Transcription
[เพลง] คติธรรม 3D [เพลง] [เพลง] สนใจอุปกรณ์ออกกำลังกายสามารถสั่งซื้อได้ที่ลิงก์สินค้าใต้คลิปได้เลยนะ [เพลง]
ครับ ยายร่มนั้นแกเป็นแม่หม้ายขายหมากขายพลูอยู่ที่ตลาดเลี้ยงชีวิต มีลูกสาวคนเดียวชื่อนางรวง ปีนี้นางรวงอายุ 18 เป็นสาวแล้ว หน้าตาสวย แต่ชาวบ้านเขาก็บอกว่ามันไม่เต็มหรือว่ามันล้นกันแน่ก็ไม่รู้ แต่ถึงจะยังไงก็แล้วแต่ รวงก็มีเพื่อนสนิทชื่อบุญสม บุญสมเป็นคนนิสัยดีมีบ้านอยู่ใกล้ๆ กันกับรวง บุญสมจะคอยเตือนรวงเวลาที่ทำอะไรไม่ถูกไม่ควร
วันนี้มีแม่ค้าหาบขนมจีนมาขาย มันเป็นของโปรดของนางรวงและก็บุญสม แล้วก็มีเพื่อนบ้านทั้งผู้หญิงผู้ชายมาซื้อแล้วก็หาที่นั่งกินกันตามร่มไม้ข้างทาง รวงกินขนมจีนแกล้มผักแล้วก็พริกคั่ว มันเผ็ดถึงใจจนน้ำมูกน้ำตาไหลออกมา รวงใช้หลังมือปาดน้ำมูกแล้วก็เอามือไปเช็ดก้นบุญสม เพื่อนกันน่ะไม่รังเกียจ แต่เพื่อนบ้านบางคนก็ถึงกับอิ่มเลย นางรวงก็ไม่สนใจใคร ก้มหน้าก้มตา กิน อีรวง มึงค่อยๆ กินสิวะ อยากกินคำโตมาก แล้วทีหลังก็หัดหาผ้ามาเช็ดขี้มูกบ้างนะ อีรวง พอกินจานแรกหมด รวงก็สั่งจานที่ 2 แม่ค้าเอามาอีกจานนึง บุญสมยังกินแค่ครึ่งจานแค่นั้นแหละ หนุ่มแถวบ้านก็พากันหัวล้อรวง หน้าตาก็สวยกินจุยังกับผีปอบ ไอ้คงพูดแล้วก็หัวเราะ เพื่อนชายที่นั่งกินไม่ห่างกันก็พากันหัวเราะด้วย กูกินจุแล้วหนักหัวพ่อมึงแล้ว ไอ้คง รวงตอกกลับพร้อมกับมองตาขวาง เฮ้ย ด่าแต่กู พอ พ่อกูไม่เกี่ยว อย่าว่าถึงพ่อกูนะ ไอ้คง ว่าอย่างนั้น เอ็งทำไม่ถูกนะ ไอ้คง เอ็งไปว่าอีรวงมันก่อน หยุดเถอะ อย่าไปถือสา มันเลย บุญสมว่าอย่างงั้น ไอ้คงก็เลยเงียบ
กินเสร็จ รวงก็หาสตางค์ในห่อผ้า ตายห่า แล้วกูมีสลึงเดียว ไม่พอใจแม่ค้า เชื่อไว้ สลึงนึงก่อนได้มั้ย ฉันลืมดูเงินก็เลยกินทั้งน้ำพริกน้ำยา ขอติดไว้สลึงนึงก่อนนะ โอ๊ย อีหนู กว่าข้าจะมาขายหมู่บ้านนี้ก็อีกหลายวัน พรุ่งนี้ข้าก็ต้องหาบไปขายอีกหมู่บ้านนึง สลับกันไป เอ็งมาขอติดไว้ก่อนน่ะ เดี๋ยวข้าก็ลืม ก็ฉันไม่ลืมหรอก อีกแค่สลึงเดียว แหม ทำเป็นเค็มไปได้ ข้าไม่ได้เค็มนะ แต่ว่าเอ็งยัดห่อไม่ดูสตางค์แบบนี้ข้าก็แย่สิวะ แม่ค้าก็ชักโมโห อย่าทะเลาะกันเลย ที่เหลือฉันจ่ายให้ เอง เอ็งไม่ต้องจ่ายหรอก สม เดี๋ยวข้าจ่ายให้ทุกคน ข้าเลี้ยงนะ แต่คงก็จ่ายให้ทั้ง 5 คน 6 จาน บุญสมก็บอกว่า ขอบใจนะ ไอ้คง เออ แล้วเอ็งไม่ขอบใจข้าบ้างเหรอ อีรวง เอ็งกินมากกว่าข้า แถมยังด่าพ่อข้าด้วย ห้ะ จะขอบใจทำไม ข้าไม่ได้ขอให้เอ็งจ่ายนี่ เอ็งจ่ายเองอ่ะ อ้าว อีนี่เนรคุณทันตาเห็น เห็นเลยนี่ ถ้าไม่กลัวแก้มชมพูของเอ็งจะช้ำนะ ข้าจะตบให้คว่ำเลย ลูกยายร่มขายหมากปากแดง บุญสมก็ห้าม บอก ขอโทษ ไอ้คง หยุดเถอะ ไอ้คง ข้าขอโทษแทนอีรวงมันด้วย เอ็งก็รู้ว่าอีรวงมันเป็นแบบนี้ เอ็งจะไปแกล้งมันทำไมวะ ไปกลับบ้านใครบ้านมัน รวงก็มองไอ้คงอย่างไม่พอใจ เสร็จแล้วก็เดินตามบุญสมกลับบ้านที่อยู่ใกล้กัน
เย็นนั้น ยายร่มกลับจากขายหมากขายพลูก็ซื้อปลาช่อนตัวใหญ่มาตัวนึง หลวงเอ้ย เอาปลาไปขังไว้ เช้ามืดแกงคั่วใส่มะเขือนะ แล้วเอาไปทำบุญพรุ่งนี้วันพระ บุญสมมันก็คงจะไปด้วยละ เห็นแม่มันบอกจะต้มยำไก่ แม่ก็เลยให้เอ็งทำแกงคั่วแกงเผ็ดไป ยายร่มสั่งว่าอย่างงั้น แล้วก็ไปนั่ง รวงตื่นตั้งแต่ 4:00 น. จับปลาช่อนที่ขังไว้เอาออกมาจะทุบหัว แต่ปลามันดิ้นตกถุนไปโดยที่ยังไม่ทันได้ทุบหัวมัน รวงก็ตกใจ รีบวิ่งลงจากบ้านเอาตะเกียงไปส่องดูก็หาไม่เจอ มันคงจะแถเข้าไปในห้องน้ำข้างใต้ถุนครัวไปแล้ว ก็กลัวจะถูกแม่ดุ พอหุงข้าวเสร็จก็คิดหนักว่าจะทำยังไง พลันก็มองเห็นหนูตัวใหญ่วิ่งไปตรงตู้กับข้าว นางรวงก็ลองเอาไม้กระทุ้งไปหลายทีปรากฏว่าหนูตาย แล้วก็จัดการกับหนูถลกหนังผ่าท้องล้างจนสะอาดแล้วก็หั่นหนูบ้านแกงใส่มะเขือ กูขอโทษนะไอ้หนู ที่จำเป็นต้องฆ่า แต่กูจำเป็นน่ะ แต่รับรองนะว่าวันนี้เอ็งได้บุญเยอะเลยแหละ รวงพึมพำคนเดียว
เมื่อไปถึงวัด บุญสมก็จัดของถวายพระเรียบร้อย บุญสมก็สังเกตเห็นว่ารวงน่ะใส่เสื้อกลับด้าน นี่อีรวง มึงใส่เสื้อกลับตะเข็บน่ะ ทำไมไม่ดูให้ดีซะก่อนแล้วค่อยใส่อ้าว ตายห่า มึงบอกอะไรตอนเนี้ย กูอายเค้าตั้งนานก็ไม่บอกก็กูเพิ่งเห็นน่ะ แล้วสิ่งที่ไม่มีใครคาดถึงว่ารวงจะทำก็เกิดขึ้น นางรวงถอดเสื้อถลกจากหัวกลางวัดโชว์ผิวขาวผ่อง ยังดีที่ด้านในมีเสื้อในตัวเล็กนิดนึง เป็นเสื้อชั้นในสีขาวแบบโบราณ นางรวงกลับด้านจนถูกทางแล้วใส่ใหม่ ผู้คนเต็มวัด พระเจ้าก็ตาค้าง แต่นางรวงไม่แคร์ ใส่เสื้อเสร็จแล้วก็นั่งทำตัวเป็นปกติ บุญสมก็ห้ามไม่ทัน ได้แต่นั่งอึ้ง อีรวง มึงถอดเสื้อกลางศาลาวัดได้ยังไงล่ะ อีห่านี่บ้าเอ๊ย มึงไม่อายบ้างเหรอ พระเจ้าตกใจหมด อายทำไม ก็เสื้อมันผิดด้าน กูก็ใส่ให้มันถูก ถ้าใส่กลับด้านสิมันน่าอาย รวงก็เถียงบุญสมด้วยเสียงอันดัง บุญสมก็เลยต้องเงียบ แอบถอนหายใจ บางคนแอบหัวเราะ ต่างก็ซุบซิบนินทา ลูกอีร่มเอ๊ย หน้าตาก็สวยดี ทำไมเป็นแบบนี้อีร่มมันไม่สั่งไม่สอนลูกมันบ้างหรือยังไงวะ ชาวบ้านบางคนก็ว่าอย่างนั้น
ความน่าอายของนางรวงยังไม่หยุดแค่นั้น พอพระสวดให้ศีลให้พรเสร็จ พอถึงเวลาที่ทุกคนต้องก้มลงกราบพระ นางรวงก็ผายลมออกมาเสียงดังป๊าด คนที่นั่งข้างหลังก็ลุกขึ้นทันที แต่ไม่มีใครด่ารวงเพราะว่าอยู่ในวัด บุญสมก็เขกหัวเพื่อนรักไปทีนึงแบบทนไม่ไหวจริงๆ อีบ้าเอ๊ย ตดออกมาได้ยังไงวะ ไม่อายผู้คน ทำไมไม่กลั้นไว้ก่อน ก็กูกลั้นไม่อยู่อ่ะ รวงตอมือก็หัวที่ถูกเขกจนเจ็บ ชาวบ้านกั้นหัวเราะไม่อยู่ก็หัวเราะกันทั้งศาลา พระก็อ่มยิ้มกั้นหัวเราะกันแทบตาย รวงเดินกลับบ้านก็บ่นกับบุญสม อีห่า เขกหัวกูซะแรงเชียว คืนนี้กูเยี่ยวรถที่นอนแน่เลย มึงเขกกูขนาดนี้ มึงไม่กลัวกูซางขึ้นเหรอ โธ่ อีรวง อีอะไรดีวะ กูไม่อยากจะด่ามึงเลย มึงโตเป็นควายแล้วไม่ใช่เด็กเด็กน้อย ซางที่ไหนจะขึ้น อ้าว ก็กูคิดว่ามันจะเป็นซาง แต่กูก็ไม่รู้หรอกว่าซางมันเป็นยังไง เกิดมายินแต่เขาว่าอย่าเขกหัวอย่าทุบหลังเด็กเดี๋ยวมันจะเป็นซาง กูก็เลยกลัว เออ ทีหลังมึงอย่าทำแบบนี้นะ แบบวันนี้มันไม่ดี กูคบกับมึงเนี่ยดีไม่ดีเขาจะหาว่ากูบ้าไปด้วยอ่ะ หึ วันข้างหน้ามึงจะลำบากนะ อีรวง เป็นสาวเป็นแซ่แล้ว อะไรควรทำไม่ควรทำมึงต้องรู้ต้องเข้าใจต้องเชื่อกูบ้างนะ บุญสมก็สอน ในใจก็สงสารความที่รวงลูกสาวยายร่มเป็นแบบนี้
เรื่องลือไป ยายร่มก็อ่อนใจเพราะรู้ว่ารวงมันเป็นของมันแบบนี้แก้ไม่หาย แต่นางรวงก็ขยันหั่นหมากตากแดดไว้ให้แม่ขาย จัดเก็บเรียบร้อยไว้ให้แม่หาไปขายในตลาด วันนี้ปรากฏว่ามีพ่อค้าพายเรือมาร้องเรียกขายของของทะเลอยู่ที่ท่าน้ำ มีปลาหมึกแห้ง กุ้งแห้ง ปลาแห้งหลายอย่างทั้งกะปิ นางรวงก็บอกบุญสมว่าอยากจะกินปลาหมึกแห้ง บุญสมก็พารวงไปที่สะพานท่าน้ำที่มีบันไดลงไป เวลาน้ำลงเป็นบันไดไม้ บุญสมลงไปซื้อปลาหมึกคนละครึ่งโล บุญสมลงไปอย่างระมัดระวังเก็บชายผ้ามิตรชิด แต่รวงที่ยืนรออยู่บนสะพานผ้านุ่งก็ไม่เรียบร้อย พ่อหนุ่มพ่อค้าเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นเต็มๆ ซึ่งหนังรวงไม่ได้นุ่งกางเกงใน พ่อค้าก็หน้าแดงรีบก้มหน้า บุญสมก็ถามรวงว่า เอ็งไม่ลงมาเลือกเอาเองหรือวะ บุญสมถามเพื่อนโดยไม่ได้หันไปมอง ข้าไม่ลงอ่ะ เอ็งเลือกให้ข้าก็แล้วกัน เดี๋ยวถ้าลงไปแล้วนั่งไม่เรียบร้อยเอ็งก็จะมาด่าข้าอีก บุญสมก็เลยหันไปยิ้มให้ ไอ้ตอนที่หันไปยิ้มบุญสมก็ใจหายแวบ ตายห่าแล้วอีรวงยืนโชว์เชียว บุญสมก็พูดไม่ออก มึงไปดูซิว่ากูเอาหม้อแกงลงจากเตาหรือยัง เดี๋ยวหม้อจะไม่ บุญสมก็รีบบอกให้รวงเดินกลับบ้าน ตัวไม่ต้องไปดูหรอก แม่เอ็งก็อยู่หน้าเตา คงไม่ปล่อยให้ไหม้หรอก รวงตอบแล้วก็ยืนเฉย งั้นพี่พ่อค้าช่างเลยจ้ะ ไม่เลือกแล้ว เอาถุงละครึ่งโล บุญสมก็บอกพ่อค้าอย่างนั้น สังเกตดูเห็นพ่อค้าหน้าแดงเพราะว่าเป็นคนจีนก็เลยเห็นง่าย หน้าแดงยันหูเลย บุญสมก็คิดว่าพ่อค้าก็คงจะเห็นเหมือนกัน เออนี่ฉันแถมให้นะ พ่อค้าก็หยิบปลาหมึกกำใหญ่แถมให้ถุงละกำพอสมควร บุญสมก็รีบจ่ายเงินแล้วรีบพารวงกลับบ้าน แต่ก็ไม่รู้จะพูดกับรวงแบบไหน เหนื่อยใจและอายแทนเหลือเกิน อีรวง ถ้าวันหลังพ่อค้าเขามาขายปลาแห้งอีก มึงไม่ต้องลงไปเชียวนะ กูจะไปซื้อให้เอง ฝากสตางค์มาก็พอ แหม อีบุญสม มึงเห็นพ่อค้าหล่อสิ เลยกลัวเขาจะสนใจข้าก็เลยอยากไปคนเดียว มึงนึกว่ากูรู้ไม่ทันเหรอ ห้ะ กูไม่แย่งมึงหรอก แต่กูอยากจะไปดูของก็เท่านั้นน่ะ มึงจะไปดูของหรือมึงจะเอาของไปให้เค้าดูวะ อีรวง อีเวร เอ๊ย บุญสมก็อดด่าไม่ได้ แต่รวงก็ไม่เข้าใจ
อีครึ่งเดือนปรากฏว่ามีชาย 2 คนมาหายายร่ม หนึ่งในนั้นก็คือพ่อค้าปลาหมึกนั่นเอง รวงก็ตักน้ำมาให้แล้วก็ถามว่า มาทำไมกันจ๊ะ บุญสมก็เดินมาดูเพราะเป็นห่วงเพื่อน บุญสมก็ถามว่า มาหาใครอ่ะ อ๋อ มาหาแม่ของน้องคนนี่แหละจ้ะ อ๋อ แม่ของรวงเหรอ ใช่จ้ะ แม่กลับเย็นนะ แม่ไปขายหมากพลูในตลาด อ๋อ ไม่เป็นไรจ้ะ ไหนๆ มาแล้วก็จะรอจนเจอเลยจ้ะ เอ๊ นี่ใช่พ่อค้าวันนั้นหรือเปล่าอ่ะ ใช่จ้ะ ฉันเอง มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ มีจ้ะ มีธุระสำคัญ เมื่อยายร่มกลับมาถึงบ้านก็รับไหว้ 2 หนุ่มอย่างงงๆ มีอะไรรอ พ่อหนุ่มเพื่อนของหนุ่มขายปลาคนนั้นก็ตอบว่า เอ่อ เย็นแล้วคงไม่ต้องอ้อมค้อมอ่ะนะ คือไอ้ตรงเพื่อนผมน่ะมันสืบว่าแม่รวงเนี่ยเป็นลูกใครก็เลยจะมาสู่ขอแม่รวงกับแม่น่ะจ๊ะ หามาขอนางรวง เออ อย่างนี้นะพ่อหนุ่ม คือว่าลูกสาวฉันน่ะมันไม่ค่อยเต็มบาตรนะ เดี๋ยวขอไปแล้วจะไปที่งขว้างมันทีหลัง ข้าก็จะอายคนเปล่าๆ อย่ายุ่งกับมันเลยนะ ต่อให้บ้าผมก็รักไม่มีวันทิ้งน้องรวงหรอกจ้ะ แน่ใจนะ แน่ใจจ้ะ เตี่ยกับแม่ฉันก็ตายหมดแล้ว พี่ชายก็บวชไม่สึก ฉันขายของอยู่คนเดียว บ้านช่องก็ใหญ่โต ฉันก็เหงาก็อยากมีเพื่อน อะไรที่ไม่ถูกไม่ควรเดี๋ยวฉันจะสั่งสอนน้องรวงเอง ฉันอยากจะมีลูกหลายๆ คนจะได้ไม่อายเค้า แม่จะเรียกสินสอดเท่าไหร่ฉันก็จะให้เต็มที่ โอ๊ย ไม่เรียกไม่เลิกหรอก แล้วแต่จะจัดมาก็แล้วกัน เออลืมถามนางรวงเลยว่ามันตกลงมั้ย ว่าไงนางรวง นางรวงก็นั่งอ่ายม้วนหยิกขาบุญสมจนเจ็บ ก็แล้วแต่แม่สิ บุญสมก็ดีใจกับเพื่อนที่มีคนมาขอโดยไม่รังเกียจ ไอ้คนหนุ่มในหมู่บ้านพอได้ยินข่าวว่ารวงจะแต่งงานก็รู้สึกเจ็บแปร๊บๆ ที่หัวใจ เพิ่งจะรู้ตัวว่าชอบรวง แต่ว่าคิดไปอีกที ตนขอรวงมาเป็นเมียพ่อแม่ก็คงไม่ยอม เจ้าคงก็เลยเริ่มมองความดีความเรียบร้อยของบุญสมก็หันไปจีบบุญสมซึ่งบุญสมก็ไม่ได้รังเกียจคงเพราะคงก็ขยันขันแข็งยังเคยช่วยที่บ้านบุญสมตัดหญ้าบ่อยๆ ตอนนั้นก็ยังไม่ได้รักกัน คงก็ยังมีน้ำใจ
ถึงวันแต่งงานของรวง นายตงก็จัดใหญ่เชิญคนทั้งหมู่บ้าน สินสอดทองหมั้นก็ได้มากกว่าลูกสาวคนรวยในหมู่บ้านซะอีก อาหารก็มีแต่ของดีๆ ของหวานก็สั่งทำมาเลี้ยงเต็มที่ ยายร่มก็ยิ้มไม่หุบเลย ไม่คิดว่าชีวิตนี้รวงจะได้ดิบได้ดี เพราะถ้าใครได้ยินคำพูดว่าลูกสาวยายร่มก็พากันถ่มน้ำลายหรือไม่ก็หัวเราะเยาะ วันนี้รวงแต่งตัวสวยมาก มีบุญสมเป็นเพื่อนเจ้าสาว ถึงตอนที่เดินออกจากห้อง รวงสะดุดชายผ้าจะล้ม แต่ตงก็รีบมาประคองเอาไว้อย่างรักและทนุถนอม จนสาวๆ หลายคนก็อดอิจฉาไม่ได้ นี่ก็เป็นชีวิตของลูกสาวยายร่มที่ไม่ค่อยจะเต็มบาตรหรือล้นก็ไม่มีใครตอบได้ แต่กลับได้ดิบได้ดีเพราะความซุ่มซ่ามไม่เรียบร้อย ยายร่มก็เลยได้อยู่อย่างสุขสบาย ไม่ต้องขายหมากขายพลู ใครอยากกินหมากกินพลูก็มาเก็บกินฟรีที่บ้านของแก รวงก็หมั่นมาดูแม่อาทิตย์ละครั้ง นายตงเห็นว่ารวงไม่ค่อยเหมือนคนอื่นก็ให้รวงอยู่บ้าน รวงก็ทำงานบ้านไป เมื่อรวงมีลูก ยายร่มก็ไปอยู่เป็นเพื่อน บุญสมก็มาเยี่ยมรวงบ่อยๆ ต่อมาบุญสมก็แต่งงานกับเจ้าคง รวงก็ให้สร้อยคอทองคำบุญสมเส้นนึง ซึ่งตงก็เห็นดีด้วย ตอนนี้รวงมีลูก 4 คนแล้วเป็นผู้ชายล้วนและชีวิตก็มีความสุขดี
ครับ โชคชะตาของคนเราน่ะเอาอะไรมาวัดกันไม่ได้หรอกครับ กัมมุนาวัตตีโลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ครับ ถ้าหากชอบผลงานของเราฝากกดแชร์ให้ด้วยนะครับ ขอบพระคุณที่ติดตามรับชมครับ