Transcription
ต่อให้พรรคประชาชนได้คะแนน 23 ล้านเสียง แต่จำนวนส.ส.ก็อาจจะไม่ได้ต่างจากเดิมมาก ถ้าไม่ช่วยกันเลือกส.ส.เขต
รอบที่แล้วส้มได้ 14 ล้านเสียง สมมุติคำนวณแบบเวอร์ๆเลย ว่ารอบนี้จะได้ 23 ล้านเสียง พรรคประชาชน จะได้ส.ส.ปาร์ตี้ลิสมา 57 คน ถ้าส้มได้ ส.ส.เขต 100 คน เท่ากับว่าได้ส.ส.ทั้งหมด 157 คนเองนะ ทั้งๆที่ได้คะแนนตั้ง 23 ล้านเสียง ซึ่งส.ส. 157 ที่นั่งนี้แทบจะไม่ได้ต่างจากครั้งที่แล้ว และไม่น่าจะได้เป็นรัฐบาล
ตัวเลขนี้แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นอย่างยิ่งของส.ส.เขต เพราะมีสัดส่วนมากถึง 400 จาก 500 คน ถ้าได้สส.เขตไม่เพียงพอก็จะไม่ได้เป็นรัฐบาล
เราเคยได้ยินว่าบัตรสีเขียวเลือกคนที่ใช่ บัตรสีชมพูเลือกพรรคที่ชอบ สโลแกนนี้ทำให้หลายๆคนเข้าใจหน้าที่ของสส.เขตผิดไป คือบัตรปาร์ตี้สีชมพูทุกคนเข้าใจหมดแหละว่าต้องการพรรคที่เราอยากให้เป็นนายกไปบริหารประเทศ แต่บัตรสส.เขตสีเขียวหลายๆคนเข้าใจว่าต้องเลือกสส.ที่มาดูแลพื้นที่เขตนั้น ซึ่งจริงๆไม่ใช่ สส.เขตก็ทำหน้าที่ดูแลประเทศทั้งประเทศเหมือนกัน เพียงแต่เอาเสียงสะท้อนจากในเขตไปผลักดันนโยบายระดับประเทศต่อ
อย่างเช่น สส.เขตจากภาคเหนือก็เอาปัญหาเรื่องฝุ่นมาพูดคุยกันในสภาเพื่อหามาตรการรับมือฝุ่นสำหรับทั้งประเทศ หรือสส.ภาคใต้เอาปัญหาเรื่องราคายางพาราไปพูดคุยในสภาเพื่อหาทางแก้ปัญหายางพาราให้กับทั้งประเทศเหมือนกัน ดังนั้นจริงๆแล้วสส.เขตไม่ได้ทำงานเพื่อพื้นที่ แต่ทำงานเพื่อประเทศ
ส่วนงานในพื้นที่อย่างเช่นไฟไม่ติดถนนพัง จริงๆแล้วเป็นหน้าที่คนอื่น สส.ก็อาจจะช่วยประสานงานไปแจ้งคนที่มีอำนาจหน้าที่ให้มาซ่อมได้ แต่ว่าไม่ใช่หน้าที่หลัก
อีกอย่างคืองานในสภาต้องใช้เสียงส.ส.หลายเสียงช่วยกันโหวตไม่ งั้นก็โหวตแพ้ ถ้าเราเลือกส.ส.เขตที่อินกับพื้นที่เขตเรามาก แต่ว่ามีเพื่อนร่วมพักไม่มากพอ เสียงของส.ส.คนนั้นก็จะไม่พอที่จะผลักดันอะไรได้
ดังนั้นบัตรเลือกตั้งทั้ง 2 ใบคือสีเขียวและสีชมพูก็คือเลือกพรรคทั้งคู่แหละ ถ้าอยากให้พรรคประชาชนเป็นรัฐบาลก็ต้องการพรรคประชาชนทั้ง 2 ใบ เพื่อให้มีจำนวนส.ส.เพียงพอที่จะส่งขุนเท้งเป็นนายก
และอย่าลืมการเห็นชอบในบัตรสีเหลืองเพื่อแก้รัฐธรรมนูญ 60 เพื่อให้กติกาใหญ่ในประเทศของเราไม่เอื้อแต่ชนชั้นนำ แต่เอื้อให้กับประชาชนทุกคนอย่างแท้