Transcription
พี่ตำรวจอ่ะคนเนี้ย. มีตำรวจนะเนี่ยที่เลือดอาาร์บเนี่ยนะ. สืบ. ลักษณะก็คือเมาเมาแล้วก็ไปยิงคนตายแล้วทีนี้พอโดนจับกุมตัวอู้หันนั้น่นกล้ามใหญ่ ก้ามโตยังก่างอยู่เลยพี่.
นั่นก็เพราะฤทธิ์เมาไง. คือคนเนี่ยเวลาเมาเนี่ยนะสติมันจะบางเบามากมันมีโอกาสหลุดได้. แล้วไปเจอเรื่องอะไรที่กระทบอารมณ์ความโกรธความคลั่งอะไรพวกนี้นะคุณมีอาวุธอยู่ ในมือเนี่ยคุณก็สามารถใช้ได้เลยถูกมั้ฮะ.
แต่เมื่อคุณหายเมาตื่นเช้ามาอยู่ในห้องขังเนี่ย. ส่าเหล้าขึ้นหน้าแล้วก็จะคิดว่ากูทำอะไรไปวะเนี่ย. อุ้ยเกิดอะไรขึ้นวะ. คือมันเร็วมากนะฮะอย่างคนเนี้ยร้อยตำรวจตรีจีรศักดิ์เนี่ยนะรองสาวัตสืบสวนสพ. เมืองพัทยานะฮะ. วันนั้นด่าตำรวจด้วยนะ. เออ. ด่าผู้บังคับบัญชาด่าหมดเพราะว่ามันเมาและสติหลุด. เออ.
นะผมถึงบอกว่าคนเมาเนี่ยมันต้องรู้จักควบคุมตัวเองนะ. มันควบคุมไม่ได้แล้วมันเมา. ไม่ใช่มันมีคนที่เมาแล้วเควบคุมตัวเองได้พอดี[เสียงกระแอม]เค้านอน. หรือว่าเมาแล้วสนุกสนานแล้วเวลาเมาอย่าไปเอาอาวุธไว้กับตัวไม่งั้นเนี่ยคุณจะเหมือนเด็กที่สงกรานต์เนี่ยมันเล่นกันนิดนึงปะปงปะแป้งนิดนึงมันกระทืบกันมันฆ่ากันมันแทงกันเนี่ยนะฮะ.
เพราะฉะนั้นเนี่ยเวลาคุณควบคุมได้คุณก็จะไม่เกิดในสภาพแบบนี้. แล้วเป็นตำรวจด้วยนะฮะมีกฎหมายอยู่ในมือด้วยนะครับแล้วก็มีเอออาวุธอยู่ในมือด้วยเนี่ยพอสุดท้ายคุณควบคุมไม่ได้ปุ๊บ. แค่ชั่ววินาทีเดียวเท่านั้นเองที่คุณตัดสินใจทำอะไรไปเนี่ยเช้ามาเนี่ยคุณไปแก้ไม่ได้แล้ว. เมื่อเช้านักข่าวไปถามว่าเป็นยังไงบ้างนะดีเชื่อผู้หมวดโจ้เบอกว่าผมต้องขอโทษญาติของผู้เสียชีวิตด้วย.
แล้วเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากแล้วก็ก้มหน้ากมน้ำตานะฮะไอ้คำพูดดุๆแบบเมื่อคืนเนี้ย. ไม่มีละ. ไม่เหลือแล้วนะฮะคุณเห็นมั้ฮะเพราะว่าถ้าจิตที่ฝึกมาดีเนี่ยนะฮะมันก็จะทำให้คุณเนี่ยอยู่ในโลกใบนี้ได้อย่างที่เขาเรียก ว่าเ้าเรียกว่าอะไรมันบาanceซได้อ่ะมันไม่แรงไปทางใดทางหนึ่งอย่างที่เห็นนะฮะ.