Transcription
มึงตื่นกันหรือยัง หรือต้องรอให้เขาเอาบาร์โค้ดมาแปะหน้าผากมึงก่อน ถึงจะรู้สึกตัวว่าความลับมึงไม่มีอยู่จริง
กูจะบอกอะไรให้นะ ขนาดกูรูระดับบิ๊กโฟร์สายอนุรักษ์นิยมอย่างวิษณุกับจรัญ ที่ปกติเขาแทบจะเป็นกำแพงเหล็กให้ระบอบนี้ เขายังทนไม่ไหว ออกมาย้ำชัดๆ ว่าบาร์โค้ดเท่ากับจบเห่ ความลับในทางกฎหมายมันคือการสารภาพบาปชัดๆ ว่าระบบมันเช็คย้อนหลังได้ว่ามึงคือใคร เลือกพรรคไหน
แต่ที่กูขำไม่ออกคืออะไรรู้มั้ย คือไอ้พวกกองเชียร์ กกต. กับพวกอนุรักษ์นิยมบางกลุ่ม ที่ยังหน้ามืดตามัวออกมาแถช่วย กกต. กันสะบัด มึงจะแถไปอีกกี่โมง มึงจะบอกว่ามันคือความปลอดภัย ไอ้ฮ่า มันคือกลไกแห่งความกลัวเว้ย เขาทำให้มึงระแวงจนไม่กล้าขยับตัวแล้ว
ไอ้พรรคที่เคยขู่จะฟ้อง พอเห็นเก้าอี้รัฐมนตรีปุ๊บ เป็นไง เงียบกริบ เหมือนอมสาก เลียน้ำลายตัวเองจนลิ้นเปื่อย แดกขี้ตัวเองโชว์ชาวโลก เพียงเพื่อจะได้มีชื่อในทำเนียบ มึงดูสภาพพรรคต่ำร้อยนั่นสิ เก๋าเกมจนลืมหัวใจประชาชน มึงเอาแต่ปั่นไอโอ ด่าคนเห็นต่างเพื่อกลบเกลื่อนความกลวงของตัวเอง แต่มึงลืมไปว่าประชาชนจำได้ทุกคำพูดนะเว้ย
แต่ก็นะ ไอ้พวกนักการเมืองและกองเชียร์สไตล์นี้ มันมีสกิลพิเศษ คือความจำสั้น เฉพาะเรื่องที่ตัวเองเคยพูดดีๆ ไว้ หรือจำไม่ได้ว่าความยุติธรรมคืออะไร นี่ถ้าพวกมึงไม่อยากกลายเป็นไอ้พวกความจำเสื่อม หรือกลัวจะเผลอ "ตบัดสัตว์" จนเสียคน มึงต้องมีสิ่งนี้ไว้เตือนสติ สมุดโน้ตบันทึกความจำสั้น กูแนะนำเลยนะรุ่นนี้ กระดาษถนอมสายตา แต่ไม่ถนอมน้ำใจพวกมึง จดไว้เลย วันนี้ใครพูดอะไรไว้ ใครสัญญาอะไร ใครแถช่วย กกต. ท่าไหน แล้ววันหน้าเอามาเปิดยันหน้ามัน นี่คืออาวุธเดียวที่จะสู้กับไอ้พวกความจำเสื่อมที่จ้องจะแดกภาษีเรา ถ้ามึงไม่อยากโดนหลอกซ้ำซากไปหามาใช้ซะ ลิงก์อยู่ที่คอมเมนต์ ถ้ามึงยังนิ่งเฉยกับบาร์โค้ดและคนตบัดสัตว์ ก็เตรียมตัวโดนเขาสแกนหัวยันลายมือในคูหาต่อไปเถอะ ไอ้สลัดเน่า