Πνευματικός Πόλεμος (Μάθημα 9ο)| Λευτέρης Τοπάλογλου

Και να θυμίσω, αδερφοί, ότι ξεκινήσαμε με την διαπίστωση, την οποία μπορούμε να τη δούμε από την αρχή της Αγίας Γραφής μέχρι το τέλος, ότι ο πνευματικός πόλεμος, δηλαδή πνευματικές δυνάμεις οι οποίες είναι αόρατες με τα γυμνά μάτια, ε εναντιον οντα στον άνθρωπο ο οποίος θέλει να ακολουθήσει το δρόμο του Θεού. Ο άνθρωπος που θέλει να ακολουθήσει το δρόμο του Θεού έχει, έχει μεταξύ άλλων, αντιπάλους οι οποίες είναι πνευματικές δυνάμεις.

Τι είδαμε; Είδαμε ότι αυτό είναι μια πραγματικότητα. Αυτό φαίνεται, αδερφοί, από το πρώτο, απ' τη Γένεση μέχρι την Αποκάλυψη. Βλέπει, βλέπουμε, δηλαδή, ότι ο άνθρωπος έχει να πολεμήσει με πνευματικές δυνάμεις.

Τι είχαμε δει επίσης; Είχαμε δει ότι έχουμε έναν αντίπαλο, έναν αντίδικο, έναν εχθρό. Έχει διάφορες ονομασίες μες στο λόγο του Θεού: ο διάβολος που διαβάλλει, ο εχθρός ο οποίος στέκεται εχθρικά, ο αντίδικος ο οποίος αντιδικεί, δηλαδή σε ένα δικαστήριο είναι ο κατήγορος. Ε αυτό αντίδικος. Αυτός, λοιπόν, έχει μεθοδίες. Μεθοδίες είναι μια, ένας συστηματικός, ένας συστηματικός τρόπος για να μπορέσει τον άνθρωπο να τον γκρεμίσει. Και έχουμε δει πολλά περιστατικά. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα πώς δουλεύει ο διάβολος είναι πώς μέσα στον παράδεισο κατάφερε, αδερφοί, τον Αδάμ και την Εύα να τους πλαν ε.

Θα μου πεις, ο διάβολος έφταιγε; Όχι, δεν έφταιγε ο διάβολος. Αυτός έκανε τη δουλειά του. Έφταιγε ο Αδάμ και η εα που δεν κάνανε τη δουλειά τους. Αυτό είναι σημαντικό, αδερφοί, να το καταλάβουμε. Μη δώσουμε σστο στον εχθρό ε παραπάνω αξία από ότι του πρέπει. Δεν είμαστε έρμαια του διαβόλου, δεν είμαστε έρμαια του εχθρού, αλλά τι είμαστε; Είμαστε με το μέρος του νικητή.

Είχαμε δει σστο επόμενο, σστο τρίτο, στην τρίτη σειρά, αν θυμάστε, ότι ο Χριστός θριάμβευσε επί του σταυρού. Ο Χριστός σύντριψε την κεφαλή του. Αυτός ο εχθρός μόνο την φτέρνα μπόρεσε να του, να του τσιμπήσει. Άρα, λοιπόν, αδερφοί, δεν είμαστε έρμαια. Δεν μπορεί να κάνει ο εχθρός στα παιδιά του Θεού ό,τι θέλει. Πρέπει να καταλάβεις εσύ που είσαι παιδί Θεού, και εγώ, και όλοι μας, ότι έχεις εξουσία, ότι είσαι με το μέρος αυτού που νίκησε, αυτού που θριάμβευσε, αυτού που κατέρριψε όλα τα εμπόδια, όλα τα οχυρά τα γκρέμισε. Ε, ευχαριστούμε το Θεό και θριάμβευσε ο Χριστός επάνω στο σταυρό.

Είχαμε δει επίσης ένα παράδειγμα, το πώς ο Ιωσαφάτ, ε, ένα παράδειγμα πνευματικού πολέμου, το οποίο πώς στάθηκε ο Ιωσαφάτ; Ταπεινώθηκε όταν ήρθανε οι, οι εχθροί, οι Αμμωνίτες, εκεί απέναντι, ένα εναντίον του. Πώς στάθηκε; Στάθηκε με ταπείνωση, στάθηκε με εκζήτηση, στάθηκε με νηστεία, στάθηκε με ε διακήρυξη του ποιος είναι ο Θεός και το τι κάνει ο Θεός. Και όταν άρχισε ο λαός του Θεού να λατρεύει, να δοξάζει, να ψέλνει, τότε κατατροπώθηκε ο εχθρός.

Είδαμε μετά στο την πανοπλία, την οποία μας αναφέρει ε το βιβλίο στο, στο, στο, στην επιστολή προς τους Εφεσίους, ο Απόστολος Παύλος. Είναι όπλα τα οποία είναι για τον άνθρωπο, αδερφοί, που πιστεύει στη δύναμη του Θεού, στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή όπλα για μας, γιατί σε αυτό πιστεύουμε εμείς. Πιστεύουμε ότι με το Χριστό είμαστε νικητές. Πιστεύουμε ότι ο Χριστός δεν μας άφησε μόνους, άφησε τον Παράκλητο. Είναι μαζί μας, να 'ναι μέσα μας. Ε, έρχεται τώρα και μας δυναμώνει, αδερφοί. Είναι αυτό που λέγαμε, αν θυμάστε την Κυριακή, κ να κραταω ούμε εν δυνάμει δια του Πνεύματος, να κραταω εί ο εσωτερικός μας άνθρωπος. Άρα, λοιπόν, έχουμε έναν Θεό ο οποίος δια του Πνεύματος του Αγίου μας δίνει, αδερφοί, τη δύναμη, μας δίνει την πανοπλία, μας δίνει όλα τα μέσα για να μπορέσουμε όχι μόνο να αντισταθούμε, αλλά και να επιτεθούμε, όχι μόνο να υπερασπιστούμε τα εδάφη μας, αλλλά να κατακτήσουμε και νέα εδάφη. Ευχαριστούμε το Θεό. Η νίκη είναι με το μέρος μας, αδερφοί. Φτάνει όμως να κατανοήσουμε τους όρους του πολέμου, έτσι δεν είναι; Ευχαριστούμε το Θεό.

Και την περασμένη φορά είχαμε δει τι κάνει ο Θεός. Είχαμε δει, δηλαδή, ότι ο Θεός μας προστατεύει μέσα στη μάχη. "Περίφραξης", λέει, "αυτόν κυκλώθηκε". Ο Θεός μας δυναμώνει μέσα στη μάχη. "Καθίσατε εν Ιερουσαλήμ έως ού ενδυθεί δύναμη εξ ύψους". Και μετά θα δείτε πώς εσύ, Πέτρο, φοβισμένη από μια μικρή δούλη, θα δεις πώς εγώ θα σε μεταμορφώσω, θα σου δώσω θάρρος, παρρησία, δύναμη να στέκεσαι απέναντι στους, σε αυτούς όλους τους, τους Φαρισαίους, τους Ιουδαίους και τους κατήγορους με παρρησία και θα τους λες, "Εσείς είστε οι που τον θανατώσατε", και θα διακηρύττει το όνομα του Κυρίου. Πώς μεταμορφώθηκε ο Απόστολος Πέτρος, αδερφοί! Ε, δυναμώνει, λοιπόν, ο Κύριος το, το παιδί του μέσα στη μάχη.

Μας δίνει επίσης εξουσία να πολεμήσουμε. "Ιδού", λέει, "δίνω εισε εσάς εξουσία να πατήσετε επί όφιν". Οπι εξουσία! Και έχουμε πει, αδερφοί, την διαφορά της εξουσίας με μια εικόνα, αν θυμάστε. Ε, περνάει ένας ταλι έρης με μια μεγάλη τα λίκα, με πολλά κυβικά, και λέει, "Εμένα δεν με σταματάει κανείς". Και ένας αδύνατος τροχονόμος, λίγο πριν τη σύνταξη, σηκώνει το χέρι και του λέει, "Αυτό είναι τροχονόμου του, του, του φορτηγατζή, σταμάτα!" Φοράει τη στολή του, φοράει ε τα ρούχα της υπηρεσίας και έχει την εξουσία να σηκώσει μόνο το, μόνο το χεράκι του. Σηκώνει έτσι, "Σταμάτα!" Εκείνος ο φορτηγατζής, με το πιο δυνατό φορτηγό όλων των φορτηγατζήδων, πατάει φρένο και σταματάει και κάθεται σούζα και κατεβαίνει τρέμοντας τα πόδια του μήπως και τον γράψει αυτός που έχει την εξουσία. Βλέπετε, αδερφοί, η διαφορά της δύναμης και της εξουσίας. Ο Κύριος μας έχει δώσει εξουσία, αδερφοί. Δεν είμαστε τίποτα υπερδύναμη, δεν έχουμε τίποτα δικές μας δυνάμεις, αλλά η δύναμή μας είναι ο Κύριος.

Πρέπει να μάθουμε, λοιπόν, να χρησιμοποιούμε αυτές τις δυνάμεις, τις πνευματικές, τις οποίες ο Κύριος, Κύριος μας έχει χορηγήσει. Πώς θα τις χορηγήσει; Πώς θα το, θα το χρησιμοποιήσουμε αυτό; Έρχεται ο Κύριος και μας εκπαιδεύει. Είχαμε πει, στη μάχη μπορεί να 'χουμε τα καλύτερα όπλα, αδερφοί, αλλά άμα δεν ξέρεις να τα χρησιμοποιείς, άμα δεν ξέρεις πώς ενεργοποιούνται, ποιο κουμπί πατάς τώρα, τα, τα σύγχρονα όπλα έχουν γίνει όλα ηλεκτρονικά αυτά, πώς ξέρει; Εδώ, λοιπόν, έρχεται ο Κύριος και μας εκπαιδεύει. Λέει ο ψαλμωδός, "Ευλογητός", λέει, "ο Κύριος το φρούριό μου, ο διδάσκον τας χείρας μου εις πόλεμον, ε, ο διδάσκον τας χείρας μου εις πόλεμον και τους δακτύλους μου εις τη μάχη". Μαθαίνεις, δηλαδή, πώς να χειριστείς καταστάσεις, υποθέσεις, ε, οι οποίες έρχονται ενάντια. Ευχαριστούμε το Θεό.

Πολλές φορές, αδερφοί, θα μου πείτε, "Πάντα τα καταφέρνουμε;" Όχι, δεν τα καταφέρουμε πάντα. "Πάντα νικάμε;" Όχι, δεν νικάμε πάντα. Το θέλημα, όμως, του Θεού είναι να νικάμε. Όσο εκπαιδευόμαστε, όσο μαθαίνουμε τους όρους του πολέμου, τους όρους της μάχης, τόσο πιο δυνατοί είμαστε μέσα στη μάχη και τόσους πιο, τόσο πιο πολλές νίκες παίρνουμε. Δεν ζούμε με ψευδαισθήσεις, δεν λέμε ότι είμαστε άτρωτοι, δεν λέμε ότι δεν χάνουμε, ότι δεν κάνουμε λάθη. Όχι, αλλά αυτό που λέμε είναι, αφήνουμε το Θεό να μας εκπαιδεύει, έτσι ώστε η, οι ήττες μας να είναι πολύ λιγότερες και οι νίκες μας να είναι πολύ περισσότερες. Αυτό είναι το θέλουμε. Ευχαριστούμε το Θεό.

Επίσης, ο Κύριος μας οπλίζει. Έχουμε πει για τον πόλεμο. Άρα, λοιπόν, ο Κύριος κάνει αυτά που κάνει, δηλαδή, δηλαδή μας έδωσε ό,τι ήτανε να μας το δώσει για να μπορέσουμε να πολεμήσουμε: εξουσία, εκπαίδευση, όπλα, δύναμη. Μας τα 'χει δώσει. Το θέμα είναι, τα 'χω; Εδώ, λοιπόν, αδερφοί, είναι η δική μου και η δική σου ευθύνη. Για να τα 'χω και να τα 'χεις, πρέπει να απλώσουμε το χέρι μας. Ποιο χέρι μας; Το χέρι της πίστης, το χέρι της υπακοής, το χέρι της ταπείνωσης, το χέρι, δηλαδή, της δικής μου ευθύνης να κάνω αυτό που ανήκει σε μένα. Ε, αυτό θα δούμε σήμερα, για να μπορέσω να κάνω και εγώ το δικό μου μέρος. Το 'χουμε πει πολλές φορές, αδερφοί, αυτό και πιστεύω να, να, να, να 'χει γίνει βαθιά κατανοητό, ότι δεν υπάρχει το ευαγγέλιο "όλα θα τα κάνει ο Θεός". Δεν υπάρχει τέτοιο ευαγγέλιο. Θα τα κάνει ο Κύριος; Ο Κύριος ό,τι είναι να κάνει τα 'χει κάνει, αδερφοί, και μένει από μας τώρα, απ' τη δική μας την πλευρά, ε, να ενεργοποιήσουμε την πίστη μας, να πάρουμε αυτά τα οποία ήδη μας έχει δώσει, ε, να περπατήσουμε τον δρόμο που ήδη μας έχει δείξει και να βαδίσουμε σε αυτόν το δρόμο που ήδη ο Θεός χάραξε στη ζωή μας. Αυτό είναι του ανήκει σε μας.

Στη σελίδα 1072, αδερφοί, ξεκινάμε από ένα, από μία βασική προϋπόθεση που ανήκει στις δικές μας ευθύνες. Ε, γιατί τώρα αυτό που θα δούμε σήμερα είναι, "Ωραία, ο Θεός έκανε αυτά που έκανε για να μπορούμε να ανοικ. Εγώ τι πρέπει να κάνω από τη δική μου την πλευρά;" Σε 1072, ένα εδάφιο μόνο θα διαβάσω. Το 'χαμε, το είχαμε ξαναδιαβάσει. Ιάκωβος Δ', 7 εδάφιο. Λέει, αδερφοί, αυτό το εδάφιο: "Υποτάχθηκαν εις τον Θεόν, αντιστάθηκα εις τον διάβολο και θέλει φύγει από σας".

Τι λέει εδώ; Ποιος θα υποταχθεί στον Θεό; Ο Θεός θα υποταχτεί ή εγώ; Εγώ! Ποιος θα αντισταθεί στο διάβολο; Ο Θεός; Όχι, εγώ! Και μετά θα φύγει από σας. Άρα, λοιπόν, σε μας ανήκει και έχει σειρά, αδερφοί, έτσι; Πρώτα υποτάσσομαι και μετά αντιστέκομαι. Να αντισταθούμε ενώ είμαι ανυπότακτος; Τι σημαίνει υποτάσσομαι; Τι σημαίνει υποτάσσομαι στον Θεό; Ε, "Υποτάχθηκε", λέει, "στον Θεό". Υποτάχθηκε ότι όλα αυτά που ήξερα τα αφήνω πίσω, παραιτούμαι από αυτά που ήξερα, απ' αυτά που νόμιζα, αυτά που πίστευα για μένα, αυτά που έλεγα "εγώ μπορώ, εγώ ξέρω, εγώ γνωρίζω". Αυτά όλα τα αφήνω στην άκρη. Ε, αφήνω στην άκρη και "ξέρεις ποιος είμαι εγώ".

Μιλούσα με ένα φίλο μου χθες και μου λέει, "Ο γιος μου", λέει, "όταν ήτανε μικρός, στην τη δημοτικού, με φώναξε", λέει, "η δασκάλα. Χε κάνει μια τέτοια φασαρία", λέει, "γιατί μαλώσαμε στο μπάσκετ". Και λέει, "Αν περιμένεις εγώ να ζητήσω συγγνώμη", ε, έλεγε ο μικρός τώρα στον πατέρα του, "να με πας σε άλλο σχολείο. Εγώ συγγνώμη δεν ζητάω. Κι άμα είσαι", λέει, "άντρας και πατέρας, θα υποστηρίξεις εμένα και όχι τους άλλους". "Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου!" "Όχι", λέει, "εγώ δεν ζητάω συγγνώμη". Ο μικρός τώρα μεγάλωσε, μου λέει, και πήγε και έκανε ένα λάθος. Πήγε στη Βουδαπέστη, πήγε μια μέρα αργότερα για λίγες ώρες και δεν τον δέχτηκαν για να κάνει αυτό το Erasmus για 6 μήνες. Πάει, λοιπόν, στον, στον υπεύθυνο, λέει, "Μα για λίγες ώρες", λέει, "δεν με δέχεστε;" Λέει, "Αφού πέρασε η ώρα". Και αντί να, να ταπεινωθεί, να πει, "Σας ζητάω συγγνώμη, έκανα λάθος", άρχισα να μαλώνει με τους ανθρώπους. "Εσείς δεν ξέρετε αυτό και εκείνη δεν ξέρει και το άλλο και υτό". Και λέει, "Τι θα κάνω", λέει, "λίγο με αυτό το παιδί;" Έλεγε ο καημένος τον πόνο.

Τι σημαίνει υποτασσόμενοι στο Θεό; Υποτάσσομαι στο Θεό σημαίνει, "Κύριε, παραδίδομαι". Με το Θεό, αδερφοί, πρέπει να μάθουμε να χάνουμε αν θέλουμε να κερδίσουμε πνευματικές μάχες. Στη σχέση μας με τον Θεό δεν πρέπει να είμαστε σε αντιπαράθεση. Πολλές φορές η ζωή μας είναι σαν να συγκρούεται με το Θεό. Άλλα λέει ο Θεός, άλλα λέει, άλλα λέει η καρδιά μου. "Πήγαινε, παιδί μου, εκεί, κάνε αυτό". "Όχι, κάνε το όχι". Αλλά, όμως, αντιστέκομαι στις πνευματικές αυτές και τις δυνάμεις. Τι αντιστέκεσαι αφού έχει μια σειρά το πράγμα; Πρώτα, λέει, υποτ, υποτάσσω στο Θεό και μετά αντιστάσου στο πά. Είναι σαν να κάνω αντίσταση, αδερφοί, χωρίς όπλα. Θα κάνουμε αντίσταση στους εισβολείς τώρα; Ήρθανε οι Ρώσοι στην Ουκρανία, θα κάνουμε αντίσταση. Μα άμα δεν έχεις όπλα, τι αντίσταση να κάνεις; Πρέπει να έχουμε όπλα. Τα όπλα, αδερφοί, του χριστιανού είναι η υποταγή στο Θεό. Τον αφήνω να με, με νικήσει για να μπορώ να νικάω μετά στη συνέχεια.

Τι να νικήσει; Αν βλέπω, για παράδειγμα, ο χαρακτήρας μου είναι δύσκολος. Όλοι μας, αδερφοί, έχουμε ένα χαρακτήρα, είχαμε ένα χαρακτήρα όταν ήρθαμε στο Χριστό. Μη νομίζετε, μη ζούμε με ψευδαισθήσεις πνευματικές, αδερφοί. Ξέρετε, μερικοί νομίζουν στην αρχή της πίστης τους ότι με την αναγέννηση αναγεννήθηκαν τη Δευτέρα και την Τρίτη είναι οι σούπερ χριστιανοί. Δεν συμβαίνουν τά αυτά. Αυτά είναι μόνο σε ταινίες ε φαντασίας. Αυτό που έγινε την ημέρα της αναγέννησης είναι, γεννήθηκε ένα θείο βρέφος μέσα στην καρδιά σου, ένα θείο βρέφος, ένα και ένας καινούργιος άνθρωπος πνευματικός. Αυτό, όμως, είναι βρέφος και θέλει να μεγαλώσει, θέλει να το ταΐσουμε, να το ποτίσουμε και να μεγαλώσει σιγά-σιγά. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι καθώς μεγαλώνει αυτό το βρέφος και γίνεται, αρχίζει τώρα, βλέπουμε την ιρινα κάθε τόσο αλλάζει το προσωπάκι της. Βλέπετε, αυτό είναι το υγιές, αδερφοί, αλλάζει, μεγαλώνει, κάνει αυτά. Βλέπεις, υπάρχει κείνη κίνηση, δεν είναι στάσιμη όπως την, την ξέραμε πριν ένα μήνα, τώρα είναι διαφορετική. Αυτό, λοιπόν, ενώ μεγαλώνει ο άνθρωπος, έρχεται σε, σε, σε αντιπαράθεση με τι; Με τις παλιές του τις συνήθειες, με τα παλιά του τα πάθη. Ε, είχε ο άλλος πάθος με το, ξέρω 'γω, να πηγαίνει στα γήπεδα. Με το που αναγεννιέται, αυτό το πάθος προφανώς φεύγει πάνω στον πρώτο ζήλο, αλλά μη νομίζετε ότι μόλις ακούει δεν θέλει να πάει και να αρχίζει εκεί με του, με τους φίλους του. Είναι ο άλλος, ας πούμε, ξέρω 'γω, με το τζόγο, ας πούμε. Μη νομίζετε ότι ξεφεύγει αυτό ξαφνικά. Ο άλλος είναι, ξέρω 'γω, φιλάργυρος, ο άλλος είναι ζηλιάρης, ο άλλος είναι, δεν ξέρω 'γω τι. Ο καθένας, δηλαδή, τα, τα αυτά που έχει. Εδώ, λοιπόν, αρχίζει μία αντιπαράθεση ανάμεσα στο Πνεύμα το Άγιο και στον παλιό άνθρωπο, ο οποίος αναγεννιέται, αλλά αλλάζει συνέχεια και μεταμορφώνεται. Και όσο μεταμορφώνεται, ε, τόσο υποτάσσεται στον Θεό.

Ενώ υποτασσόμαστε στον Θεό, αδερφοί, τι κάνουμε; Ο Θεός έρχεται και μας χορηγεί δυνάμεις. Και τι θα κάνουμε με αυτές τις δυνάμεις; Θα αντισταθούμε στον εχθρό και θα φύγει, λέει, μετά από σας. Ευχαριστούμε το Θεό.

Πάμε λίγο στη σελίδα 1077, αδερφοί. Σελίδα 1077. Είμαστε Β' Πέτρου και εδάφιο 8. Εδώ ο Απόστολος Πέτρος λέει κάτι πολύ συγκεκριμένο, αδερφοί, το οποίο να το, το έχουμε ακούσει, αλλά να, να το κάνουμε εικόνα, αδερφοί. Λέει τώρα, "Εγκρατείς", λέει, "αγρυπνείτε, διότι ο αντίδικός σας διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιέρχεται ζητών τινα να καταπίει. Εις τον οποίον αντιστάθητε, μένοντες στερεοί εις την πίστη, εξεύροντες ότι τα αυτά παθήματα γίνονται εις τους αδελφούς σας τους εν τω κόσμω".

Κοιτάξτε λέξεις: εγκράτεια, αγρύπνια και στερέωση. Μένετε στερεοί, αντιστάθητε, μένοντες στερεοί. Η εικόνα είναι, αδερφοί, ότι υπάρχει ένας αντίδικος διάβολος. Τι κάνει αυτός ο αντίδικος διάβολος; Είναι ένα, μια εικόνα, "ως λέων". Δεν λέει "λέων", "ως λέων" περιέρχεται. Περιέρχεται τι σημαίνει; Γυρίζει γύρω-γύρω-γύρω-γύρω. Τι ψάχνει να βρει γύρω-γύρω; Ψάχνει να βρει περάσματα, αδερφοί. Αυτό ψάχνει να βρει. Και κάθε πότι το κάνει αυτό; Είναι συνέχεια. Ψάχνει να βρει περάσματα, ψάχνει να βρει χαραμάδες, ψάχνει να βρει χαλάσματα. Ε, κι αν βρει στον άνθρωπο κάτι να, να του έχει χαλάσει μέσα του, εκεί αρχίζει και σταματάει να περιέρχεται. Εκεί κάθεται και λέει, "Όπα, εδώ βρήκα κάτι καλό. Εκεί θα δουλέψω, εκεί στο χάλασμα". Και αρχίζει και δουλεύει στο χάλασμα.

Ξέρετε, η μεθοδία, μια απ' τις πιο βασικές, αδερφοί, μεθ δίς του διαβόλου, ξέρετε ποια είναι; Να δουλεύει με την αδυναμία του ανθρώπου. Σε τι έχεις αδυναμία; Έχει αδυναμία ο άλλος στα χαρτιά; Θα τον φέρει εκεί όλους τους χαρτοπαίκτες μπροστά του. Ε, έχει αδυναμία ο άλλος, ξέρω 'γω, "θυμώνω εύκολα", λέει ο άλλος. Ε, θα του φέρου όλους τους ανάποδους ανθρώπους μπροστά, γιατί εκεί δεν το πολέμησε αυτός ο άνθρωπος, άφησε μια χαραμάδα. Μια φορά έλεγε ένας αδερφός, είναι σαν χρόνια έχει τώρα, το 'χω ξαναπεί, και όπως συζητούσαμε, ας πούμε, για ένα θέμα εκεί εκκλησιαστικό, αυτός φώναζε. Λέω, "Γιατί φωνάζεις, αδερφέ;" "Όχι, εδώ ήτανε σε, σε άλλη εκκλησία. Εγώ έτσι είμαι, έτσι είναι ο χαρακτήρας μου, φωνάζω". Λέω, "Αδερφέ, τόσα χρόνια, παλιός αδερφός, λέω, δεν έμαθες, δεν άκουσες ότι μεταξύ άλλων ο Χριστός αλλάζει και χαρακτήρες; Γιατί να αφήσεις αυτή τη χαραμάδα ανοιχτή; Εγώ είμαι έτσι, ο χαρακτήρας μου, λέω, μιλάω έντονα, ου, κάνω φασαρία". Γιατί να κάνεις φασαρία; Πολέμησέ το!

Βλέπετε, αδερφοί, υπάρχει ένας λέων ωρυόμενος, ο οποίος λέει "ως λέων ορώμεν ς", ο οποίος περιέρχεται. Περιέρχεται, ψάχνει να βρει τα κενά. Εμείς, λοιπόν, τι θα κάνουμε; Τι μας συστήνει; Ποια είναι η δική μας ευθύνη; Γιατί αυτό μας ενδιαφέρει εμάς τώρα. Λέει, "Εγκρατείς". Η εγκράτεια, αδερφοί, ξέρετε τι είναι; Μια, μια εικόνα να έχουμε για τη λέξη εγκράτεια είναι ότι είναι το φρένο σε ένα αυτοκίνητο. "Πάτα φρένο!" "Μα μου 'ρχεται τώρα εδώ!" "Πάτα φρένο!" "Μα θέλω να δω αυτό το, τη σειρά στην τηλεόραση, η οποία είναι, ξέρω 'γω, αισχρή, μ' αρέσει!" "Πάτα φρένο!" "Πάτα εκείνο το κόκκινο και μείνε!" "Μα ήρθαν αυτοί οι φίλοι μου, ξέρω ότι κάθε φορά γίνεται ζημιά που πηγαίνω μαζί τους, αλλά τι να κάνω;" "Πάτα φρένο!" Οτιδήποτε καταλαβαίνεις ότι σου κάνει ζημιά στη την πνευματική σου ζωή, οτιδήποτε είναι αυτό που, που σου στερεί τα όπλα να αντισταθείς, πάτα φρένο. "Εγκρατείς", λέει.

Τι άλλο; "Αγρυπνία". Αγρύπνια σημαίνει ανοιχτά τα μάτια. Γιατί; Γιατί υπάρχει αυτός που ωρύεται και περιέρχεται και ζητάει τίνα να καταπ. Και να μένετε στερεοί. Τι σημαίνει στερεοί; Δεν λέω άλλα σήμερα, άλλα αύριο. Λέω, "Σήμερα ο Θεός είναι πολύ δυνατός", και την, την άλλη μέρα, "Άσε, αδερφή, αδερφέ, χαθήκαμε, μας ξέχασε ο Θεός". Έχετε δει τέτοιους ανθρώπους, αδερφοί; Η πνευματική του ζωή να μοιάζει πώς είναι τα καρδιογραφήματα; Ε, στα πάνω τους είναι, "Πω πω, όλα ωραία!" Μετά την άλλη μέρα, "Άσα, όλα χάλια!" "Κάτσε να, εφ, χθες ήσουνα χαρούμενος!" Στερεοί, λέει, στην πίστη. Ο Κύριος, αδερφοί, είναι ο ίδιος και όταν πάνε καλά τα πράγματα και όταν δεν πάνε καλά τα πράγματα. Πρέπει να μάθουμε τη, τη στερεότητα, τη στερέωση στην πνευματική μας ζωή. Θα 'ρθούνε και συννεφιά, θα 'ρθούνε και ήλιος, θα 'ρθουν απ' όλα. Δεν θα μας αφήσει ο Θεός. Στερεοί. Άρα, λοιπόν, πρέπει να μάθουμε, αδερφοί, τα όπλα τα οποία ο Κύριος μας, μας λέει, "Χρησιμοποίησέ τα, παιδί μου, τώρα. Μάθε την εγκράτεια, μάθε την αγρύπνια, μάθε το να μένεις ε στέρεος". Ευχαριστούμε το Θεό.

Πάμε λίγο στη σελίδα 1036, αδερφοί. Σελίδα 1036. Να δούμε ότι εκτός από το να υποταχτούν, που μας ζητάει ο Θεός, μας ζητάει και κάτι άλλο. Μας ζητάει σε μία άγια και καθαρή ζωή, αδερφοί. Ο Κύριος μας κάλεσε σε αγιότητα και σε καθαρότητα. Δεν θα μπορέσουμε ούτε να αντισταθούμε ούτε να σταθούμε εάν στη ζωή μας, αδερφοί, δεν υπάρχει ο αγιασμός και η καθαρότητα. Όλες οι μεγάλες αυτοκρατορίες, οι πόλεις που είχανε περικυκλωθεί, πέσανε, αδερφοί, όταν από μέσα δεν υπήρχε η καθαρότητα. Έτσι είναι και στα πνευματικά.

Κοιτάξτε να δείτε τι λέει στη 1036 σελίδα. Είμαστε Εφεσίους, ε, από το 10 εδάφιο, αδερφοί. Λέει, σελίδα 1036, ε, κεφάλαιο Εφεσίους, 10 εδάφιο: "Εξετάζοντας", λέει, "τι είναι ευάρεστος εις τον Κύριο και μη συγκοινωνεί εις τα έργα τα άκαρπα του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε. Διότι τα κρυφίως γινόμενα είπ αυτόν αισχρόν εστί και λέγει". Τι μας λέει τώρα εδώ; Ποια εί, είναι τώρα, επαναλαμβάνω, κοιτάμε το, το μέρος της ευθύνης της δικής μας, αδερφοί, έτσι; Ο Θεός τα έχει κάνει όλα αυτά που έχει κάνει, αυτά έχει χορηγήσει. Υπάρχει τώρα η δικιά μας ευθύνη, η δικιά μου ευθύνη. Τι είναι; Να, να εξετάσω.

Οι εξετάσεις, αδερφοί, ξέρετε, στις, στην εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο το οποίο να μην έχει εξετάσεις. Δεν υπάρχει. Μα με τον έναν, μα με τον άλλον τρόπο. Ε, κάποιος για να πάει από το γυμνάσιο στο λύκειο, απ' το λύκειο στο πανεπιστήμιο, από το πανεπιστήμιο για να πάει απ' το ένα εξάμηνο στο άλλο εξάμηνο, δίνει εξετάσεις. Γιατί δίνει εξετάσεις; Γιατί είναι κακοί οι καθηγητές και θέλουν να τιμωρήσουν τα παιδιά; Όχι, αδερφοί, γιατί η εξετάσεις είναι ο τρόπος της αύξησης. Οι εξετάσεις είναι ο τρόπος της μάθησης και της εμβάθυνσης. "Εξετάζοντας", λέει, "εξετάζοντας τι είναι βάρσος στον Κύριο". Είπα αυτή την κουβέντα. Ωραία, σκέψου, είναι βάρσος στον Κύριο; Ή μου ήρθε αυτή η σκέψη, είναι βάρεσε στον Κύριο; Πήρα αυτήν την απόφαση, είναι βάρεσε στον; Εξέτασέ το! Μα πώς θα το εξετάσω; Υπάρχουν δύο τρόποι, αδερφοί, που είναι και οι δύο απαραίτητοι: Εξέτασέ το μέσα από το λόγο του Θεού και ε το Πνεύμα το Άγιο να δώσει μαρτυρία μέσα σου. Ευχαριστούμε τον Θεό.

Έτσι θα εξετάσω. "Κύριε, φανέρωσέ μου. Σκέφτηκα αυτό το πράγμα, είναι καλό;" Πιστεύω, αδερφοί, επειδή έχουμε όλοι Πνεύμα Θεού, ο Θεός βρίσκει τον τρόπο και μιλάει στις καρδιές μας. Μας ελέγχει, μας προτρέπει, μας κατευθύνει, μας διορθώνει, μας ενθαρρύνει, μας παρηγορεί. Βρίσκ τρόπους, έτσι δεν είναι; Δεν το 'χουμε όλοι όλο αυτό, όλη αυτή την εμπειρία, να αφήνουμε το Πνεύμα το Άγιο να δουλεύει ελεύθερα στην καρδιά μας; Αε, γιατί το Πνεύμα το Άγιο δεν παραβιάζει τα θέλω μας. Αν εγώ δεν θέλω να ακούω τη φωνή του Πνεύματος του Αγίου, εντάξει, χτυπάει μια φορά την πόρτα, χτυπάει δύο, χτυπάει τρεις. Μετά η καρδιά μου σκληρύνει. Ι υπάρχει, λέει, η πόρωση της καρδιάς. Η πόρωση, ξέρετε τι σημαίνει; Πόρος σημαίνει πέρασμα. Πόρος, έχει, δηλαδή, έχει μια, μια τρυπούλα, είναι πόρος. Αν πορωθεί η καρδιά, έχεται ο Θεός, προσπαθεί να μιλήσει στην καρδιά μου και είναι όλα βουλωμένα, έχουνε άλατα, δεν περνάει τίποτα. Γι' αυτό λέει, "Εξετάζοντας". Τα, τα, τα αισθητήριά μας, λέει, να 'ναι γυμνασμένα, αδερφοί. Ο χριστιανός είναι ένας άνθρωπος ευαίσθητος σστο Άγιο Πνεύμα, ευαίσθητος σστο λόγο του Θεού. Φοβάται ο χριστιανός το λόγο του Θεού.

"Εξετάζοντας". Πάμε να πολεμήσουμε τώρα. Ε, αυτό είναι το, η μεγάλη εικόνα, μη, μην τη χάνουμε. Πάμε να πολεμήσουμε. Και πώς θα πολεμήσω; Εξέτασε, να εξετάσω. "Εξετάζοντας τι είναι βάρι σου στον Κύριο, μη συγκοινωνεί με τα έργα τα άκαρπα του σκότους". Αυτά όλα τα έργα τι καρπό έχουν; Λέει, "Το κάθε δέντρο θα το καταλάβει στη δέντρο είναι από τον καρπό του". Ο καρπός, αδερφοί, ξέρετε τι έχει; Τι καταλαβαίνουμε; Γιατί λέει το καταλαβαίνουμε; Τι, τι είναι αυτό που καταλαβαίνουμε από έναν καρπό; Τη γεύση του, έτσι δεν είναι; Παίρνεις, ας πούμε, από τη λαϊκή ένα φρούτο το οποίο είναι εντυπωσιακό στο μάτι, το παίρνεις, λες, "Τώρα, σαν να τρώω κολοκύθι!" Και παίρνεις σε ένα άλλο το οποίο μπορεί να μην είναι καλό, τόσο έτσι ελκυστικό, και έχει μια νοστη μά. Απ' τη γεύση, λοιπόν, λες, "Αυτό είναι καλό, αυτό δεν είναι νόστιμο".

"Μην συγκοινωνεί", λέει, "με τα έργα τα άκαρπα". Πάμε να μάσουν φρούτα από κείνα τα, πάμε, πάμε εκεί. Τίποτα, φύλα μόνο, άκαρπα. Άρα, λοιπόν, αδερφοί, όταν συγκοινωνούν με άκαρπα έργα, τι σημαίνει άκαρπα έργα; "Με φώναξαν οι φίλοι μου και πήγα μαζί τους". Ωραία, πήγα. Πήγαμε εκεί σε μια παρέα, εκεί βρίζανε, εκεί φωνάζανε, εκεί κάνανε. Εκεί γυρίζω στο σπίτι μου τώρα. Ωραία, έναν, μιλάω τώρα για ένα νεαρό παιδί. Τι καρπό σου φερε αυτή, αυτή οι τρεις ώρες που ξόδεψες; Τι καρπό; Ακαν. "Θα πάω στη γειτόνισσα να πάω να πιω καφέ". Μάλιστα. Και πάει εκεί, μαζεύονται και οι άλλες και αρχίζουν τον κουτσουλιά από το πρωί μέχρι το βράδυ. Και γυρίζει πίσω η αδερφή στο σπίτι της να μαγειρέψει. Τι, τι, τι πήρες από κει, από αυτήν όλη την, την κουβέντα; Πήρες κάτι που σε οικοδόμησε; Βλέπετε, αδερφοί, να μην είμαστε αδρανείς σε αυτά τα οποία γκρεμίζουν την πνευματική μας οικοδομή. Να εξετάζουμε, να δουλεύουν τα αισθητήριά μας, αδερφοί. Να πάω στη γειτόνισσα, αλλά να πάω κουβαλώντας το φως του Χριστού. Προσευχήσου να ανοίξει ο Κύριος δρόμο εκείνη την ώρα και να της μιλήσεις και να της αφήσεις μια ευλογία. Και όταν θα φύγεις, να 'ναι προβληματισμένη αυτή η γυναίκα. Να λέει, "Α, πιο καλά πρέπει, πιο γλυκά πρέπει να μιλάω στον άντρα μου. Πρέπει να μάθω και την υπομονή". "Ναι, αλλά από πού θα βρω την υ, την υπομονή;" "Μου είπε η Μαρία, ξέρω 'γω, η αδελφή, να προσεύχεσαι". "Να προσεύχομαι!" Α, για να κάνω μια, καταλάβατε; Ήρθε, λοιπόν, και δεν είναι έργο άκαρπο αυτό. Έφερε έναν ωραίο πνευματικό προβληματισμό. Εκεί που πηγαίνουμε, αδερφοί, να αφήνουμε κάτι το οποίο να είναι όμορφο, να έχει ωραίο, ωραία μυρωδιά, ωραίο άρωμα. Μη χάνουμε το χρόνο μας. Πάμε έξω να πολεμήσουμε τώρα, γι' αυτό τα λέμε όλα αυτά.

"Μη συγκοινωνεί", λέει, "με τα έργα τα άκαρπα τους σκότους". Και τι άλλο λέει; "Μάλλον δε και ελέγχετε". Βλέπετε, εξετάσεις, έλεγχος. Θυμάστε που πηγαίναμε, παίρναμε μικροί τους ελέγχους; Οι γονείς μας μάλλον πέρναμε τους ελέγχους. Εξετάζω και ελέγχω. Ωραίες λέξεις, αδερφοί. Λέει ο λόγος του Θεού, "Διότι", λέει, "τα κρυφίως γενόμενα υπ' αυτού ες χρό νεστ και λέγει". Δεν μπορούμε να κρυφτούμε μπροστά σε ένα Θεό που τα πάντα είναι γυμνά, λέει, και τετραχλωρομεθάνιο. Εξετάζω και ελέγχω.

Πάμε λίγο στη σελίδα 1081, αδερφοί, να δούμε ένα πολύ γνωστό μέρος του λόγου του Θεού, σστο στην επιστολή του Ιωάννη, Α' Ιωάννη, Β' κεφάλαιο, 15 εδάφιο μέχρι και 17. 1081 σελίδα. "Μη αγαπάτε τον κόσμο, μηδέ τα εν τω κόσμω. Εάν δεν αγαπά τον κόσμο, η αγάπη του Πατρός δεν είναι ενα αυτό. Διότι πάντο εντο κόσμο, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονία του βίου, δεν είναι εκ του Πατρός, αλλά είναι εκ του κόσμου. Και ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία αυτού. Όσιος όμως πράττει το θέλημα του Θεού, μένει εις τον αιώνα".

Τι σημαίνει "μην αγαπάτε τον κόσμο"; Μην αγαπάτε τους ανθρώπους; Μην νοιάζεστε για αυτούς; Μην ενδιαφέρεστε γ αυτούς; Μην έχετε καμία επικοινωνία με αυτούς; Μια φορά έλεγε ένας αδερφός, "Εμείς", λέει, "κάθε μέρα πάμε εκκλησία, πάμε εκκλησία, πάμε, ερχόμαστε, πάμε". Πολύ ωραία. Λέω, "Αδερφέ, δεν, δεν έχεις κανέναν φίλο απ' το στρατό;" "Ναι", λέει, "πώς δεν έω;" "Δεν έχεις κανένα φίλο από το σχολείο; Δεν έχεις κανένα γείτονα, κανένα συγγενή; Ποια μέρα θα τον δεις αυτόν;" Δεν σημαίνει όταν λέει ο λόγος του Θεού "μην αγαπάτε τον κόσμο" δεν σημαίνει μην έχετε επαφές με τον κόσμο. Εγώ, αδερφοί, θα σας πω κάτι που ίσως φανεί λίγο παράξενο. Ακούμε πολλ, άκουσα από πολλούς αδερφούς, "Εγώ όταν ήρθα σστο Χριστό, ε, ξέκοψα από όλους τους φίλους μου". Συγγνώμη, εγώ αυτό δεν μπορώ, δεν έχω την παρουσία να το πω. Εγώ δεν ξέ κοπα από όλους τους φίλους μου. Πολλοί απ' αυτούς τους φίλους μου ήρθαν στο γάμο την περασμένη Παρασκευή. Δεν ήτανε πιστοί, δεν είναι πιστοί. Ήρθαν όμως στο γάμο. Δεν ξέκοψα. Τους αγαπάω, με αγαπάνε, τους σέβομαι όπως είναι, με σέβονται όπως είναι, όπως είμαι. Ξέρουν ποιος είμαι, τους έχω πει ποιος είμαι και ξέρουνε ποιοι είναι, μου έχουν πει ποιοι είναι.

Τι λέει ο λόγος του Θεού, όμως; "Μην αγαπάτε τον κόσμο", το φρόνημα. Να μην αγαπάμε τον κόσμο, το φρόνημα αυτό, το φρόνημα το οποίο είναι ένα φρόνημα, η αλαζονία, λέει, του βίου. Τι σημαίνει αλαζονία του δ; Είναι αυτό το φαίνεστε. Κάνει μεγάλο αγώνα ο άνθρωπος σήμερα να δείξει στους άλλους κάτι, ποιος είναι. "Πήγα διακοπές, ξέρω 'γω, στο, στη Μύκονο". Βγάζει φωτογραφίες, το αυτό να το ανεβάσει. "Η γυναίκα μου έχει γενέθλια". Όλος ο κόσμος πορεί να μάθει ότι η γυναίκα του έγινε. Ο κόσμος, δηλαδή, έχει μια, μια αυτή σστο να δείξει αλαζονία. Δεν το νοιάζει τι γίνεται δίπλα του. Έχει να φάει ο διπλανός; Δεν έχει; Δε το νοιάζει. Η επιθυμία της σάρκας. Σάρκολον μέρες μας το στραβό θέλουν να μας πείσουν ότι είναι ίσιο, το ίσιο θέλουν να μας πείσουν ότι είναι στραβό. Το, το διαζύγιο θέλω να μας πείσουν ότι είναι ο κανόνας. Ένα φυσιολογικό ζευγάρι το οποίο κρατάει χρόνια ο γάμος του, θέλουν να μας, να μας πείσουν ότι είναι μια εξαίρεση. Αυτό είναι το φρόνημα, αδερφοί, του κόσμου. Και έρχεται ο λόγος του Θεού και μας λέει, "Μην αγαπάτε", λέει, "τον κόσμο", αυτό το φρόνημα, "ούτε", λέει, "τα εντο κόσμο".

Μέσα στον κόσμο δεν θα μπορέσουμε, αδερφοί, να πολεμήσουμε αυτούς τους πνευματικούς πολέμους, να δώσουμε πνευματικές μάχες, εάν αυτό το φρόνημα του κόσμου το αφήσουμε να μας επηρεάσει. Και σήμερα, ειδικά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τα κινητά, με τα αυτά, είναι τόσο, τόσο εύκολο αυτό το ρεύμα, άμα το, άμα δεν αντισταθούμε, να το αφήσουμε να μας, να μας γεμίσει, να μας γεμίσει και στο έλος να μας πνίξει. Πρέπει να μάθουμε να λέμε όχι, αδερφοί. Πρέπει να μάθουμε να είμαστε επιλεκτικοί. Η βασιλεία του Θεού, λέει, ομοιώματα το οποίο το έριξε ο άνθρωπος στο, στη θάλασσα, το τράβηξε και μετά, λέει, ξεχωρίζει λέει τα χρεία με τα καλά. Αυτό είναι η βασιλεία του Θεού. Όταν, λοιπόν, αδερφοί, βουτάμε το μυαλό μας, τις εμπειρίες μας, τα ακούσματά μας από το πρωί μέχρι το βράδυ μέσα σε έναν κόσμο ο οποίος είναι γεμάτο από σκουπίδια, όταν τραβάω τα δίχτυα μου, πρέπει να εξετάσω. Εξετάζεται και ελέγχεται. Για δες μέσα στα δίχτυα, εκεί, εκεί είναι τα καλά τα ψάρια τώρα; Για δες μέσα στα καλά τα ψάρια, έριξες και τίποτα παντόφλες; Έριξες και τίποτα σκουπίδια; Και μέσα εκεί στα καλά τα ψάρια, εξετάζοντας και ελ, και ελέγχοντες ότι, αδερφοί, είναι από το φρόνημα του ό, μας κλέβει τη δύναμη.

Όταν λέει "μην αγαπάτε τον κόσμο", δεν μ τα λέει αυτά ο λόγος του Θεού για να μας πει, "Κοίταξε να δεις, άμα αγαπάς τον κόσμο, έχω μία βέργα εγώ, παπ, θα σου δώσω μία μετο στο χέρι επειδή αγάπης τον κόσμο, θα σε τιμωρήσω". Δεν είναι αυτό, αδερφοί, δεν είναι αυτό. Απλά αν παρασυρθώ με αυτό το φρόνημα, το αποτέλεσμα θα είναι ότι χάνω δυνάμεις πνευματικές, χάνω τον προσανατολισμό μου, χάνω τις προτεραιότητές μου, μπερδεύεται το μυαλό μου, γεμίζει το μυαλό μου ομίχλη. Θα σκέφτομαι όλη την ώρα τι έκανε εκείνη, τι έκανε ο εκείνος, αν παντρεύτηκε εκείνη με εκείνον και εκείνο με τον άλλον και χωρίσανε και κάνανε και όλο κάτι, κάτι σκουπίδια που απασχολούν τον κόσμο, τα πρωινάδικα. Πας καμιά φορά σε ένα γιατρό και παίζει μέχρι να μπεις η τηλεόραση και λες, "Τώρα, Θεέ μου, λέτι τι ακούν οι άνθρωποι εδώ πέρα;" Σαβά, τα λεγόμενα πρωινάδικα. Και κάθονται τώρα πώς τις κυρίες εκεί και ακούνε αυτά. Ε, πας σε κάνα κομμωτήριο να κουρευτείς, παίζουν αυτά. Λες, "Τώρα, τι ακούν οι άνθρωποι;" Λέω, να δουλεύουν, λοιπόν, τα φίλτρα μας, αδερφοί. Εμάς η αποστολή μας είναι άλλη. Η αποστολή μας είναι να πάρουμε τα όπλα μας, να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε, ε, να μάθουμε τι είναι ο αγιασμός, η καθαρότητα, να καθαρίζει το μυαλό μας, ε, να ανακαινίζεται ο νους μας, να μεταμορφωνόταν πνεύματι καθημερινά, να πληρωνόμαστε με Πνεύμα Άγιο. Ε, αυτήν είναι, αδερφοί, η δικιά μας η δουλειά. Και η εκκλησία του Θεού, ο, ο λαός του Θεού, τι κάνει; Ετοιμάζεται για πόλεμο. Ακούμε τώρα, είναι ο άνθρωπος αυτός ο Χρήστος. Ο Χρήστος για να 'ρθει εδώ και να ακούσει το λόγο του Θεού και να πιστέψει, εμείς όλοι εδώ, αδερφοί, πρέπει να πολεμήσουμε. Το ξέρετε; Πρέπει να πολεμάμε εκεί την ώρα πνευματικές δυνάμεις οι οποίες τον Χρήστο και τον κάθε Χρήστο τον βομβαρδίζει το μυαλό με ίδο. Πώς θα πολεμήσουμε εμείς αν σκεφτόμαστε αν η Κίτσα αγάπησε τον Κίτσο και το, και το Μήτσο και τον δεν ξέρω 'γω τι, τι έκανε, ας πούμε, στην ταινία και τη σειρά και το, και μπερδεύουμε το μυαλό μας με, με σκουπίδια; Βλέπετε, αδερφοί, αυτό λέει είναι, είναι δεν είναι εκ του Πατρός, αλλά είναι εκ του κόσμου. Και ο κόσμος, λέει, παρέρχεται και η επιθυμία αυτού παρέρχεται. Όσιος όμως πράττει το θέλημα του Θεού, μένει στον αιώνα.

Πάμε λίγο στην σελίδα 951. Άρα, λοιπόν, αδερφοί, είδαμε δύο πράγματα μέχρι τώρα. Το πρώτο είναι ότι μας καλεί ο Κύριος να υποταχθούμε πρώτα σε αυτόν και να αντισταθούμε στο διάβολο. Και το δεύτερο είναι που είδαμε ότι μας καλεί σε άγια και καθαρή ζωή. Το τρίτο που θα δούμε, αδερφοί, με τη χάρη του Θεού, είναι ότι ο Κύριος μας καλεί να κάνουμε χρήση του ονόματός του. Χρήση του ονόματός του.

Σελίδα 951. Ιωάννης ΙΔ', από το 12. "Αληθώς, αληθώς σας λέγω", μιλάει ο Κύριος στους μαθητές, "όσης πιστεύει σε μέ, τα έργα τα οποία κάμνω και εκείνο θέλει κάμει, και μεγαλύτερα τούτον θέλει κάμει, διότι εγώ υπάγω προς τον Πατέρα μου. Και ότι αν ζητήσετε εν τω ονόματί μου, θέλω κάμει τούτο, για να δοξαστεί ο Πατήρ εν τω Υιώ. Εάν ζητήσετε τι εν τω ονόματί μου, εγώ θέλω κάμει αυτό". Εδώ, αδερφοί, υπάρχει ένα τεράστιο όπλο προς χρήση. Και το όπλο είναι το όνομα του Κυρίου. Αδε, κάνουμε χρήση του ονόματος του Κυρίου. Εάν ζητήσετε τι εν τω ονόματί μου. Όχι, όμως, ε, δεν εννοεί τυπικά, αλλά δια πίστεως. Το όνομα του Κυρίου, αδερφο, το όνομα του Κυρίου. Μπροστά και μεγαλύτερα, λέει, τούτων θα κάνετε. Αυτά είναι, αυτό είναι γεγραμμένα λόγος, αδερφοί. Δεν, δεν έχει το δικαίωμα κανένας από μας ούτε να τον αλλάξει, ούτε να τον μικρύνει, ούτε να τον αλλοιώσει. Όποιος, λέει, πιστεύει σε μένα, ε, απ' εκεί ξεκινάνε όλα. Όποιος πιστεύει σε μένα, τα έργα, λέει, τα οποία κάνω, αυτά τα λέει ο Κύριος, εκείνος θα κάνει και μεγαλύτερα. Και εγώ υπάγω. Γιατί λέει, "Εγώ υπάγω προς τον Πατέρα"; Είναι στον Πατέρα, αλλά άφησε τον Παράκλητος αγίου. Αδερφοί, χρησιμοποιούμε.

Το όνομα του Κυρίου μας. Άρα λοιπόν, μας καλεί ο Κύριος να κάνουμε χρήση του ονόματός Του. Για να δούμε μερικά παραδείγματα, αδερφοί, πώς οι μαθητές χρησιμοποίησαν το όνομα του Κυρίου.

962 σελίδα. Είναι αυτός ο ανάπηρος άνθρωπος στις Πράξεις των Αποστόλων. Είμαστε στο 962, γ' κεφάλαιο και 6 εδάφιο. Ήταν ένας χωλός άνθρωπος και στεκόταν εκεί και ζητούσε. Και περνάει ο Πέτρος και ο Ιωάννης προς το ιερό, την ώρα της προς ευχής. Και ο Πέτρος με τον Ιωάννη του λέει: "Βλέπε," λέει, "σε εμάς. Μη βλέπεις αλλού. Σε σας;"

Και βλέπει δύο απλούς ανθρώπους να περνάνε. Δεν ήτανε, δεν είχαν τίποτα εντυπωσιακά ρούχα, κάτι αυτό. Και εσύ, απλοί άνθρωποι, βλέπεις σε εμάς; Εσύ που έχεις το πρόβλημα, σε εσάς; Ναι, σε εμάς. Και περιμένουν τώρα. Περιμένει αυτός ο άνθρωπος, λέει, "Αυτός ο άνθρωπος θα έχει κάνα πουγκί με λίρες, με χρυσό, και θα μου τα δώσει τώρα."

Και του λέει στο στο 6: "Αργύριο," λέει, "και χρυσίον δεν έχω. Αλλά ό,τι έχω, τούτο σου δίνω. Τι έχεις, άνθρωπέ μου; Εν τ' ονόματι του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, σήκω και περπάτα." Αυτό λέει. "Το έχω. Λεφτά δεν έχω, αλλά την πίστη στο όνομα του Ιησού Χριστού την έχω."

Βλέπετε, αδερφοί, το στήριγμα του Πέτρου δεν ήτανε σε αυτό που έχει, αλλά ήτανε σε αυτό που είναι ο Ιησούς. Δεν είναι το στήριγμα μας αυτό που έχουμε, αδερφοί. Εγώ έχω; Τι έχεις; Έχω εμπειρία; Μάλιστα. Τι άλλο; Έχω γνώσεις; Έχω χάρισμα; Έχω; Τίποτα δεν έχεις και τίποτα δεν έχω.

Αυτό λέει, "που έχω," λέει, "εγώ, δεν έχω ούτε αργύριο, ούτε χρυσό. Τίποτα δεν έχω. Αλλά έχω μέσα μου τον Χριστό και μπορώ στα χείλη μου να προφέρω το όνομα του Χριστού." Βλέπετε, αδερφοί, δεν έμεινε μέτοχος. Ο Πέτρος λέει: "Σε εμάς;" Λέει, "Κοίτα με. Βλέπεις;" "Ναι." "Έχω να σου πω κάτι." "Τι έχεις να μου πεις;" "Στο όνομα του Χριστού, σήκω και περπάτα." Αυτό έχω να σου πω.

Δηλαδή, δηλαδή, ο Πέτρος, αδερφοί, εκείνη την ώρα έγινε, έγινε ο αγωγός, ε, ο σωλήνας για να περάσει δύναμης του Θεού, αδερφοί, επάνω στον άνθρωπο. Κι αυτός ο άνθρωπος σηκώθηκε. Δεν είπε ο Πέτρος: "Εντάξει, προσευχήσου στον Κύριο και θα σε κάνει καλά ο Κύριος. Άντε γεια, έχω δουλειά τώρα." Όχι. "Στο όνομα του Χριστού," λέει. "Εν τ' ονόματι του Ιησού Χριστού." Ήξερε, αδερφοί, ποιος κατοικεί μέσα του.

Ο Πέτρος. Ο πνευματικός πόλεμος για να είναι νικηφόρος, είναι τόσο περισσότερο νικηφόρος όσο κατανοούμε ποιος κατοικεί μέσα μας. Αδερφοί, δια Πνεύματος Αγίου, και μέσα μας, όλοι εμείς που είμαστε εδώ σήμερα, μέσα μας κατοικεί ο Δυνατός. Αμήν. Κατοικεί ο Δυνατός, ο Κύριος, ο, ο θριαμβευτής, ο Ιησούς Χριστός, δια Πνεύματος Αγίου. Ευχαριστούμε το.

Και έκανε χρήση αυτού του ονόματος στην σελίδα 963, στην διπλανή σελίδα. Ενώ έχει γίνει ένας ξεσηκωμός τώρα για όλο αυτό που έγινε με το, με το θαύμα, κτλ., τους μαζεύουνε και λέει στις ε Πράξεις δ' 10, λέει ο Παύλος, ο συγγνώμη, ο Πέτρος, στους γραμματείς εκεί και τους Φαρισαίους: "Ας είναι," λέει, "γνωστό εις πάντας ημάς και εις πάντα των λαόν του Ισραήλ, ότι δια του ονόματος του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, τον οποίον εσείς εσταυρώσατε, ο Θεός ανέστησε εκ νεκρών, δια τούτου παρίσταται ούτως ενώπιον ημών η γη."

Τι έκανε λοιπόν ο Πέτρος; Τι έκανε η πρώτη Εκκλησία; Ύψωνε το όνομα του Ιησού Χριστού. Δεν έλεγε ο Πέτρος: "Εγώ τον έκανα καλά. Ξέρεις τι βλέπεις, τι δυνατός είμαι;" Όχι. Λέει: "Στο, στο εν τ' ονόματι του Χριστού." Λέει: "Μάθετε," λέει, "ότι αυτός ο άνθρωπος έγινε υγιής. Το όνομα του Χριστού έκανε σωτηρία στον άνθρωπο. Από εκείνο το όνομα του Χριστού έκανε επέμβαση και λύθηκε ένα πρόβλημα στον άνθρωπο." Τον άλλο. Το όνομα του Χριστού.

Υψώνουμε λοιπόν το όνομα ε του Χριστού. Στη σελίδα 979, να δούμε λίγο ένα περιστατικό με τον Πέτρο, αδερφοί. Είναι στο 18, εδάφιο 979, σελίδα. Πράξεις ι', τα σμα, επάνω αριστερά, είναι το περιστατικό, αδερφοί, της της παιδίσκης. Λέει, το το κείμενο, της δούλης, η οποία λέει, είχε πνεύμα Πύθωνος. Κοιτάξτε να δείτε τώρα εδώ μια λεπτομέρεια, αδερφοί, που αξίζει τον κόπο να, να τη δούμε αυτήν.

Λέει, έδινε πολύ κέρδος στους κυρίους. Μαντεβίλ. Έκανε δηλαδή η μαντεία. Ήταν ένα μικρό κοριτσάκι, το οποίο κάποιοι επιτήδειοι το εκμεταλλεύονταν. Και αυτό, λέει, είχε πνεύμα Πύθωνος. Το πνεύμα Πύθωνος είναι από την Πυθία. Και ο Πιθών είναι ένα μεγάλο φίδι, το οποίο υπάρχει μια παράδοση, ας πούμε, εκεί στην μυθολογία, το σκότωσε ο Απόλλωνας εκεί στην Πυθία, κτλπ. Αλλά έχει σχέση με την μαντεία.

Και κοιτάξτε τώρα τι έλεγε αυτή. Πήγαινε από πίσω και λέει: "Ούτοι οι άνθρωποι είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου, ή την ες κυρτου σι προς ημάς οδό σωτηρίας;" Σας ρωτάω, αδέρφια, έλεγε κάτι λάθος; Έλεγε: "Ούτε οι άνθρωποι," έλεγε, "τον Παύλο και τον Σίλα, εκεί, είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου." Λάθος έλεγε; Ή: "τινες κυρτου σι προς ημάς οδός σωτηρίας;" Λάθος έλεγε;

Δεν έλεγε λάθος, αλλά ήτανε, αδερφοί, πίσω από αυτό, ένα πνεύμα σατανικό, το οποίο ήταν καμουφλαρισμένο. Αυτή, λέει, συνέχεια έκραζε επί πολλές μέρες. Ξέρετε τι, τι ήθελε να κάνει αυτό το πνεύμα; Να πάρει την, την προσοχή των ανθρώπων που ακούγανε από το λόγο του Θεού και να τη στρέψει πάνω σε αυτή την κοπέλα, η οποία δεν οικοδομούν κανέναν. Αυτό που έλεγε, το είπε μία, δύο, τρεις επί μέρες. Έλεγε αυτό το πράγμα.

Το πνεύμα του Πίθους. Βλέπουμε λοιπόν εδώ, αδερφοί. Βλέπετε αυτό το συνδέω με το, με το αρχικό που λέγαμε, οι μεθοδίες του διαβόλου, καμουφλαρισμένα. Ε, τι λέει; Δεν λέει, δεν έλεγε σωστά; Έλεγες, αλλά αυτό δεν είναι του Θεού. Θα μπορούσε να πει κάποιος σε αυτή την κοπελίτσα. Αυτό όμως ο Παύλος, επειδή είχε πνεύμα διακρίσεως, αδερφοί, το κατάλαβε. Κουράστηκε ο Παύλος. Πήγε, λέει, στραφείς, είπε προς το πνεύμα. Κατάλαβε ότι υπήρχε ένα αντίθετο πνεύμα.

Τώρα εδώ, και λέει: "Προστάζω εν τ' ονόματι του Ιησού Χριστού να εξέλθει απ' αυτήν." Και η κοπελίτσα αυτή ελευθερώθηκε. Κοπελίτσα. Αυτοί βασανίζονταν. Και ο Παύλος, τη συμπόνια. "Εν τ' ονόματι του Ιησού Χριστού." Βλέπετε, αδερφοί, τι εξουσία έχει το όνομα του Χριστού; Ευχαριστούμε το Θεό.

Άρα λοιπόν, το όνομα του Κυρίου είναι αυτό που μας καλεί να κάνουμε χρήση. Κάτι άλλο, αδερφοί, και κλείνουμε με αυτό. Είναι ο Κύριος μας καλεί να κάνουμε χρήση της εξουσίας που μας δόθηκε. Σελίδα 914. Να το πάμε λίγο σύντομα. Σελίδα 914. Είμαστε Λουκάς ι', 19 και 20. Λέει: "Ιδού," λέει, "δίδω εις εσάς την εξουσίαν του να πατεί επάνω όφεων και σκορπίνες, τη δύναμη του εχθρού, και ουδέν θέλει σας βλάψει. Πλην εις τούτο μη χαίρετε, ότι τα πνεύματα υποτάζονται εις εσάς, αλλά χαίρεται μάλλον ότι τα ονόματά σας εγράφησαν εν τοις ουρανοίς."

"Δίδω," λέει, "ο Κύριος στους μαθητές ε εξουσία." Όταν δίδει κάποιος, αδερφοί, ε, εγώ σου δίνω κάτι. Παράδειγμα, σου δίνω ένα ποτήρι νερό. Τι σημαίνει ότι έχεις ένα ποτήρι νερό; Όχι. Πότε θα έχεις ένα ποτήρι νερό; Αν το πάρεις αυτό που σου, που σου, που σου δώσω.

Που σου δίνω. Ο Κύριος έρχεται και μας δίνει εξουσία. Έχουμε εξουσία; Εξαρτάται από τι εξαρτάται; Από το αν την παίρνεις αυτή την εξουσία ή δεν την παίρνεις. Εάν την αποδέχεσαι ή δεν την αποδέχεσαι. Μας έγραψε κληρονομιά. Είμαστε πλούσιοι. Είμαστε. Έχουμε όλοι κληρονομιά. Εξαρτάται από τι; Από το αν έκανα αποδοχή της κληρονομιάς. Καταλάβατε, αδερφοί;

Είναι το μέρος της δικής μας ευθύνης. Αυτό είναι το μέρος της δικής μας ευθύνης. Μας δίνει εξουσία να πατάμε πάνω όφεων. Και καλούμαστε δια της πίστεως να ε την αποδεχτούμε. Πάμε να δούμε ένα άλλο σημείο στη σελίδα 1082. 1082. Λέει ο, ο, ο, Παύλος, ο συγγνώμη, ο Ιωάννης, κάτι πάρα πολύ ωραίο. 1082, α' Ιωάννη δ' 4.

"Σείς," λέει, "εκ του Θεού είστε, τέκνα, και νικήσατε αυτούς, διότι μεγαλύτερος είναι εκείνος, όστις είναι εν ημίν, παρά όστις είναι εν τω κόσμω." Είμαστε, μας λέει εδώ ο λόγος του Θεού. Υπάρχει έξω ο άρχων του κόσμου τούτου. Αυτά που είχαμε πει, ναι. Αλλά αυτός που κατοικεί μέσα σου, λέει, το κάτι εκεί μέσα μας, αδερφοί, είναι μεγαλύτερος από αυτόν που είναι μέσα, που είναι που είναι μέσα στον κόσμο.

Μέσα μας κατοικεί λοιπόν ο θριαμβευτής, ο νικητής. Και στη σελίδα 1025, το χαμε δ βάσει αυτό ξανά, αλλά να το δούμε ξανά, αδερφοί. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. β' Κορινθίους ι', κεφάλαιο 1025, σελίδα. Λέει ο, από το 4 εδάφιο.

"Διότι τα όπλα του πολέμου ημών δεν είναι σαρκικά," λέει, "αλλά δυνατά συν Θεώ προς καθαίρεση ο χειρομάλαξη." Ο, το πνεύμα του Αγίου στη χρήση τους. Ε, δεν είναι αυτά, λέει, όπλα σαρκικά, αλλά είναι δυνατά συν Θεώ. Δεν μπορούμε μόνοι μας. Συν Θεώ, ε, συνεργεί ο Θεός. Όταν εγώ παίρνω το όπλο μου και τι γίνεται; Καθαιρούνται. Τα οχυρώματα. Τι σημαίνει καθαιρούνται; Γκρεμίζονται. Τι σημαίνει οχυρώματα; Εμπόδια.

Και καθαιρούνται, επίσης, λογισμούς. Τι σημαίνει λογισμούς; Μπαίνει κάποιος εδώ πέρα, αδερφοί, ακούει το λόγο του Θεού, και εκεί την ώρα υπάρχουν λογισμοί στο κεφάλι. Αυτοί είναι αιρετικοί. Αυτοί είναι ψεύτες. Αυτοί είναι πονηροί. Αυτοί παίρνουν λεφτά. Αυτοί έχουνε άλλα σχέδια. Λογισμοί, λογισμοί, λογισμοί.

Έχετε τον Κύριο τώρα και μας δίνει εμάς εξουσία, δεφ κάνουμε χρήση του ονόματος του Χριστού και λέμε: "Στο όνομα του Χριστού, όλοι οι λογισμοί που εμποδίζουν τον άνθρωπο αυτόν, η καρδιά του να ανοίξει, ε, όλοι οι λογισμοί, στο όνομα του Χριστού, να φύγουν. Να καθαιρεθεί τα οχυρώματα που έχει στο κεφάλι του." Λέω ένα παράδειγμα τώρα για να καταλάβουμε.

Και "κάθε ύψωμα που επαίρεται εναντίον της γνώσεως." Το ύψωμα αυτό επαίρεται και λέει: "Δεν περνάει, δεν περνάει η γνώση." Επαίρεται, κοκορεύεται, δηλαδή, ένα ύψωμα. Ε, αυτό το ύψωμα, λέει, να καθαιρεθεί, που είναι ενάντια στη γνώση του Θεού. Να μη γνωρίσει ο άνθρωπος τον Θεό. Μεγάλη μάχη γίνεται, αδερφοί, στα πνευματικά. Να μη γνωρίσει ο άνθρωπος τον Θεό. Να μη γνωρίσει τη δύναμη του Θεού. Να μη γνωρίσει ποιος είναι ο Θεός. Ποιος κατοικεί μέσα του. Τι μπορεί να γίνει αν έρθει ο Θεός.

Τον αυτό λοιπόν καλούμαστε εμείς να πολεμήσουμε απέναντι σε αυτό. Και "αιχμαλωτίζουν," όχι μόνο λέει, πολεμάμε, κάθε, αλλά "αιχμαλωτίζουν κάθε, κάθε νόημα, κάθε σκέψη, δηλαδή, στην υπακοή του Χριστού." Δηλαδή, αυτοί, όλες οι λογισμοί, όλα αυτά. Σου δίνει ο Θεός μια τριχιά και μπορείς να τα δέσεις. Να πεις: "Κάτσε εκεί πέρα, εσύ, με όλους αυτούς τους λογισμούς που ζαλίζει στο κεφάλι του ανθρώπου αυτού."

Βλέπετε, αδερφοί, ακόμη και σε σκέψεις που έρχονται και ενάντια σε μας. Έρχονται διάφορες σκέψεις. Μην τις αφήνεις. Κάθεσαι και και όποια σκέψη έρχεται, κάο καθόμαστε και τη φιλοξενούμε. Όχι, αδερφή. Αντιστάθηκα, λέει. Ε, δέσε εκεί πέρα όλες αυτές τις σκέψεις. Εκεί στην άκρη.

Έχουμε λοιπόν εξουσία. Και πότε θα γίνει όλα αυτά; Και είμαστε έτοιμοι λέει, και να εκδικήσεις παρακοή. Ο, ο Παύλος, όταν είπε σε αυτό το πνεύμα του Πίθους: "Φύγε από δω, βγες έξω." Εκδίκηση εκείνη την ώρα, μια παρακοή, και ελευθερώθηκε η κοπέλα. Πότε όμως γίνονται όλα αυτά, αδερφοί;

Βλέπετε, όταν γίνει πλήρης η υπακοή σας. Γι' αυτό τελειώνουμε με αυτό που ξεκινήσαμε σήμερα. Υποταχθείτε στο Θεό. Αντισταθείτε στο διάβολο. Όταν γίνει πλήρης η υπακοή σας, ε, άμεσα, σε αυτά τα δύο, υπάρχουν όλα τα άλλα. Η χρήση του ονόματος του Κυρίου. Η χρήση της εξουσίας του Κυρίου. Και όλα αυτά, αδερφοί. Που είπαμε. Ευχαριστούμε το Θεό. Ο Κύριος να ευλογήσει αυτά τα λόγια στις καρδιές μας.