούσω".

Και έρχεται η καρδιά και σκληραίνει. Και έρχονται τα πετεινά του ουρανού και πουπ πουπ μαζεύουν όλα όλα τα σποράκια, τα οποία είναι η ευλογία. Αν αυτό το αυτό το σποράκι φυτρώσει, ξέρετε τι καρπό θα φέρει; Ξέρετε τι ευλογία θα φέρει; Γι' αυτό, αδερφοί, να είμαστε πώς να το πω, οι κεραίες μας να είναι να είναι σηκωμένες ψηλά, να εντοπίζουμε εύκολα τις μεθοδίας του εχθρού. Είπαμε μία μεθοδία είναι να σκεπάσει το ευαγγέλιο, να μην επιλ μψ το φως του ευαγγελίου, να να να υποβαθμίσει από τη ζωή σου τη θέση του ευαγγελίου, τη θέση του λόγου του Θεού. Και ο άλλος είναι να κάνει την καρδιά σπ λή, έτσι ώστε να μην μπει ο λόγος του Θεού, ο σπόρος.

Εδώ λοιπόν, τι χρειάζεται; Χρειάζεται αυτό το το αλέτρι του λόγου του Θεού να το αφήνουμε στην καρδιά μας να σκάβει. Α, ε, αυτή την αφημένη γη που λέει στις παρίες. Ροτρε λέει την αφημένη σας γη. Πολλές φορές έχουμε στη ζωή μας την πνευματική κομμάτια τα οποία είναι αφημένα. Υπάρχουν κομμάτια τα οποία τα καλλιεργούμε, που είναι ωραία, μαλακά. Αυτά χθες παιδευόμαστε εκεί. Πίσω είναι πάρα πολύ σκληρή. Εκεί έχω καταλάβει τι σημαίνει να σκάβεις σε σκληρή γη. Αδ, τόσο πολύ που απελπίστηκα. Δεν δεν λέω, δεν αντέχω άλλο. Θα το ποτίσω λέω μια φορά, θα βάλω εκεί το αυτό να ποτίσει, να ποτίσει, να ποτίσει και μετά θα σκάψω. Δεν γίνεται.

Υπάρχουν όμως κάποια κομμάτια τα οποία δεν πατούσαν πάρα πολύ συχνά και κατάφερα και και τα έσκαψα επειδή δεν πατούσαμε πολύ συχνά απάν. Έτσι είναι και πολλές φορές και η καρδιά μας. Α, αλλά το ότι σκάβετε δύσκολα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα παρατήσουμε και να τα αφήσου. "Αφού δ σκάβετε δύσκολα, δύσκολα". Ξε δύσκολα. Άμα περάσεις μία, δύο, τρεις, 10 φορές από το ίδιο μέρος, στο τέλος θα σκαφτεί. Μα έχει κόπο. Πράγματι, έχει κόπο η πνευματική ζωή. Έχει κόπο. Αλλά πρέπει να ξέρουμε τα διανοήθηκε. Ε, με στρατηγική.

Όσο λοιπόν αφήνω τοου αλέτρι του Θεού μέσα στην καρδιά μου, τόσο περισσότερο ο λόγος του Θεού έρχεται και φέρνει αλλαγές ευλογημένες στην καρδιά μας. Μαλακώνει την καρδιά μας, μαλακώνει τα εδάφη μας. Ευχαριστούμε το Θεό.

Πάμε λίγο στη σελίδα 1077. Επίσης, ένα πολύ γνωστό κομμάτι, αδερφοί. Ένα ένα πολύ γνωστό, αδερφοί, κομμάτι το οποίο γνωρίζουμε που μας το λέει ο Πέτρος. 1077 σελίδα, ε' κεφάλαιο και εδάφιο 8 και 9. Λέει: "Εγκρατείς, αγρυπνία. Διότι ο αντίδικός σας διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιέρχεται ζητών την ανα καταπ εις τον οποίον αντιστάθηκα μένοντας στερεο στην πίστη, εξεύρουν ς ότι τα αυτά παθήματα γίνονται εις τους αδελφούς σας τους εν τω κόσμω".

Κοιτάξτε εδώ την εικόνα που μας δίνει, αδερφοί, ο διάβολος. Λιοντάρι. Δεν είναι ο Λέων του Ιούδα που είναι ο Χριστός, αλλά είναι ένα λιοντάρι το οποίο όλη την ημέρα πάει έρχεται, πάει έρχεται, λέει ωρυόμενος. Ως λέων, ως λέων. Δεν λέει λέων, ε, ως λέων κάνει το λιοντάρι. Ωρύεται, ωρύεται. Περιέρχεται, λέει. Κάνει εντύπωση αυτή η λέξη. Ζητών την ανα καταπ. Περιέρχεται σημαίνει πάει από δω, πάει από κει, πάει, ξαναπάει, ξαναέρχεται, ξαναπάει. Περιέρχεται, περιέρχεται. Ψάχνει, ψάχνει να βρει μια χαραμάδα, ψάχνει να βρει πού θα ορμήσει, ψάχνει να βρει τι θα καταστρέψει.

Ο ο Κύριος όταν μιλάει για την για την παραβολή, αδερφοί, του του ποιμένα, εκεί λοιπόν λέει ότι ο διάβολος λέει, ο κλέπτης, τον τον περιγράφει σαν κλέπτης. "Ο κλέπτης έρχεται ημί να θέσει, να κλέψει, να θύσσει και να απολέσει". Αυτός είναι ο σκοπός του. Να κλέψει, ε, να θύσσει και να απολέσει, να να να σκοτώσει και να και να οδηγήσει τον άνθρωπο στην απώλεια. Αυτός είναι ο στόχος του. Εδώ λέει: "Περιέρχεται ωρυόμενος". Και τον αναφέρει σαν αντίδικος. Αντίδικος, ποιος είναι; Είναι αυτός που σε μια δίκη κάθεται από την απέναντι πλευρά και προσπαθεί να να πάρει τη θέση εναντίον σου. Αυτός είναι ο αντίδικος. Όταν πάω σε ένα δικαστήριο και έχω έναν αντίδικο, αυτός είναι που διεκδικεί από μένα. Αντίδικος είναι ενάντια στα δικά μου συμφέροντα, ας το πούμε έτσι.

Εδώ λέει, έχουμε αντίδικο το διάβολο, ο οποίος στα πνευματικά μας συμφέροντα είναι ενάντιος. Δηλαδή, διεκδικεί, θέλει να μας πάρει κομμάτια τα οποία εμείς έχουμε κατακτήσει. Το ερώτημα: Υπάρχει λύση; Απάντηση: Ναι, υπάρχει. Και είναι πολύ ξεκάθαρη στο λόγο του Θεού. Λέει: "Εις τον οποίον τι κάνετε; Αντισταθείτε, μένοντας στέρεο". Το αντιστάθηκε σημαίνει, αδερφή, μας κόντρα. "Ελέ, λέω, και τι να κάνουμε; Ε, και τι έγινε; Συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Δεν πειράζει. Θα μαστε μια βδομάδα χωρίς χαρά στη ζωή μας. Ε, και άλλες 10 μέρες θα χάσουμε και την ειρήνη μας. Τι να κάνουμε;" Συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Όχι, λέει, αντιστάθηκα.

Πέρασε μια μέρα και έχασες την ειρήνη του Χριστού. Και λεν τη διεκδικείς πίσω; Έχασες τη χαρά σου και δεν τη διεκδικείς τη χαρά του Κυρίου; Έχασα την παρουσία του Θεού και δεν διεκδικώ την παρουσία του Θεού; Γιατί την έχασα την παρουσία; Τι είναι αυτό; Ε, είναι κάτι το οποίο μου δίνει το δικαίωμα να μου πει ότι δεν έχεις δικαίωμα στην παρουσία του Θεού; Με το αίμα του Χριστού, με τη μετάνοιά μου, με την με την καρδιά η οποία περνάει το αλέτρι του Θεού, ε, τον προσερχόμενος εσέ, δεν θα το βγάλω έξω.

Πόσα όπλα μας δίνει ο Θεός; Γιατί να τα έχουμε μέσα στο οπλοστάσιο κλειδωμένο; Βλέπετε, εδώ λοιπόν η εγκράτεια, η αγρυπνία, η αντίσταση, η στερέωση στην πίστη. "Μένετε λέει στερεο στην πίστη". Ο στερεός, αδερφοί, είναι ο άνθρωπος ο οποίος είναι εκεί σε όλες τις περιστάσεις, σε όλες τις συνθήκες. Είναι εκεί και όταν βρέχει, είναι εκεί και όταν χιονίζει, είναι εκεί και όταν έχει ήλιο. Έχει, είναι και στην καλοκ και στην κακοκαιρία. Είναι εκεί. Ο στερεός.

Θα υπάρξουν φάσεις στην πνευματική μας ζωή, αδερφοί, οι οποίες ο άνεμος θα ναι ούριος. Θα λες: "Ω, ωραία, πάνε τα πράγματα". Θα υπάρξουν όμως στην πνευματική μας ζωή και καταστάσεις οι οποίες θα είναι δύσκολες. Θα 'ρθουν δοκιμασίες. Βεβαίως, θα 'ρθουν δυσκολίες. Όλα αυτά είναι σχέδια του Θεού για να μας στερεώσει καλύτερα, να μας εμπλουτίσει καλύτερα την παρουσία του. Ε, στο να εμβαθύνουμε περισσότερο σε αυτόν, στο να ζήσουμε μια πιο ευλογημένη ζωή από αυτή που ζούμε. Και αυτό συνήθως ο τρόπος με τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι οι δυσκολίες. Α, θ το ξέρουμε αυτό. "Τα πάντα συνεργούν στο αγαθό ή στους αγαπώντας τον Θεό".

Στερεί λοιπόν, είναι ωραίο χαρακτηριστικό, αδερφοί, στο το Χριστιανό. Βλέπετε, εκεί με τη σπορά, εκτός από την οδό, ήταν και αυτή που έπεσε επί τα πετρώδη η περιοχή. Εκεί στα πετρώδη, τι είναι; Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι ενθουσιάζονται εύκολα, αλλά δεν έχουνε σταθερότητα. Δεν είναι στέρεοι. Περνάει μια φάση στην πνευματική του ζωή, όπου είναι μες στον ενθουσιασμό. "Πω πω, θα μιλήσουμε σε αυτόν, πάμε να ευαγγελίστρια δείξουμε". Ωραία. Και μετά λέει: "Κάποιος τον είπε: Είσαι αιρετικός". "Εγώ είμαι ερωτικός". Και τον βλέπεις, είναι μετά τα αυτιά του πεσμένα. Έχει χάσει όλη του τη χαρά, όλη του την παρισίδης. Σταθερότητα.

Μια να ναι στέρεος. Βλέπετε, αδερφή, είναι ωραίο πράγμα να να υπάρχει αυτό το το στοιχείο του του στέρεου ανθρώπου. Του ανθρώπου που είναι εκεί. Είναι ο άνθρωπος αυτός ο οποίος εκπαιδεύεται. Λέει: "Εξεύρουν ς λέει ότι τα αυτά παθήματα γίνονται και στους αδελφούς σας τους εν τω κόσμω". Όλοι οι αδελφοί, όλοι μας, ε, θα δώσουμε αυτές τις καλούμαστε να το πω διαφορετικά, να δώσουμε αυτές τις μάχες. Αυτή λοιπόν η η μεθοδία η άλλη του του εχθρού, ποια είναι; Η τρίτη που είπαμε, ότι περιέρχεται σαν ένα λιοντάρι, θέλει να φοβίσει, να καταπιεί, αλλά δεν έχει καμία εξουσία αν εμείς αντισταθούμε και μείνουμε στέρεοι στην πίστη.

Στη σελίδα 1026 λέει, λέει ο ο Απόστολος Παύλος κάτι που έχει πολύ ενδιαφέρον. Β' Κορινθίους, ι' α, και 14 εδάφιο: "Και ουδέν θαυμαστών, λέει, διότι αυτός ο Σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός. Δεν είναι λοιπόν μέγα, αν και η διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται εις διακόνους δικαιοσύνης, τν οποίον το τέλος θέλει στε κατά τα έργα αυτού".

Αυτό, αδερφοί, έχει πραγματικά ενδιαφέρον. Μετασχηματίζεται, λέει, ως άγγελος φωτός. Ποιος; Ο διάβολος. Δεν θα 'ρθει με μια τρομακτική φιγούρα, με ένα πρόσωπο, με με κέρατα, με τα δόντια να βγαίνουν έτσι έξω καιταλπ. Αλλά θα 'ρθει ως ένας άγγελος φωτός. Θα 'ρθει πολλές φορές χρησιμοποιεί μεθοδίας, αδερφοί. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε, να μην αγνοούμε τα διανοήματά του. Θα 'ρθει με μια ηπιότητα. Μπορεί να 'ρθει με μία εισήγηση: "Δεν πειράζει αυτό, δεν πειράζει εκείνο. Μην είσαι τόσο φανατικός. Δεν πειράζει, άλλαξαν τα πράγματα, άλλαξαν οι εποχές". Χρησιμοποιεί πάρα πολύ καλά τη στρατηγική. Λίγο, λίγο, λίγο, λίγο. Ξέρετε, αυτή η στρατηγική το λίγο, λίγο, πόσο αποτελεσματική είναι; Λίγο, λίγο, λίγο, λίγο, λίγο. Μετά γίνεται πολύ. Αλλά γίνεται όμως μια γλυκιά συνήθεια. Και όταν πας να το μαζέψεις, καταλαβαίνεις ότι κοιτάς πίσω και λες: "Πω πω, τόσο πολύ χ, τόσο πολύ δρόμο έχασα".

Καμιά φορά, αδερφοί, παίρνουμε έναν δρόμο. Βλέπω, πο, από δεξιά, αριστερά, πάω δεξιά, πάω δεξιά, δεξιά. Και μετά καταλαβαίνω ότι πήρα λάθος δρόμο. Και όταν κοιτάω πίσω, πω πω, τόσο πολύ δρόμο έκανα. Το πήρα όμως λίγο, λίγο, χωρίς να κοιτάω πίσω αν πήρα λάθος δρόμο ή όχι. Υπάρχει λοιπόν η στρατηγική του λίγο, λίγο. Υπάρχουν οι προτάσεις, οι οποίες γαργαλίδη ακοή, γαργαλήσω την ακοή. Τι σημαίνει; Ακούγονται ενδιαφέρουσες, ελκυστικές, ευχάριστες. "Πες μου κι άλλα για αυτό". "Ναι, ναι, και αυτό, και εκείνο". Είναι μεθοδίας όμως όλα αυτά.

Ε, και μπορεί να είναι εισηγήσεις οι οποίες αφορούν υλικές απολαύσεις. "Θα αποκτήσεις αυτά τα αγαθά, θα καλύψεις όλες σου τις ανάγκες, φτάνει να κάνεις κάποιους συμβιβασμούς". Ε, μπορεί οι εισηγήσεις αυτές να έρχονται και να υποδαυλίζουν φιλοδοξίες υφ ες, δηλαδή, που υπάρχουνε, αλλά είναι από κάτω κτα. "Λέει, πάντα ήθελα να να γίνω αυτό και αυτό". Δεν ήτανε κάτι καλό, αλλά πάντα ήθελα να γίνω. Και έρχεται ο εχθρός στον καθένα, αδερφοί, με το εκεί που που έχει τις αδυναμίες του. Αλλιώς θα 'ρθει σε σένα, αλλιώς σε μένα. Ο καθένας. Ποια είναι το αδύνατο, ποιο είναι το το αδύνατο σημείο;

Θα 'ρθει με λογικά επιχειρήματα, φαινομενικά λογικά. "Άλλαξε η εποχή, ναι, πρέπει κι εγώ να κάτι να κάνω. Γιατί να μη γίνω μπράβος σε ένα μαγαζί νυχτερινό; Πρέπει να ζήσω κι εγώ. Γιατί μου λες εσύ τώρα να ζήσω με πίστη και να βρω μια άλλη δουλειά πιο ευλογημένη και να φύγω από τη νύχτα;" "Μια χαρά δεν είναι στη νύχτα". Λέω τώρα ένα παράδειγμα. Ένας άλλος έλεγε, ένας αδερφός, λέει: "Το βλέπεις στο ραδιόφωνο; Ναι, το κλεμμένο το 'χω λέει στο αυτοκίνητο από τότε που ήμουν πιστός, που άπιστος. Τώρα όμως λέει, πίστεψα". Δεν σκέφτηκε να πάει να το πάει πίσω από αυτόν που το έκλεψε. "Εντάξει, το ότι ήμουν άπιστος, αδερφέ, εντάξει. Ήσουν άπιστος. Αλλά τώρα σου είσαι πιστός. Πήγαινε να βλέπετε".

Φαινομενικά εισηγήσεις, οι οποίες τον άνθρωπο μπορεί να τον να τον εγκλωβίσουν. Και όλα αυτά, ο στόχος ποιος είναι, αδερφοί; Ο στόχος είναι να φύγει ο Θεός, να φύγει ο Χριστός από το κέντρο της ανθρώπινης ύπαρξης. Να φύγει από το κέντρο ο Χριστός. Αν είναι δυνατόν, να άμα δει ότι λίγο έτσι αντιστέκεται, να να πάει λίγο πιο πάνω, στον στον πιο επάνω κύκλο, στον πιο επάνω κύκλο. Να φύγει από το κέντρο. Και άμα αρχίζει να φύγει απ' το κέντρο και ανεβαίνει τους κύκλους τους ομόκεντρους, λίγο πιο έξω, λίγο πιο έξω, στο τέλος φεύγει και εντελώς.

Όλος ο στόχος του εχθρού, η μεθοδία του, είναι να φύγει ο Χριστός από το κέντρο. Και το κέντρο να το πάρει κάτι άλλο. Να το πάρει η δουλειά μου, να το πάρει το παιδί μου, να το πάρει, ξέρω γω, οι στόχοι που έχω βάλει, τα όνειρά μου, το οτιδήποτε κτ λοιπά. Ο Χριστός όμως στην άκρη. Αυτό είναι η στρατηγική του εχθρού. Εδώ λοιπόν, υπάρχουνε παραδείγματα. Δεν θα πούμε πολλά. Μόνο να πούμε τρία παραδείγματα. Θυμόμαστε, αδερφοί, ότι όταν ήταν ο Δανιήλ με τους τρεις παίδες, υπήρχανε οι προτάσεις. Ήταν αιχμάλωτοι. Όλοι τρώγανε αυτά που τρώγανε τα εδέσματα του βασιλιά. Ο Δανιήλ όμως με τα παιδιά αρνήθηκαν να τρώνε τα τα τα εδέσματα.

Μπορούσαν να συμβιβαστούν και να πούνε: «Εντάξει, τι να κάνουμε; Αιχμάλωτοι είμαστε όλοι. Αυτά τρώνε και εμείς αυτά θα φάμε». Βλέπετε, μετασχηματίζεται τώρα. Εδώ είπαμε, ως άγγελος φωτός, ο άγγελος φωτός έρχεται και σου λέει: «Εντάξει, καλά είναι τα πράγματα. Φάει από τα εδέσματα του βασιλέα». Όχι, είπαν αυτοί, θα φάμε όσπριο. Γιατί; Γιατί έζησαν στη διάσταση της πίστης.

Α, άλλο παράδειγμα ήταν ο Μωυσής. Ο Μωυσής ήταν ένα πριγκιπόπουλο, ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν στο περιβάλλον το βασιλικό. Θα του άνοιγε προοπτική ακόμη να πάρει και το θρόνο, γιατί ήταν υιός της θυγατρός του Φαραώ, δηλαδή εγγόνι του Φαραώ. Κι όμως, λέει, αρνήθηκε, λέει, να ονομάζεται υιός της θυγατρός του Φαραώ, προκρίτων υπέρ του Χριστού ονειδισμός πολύ περισσότερο πολύτιμο. Βλέπετε, προκρίνει. Έχανε σε μια ζυγαριά και είπε: «Όχι». Αρνήθηκε να είναι.

Άρα λοιπόν, η μάχη μας, αδερφοί, η πνευματική – γιατί μιλάμε για πνευματικό πόλεμο – έχει μέσα και μικρά ή μεγάλα «όχι». Όχι, η αντίστασή μας είναι με «όχι» μεγάλα «όχι» που μπορεί φαινομενικά να έχουν κόστος, αλλά όμως αυτά τιμούν το Θεό. Αυτά είναι η μάχη μας με την οποία μπορούμε να πολεμάμε.

Επίσης, έρχεται ο... ο... όταν, όταν ήρθε ο... ο πονηρός, αδερφοί, να πειράξει τον Χριστό στην έρημο, τον Κύριο. Δεν θα το αναλύσω, απλά θυμόμαστε, αδερφοί, ότι κάθε φορά που του 'λεγε κάτι, έλεγε ο Κύριος: «Είναι γεγραμμένα». «Ότι με άρτο δεν θα ζήσει μόνο ο άθος». «Είναι γεγραμμένα ότι τον Κύριο τον Θεό σου θέλεις προσκυνήσει και αυτόν θέλεις». Κάθε φορά του έλεγε: «Είναι γεγραμμένα». Δηλαδή, στη μάχη αυτή γνώριζε – προφανώς γνώριζε – αλλά μας δίνει εμάς τώρα το... το... τη στρατηγική. Ο Κύριος γνώριζε το λόγο του Θεού, γνώριζε τα, να παίρνει κάθε φορά το κατά κατάλληλο όπλο, ως του λόγου του Θεού: «Είναι γεγραμμένα». Και εμείς λοιπόν, όταν έρχεται με ως άγγελος φ φωτός και μας λέει ελκυστικές προτάσεις, πάρε το λόγο του Θεού και πς ό: «Είναι γεγραμμένα». Ε, και ανάλογα με το όπλο το...

Άρα λοιπόν, το να γνωρίζουμε το λόγο του Θεού είναι αυτό που θα μας βοηθάει να διακρίνουμε το αληθινό με το ψεύτικο, το αληθινό με το κύβο. Ε, να ξέρουμε και να λέμε: «Αυτό είναι ψεύτικο». «Είναι ψεύτικο αυτό που λες, όφη, να μην φάμε από κανένα δέντρο του Παραδείσου». Δεν είπε αυτό ο Κύριος, είναι ψέματα. Ο Κύριος είπε μόνο από ένα, το δέντρο της γνώσεως του καλού και του κακού, να μη φάμε. Αυτό είναι η αλήθεια, βλέπετε, αδερφοί.

Και ένα τελευταίο και κλείνουμε: Στη σελίδα 998, Ρωμαίους, σμα κεφάλαιο και 16 εδάφιο. «Δεν εξεύρεση εις όντι να παριστάνετε εαυτούς δούλους προς υπακοή; Είστε δούλοι εκείνους τν εις τον οποίον υπακούετε, ή της αμαρτίας προς θάνατο, ή της υπακοής προς δικαιοσύνη;»

Εδώ μιλάει, αδερφοί, ο λόγος του Θεού για μια δουλεία. Έχουμε πει πολλές φορές ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από τον Θεό κατ' εικόνα και ομοίωση. Έχει αυτό το λεγόμενο το αυτεξούσιο. Το αυτεξούσιο: τον αποφασίζει ο ίδιος τους δρόμους που θέλει να πάρει, τους δρόμους που θέλει να ακολουθήσει. Αυτό είναι ένα απλό χαιρο δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Αυτή είναι η ελευθερία να επιλέγει, αδερφοί, ο άνθρωπος τους δρόμους.

Εδώ όμως έρχεται ο λόγος του Θεού και λέει: «Ι όντι να παριστάνεται εαυτός δούλος». Δηλαδή, εσείς, ο καθένας, η κάθε μονάδα η ανθρώπινη, έχει, λέει, την εξουσία να παριστάνει τον εαυτό του δούλο προς κάποιον, να υπηρετεί δηλαδή κάποιον. Και εδώ λοιπόν, οι επιλογές που χ που έχει μπροστά του είναι επιλογές οι οποίες ή μπορεί να φέρουν ευλογημένα αποτελέσματα ή μπορεί να φέρουν καταστροφικά αποτελέσματα μέσα σε αυτή την ελευθερία. Ε, «όλα είναι στην εξουσία μου», αλλά, λέει, «όλα δεν συμφέρουσα, όλα δεν οικοδομούν», λέει ο Παύλος.

Εδώ λοιπόν, υπάρχουν στον άνθρωπο – μας πληροφορεί ο λόγος του Θεού – δύο ιδών δουλείες. Η μία δουλεία είναι η δουλεία στο διάβολο, η δουλεία στον εχθρό. Εδώ ο άνθρωπος μπορεί να πει ότι εγώ δεν πάω συνειδητά και λέω: «Πάω να γίνω δούλος του διαβόλου». Αλλά εδώ ο άνθρωπος είναι αφημένος στα πάθη του. Ε, και σήμερα η κυρίαρχη άποψη, αδερφοί, ποια είναι; «Ζήσε αυτό που επιθυμείς, ζήσε ελεύθερα, μην νολ στον άλλον». Ε, το λένε κι αυτό, αλλά ζήσε εσύ αυτό που μπαίνει μέσα στην καρδιά σου, απόλαυσέ το, οτιδήποτε είναι αυτό που σαρέ. Ζήσε αυτό που σου αρέσει.

Ο άνθρωπος όμως, ο πεσμένος άνθρωπος, είναι ο άνθρωπος ο οποίος έχει πάθη, έχει αδυναμίες. Έτσι δεν είναι; Ο άλλος του αρέσει στο ποτό και λέει: «Μ' αρέσει στο ποτό» και αφήνεται στο πάθος. Ο άλλος, λέει, αφήνεται ο άλλος α... ναρκωτικά. Ο άλλος, ξέρω 'γω, αφήνει τη γυναίκα του, πάει στη γειτόνισσα, πάει στην άλλη τη γειτόνισσα. Επιθυμία: «Μ' αρέσει», λέει, «μ' αρέσει». Δεν αφήνεται, δε... δεν υπάρχει κάποια αντίσταση, αλλά λέει: «Είμαι δούλος». Δεν το λέει ανοιχτά, μπορεί να μην το... να μην το παραδέχεται, αλλά είναι δούλος στα πάθη του. Δεν έχει μάθει τι θα πει εγκράτεια, σεβασμός, υπομονή, αγάπη, θυσία. Αυτά είναι άγνωστες λέξεις, αλλά αυτό που επιθυμώ θα το κάνω. Αυτό λοιπόν είναι η δουλεία στο διάβολο. Αυτή είναι η δουλίτσες ο φυλακισμένο, δυστυχισμένο. Μπορεί να φαίνεται ότι περνάει καλά προς καιρό, αλλά μέσα του είναι άδειος, είναι γεμάτος από φοβία, από ανασφάλειες, από κενά. Δεν ξέρει τι του φταίει. Ε, η δουλεία... Πάρα πολλοί άνθρωποι, αδερφοί, είναι εγκλωβισμένο μέσα σε αυτήν την... την... την δουλεία.

Αλλά γιατί είναι δούλος, ενώ θα μπορούσε να μην είναι δούλος; Γιατί είναι φυλακισμένος και δεν κράζει, αδερφοί, δεν κράζει να αποφυλακιστεί; Ο Κύριος όμως έρχεται και λέει: «Φωνάξτε σε μένα, ελάτε σε μένα οι φορτωμένοι, ε... οι εγκλωβισμένοι, και εγώ θα σας ευλογήσω, θα σας παρηγορήσω, θα σας ελευθερώσω». Ο Κύριος είναι... είναι παρών, αλλά ο άνθρωπος πολλές φορές δεν φωνάζει και λέει: «Εγώ θέλω να παραμένω δούλος στα πάθη μου, μη με ενοχλεί».

Υπάρχει όμως, αδερφοί, και ένας άλλος δρόμος δουλείας. Εδώ είναι η αυτόβουλη δουλεία στον Κύριο. Ενώ είμαι ελεύθερος, λέω: «Κύριε, θυσιάζω την ελευθερία μου για να γίνω δούλος σε σένα». Θυσιάζω την ελευθερία μου να κάνω ότι που περνάει εμένα απ' το μυαλό μου, ότι εμένα μου αρέσει, ότι εμένα με ικανοποιεί. Βγαίνω από τα... από τον εγωισμό μου, από την... απ' την ικανοποίησή μου, από τον ωραίο μου κόσμο και έρχομαι, Κύριε, μπροστά σου και λέω: «Ιδού εγώ, πες μου τι θέλεις να κάνω». Αυτό είναι μία άλλη, άλλου είδους δουλεία, η οποία οδηγεί σε ευλογημένα και καταπληκτικά αποτελέσματα. Ο άνθρωπος ο ός π παραιτείται από την ελευθερία του, το να κάνει ότι θέλει, αλλά αυτός ο άνθρωπος τελικά βιώνει την πραγματική ελευθερία του πνεύματος.

Όσο λοιπόν ο άνθρωπος παραιτείται από τα δικά του θελήματα, παραιτείται από το δικό του εγωισμό, από τις δικές του φιλοδοξίες, βγαίνει από το δικό του κόσμο και δηλώνει διαθέσιμος να δουλωθειεν. Όλοι εμείς, αδερφοί, είμαστε δούλοι του Θεού, είμαστε παιδιά του Θεού, αλλά είμαστε και δούλοι του Θεού. Ο δούλος είναι αυτός... αυτός που υπηρετεί. Υπηρετούμε όλοι μας τον Κύριο. Α, αυτό είναι που μας καλεί ο Κύριος. Και όσο άνθρωπος παραιτείται από αυτό το... το... το δικό του το εγωιστικό, τόσο ο Θεός α... τι κάνει; Τον βάζει σε μια διάσταση άλλη, έτσι ώστε να απολαμβάνει την ελευθερία του Πνεύματος του Αγίου. Ευχαριστούμε τον Κύριο.

Άρα λοιπόν, αδερφοί, κρατάμε ότι σε αυτόν, σε αυτή την... το πνευματικό πόλεμο, έχει ο εχθρός μεθοδίας. Μία μεθοδία είναι να μην λάμπει ο φωτισμός του Ευαγγελίου. Μία άλλη είναι να μη φυτρώνει ο λόγος, ο σπόρος του Θεού. Μία άλλη είναι να εμφανίζεται σαν ένα λιοντάρι το οποίο θέλει να κατασπαράξει, όμως μπορούμε εμείς ναντι σταθούμε. Και μπορεί να εμφανιστεί και σαν ένας άγγελος φωτός, με το να μας εισηγείται πράγματα τα οποία ακούγονται ευχάριστα στα αυτιά. Απέναντι σε αυτά, αδερφοί, πρέπει να μαστε καλά ενημερωμένοι από το λόγο του Θεού, να παίρνουμε τα μέτρα μας και να είμαστε ε... σε εγρήγορση. Ευχαριστούμε το Θεό. Και τα νέα είναι πολύ καλά και ευλογημένα, και με αυτό τον τρόπο μπορούμε να πολεμήσουμε και να κατακτούμε εδάφη πνευματικά. Ο Κύριος, αδερφοί, να ευλογήσει αυτά τα λόγια.