Transcription
เอาแล้วนะพี่ที่คุยกันก่อนสงกรานต์ที่บอก ว่าเดี๋ยวหลังสงกรานต์เนี่ยสว.สส.เนี่ไป หาข้าวกินเองเอาแล้วนะแต่ปรากฏว่ามีสว. ท่านนึงเขาบอกว่าเไม่เห็นด้วยนะคือจริงๆ อ่ะเงินซื้อข้าว่ะมีอยู่แล้วแต่เรื่องนี้ มันคือเรื่องเกียรติเรื่องศักดิ์ศรีของสว. เพราะว่าสส.ก็เหมือนเขาจะจบไปแล้วนะฮะไป ซื้อข้าวกินกันเองแล้วถูกมั้ฮะสว.เนี่ย
ประธานสว.มงคลสุรัศจะบอกว่ายังไงก็ต้อง ว่าตามกันก็น่าจะจบไปแล้วแต่ว่าสว.พ ปทุมวงศ์สวัสดิ์เนี่ยแกดีเลยฮะคือเรื่อง มันจบไป 2 อาทิตย์กว่าแล้วคุณจะเห็นว่า วันนั้นน่ะสส.สว.นี่ถือบินโตมานั่งกิน ข้าวแกงประธานสภาโสมภลารัมเนี่ยยังซัด ข้าวผัดกะเพราหมูคุณนึกออกมั้ฮะมันจบไปแล้วแต่ว่าสว.ปทุม เนี่ยเาไปเดินในโรงอาหารสภาไงแล้วมีเจอ สว.เพื่อนเบอกพี่ทุมรีบกินนะเดี๋พรุ่งนี้ อาจจะไม่ได้กินฟรีนะ
เก็เลยรู้สึกว่าเอ๊ะทำไมไม่ไปลดงบประมาณ ถ้าเห็นว่ามันแพงไปควรจะลดไม่ควรจะเลิก เลยเพราะว่าสว.เนี่ยบางทีการมีอาหารเนี่ย มันก็เป็นเกียรติเป็นศักดิ์ศรีกับสว. เหมือนกันใช้เหตุผลนี้
อ่าคนเขาก็ถามว่าเอ๊ะมีเงินเดือนเป็นแสน เนี่ยเกียรติศักดิศรีมันน่าจะเกิดจากการ ทำงานการผ่านกฎหมายนะฮะการทำอะไรที่ไม่ ขัดเค้าเรียกว่าไม่ขัดไม่ฝืนเจตนารมณ์ของ ประชาชนอย่างงั้นน่าจะเรียกว่าเกียรติศักดิ์ศรีหรือเปล่าเกียกน่าจะเป็นการให้อะไรออกไปเราได้ เกียรติได้ศักดิ์ศรีไม่ใช่ได้อะไรมาเรา ถึงจะมีเกียต
เรื่องกินข้าวฟรีหรือไม่กินข้าวฟรีเนี่ย มันจบไปแล้วเพราะว่าประธานสว.ประธานสส. เนี่ยเอ่อประธานสภาเนี่ยประธานบุิสภา เนี่ยเาเห็นร่วมกันแล้วว่าเดี๋เขาจัด อาหารมาให้แต่ไม่มีฟรีนะค่ะใครมีเงินก็กินอยากกินแพงก็กินแพงใครมี เงินน้อยก็กินข้าวกับไข่ต้มก็แล้วแต่ของพี่เอาไปนะประเด็นก็ คือว่าสว.ปทุมนี่แกมาช้าไปฮะเรื่องมันจบไป