Transcription
არ ეშვები თამაშის, ვერ მოშორდი შიშებს. ამ ყველაფერზე ერთიანად ფიქრი გაგიჟებს, გადაგიშრა გონება. დაშაგონება გაგითიშეს, თითქოს ყელში ხელი მოგიჭირეს და აღარ გიშვებიან. რაღაც გაკავებს და ატარებ ძველ მოგონებებს. უნდა თავი გაართვა აქ მძიმე დაბრკოლებებს. გათიშა მიი დღეებს მშვიდად აგორებენ, გეგონება ერთმანეთს ხმას ვერ გააგონებენ. ნუღარ დააღონებ თავს, აჯობებს რომ ზისს მოუკლო, სანამ დაიკარგებით ლაბირინთებში უგზოუკლოდ. უფრო უყდიხართ და უყვო, შიში არის, უფრო ვის რა უყო აღარ იცი, უკვე ახერხებს მიუგნო. მე ვისმენ მათ ამბებს, ვხვდები განაზვიადებს. რა აზრი აქვს ნაწერებს, თუ შიგნით აზრი არ დევს? გასაგებია, უზნეობა გახასიათებთ, ამიტომაც ვერ მოვერგები თქვენს ხასიათებს. არავინ მეგულება, ვინც ღამეს დევს. შენ იყიდები ამ დროს ჩემს სიტყვას. დევს ვეძმაკაცები, ბრადი აგებს და ბასი აკებს. შენ იმით ის ლაპარაკობ, თუ რამე გაცვია დღეს. ჰა, შენ გინდა შემოდგომა-ზამთრის კოლექცია. ხელზე რომ ლექსი, ლექსი, ჩაბარებული ლექცია. შენი გონება დაეცა უკვე, ისე დონეზეა. ჰაჰაჰა. TikTok-ი დაირობებით იღებს ზიანს. ჰა, რამდენი გიზია, ანდრეებმა გაგიმაზა? რა კაი ვიცია და ვინებმა გაგიბაზრა მაგ საქმეზე? რისკია, მარა მაინც გინდა წასვლა? საბოლოოდ ტისკია, ტყვია და გულის წასვლა. ასე, შენ ახელ თვალს, მაგრამ ვერ მოდიხარ და დღემდე ვერ გხვდებიან. ისევ რა გიხარია? სანამდელ ქუჩებში შეშინებული ხოდიხარ. ყველაფერი გაწვება ყელში, რაც მიგიქარი, რაბიოს და შენ ხარ მარია. არ მაინტერესებს თქვენი ნაწერი, სივრცე დააში ჩვენს მოსალეთ. რა მოგაცდინათ? წარსულშიაწმოპოში. რა გამოცალ? შენი ცოდნა, შენი ცოდვა, შენი ბოდვა, შენი არი. თავდახრილმა ამ ქუჩებშიც ხომ შენი არი? ვითომ ვერ შეგვამჩნია, გვერდი ჩაგვიარე. აბა აბა, გისმენ, თქვი, როგორი მოსასმენია. თუ სადმე ვინმე მტერი ვნახე, დანებდა. არადა ჩემი დაცემა უამრავს გაახარებდა, ჩემი გაცემა ამათ საქმეებს თუ უგვარებდა. გაქცევა რა საჭირო იყო? არ ვინ არ აკავებდათ? აღარ მინდა დრამები, წამები მალე გავიდა. მე რომ მინდა ისე არ არის და არც არავინაა ისეთი, რომ გაიგოს ჩემი თავი, დამანებოს და ეყოს. და ყოფა ყოფადობისა ამ გარემოს. მაგრამ მე ვიცი, აზრებს შენ რა გამოგატანინებს, თუ ყურადღება ვერ ვინ გადაგატანინა. ისევ გაწოდებ ნაწერებად ვიტამინტერს. შენ კი ამ დროს რამ გამოგ გამფეტამინა? რასაც ვერიდან თავიდან აგატანინებს, იმაზე მეტს უწინ რაც აგატანინა. მერე კი ერთად უყრი თავს გადატანილებს, მერე ყვავილებს იტავს დაიწყებ თავიდან. შენ ახელ თვალს, მაგრამ ვერ მოდიხარ და დღემდე ვერ ხვდებიან. ისევ რა გიხარია? ღრმად ხარ შესული თემიდან, ვერ გამოდიხარ. მესამე გზა არ არის და მარტო ორი მხარე. შენი ცოდნა, შენი ცოდვა, შენი ბოდვა, შენი არი. თავდახრილმა ამ ქუჩებშიც ხო შენი არი? ვითომ ვერ შეგვამჩნიე, გვერდით ჩაგვიარე. აბა აბა, გისმენ, თქვი, როგორი მოსასმენი არი.