Transcription
นะครับ ก็อยากพบกับท่านเหรือยังครับพนะ ครับ แล้วก็ขอเ่อเชิญพบกับนักธุรกิจเระดับ founders plattinum ที่น์อเมริกานะครับ เ่อ New plattinum ที่ออสเตรเลียและ นิวซีแลนด์นะครับ แล้วก็นิไดมอนที่ประเทศ ไทยนะครับ คุณอิสรา ตระกูลโสภิตนะครับ แล้วก็คุณปริตา ชะเวงทรัพย์นะครับผม
[ปรบมือ] [เพลง]
วขอให้ทุกท่านปรบมือต้อนรับนักธุรกิจแ ระดับ Diamond ประเทศไทย plin ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ plum nor อมริคุณปิตา เชวงทรัพย์และคุณอิสรา ตระกูลโสภิ
[ปรบมือ] [เพลง]
สวัสดี ครับ สวัสดีครับ สวัสดีครับ สวัสดีครับ พี่ขอบคุณ ครับ ทีแรกตื่นเต้น พี่บุ๊งปบมือให้หายตื่น เต้นแล้ว
[เพลง]
เอ้อ พี่โจ้ พี่ลูกกอฟ สุดยอดมั้ย สุดยอด ตื่นเต้นมตื่น เต้นได้ทั้งความตื่นเต้นนะครับ ได้ความรู้ มย ได้เออ รู้หรือยังว่าเจ้าบ่าวแปลว่าอะไร นะฮะ อคุ้มหรือยัง 2 วันคุ้ม อ่า เพราะงั้น วันนี้ก็ถือว่าเป็นของแถมนะฮะ อย่าไปคาด หวังอะไรมากนะ จะได้สบายๆ โอเค อ่า เริ่มเลย แล้วกันนะครับ ก็ชื่อ อิสรา ตระกูลโสภิ นะครับ คู่ร่วมธุรกิจ แม้ว ปริตา เชวงทรัพย์
[เพลง]
ครับ ขอบคุณ เอ่อ ถ้าสไลด์สวยๆ อย่างงี้ แมทำ อันนี้ผมทำ จะได้ชัดเจน ขอบคุณอัลนะครับ เอ่อ คุณพ่อคุณแม่นะครับ เพชรมัทนีอทิต ตระกูลโสภิต ครับ ขอบคุณอลนครับ New founder Double Diamond People พี่ภู วว่าที่มงกุฎโทษเอน
[ปรบมือ]
นี่ ขอบคุณอลครับ พี่บวง พี่พา อ่ะ เอ ใช่ ถูกต้อง พี่ถูกต้องครับ ถูกต้อง ครับ ถูกต้อง ครับ
อ่ะ เราเรียนแล้ว เราต้องทำ เมื่อวาน พี่ภูมิ เมื่อวาน พี่ภูมิ พูดดีมั้ย ดี นี่ถึงขั้น ต้องถ่ายรูปเก็บไว้เลย บางทีเราฟังเสร็จ ปุ๊บ ไม่รู้จะฟังไปทำไมอ่ะ เอ่อ ใช่ม ได้รู้ ประวัติเขา จะได้รู้ผลลัพธ์ ความสำเร็จ รู้ วิธีคิด ได้รู้วิธีการ ดีมยดี เมื่อวาน พี่ภูมิ พูดวิธีคิดครบแล้วนะครับ ที่เหลือ ผม พูด เอง วิธีคิดกูไม่มีนะ กูพูดอย่างอื่นได้นะ ครับ โอเค อ้าว แต่คิดไม่คิดไม่ค่อยได้ ก็ยัง เป็น Diamond นะ เอ่อ เอาจริงๆนะ บางทีเราคิดเองว่ามันใช่นะ มันอาจจะไม่เวิร์คนะ ลอง เชื่อคนอื่น ให้คนอื่นให้อัลคิดให้ ก็อาจจะ เวิร์คก็ได้ เอเออนะ
อ่ะ เริ่มเลย ผมไม่มีเวลา ใช่มยฮะ เรื่อยๆเลยนะ โอเค ก็เรียนจบ ว คอมพิวเตอร์นะครับ จากราดกระบัง เรียนจบมา ก็ไปเป็นโปรแกรมเมอร์ สตาร์ทเงินเดือน 25,000 เมื่อประมาณ 20 ประมาณ 15 166 ปีที่แล้วนะครับ แล้วก็เป็นคนจังหวัดสุริน มาเป็นโปรแกรมเมอร์ อยู่ใน กรุงเทพฯ ไม่ได้ชอบ แต่ก็รู้สึกว่าทำได้ อ่า นั่งรถตื่นเช้าไปทำงาน ไม่มีเงินเดือน เหลือนะ สิ้นเดือน ก็คือใช้หมดนะครับ รถติด ทุกวันน่ะ เข้าใจอารมณ์ รถติดทุกวัน ใช่ไม ครับ ตื่นเช้ารถติดทุกวัน แต่อยู่ดีวันนึง คือเซ็งทุกวันนะ ทุกวันที่ต้องตืเเช้าไปรถ ติดอ่ะ ก็เซ็งทุกวัน แต่มันอยู่ มันมีอยู่ดีวันนึงอ่ะ รถฝนตก แล้วมันรดติดกว่าปกติ เซ็งเหมือนเดิม ไม่รู้ทำไม วันนั้นอยู่ดีคิด ขึ้นได้ว่า กูต้องลดติดอย่างงี้อีก 40 ปี เลยหรอวะ จริงๆ แต่นั้นยังไม่ได้ทำงานจริง นะ ฝึกงานอยู่นะครับ เฮ้ย นี่เรียนจบไป ต้อง รถติดอย่างงี้ 40 ปีเลยหรอวะ โอ เป็นเศร้า เข้าใจอารมณ์ เป็นเศร้ามั้ย เข้าใจ เฮ้ย อะไร วะเนี่ย ที่บ้านทำธุรกิจส่วนตัวทั้งบ้าน นะ ครับ ก็เลยรู้สึกว่า ทำธุรกิจส่วนตัวน่าน่า จะได้เงินดีกว่า น่าจะรวยกว่านะครับ แล้วก็ รู้สึกว่า ทำธุรกิจ เริ่มจากสิ่งที่ชอบ แล้วกัน น่าจะเวิร์คนะ ผมเป็นวิศวะ ชอบกิน เหล้า ชอบกินเบียร์แล้วกันนะ เอาให้มันตรงๆ นะ ชอบกินเบียร์นะ เปิดร้านขายเบียร์ เวิร์ค แน่นอน ทำสิ่งที่ชอบนะครับ ไม่มีเงินไง แต่จริงๆ ป๊ากับม้า ไม่เไม่กินเหล้ากินเบียร์ ไม่มีวิสัยทัศน์เหมือนผมไง ผมเรียนมหาลัย นี่นะ ขวดนึง 30 กว่าบาทนะ ไปขายร้านเหล้า 60 นะ ผมกินคนเดียวคืนนึงเป็นลังนะ โอ เพื่อนเราก็มีหลายคนนะ กูรวยแน่ๆเลยนะครับ ไปขอป๊าว่า ขอเงินมาเปิดร้านเหล้า ป้าให้มย ครับ ให้ เออ ไม่ให้ แต่เราอยากทำนะครับ ก็เลย ตัดสินใจว่า ต้องเก็บเงินแล้วกัน ก็อยู่ไทย ไม่น่าจะเก็บตังค์ได้ ก็เลย เอ่อ ไปเ And Travel ที่ที่อเมริกา ที่อเมริกา เออ เล่าข้ามมึงทำสรนะ เล่าข้ามอ่ะ มีตัวหนังสือ ปกติไม่มีตัวหนังสือไง อันนี้ใส่ให้กลัว พวกเราเผื่ออยากถ่ายรูปเก็บ
จริงๆอันดับแรกผมว่าเราเรามาอยู่ในูเนี่ยนะครับ แทบจะทุกคนพูดเลยว่าเราควรจะเริ่มคิดก่อนว่า เราอยากมีชีวิตแบบไหน อ่ะ พูดก็พูดนะ เราไม่เคยคิดคิดไม่ออกจริงๆ นะ แล้วถ้าเราไม่เคยเห็นคนที่มีชีวิตดีๆ มันก็จินตนาการไม่ออก เพราะคนรอบข้างเราก็ ชีวิตเหมือนเรานะ เราก็รู้สึกว่า ก็ไม่ได้แปลกดิ คนอื่นเขาก็แบบนี้ครับ แต่ผมว่าข้อนี้สำคัญ อย่างน้อยที่สุดอ่ะ ถ้ายังไม่รู้ว่าอยากมีชีวิตแบบไหนแน่ๆ เราควรรู้ก่อนว่าแบบไหนที่เราไม่ชอบแน่ๆ วันนั้นน่ะผม่ะ รู้สึกเลยตื่นเช้าทุกวันไปนั่งรถติด อันนี้กูไม่ชอบแน่ๆ คือบางทีเราก็แค่ต้องถาม ตัวเองว่าไลฟ์สไตล์ที่มีอยู่ตอนเเราชอบ กันจริงๆหรือเปล่าแค่นั้นเอง นี่คือจุด เริ่มต้นนะ พอไม่ใช่เสร็จปุ๊บ ผมก็เลย เอ่อ บินไปอเมริกา เพื่อไปทำงาน ตั้งใจว่าจะเก็บเงิน เพื่อมาเปิดร้านเหล้า ดีมยเออนะครับ
สุดยอดเลยครับ มีวีซ่าอยู่ 4 เดือน คือจริง ๆเรื่องนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะเล่านะ แต่เมื่อวานนี้นั่งฟังทุกท่านนะครับ โอ้โห ตั้งแต่ฟ้าใช่มมครับบอยทุกคนเลยอ่ะ อยากเล่าบ้าง กูเปลี่ยนแล้วกันนะ เอาว่า เป็นเรื่องที่ผมอยากเล่าแล้วกันนะ อยากฟัง หรือเปล่าไม่รู้นะ อยากเล่า อยากเล่านะครับ
อ่ะ ผมก็ไปอเมริกา ไปอเมริกานะ ไม่ได้มีพื้นฐานมาก่อน ไปอเมริกาครั้งแรกเลย คือไปทำงานเลย เออ ไม่รู้จักใครเลยอ่ะ ไปโครงการ Work And Travel นะครับ ก็บินไป มีเด็กไปในโครงการ ด้วยกัน 3 คน มีผม ผู้ชายอีกคนนึง แล้วก็ ผู้ หญิงคนนึง ไม่รู้จักกันนะ เอาผู้หญิงแล้วกันนะ ผู้หญิงไมันชื่อลิซ่า เดี๋ยผมชื่อไว้ ก่อนนะ ชื่อลิซ่า แปลกหน้ากันนะ บินเครื่อง ไปปึ๊บ ไปต่อเครื่องที่ LA ผมก็ผ่าน ตม LA ออกมา ลิซ่าหันไปเห็นข้างหลังลิซ่าถูก ตม เรียกเว้ย 15 ปีที่แล้วนะ ลิซ่าถูก ตมเรียก อ่ะ ไม่เป็นไร ยืนรอ ตมก็ตรวจกระเป๋าอยู่ฮะ ผ่านไปชั่วโมงนึง[ __ ]ไม่ออกมา เราแบบ เฮ้ย เอาไงดีวะ ไม่มีไนนะครับ ไม่มีมือถือนะครับ ไปถามไปถาม เอ้ย ไปถามพนักงานเขาว่า เพื่อนโดนเรียก ขอเข้าไปเรียกเพื่อนได้มั้ย ไม่รู้เรื่องอ่ะ นึกออกป่ะ ไม่ได้ คุณออกมาแล้ว คุณเข้าไปไม่ได้ เพื่อนอยู่อ่ะ คุยไม่ค่อยรู้เรื่องด้วย เอาไงดีวะ เนี่ย ตัดสินใจรอเครื่อง ผมต้องต่อเครื่อง ไปอีกเมืองนึงอ่ะ ไปดียเครื่องเลย เป็นห่วง เป็นห่วงไง เป็นห่วงคนแปลกหน้านี่เป็นห่วง สุดท้ายเลื่อนตั้งแต่ 16:00 นจนถึงเที่ยง คืนแล้วะ มันไม่ออกมา เฮ้ย เราทำอะไรไม่ได้ จริงๆว่ะ เราคงต้องบินแล้วแหละ กับผู้ชายคนนึงใช่ป่ะ ก็บินไปเที่ยงคืแล้วก็ไปถึงูท่า นะครับประมาณ 2:00 3:00 น ประมาณเนี้ย ซึ่งพอมันไฟท์มันดียอ่ะ 2:00 3:00 ผมก็ ต้องนอนบคสถึงเช้านึกออกป่ะ แล้วก็นั่งรถ จากยูไปที่เมือง westover อีก 6 ชม การเดินทางที่โคตรทรมาน แล้วผมไปถึง West แนวรนะครับ้าเท้าลงจากรถบัส ภาพแรกที่เห็น คือเอาทำไม รู้อิอมันยืนอยู่ เอ้า พวกมึงไปไหน มา คือเวลาตอมอเรียกแล้วเคให้ออกเจะให้ออก อีกประตูนึง พวกเรารู้ใช่มั้ย แล้วผมไม่รู้ ไง อ้า พวกมึงไปไหน มา ผมก็มองหน้ากับเพื่อน ผู้ชาย 2 คนแล้ว ก็แล้วเนื่องจากเราดียไปครับ ไอ้ที่มันถาม อ่ะเกำลังจะเดินไปสัมภาษณ์งานนะ ผมเดินทาง มา 2 วันน่ะ ยังไม่ได้นอนอ่ะ ต้องไป สัมภาษณ์งานเลย พวกเรานึกออกมั้ย แล้วเหมือนเมื่อกี้ พี่ลกอล์ฟ หรือใครบอก มีเงิน อยู่ 500 Feeling นั้นเลย คือ 2 วกนี้ ถ้า กูไม่ได้งานทำนะ ไม่มีเงินจ่ายเข้าห้อง มีเงินติดตัวไปแค่นั้นน่ะ
ก็ไปสัมภาษณ์งาน ประเด็นอยู่ตรงนี้ครับ ผมอ่ะ พูดภาษาอังกฤษ ไม่ไม่เก่ง พูดอ่ะไม่เก่ง ฟังอ่ะไม่ได้เลย เข้าใจเข้าใจอารมณ์ป คือพูดไม่เก่งอ่ะ ฟัง นี่ไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ เสร็จปุ๊บ จังหวะ กำลังจะเดินไปสัมภาษณ์งานน่ะ พวกคนไทยเาก็ ไปกันก่อนแล้วอ่ะ มันก็เมากันเมากันทำงาน อะไรดีวะ พวกเรานึกาออกใช่มั้ย เอองานที่ ง่ายที่สุด ไม่ต้องคุยกับชาวบ้านน่ะ เขาเรียกว่า House keeping ผมอยู่ในเมือง คาสิโนนะ เมืองผมคือทำงานในคาสิโน House keeping ง่ายยังไง ก็เปลี่ยนผ้าปูล้าง ส้วม ดูดฝุ่นน่ะ ไม่ต้องคุยกับใคร 6 เหรียญ 50 มึงจำตัวเลขได้เลย 1 ชมอ่ะ ได้ 6 เหรียญ 6.50 เหรียญ เออ ถูกมากเลยนะ โอย ง่าย ๆๆ เขาเมากันเนี่ย มึงทำงานเเดี๋ยวได้ ติ๊บ เดี๋ยวค่อยขยับ นึกออกป่ะ มันจะมีพูด ชื่อมหาลัยได้มั้ย ไม่เป็นไร มีเพื่อนคนนึง เก่งมากแล้วกันนะ มึงพูดพาษาอังกฤษเก่งมาก เนี่ย มึงทำ House keeping เลย ไม่ต้องคุยกับใคร เดี๋ยวอยู่นี่ ฝรั่งเให้ทริปนะ มึงเก็บห้องเสร็จ เดี๋ยวเขาวางทริปให้ คนนึง 5 เหรียญ 10 เหรียญ motivate ให้ผมเป็น House keeping เออ motivate ผม motivate ผม เออ แต่งานที่ได้เงินสูงสุดอ่ะ แคทเชีย์ มันต้องคุยกับคน แคชเชียร์อยู่ในคาสิโนนะ ได้ ชั่วโมงละ 88.75 ต่างกันเยอะเลยอ่ะ แล้วมันได้ OT นะครับ แต่ Cat เชียร์มันได้ OT นะครับ แต่แคชเชียร์นี่เงินเยอะจริง แต่มันพูดภาษา อังกฤษพูดยาก อย่าไปเอานะครับ ผมก็ไม่นั่ง รอดสัมภาษณ์ กูคง House keing แล้วแหละ กูคง House keeping แล้วแหละ ไม่ต้องคุยกับใคร ได้ติ๊บ ได้ติ๊บ ไอ้เพื่อนที่พูดภาษาอังกฤษ เก่งคนเนี้ย มันเข้าไปสัมภาษณ์ก่อนแล้ว มันเดินออกมา คุณว่ามันสมัครัก อะไร โอ๊ย มันเขาคจะแบบว่างี้นิดนึงนะเ้า เป็นผู้ชายนะ แต่เขาจะลิประมาณนี้ พวกเรานึกออกมั้ย โอ๊ย ได้ได้แคทเชียร์ะ ผมนั่งอยู่ เอ้ามึงเชียร์กู House คิง มึงสมัคร แคทเชียร์แล้ว มึงดีใจทำไม วะ เกลัวโดนแย่งออ เฮ้ย เอาตตั้งแต่แรกเลยวะ เฮ้ย ตั้งแต่แรกเลยวะ ผมก็เข้าไป สัมภาษณ์ คนไทยอ่ะ 3 คน สัมภาษณ์ทีละ 3 คนนะ ฝรั่ง[ __ ] 5 คนน่ะ เนเจอร์ทุกแนนั่งอยู่ ฝรั่ง 5 คน คนไทย 3 คน ผมก็เอาละ โคตรกด ดัน แต่ดีที่เขาถามคนอื่นก่อน คนที่ 1 อันนี้ชัวร์ คำถามแรก what is your name กูฟังออก อันนี้กูฟังออกง่าย ๆ คำถามที่ 2 อ่ะ ผมเริ่มฟังไม่ออกละ แต่เพื่อนมันตอบมา 2 คนน่ะ เราฟังคนไทยออกพุ๊ เรานึกออกใช่มั้ย กูรู้แล้ว มึงตอบเหตุผล ทำไมที่คุณสมัครตำแหน่งนี้ อ่า จำไว้ จำไว้ จำไว้ ถามคนที่ 1 จังหวะที่ถามคนที่ 2 ผมคิดละ[ __ ]แคทเชียร์หรือ House keeping ดีวะ เป็นพวกเรา เราเลือกอะไร จริงเหรอ เฮ้ย สุดยอดเลยว่ะ ผมก็แบบ House keeping จนแบวินาทีสุดท้ายนะ คือ คือถ้ามันถ้าเราสมัครแียแล้วไม่รับ มันไม่ มีเงินจ่ายเข้าห้องแล้วนะ เขใจประเด็นใช่ ครับ คือถ้าเขาไม่รับ คือมันไม่มีเงินจ่ายเข้าห้องแล้ว อยู่อีก 2 วิหางานไม่ทันแน่ๆ เอาไงดีวะ keeping แชะ จังหวะเขาจะมาถาม เรา ผมก็ตัดสินใจวินาทีสุดท้ายเลย้เดี๋ยวๆ ังไม่ถึงถึงเล่าข้ามาใหถึงผม what is your name My name is จง เผื่อไม่รู้ ผมชื่อจงนะ ครับ คนจีนไง My name is จง ฝรั่งบอกว่า ไงรู้ป่ะ กูออกเสียงจงไม่ได้ เปลี่ยนชื่อ My name is จ ผมเลยชื่อจมาตั้งแต่ บบนั้นแหละนะ ครับ รู้มานี่ๆๆ คนนี้คนคนนี้เป็นคน สัมภาษณ์ เจอร์เจอร์เจอร์นะ เออ รู้ที่มานะ คุณคิดดูนะ ลูกจ้างนะ ชื่อตัวเองยังเลือก ได้เลย แซวๆๆๆๆ อ่ะ คำถามถัดมาครับ คุณจะเป็น ตำแหน่งไหน วินาทีนั้นแหละครับ อยู่ดีๆ ปิ๊ง ขึ้นมาว่าไงรู้ ป่ะ มีเวลาแค่ 4 เดือนไม่ใช่หรอวะ จะมาเก็บ เงินกลับไปเปิดร้านไม่ใช่หรอวะ แล้วมีเวลา อยู่แค่เนี้ย จะทำงานที่ได้เงินน้อยไปทำไม อื้อหือ จริง จำ Feeling นั้นได้เลย I Want To Be Cat cheer ออ ถามกลับมา Why Cat cheer คือ ฟังไม่ออก แต่ฟังออกว่า Y อ่ะ คือประโยคแรก ไแล้วก็แทเชียร คือผมรู้เลย คือทำไมเราต้อง เลือกคุณเป็นแทเชีย มันมันรู้ได้ด้วยเซ็น นะเ้า แล้วคุณคิดดูว่าผมจะตอบว่าไง[ __ ] โคตรยาก ทำไมคุณถึงคุอยากเป็นแคเจีย มันเป็นคำถามที่ยากมาก นะ Because I am engineer ยังไม่จบ ยังไม่จบ ยังไม่จบ Because I am engineer Good in mathematic โอ้ย[ __ ] ขำอย่างงี้เลย ตอน นั้นคือเขาขำอย่างงี้เลย ทั้ง 5 คนนะ แล้วผมก็งง มึงขำอะไรวะ วิวะนะ มึงตรีโกนนี่ บวก ลบทอนเงิน[ __ ]โคตรหมู เออ สรุปแล้วผมแล้ว เป็นแคทเชียร์ด้วย
[ปรบมือ]
เอ้อ พี่ ผมพูดตรงๆนะ ขึ้นเวลาให้ผมเออะ ผมกด ดัน ผมอยากเห็นเวลามาก ผมไม่ได้เอามือถือ ขึ้นมานะ ผมจะได้รู้ว่าผมไหนฮะ อ๋อ โอเคโอเค เงินต่อได้ใช่มย งั้นผมไปไปก่อนนะ เอาล่ะ ถึงตรงนี้ สาระก็คือ ว่า ก็เรามีเวลาแค่ 4 เดือนนะครับ มันก็เลย ตัดสินใจได้ง่ายไง เวลาเรามีจำกัดอ่ะ ชีวิตเรามีค่า มีเวลาแค่ 4 เดือน เราไปทำงานที่ มันให้เงินน้อย ทำไมเอง่าย มย เวลามันชเทอมมันคิดง่ายครับ แต่พอเป็น ชีวิตจริงอ่ะ เราไม่เคยคิดเลยว่าจริงๆ เวลา ชีวิตจริงเราก็มีแค่ 40 ปีนะครับ เราเอา เวลาไปัวจะทำงานที่มันได้เงินน้อยทำไม จริงๆนะ บางทีเราก็บางทีมันก็คือพอชเทมมัน ตัดสินใจได้ง่ายครับ แต่พอพองเทอม บางทีเราไม่ได้มองไกลขนาดนั้น เราก็มองแค่ว่า เฮ้ย มันก็เลื่อนๆไปได้ก่อน ถึงช็อตนั้นน่ะ มันทำให้เรารู้เลยว่า เออ จริงๆแล้ว หลังจากนั้นเป็นต้นมานะ ผมก็ค้นพบเลยว่า มันไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ครับ มันมีแต่คุ้มไม่ คุ้มอ่ะ จริ มันก็เรียนใหม่หมดแล้ว พูดตรงๆนะ ปูผ้าปูที่นอน ล้างส้วม ก็ไม่เคยทำจริง จังหรอก นึกออกป่ะ ก็แคชเชียร ก็ไม่เคยทำ กลัวอะไร ก็เลยเป็นแคเชียร์นะครับ แล้วก็ นี่ๆ คือลิซ่า ลิซ่าคือคนนี้ ลิซ่าคือคนนี้ นะครับ ไม่ได้ปิดหน้า ไม่เป็นไรหรอกนะ อก็ แล้วเราต้องการเก็บเงิน คือผมเข้าใจฟิเลย อ่ะ ผมไปเป็นแคชเชียร์นะครับ กลางวันเขาให้ ฝรั่งเป็นที่เขารับผมไปเป็นแคชเชียร์ไม่ ให้เป็นกะดึก ไม่มีคนนทำ ผมเข้างาน 2:00 น เลิก 10:00 นอ่ะ 2:00 นนะ เลิก 10:00 นนะ ครับ เออ ก็ไปแล้วเราอยากได้เงินใช่มยครับ ก็เลิกงาน 10:00 น ผมก็ไปนอน นอนได้ 3 ช่วโมงเอง ประมาณ 14:00 นเนี่ย ต้องตื่นละ เพราะ 14:00 นต้องมาล้างจาน เออ ผมก็เพิ่ง รู้นะ คนไทยที่มีหน้าที่ล้างจานทั่วโลก หึ เปล่าวะ อเมริกาก็ล้างจาน อ๊อดก็ล้างจาน ผมก็ล้างจาน ล้างจานตั้งแต่ 16:00 นถึง เที่ยงคืนอ่ะ แล้วก็ 2:00 นก็ไปเป็นแคท เชียร์ต่อ วันหยุดเสาร์อาทิตย์ไปเป็น ยาม ทำงาน 3 คือทำวันละ 17 ช่วโมงนะครับ ก็ 7 วันไม่หยุดเลย ไปเดือนแรกหักค่าใช้จ่าย เหลือเก็บ 100,000 เออ ดีใจ มันรู้สึกมัน เยอะมากนะ อย่าลืมนะ เป็นตอนนั้นที่ผมทำงาน ประจำที่เมืองไทยอ่ะ 25,000 ใช้หมดไม่ เหลือ คือเหลือเก็บ 0 นะ แต่นั่นคือหักค่า ใช้จ่ายแล้วเหลือเก็บ 100,000 รู้สึก เฮ้ย สะใจว่ะ ได้เงินเยอะนะครับ แต่เชื่อมั้ย เดือนที่ 2 โคตรเหนื่อย เดือนที่ 3 โคตร เหนื่อยนะครับ ก็มีวีซ่า 4 เดือน ทำเสร็จ 4 เดือน ก็เก็บเงินได้ 3-4 100,000 แล้วก็ ไปเที่ยวอ่ะ 7 วันสุดท้ายก่อนกลับไทยอ่ะ ไปเที่ยวลาสเวกัส ไม่ๆไม่ใช่มอะไร เนี่ย อะไรอะไร เห็นผมเป็นคนยังไง โอ๊ย ว่าจะกลับม 4 ร้านไปเที่ยวร้านสเวกัส สนุกแหม พวกเราก็นะ ครับ ตอนที่เครื่องบินขึ้นจากเกา ผมมอก คือ จริงๆมันเป็นฟิที่ดีมากนะ เพราะเราทำงาน คาสิโน แต่เมืองอื่นนะ เหมือนเป็นคนรับใช้ อ่ะ แล้วพอเรามาเที่ยว 7 วัน แล้วเราเหมือน เป็นผู้รับบริการ โคตรมีความสุขเลย โคตรมัน เลย 7 วัน เวกัสจิมันไม่พอนะ ผมยังจำ Feeling ได้เลยนะครับ แล้วก็ตอนที่ เครื่องบินขึ้น ขึ้นจากเกั ผมมองลงไปยังคิด อยู่เลยว่า เฮ้ย ในชีวิตเนี้ย เดี๋ยวกลับมาอีกแน่ๆ ชอบมาก เลยเที่วไม่หมดเลย fing ประมาณนั้นเลยนะ ครับ แล้วก็กลับมาเมืองไทย สภาพเนะครับ ตอนที่หนักเกือบ 100 ก ตอนไปพวกเราจำรูปแรก ได้ไที่ผมไปนี่คือตอนไปทีแรกก็อวบๆแล้วนะ ผ่านไป 4 เดือน[ __ ]กลับมาสภาพเยก็ขึ้นมา ประมาณ 11 12 ก ภายใน 4 เดือนนะครับ แล้วก็พอกลับมาเสร็จปึ๊บ ก็คุณพ่อ นะครับ คุณพ่อทำ ธุรกิจ เวชวรใช้สินค้า ก็ไม่ไม่ใชชวนใช้หรอก พ่อก็อยากเป็นห่วงลูกอ่ะ ก็ให้กินโปรตีน สมัย นั้นไม่มีซิก Week นะครับ ก็ให้กินโปรตีน ผมพยายามลดน้ำหนัก ลดยังไงก็ลดไม่ลง อด อาหารก่อนแล้วพยายามวิ่ง คือพยายามวิ่งนี้ บอกเลย คุณดูสภาพมันวิ่งไม่ได้อยู่แล้ว ผม เหนื่อยตั้งแต่ผลูกเชือกรองเท้าแล้วอ่ะ ผูกเชือกรองเท้าเสร็ก็เหนื่อยแล้ว คือมันวิ่งไม่ได้เลย แล้วก็ทำยังไงก็ไม่ลงนะครับ จนผ่านไป คุณพ่อก็ให้กินโปรตีนแล้วบอกว่า ไม่มีิ Week นะ ตอนนั้นไม่มีิ Week นะ กิน โปรตีนเนี่ย ก่อนอาหารเช้าเย็น เดี๋ยวลดน้ำ หนักได้ เราไม่เชื่อ คือเรารู้สึกว่าอด อาหารยังไม่ลง อกินโปรโปตีนมันจะลงได้ไงวะ แต่ไม่น่าเชื่อนะครับ ก็ผ่านไป 3 เดือน น่ะ ก็ลงไปประมาณ 12 ก อันนั้นเลยนะ ไม่รู้ เรื่องเลยทั้งสิ้นนะครับ แล้วก็เป็นคนที่ จริงๆเรารู้ว่าทำ รู้ว่าธุรกิจแอวดีอยู่แล้ว เพราะคุณพ่อคุณแม่ทำ เพียงแต่รู้สึก ว่ามันไม่เกี่ยวกับเรา เราพูดไม่เก่ง เราไม่ใช่ เออ เดี๋ยวจะเหมือนที่ึงพูดไม่เก่ง อีกใช่มั้ยฮะ แล้วบอกว่า นี่มึงยังคนแมบอก พูดไม่เก่งทุกคน กูเห็นมึงพูดไม่หยุดเลย ก็ทำธุรกิจนี้มา 10 กว่าปีอ่ะครับ คือ ถ้า 10 กว่าปีผ่านไปยังพูดไม่ได้อีกเผม ปัญญาอ่อนแล้วนะ มันมันก็มันนึกออกมย มันก็ ค่อยๆฝึกมา แต่ตอนแรกอ่ะ พูดไม่เก่ง แล้วก็ สาเหตุที่เลือกเรือนเรียนคอมอ่ะครับ เพราะ ไม่ชอบคุยกับคนด้วยส่วนหนึ่งอ่ะ แต่ก็ลดลง มาได้ พอลดเสร็จอ่ะ ก็เลยรู้สึกว่า มีมี เพื่อนขอซื้อโปรตีน รู้สึกว่าน่าจะเป็นไป ได้ ก็เลยตัดสินใจเข้ามาทำ เข้ามาช่วงแรกนะ ครับ ก็แค่โฟกัสอ่ะว่า อยากอยากผอม อยากพัฒนาตัวเอง แล้วก็ จริงๆผมว่าผมโชคดีนะ ที่ผมมี mindset เตั้งแต่แรก โดยบังเอิญ คือผม ่ะอยากทำเองเป็นแล้ว ผมอยากพูด อยากพูดได้อ โดยที่ไม่ได้สนใจอัล เพราะอลนผมคือปะป๊า คือเข้ามาทีแรกผมก็คิดว่า เหมือนเราทุกคน น่ะ ช่วงแรกนะ ฝึกงานกับอัลอลน ทำให้ดูอ่ะ ผมก็ตามนั้นเลย แล้วโพตเบกผมคือใคร คือเพื่อน แล้วอัลผมคือพ่อ เวลานัดโพเบกเสร็จปุ๊บ ไม่ใช่ออนไลน์นะ ต้องไปต้องไปเจอตัว พอไปเจอเพื่อนเสร็จ คำถามคือเพื่อนไม่ได้พูดนะ แต่ดูตามันรู้เลย มึงพาพ่อมาทำไม คุณเข้าใจอารมณ์มั้ย คือมันไม่พูดนะ แต่ผมรู้เลย มันคิดในมึง่า พ่อ มึงมาทำไมเนี่ย นะครับ แล้วไป อ่ะ แล้วพ่อเรา แล้วใครรู้จัก ป๊าผมบ้าง แกเป็นคนโคตรจริงจัง อ่ะ เป็นคนโคตรจริงจัง แล้วดูผมดิ เพื่อนผม ก็ไม่ต่างจากผมอ่ะ แล้วผมโคตรสงสารป๊า แบบ พ่อกูโคตรจริงจัง มึงอะไรเนี่ย คือเพื่อนผม อ่ะ แล้วแก็เลยรู้สึกว่า เกรงใจป๊าด้วย แล้ว ป๊าพูดก็ไม่น่าจะเวิร์คหรอก เพื่อนก็ไม่น สนใจ ก็เลยเนี่ย ก็เลยมี mind ตั้งแต่ตอน นั้นว่า เราจำเป็นต้องทำเองเป็นทั้งหมด เออ ผมว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญนะครับ คือ ถ้าเราเอาวันนี้เป็นตัวตัดสินนะ เราไปทำ เรื่องใหม่ ทำไม่ได้สักอย่างหรอก เราลืมคิด ถึงวันที่เราพัฒนาแล้วไง ในธุรกิจเนี้ย ถ้าเราคิดถึงตัวเองวันที่เราพัฒนาแล้วนะ พวกเราทุกคนสำเร็จได้แน่ๆ ทุกคนเลยอ่ะ ผมให้ พวกเราทุกคนก่อนนะครับ โอเค ตั้งใจเรียนก็ เรียนหมดอ่ะครับ มีคอร์สอะไรให้เรียน ก็เรียน สมัยก่อนไม่ได้ออนไลน์อย่างงี้ด้วย ก็เรียนหมดแล้วก็ เอาความรู้มาเข้าโปรแกรม ต่อก็ลดไปอีก 10 กล แล้วก็ทำเหมือนทุกคน น่ะครับ สมัยก่อนเนาะเนี่ย สัปดาหหน้า พวกเราทำกันสนุกใช่มั้ย คุณดูสภาพผมดิ เค้าถึง ท่านบอกให้รู้ป่ะ น้องทำในมือพี่ได้มั้ย [ __ ]ไม่กล้าให้ทำ หน้ามึงไม่น่าเป็นน่ะ ได้ พี่ได้ ก็ทำในมืออย่างเงี้ย ก็ทำกองน้ำเหรอ กองอากาศเหรอ ทำไอ้นี่ พูดอยู่ในศาล พูดอยู่บ้าน ไม่มีเวลา เป็นผู้ พิพากษาตัดสินคดีอยู่ พรคพรรคเบรกเค้า เรียกพรรเบรกมั้ย พรรศาลอ่ะ เออ ลงมาฟังกอง อากาศ เออ ตำรวจต้องมายืนเฝ้าอ่ะ มึงจะทำ อะไรเปล่าเนี่ย เออ ถ้าทำอย่างเงี้ย ก็ทำไป แบบซ่ คือทำอย่างเดียวอ่ะครับ แล้วก็ใช้ เวลาประมาณปีแรกมั้งนะครับ ผ่านไป ไปประมาณ อ่ะ ปีแรกก็เป็น 4 เดือน ก็เป็น 21% แล้วก็ หลังจากผ่านไป 3 ปีนะครับ ก็เริ่มมีรายได้ แต่หลักแสนเป็นต้นมาอ่ะ ก็ประมาณเยนะครับ โอเค ส่วนปัจจุบันนะฮะ คือจริงๆ พวกเรา ปัจจุบันมันง่ายกว่านั้นมากเลยอ่ะ ที่ผม พูดให้ฟังว่าไปสปามือนี่นะ ไม่ใช่สปาหน้า นี่นะ อยู่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดโคราชนะครับ ขับรถไป 5 ชมงอ่ะ เออ สมัยก่อนจะเจอคนคนึง คืออย่างงั้นน่ะ แล้วขับรถไป 5 ชมง 4 ชมง 5 ชั่วโมงประมาณเนี้ยนะครับ แล้วเก็ไม่เอา แล้วเราก็ขับรถกลับอ่ะ หมดเวลาเป็น 10 ชั่วโมงนะ ไม่ได้อะไรเลย เฮ้ย แต่ทุกวันนี้ พวกเราออนไลน์อ่ะ เราจะอยู่อเมริกา เราจะอยู่ในโรงแรม เราอยู่ที่ไหนบนโลก มันคุยได้หมด คือมันดีกว่ามากๆ ครับ เพราะงั้น วันนี้ อยากเป็นกำลังใจให้นะครับ เรื่องที่เรา กำลังจะเริ่มต้นทำ มันไม่ใช่ยาก มันไม่ใช่ เราทำไม่ได้ ด้วยแค่เรายังทำไม่เป็น เรายัง ไม่รู้วิธี ถ้ายังทำไม่เป็น แต่อยากทำเป็น เราควรทำยังไงดีครับ ใช่จริงๆนะ ถ้าเราตั้ง ใจเรียนนะ พวกเราทำได้แน่ๆนะครับ
อ่ะ ทีนี้ อ่ะ ช่วงสุดท้าย หมายถึงว่า ผมอ่ะ เป็นช่วงสุดท้ายของวันนี้นะ ยังไม่ใช่กำลังจะจบนะ เพิ่งพูด เพิ่งพูดนะครับ ก็เลยอยากฝากเพื่อนใหม่นิดนึงว่า เฮ้ย เราออกไปจากงาน เนี่ย ถ้าเราเป็นคนหนึงที่อยากทำได้ เราควร ทำอะไรบ้าง ผมอ่ะ เข้ามาทีแรกอยากทำนะครับ อัลก็บอกว่า ให้เขียนความฝัน พวกเราน่าจะเหมือนกัน มีตั้งแต่สมัยนั้นแล้วนะ แต่สมัยก่อน เขาไม่ได้อธิบายเหตุผลนะ เราเป็นวิศวะไง เขียนความ ฝัน 100 ข้อ วิธีการเริ่มต้นธุรกิจนะครับ เขียนความฝัน ผมจำไม่ได้ว่าแต่ก่อนมี 100 ข้อมั้แต่คือให้เขียนความฝันน่ะ ใครเขียน เป็นความฝันนะ ความฝันจะเป็นจริง อ้า คุณรู้สึกยังไง เข้าใจผมมั้ยิดว่ากูเ้กูว่ามันแปลกๆนะ อ่ะ ผมก็ไม่เคยเขียนเลย หนักกว่านั้น คนถัด มาขึ้นมาไม่ใช่แเขียนนะ ใครทำรูปติดผนัง บ้าน ฝันจะเป็นจริงเร็วขึ้น 10 ปี มึงหนักละ คือผมไม่เคยทำเลยอ่ะ คือผมรู้สึกว่ามันแปลกๆอ่ะ เราก็รู้ตัวเราเองอยู่ ว่าอยากได้อะไร แต่ไม่เคยทำ จนกระทั่งวันนึง เขาบังคับว่า ถ้าคนจะเข้า Something ได้ ต้องทำมชารจมาเป็นรูปเลยนะ แล้วเอามา โชว์กันน่ะ ผมแบบ อ้าว ไทบังคับแล้ว กูต้องทำ ะ ผมเป็นคนที่ไม่มีความฝันขนาดไหนรู้ป่า ครับ ทำมชารจไม่ได้อ่ะ รถคันแรกผมจำได้แม่ เลยนะ ที่ตัดมาติดชารจอ่ะ คือ BM Z4 อ่ะ เขาอ่านว่า C4 ม คือผมไม่เคยมีรถในฝัน แต่เห็น เพื่อนเอามาโชว์มันเท่นึกออกป่ะ เมื่อ เทียบกับสมัยก่อน Z4 นี่คือกูเอาอันนี้แหละ ไปปริ้นมาตัดแปะ บ้านในฝันก็ไปเสิร์ช เน็ตไม่ได้อยากอยากได้จริงๆนะ เตัดแปะไป แล้วเให้เขียนเรื่องเที่ยวก็เที่ยวใช่่ มั้ยก็ประมาณเนี้ย เงินบ้านรถเที่ยวเที่ยวรอบโลก อ้าวมันไม่ครบ ผมเลยกระจายเลย เที่ยวอังกฤษ เที่ยวเยอรมัน เที่ยว เข้าใจอารมณ์ ป่ะ คือมันไม่มีความฝันเลยอ่ะ ก็ทำไปอย่าง งั้นนะครับ โห ตกใจมากนะ ทุกวันนี้รข้อนั้น ได้เกือบหมดแล้ว ่ะ เหลือเชื่อจริงๆ เนี่ย ผมเล่าเรื่องเนี้ย ไอ้เวกัสอ่ะ ที่บอกผมไปเที่ยวเองอ่ะ ตอนที่ ผมไปเที่ยวเองกับเพื่อนนะ นี่คือเชิอใช่ มั้ครับ ก็จะมีน้ำพุมันเป็นแลนด์มาร์คของ ที่นี่เนาะ คนก็จะต้องมาดูอ่ะ ผมไปเองกับ เพื่อนนะ ผมนอนโรงแรมตรงเย เข้าใจใช่มั้ย นอนไกลๆ เพื่อให้มันถูกสุด แล้วถึงเวลาก็ นั่งรถเข้ามาเที่ยวที่นี่ เหมือนกันมั้ย ไม่รู้นะ ตอนนั้นผมไปเ้าให้นอน 2 คนนะ ผมนอน 6 คน มึงจำอารมณ์ได้เลย นอนข้างซอก เตียงอ่ะ ผู้หญิงนอนบนเตียงไป้ว แก๊งเพื่อน บดนะ ผู้ชายนอนข้างซอกเตียงอ่ะ 6 คน แล้วก็ มาเที่ยวอย่างเงี้ย ยังสนุกเลยอ่ะ ผมถึงบอก ไงว่า วันนึงผมถึงรู้สึกว่า เฮ้ย เดี๋ยวต้องกลับมาอีกทีนึง ในในฐานะแบบแบบ กูมีตังค์ หน่อยว่างั้นเถอะ ผมมาทำ Amway ปีแรกนะ ปีที่ 2 Amway ประกาศว่า ใครผ่านทริปที่ เมืองไทยนะ จะได้ไปเที่ยวเวกั อ่ะ จริงๆตอนประกาศได้คือขนลุก แบบ เฮ้ย ไม่คิดว่าจะได้ไปขนาดนี้ ก็เลยตั้งใจนะครับ แล้วก็ผ่านทิปเกสแวพาไปเที่ยวนะครับ ก็พา ไปนอนที่เบลลาจิโอเลยอ่ะ โอ[ __ ] เหลือเชื่อมากนะ เออ แล้วก็ อันนี้เป็นรูปจากในเน็ตนะ ผมไม่ได้ถ่ายรูปห้องไว้ ก็คือแต่เอาเป็นว่า เปิดผ้าม่านมา เปิดผ้าม่านมา คือน้ำพุ นี้เลยนะครับ มีหลัก ฐานมัน 10 โทรศมัน 10 กว่าปีแล้วอ่ะ แต่มันคือน้ำพุ เดียวกันนะ โอเคมั้ย มันคือน้ำพุนี่แหละนะ ครับ มันมันนานแล้ว มันนานะนานะนะครับ เอ แล้วก็ไปเที่ยว เดี๋ยวไปเที่ยว ไปเที่ยว แล้วผมก็ได้ไปเที่ยวยุโรปครั้งแรก ก็คือไป กับแมวนี่แหละครับ ก็ไปเที่ยวปารีส ได้เยว คือพอฝันอยากเที่ยวได้เที่ยวหมดเลย ไปเที่ยวกับป คือเวลาไปเที่ยวกับแอมเวมันก็ จะอ่ะ พวกเราฟังกันมาเยอะแล้ว ก็จะได้ หรูหราหน่อย คือผมอ่ะ เป็นคนไม่ชอบ เที่ยว จนกระทั่งได้เที่ยว เข้าใจอารมณ์มั้ย ไม่ชอบเที่ยวมาก่อน พอได้เที่ยวเ้า จริงๆกูชอบนะ แค่ไม่เคยเที่ยวแบบดีๆอ่ะ ครับ นี่ไปกับแวแวก็ไปเที่ยวปารี ก็ให้นอน ลงห้องแบบเนี้ย โห คืนนึง 23,000 แพงนะครับ ทีเนี้ยอ่ะ ผมเล่าเรื่องนี้ ผมเป็นคนชอบดูบอลมาก มีใครชอบดูบอลมครับ อ่านิดนึงิดนึง ไม่เป็นไร ถึงไม่ชอบก็ฟังเรื่องผม รู้ เรื่องนะ ผมเป็นคนชอบดูบอล แต่ไม่เคยดูบอลในสนาม จริงๆเลย ดูแต่ในทีวีอ่ะ ดูแต่ในทีวีนะ จนกระทั่งตอนที่ผมกำลังตั้งใจทำ ตั้งใจสร้าง ธุรกิจไปเที่ยวปารีสปีนั้นนะ ตอนนั้นทีม ชาติไทยเก่งมาก เจอกับทีมชาติอะไรสักอย่าง เพื่อนชวนไปดูบอล ก็เลยไปซื้อบัตร 600 บาท เพื่อเข้าไปดูบอลครับ ตื่นเต้นนะ คนชอบบอล จะได้ดูบอลครั้งแรกในชีวิต แต่ก่อนเข้าไปดูบอลน่ะ ผมก็เลยนัดลูกค้านะ คนใหม่มาคุย เรื่องลดน้ำหนักเตรงเซ็นทรัลรามเอ้ย เซ็นทรัดมอเมอตรงข้ามราชมังครับ คือนัดลูก ค้ามาเจอที่เมอรานะครับ คุยเสร็จปุ๊บจะได้ เข้าไปดูบอล โอเคไมอ่า เราจะไป เราจะไป เพอเจอแต่เราก็ยังมีเป้าหมายอยู่ใช่มครับ เพื่อนเข้าไปก่อนเลย เดี๋ยวเสร็จแล้วตาม เข้าไป เพื่อนก็เข้าไป ลูกค้ามาถึง ผมก็โทร หาพี่อยู่ไหนล่ะครับ ถึงแล้ว พี่อยู่ตรงไหน ไม่เจอกันเลยเนี่ย อยู่หน้า Starbucks ทำไมไม่เจอวะ กูก็ starbuck นะ พี่เอามือ ถือให้พนักงานคุยหน่อย พนักงานคุย อ๋อ ผมอยู่เอ่อ starbuck เดมอ บางกะปินัดผมเมอมไปเดมอบางกะปิ เอ้า คือถ้าเป็นแต่ก่อนนะ ก็พี่เขไปผิดที่ อ่ะครับ ผมไปดูบอลละ เออ แต่ช็อตนั้น พอเราจะเอานะ พี่รอนัแหละ เดี๋ยวผมไปนั่งรถนั่งรถ ไปรถติด[ __ ]ไม่ทันดิ ถามพนักงานเลย ทำไงจะ ไปไล่เรสุด พี่มันมีเรืออยู่ข้างหลัง เป็นคลอง ไม่เคยนั่งเรือมาก่อนนะ พวกเราเคยได้ ยินเรื่องเรือใช่มที่มันน้ำจขึ้นเรือไป ถึงเดมอบางกะปิ ไปหาพี่ พี่ผมถึง starbuck แล้วรอแป๊บ ถึงเวลาละหมาด พี่มาละหมาดอยู่ กูจะรีบไปดู บอ พี่ละหมาดละหมาดเพี่เก็เดินกลับมา โคตรชิลอ่ะ โคตรชิล กูคงไม่ได้ดูบอลแล้วอ่ะ ไม่เป็นไร ตัดอ่ะเคุยก็ปิดคอร์สแล้ว สุดท้ายก็ พอผมก็นั่งเรือกลับมา เพื่อนก็ออกมาจาก สนามบอลจบพอดี ผมก็ไม่ได้ดูบอลน่ะ แต่สุดท้ายก็ผ่านทิปปารีสนะ เออ แล้วพอผ่านทิป ปารีสใช่ไหมครับ หลังจากแมวพาเที่ยวปารีส เสร็จอ่ะ ผมก็เลยอยู่ต่อ แล้วก็ไปอังกฤษ อันนี้คือตอนตอนแอมเวพาไป พอเสร็จที่ปุ๊บ ผมไปเองกับเพื่อน 3 คน นอนรวมกัน ห้อง นี้ห้องน้ำอยู่ไหนพี่ ห้องน้ำอยู่ข้างนอก ใช้รวมกับห้องอื่น ยังไงก็ได้ กูไม่มีตังค์ ประหยัดที่สุดแล้วกันนะครับ แล้วผมก็ไปดู ไปอยู่ที่อังกฤษ เพื่อนคนแรกเนี่ย ชอบดู ละครเวที นอนด้วยกัน ตื่นเช้ามา คนนี้ไปดู ละครเวที คนนี้ไปดูมิวเซียม ผมไปดูบอล แยกกันไป ตกเย็นกลับมาเจอกันนะครับ วันแรกแล้ว ผมก็เลยได้ดูบอลครั้งแรกในสนามนะครับ ก็คือดูสเปอร์เจอกับแมนซิตี้อ่ะ ที่สนาม สเปอร์เออนะครับ แล้วก็อันนี้ก็แมนซิตี้เอ เออ สเปอร์ชนะแมนซิตี้นะครับ แมนซิตี้ตกรอบ เล่าให้ฟังแชมเปี้ยนลีก แชมเปี้ยนลีกนะ แล้ววันรุ่งขึ้น วันติดกันเลยนะ ผมก็นั่งรถ จากลอนดอนนะครับ ไปดูแมนยู เจอกับเมซี่ บาร์เซโลน่า แมนยูแพ้ 1-0 ตกลอแจ้งให้ทราบ แจ้งให้ทราบ วันรุ่งขึ้นนะครับ ติดกัน วันที่ 3 มาดูอาร์เซนอลเจอกับนาโปลี แล้ววันเสาร์นะครับ ก็ไปดูยอดทีมแห่งเมือง ลิเวอร์พูล เผื่อคนไม่ดูบอลไม่เข้าใจนะ ครับ ก็ให้เข้าใจว่ามันคือติ่ง นี่คือดารา เกาหลีแล้วกันนะ เข้าใจอารมณ์ กรี๊ดดารา เกาหลีป่ะ ผมไปเจอนักบอลของกี๊ดอ่ะ ไม่เคย คิดว่าชีวิตนี้ต้องไปดักรออย่างเงี้ย จะไปเจอแล้วแบบ โอ้ แล้วก็ เออ ตื่นเต้นน่ะ แล้ววันนั้นลิเวอร์พูลก็ชนะเชลซี 2-0 ก็ไป อยู่อังกฤษ 5 วัน ดูบอลไป 4 คู่ อ่ะ นี่คือไสล นี่คือสิ่งที่เราเลือกได้ หลังจากที่เราประสบความสำเร็จเบื้องต้น แล้วอ่ะครับ อื แล้วอ่า โอเค เพราะฉะนั้นนะครับ คือผมว่าการมองเห็น ภาพเหล่าเนี้ย มันจะทำให้เรารู้ว่าเราทำไป เพื่ออะไรอ่ะ หลายๆครั้งเรามี Feeling ว่า จะทำยังไงจริงๆนะ ผมผมเข้าใจนะ บางทีคนใหม่ เข้ามา จะทำได้ป่าววะ มันต้องทำยังไงบ้าง ถ้า อัลถ้าเขาแนะนำมาเป็นวิธีการที่เราคิดว่า น่าจะทำได้ เราจะทำ แต่ในความเป็นจริงบอก ว่าเรื่องพวกนี้มันไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย เรื่องสำคัญคือเราจะทำไค่นั้นเอง เราอยาก ได้มันจริงๆ่ะ เรื่องวิธีการมันคือเรื่อง รองมากเลยครับ
อ่ะ คำถามครับ คนบ้ากับคนมี วิสัยทัศน์ต่างกันตรงไหนครับ เคยทำ Amway แล้วมีคนแซวๆว่าเราบ้ามั้ย เออ คนบ้ากับคนมีวิสัยทัศน์ต่างกันตรงไหนครับ อะไรเป้าหมาย อ่ะ วิธีการอะไรนะครับ วิธีเขียน ขอบคุณครับ พี่ เต้เอ่ยชื่อให้ด้วย ให้เกียรตินะ ครับ จริงๆบางครั้งเราทำแวก็มีคนว่าเราบ้า นะ ผมจำไม่ได้ใครพูดนะ เผลอๆเป็นเผลอๆเป็น พูดพี่ภูมินี่แหละ ผมขอโทษนะ ผมจำไม่ได้ฟัง ในลิงก์นะครับ เขาบอกว่า คนบ้า คนคนมีวิสั ทัศนครับ ต่างกันตรงที่คุณบ้า พูดแล้วก็ไม่ ตั้งใจทำอ่ะ แล้วผ่านไป 2-3 ปีก็ทำไม่ได้ จริงๆ คนอื่นก็บอกว่า กูว่าแล้วมึงบ้าจริงๆ ด้วย ในขณะที่คนมีวิสัยทัศน์ คนอื่นมอกว่า บ้านะ แต่เขาเชื่อมั่น เขตั้งใจทำ แล้ววันนึงที่เขาสำเร็จ คนอื่นก็เลยบอกว่า เฮ้ย มึง โคตรมีวิสัยทัศน์เลย ว่ะ อื จริงนะ ชอบอ่ะ ในวันเริ่มต้นนะครับ เราไม่รู้หรอกว่าใครบ้า ใครมีวิเศษ บางทีมันก็ตัดสินกันที่ผลลัพธ์ ง่ายๆอย่างงี้ป่ะ ประเด็นก็คือว่า เรารู้มยว่าเราไม่ได้ บ้าจริงเป่าโอไปเจอคนอื่นว่าเราบ้า เราก็ เเ้ย เราก็ไปไข่อเขวตาม เอ่ะ วันนึงที่เรา มั่นใจจริงๆนะครับ เวลาเราเจอคนพูดแบบ เนี้ย Feeling ผมนะ ก็คือ มึงอ่ะไม่รู้ ไม่เถียงนะ ไม่พูดด้วย แต่ในใจคือ มึงรอดู มึงรอ ดูแล้วเราจะรู้ว่าเรากับเาต่างกันจริงๆ อ่ะ แล้วผมเป็นคนที่จริงๆก็เป็นคนที่ไม่ ได้ซีเรียสเรื่องพวงดีมาก จนกระทั่งวันนึง อ่ะ ที่มันเห็นผลลัพธ์ ก็คือช่วงที่โควิดมา ครับ ช่วงที่โควิดมาครับ เราก็คือเราก็รู้สึก ว่าเราประสบความสำเร็จช้านะ ผมเป็นคนที่ ประสบความสำเร็จช้าในธุรกิจ AMWAY นะครับ แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อน ซึ่งไม่ใช่ เรื่องดีนะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อน เอ โอเคโอเค ไปอยาก Mo แต่มันก็ไม่ได้ขนาด นั้น จนกระทั่งวันหนึงช่วงที่โควิดมานะ ครับ ล็อกดาวน์ แล้วมันมีปัญหาวัคซีนที่ไทย ไม่ต้องรื้อฟื้นนะ แต่เอาเป็นว่าเรารู้ใช่ มว่ามันฉีดวัคซีนยากอ่ะ ถึงช็อตนั้นนะครับ เอ่อ แม้วกับผมก็อยากฉีดวัคซีนที่ี่ชาย แม้วอยู่ที่อเมริกา บอกว่ามาอเมริกา ดิฉีดไฟร์ ตอนนั้นเมืองไทยไม่มีไฟเตอร์นะ ฉีดไซเซอร์กับโมเน่า เลือกได้เลย เข้าไปใน ร้านสะดวกซื้ออ่ะ ฉีดวัคซีนฟรี เฮ้ย จริงหรอ วะ อยู่ไทยนี่รอคิวตั้งนาน ยังไม่ได้ไอร์ ด้วยนะครับ หลังจากวันนั้นนะครับ ก็ตัดสิน ใจจองตั๋วอีก 5 วันบินไปอเมริกาเลย 5 วัน นะบินไปอเมริกาเลย แล้วเราก็ไปก็จริงๆครับ เดินเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉีดโมเดิร์ หน้าฟรีนะครับ แล้วก็ เอ่อ พอไปอยู่ที่นู่น ก็เป็นครั้งแรกที่ได้เริ่มทำธุรกิจต่าง ประเทศจริงจังออนไลน์จริงจังนะครับ ก็ฉีด วัคซีนเสร็ปุ๊บ กลางวันก็กินเบียร์ ชอบกินเบียร์ไง ก็กินเบียร์นี้ พี่ชายแม้วนะครับ แล้วก็เนี่ยครับ มันกลายเป็นว่าเราก็ได้ ได้ได้ใช้ชีวิตจริงๆอ่ะ คือเราได้เที่ยว ด้วยก็ได้ทำงานด้วย ตื่นเช้ามาเรามี ออนไลน์แล้วก็ออนไลน์ อันนี้คือไปเที่ยวนะ อยู่อยู่เมืองอื่นแล้วก็ออนไลน์ ทำงาน เสร็จแล้วเราก็ไปเที่ยวมันก็ไม่รู้สึกผิด ไง คือจริงๆไปเที่ยวเลยอ่ะ ได้นะ แต่เราเคย ไปเที่ยวตอนที่มันยังทำงานไม่เสร็จมั้ย ไม่หนุกเลย แต่พอเราสามารถไปเที่ยวด้วย แล้วทำงานด้วยได้เนี่ย มันกลายเป็นว่า เฮ้ย มันได้ใช้ชีวิตที่เราแฮปปี้จริงๆ เราไม่ ต้องรู้สึกกิลตี้อแล้ว ได้ทำสิ่งที่ควรทำ แล้วอก็ไปเที่ยวเนี่ย ผมไปที่นี่นะ ครับ ลืมอีกละโดครับ แต่จำชื่อไม่ได้ เป็น National Park สวยไหครับ สวย ไม่เคยสนใจ National Park เลย เดี๋ยวๆย้อนอีกย้อย อีก นี่ความฝันผม ผมเขียนแต่เรื่อง เบียร์ คือมันเขียนทุกปีใช่มั้ย มันเขียน ใหม่อ่ะ แล้วผมก็ถึงชอตนึง ผมเขียนว่าจะกิน เบียร์ทุกยี่ห้อทั่ว โลก ก็เมืองไทยมันมีสิงหเยมัน เมืองไทยมัน มี 3 ยี่ห้อ ก็กินทั่วโลก ก็ไม่น่ายากป่ะ พอผมไปต่างประเทศครั้งแรก แล้วก็จะไปหากินเบียร์ ยี่ห้อนั้น ผมตื่นเต้นมาก ผมเพิ่งรู้ว่ามันมีาฟเบียร์เว้ย คือมันไม่ใช่มีเบียร์เฉพาะ ยี่ห้อดังๆอ่ะ ไปเมืองนี้มีเฉพาะเมืองนี้ นะ มีเบียร์อยู่ 10 รุ่น เฮ้ย กูจะกินได้ยังไง ได้ครบวะเนี่ย คือรู้เลย กินไม่ครบ ผมก็เปลี่ยนความฝันใหม่ กินคฟ เบียร์ทั่วโลกแล้วกัน เอาเป็นเมือง เอาเป็น เมือง ไม่ต้องครบหมดไอย่างเงี้ย อย่างเงี้ย เาเรียกว่าเพิ่มความฝันใช่ป่ะ คือมันได้ เห็นเยอะขึ้นน่ะ พอผมไปที่เนี่ครับ National Park โคตร สวย ไม่เคยมีความฝันจะเที่ยว National Park เลย ผมก็เหมือนเดิม จะเที่ยว National park ทุกแห่งใน อเมริกา เขียนไปก่อน กลับมาหาข้อมูล[ __ ]มี เป็น 100 ที่โว้ย เหมือนเดิม เหมือนเรื่อง เบียร์เลย ก็เลยเปลี่ยนให เอาไปในเมืองดังๆ แล้วกันนะ ก็เนี่ย มันก็เป็นความฝันที่สนุก ขึ้นแล้วก็กลายเป็นว่า เราก็สร้างธุรกิจ ที่นู่นนะครับ เราก็เริ่มมีรายได้เป็นเงิน US ดอลลาร ทุกวันนี้เวลาเราไปอเมริกา เราก็ไม่จำเป็นต้องกดเงินไทยไป ดีมากมันไม่ ได้เยอะนะ แต่มันรู้สึกแบบ เป็นไงไม่ธรรมดา นะ เว้ย 2,000 เหรียญอย่างเงี้ย คิดเป็นเงิน ไทยมันก็ 50,000 เอง 50,000 ใครก็หาได้ 2,000 ดอนมึงหาได้เป่า เออ อ่ะ แล้วก็ หลังจบโควิดใช่มั้ยครับ เราก็ได้ ไปเที่ยวอลาสก้านะ ให้ดูวิวๆแล้วกัน ก็ไป เที่ยวอลาสก้า อยากไปก็ได้ไป ล่องเรือ แล้วก็สวยมากนะ ครับ เมื่อคืนพี่ภูมิถามว่า เมื่อวานพี่ภูมิถามว่า ถ้าแอมเวจัดไปเที่ยว อยากไป เที่ยวไหนอีก ผมบอกว่าอลาสก้า พี่ภูมิถาม ว่ามีอะไรวะ อลาสก้า คือผมอยากไปเพราะว่า ตอนที่ผมไปเสร็จปุ๊บ แอมเวก็พมันสวยมากนะครับ จนไปถึง เมืองนึงเชื่อจูโน่มั้ง ถ้าผมจำไม่ผิด เนี่ย น้ำตกอันเนี่ยเนี่ยนะครับ ฝนตก พวกเรา เข้าใจมั้ย เวลาไปเที่ยวเมันจะสวย ก็คือแดด ออกถ่ายรูปสวย นี่ผมไปถึงที่เนี้ย ฝน ตกเบาๆนะ ฝนตกปล่อยๆ ผมก็เดินไปที่เนี่ย ก็ใช้เสื้อกันฝนไป แต่เชื่อมั้ย โคตรมีความ สุขเลย เดินไปแบบ คือมีความสุขอ่ะ เดินไปมี ความสุข แล้วก็รู้สึกว่ามันสวยนะ ถ้าแดดออก น่าจะสวยกว่านี้อีก แล้วผมก็เดินไปมีความ สุขก็ถ่ายรูไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้คิดอะไร จริงๆ รู้สึกมีความสุขมาก ก็เอารูปมาลง Facebook ตามปกตินะครับ จนกระทั่งเพื่อน มาคอมเมนต์ ชาวเน็ตชาวเน็ตมาคอมเมนต์นะ ครับ ดีมากเลย สวยมากเลย แล้วจำนวนมากนะำนวน มากคือ 4-5 คนนะ เสียดายเนอะ ฝนตก คนแรก เม้นต์ผมก็ไม่เท่าไหร่ คนที่ 2 เสียดายเนอ ฝนตก เ้ย ผมอ่านเสร็จปุ๊บ หรือกูต้องเสียดาย ยกมเราก็ทีแรกไม่ได้คิดอะไรไง เอ้ยหรอ แล้วผมก็เลยมานั่งคิด ทำไมเราไม่รู้สึกเสียดาย วะ เออ ผมก็คนพจริงๆนะ มันเป็นิที่ว่า กูจะไปอีก เมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ใช่ครั้งเดียวใน ชีวิตอ่ะ โอ้โหไงเนี่ยิแบบเยครับ มันเราไม่ได้รวยมากหรอก เลยลีลาการใช้ ชีวิตเราก็ไม่ธรรมดานะเว้ย เพื่อนๆ เออนี่ กินเบียร์ เห็นมยผมชัดเจนนะ ไปกินคนอื่นจะ ไปทำอะไร ไปนกูจะกินเบียร์นะ อยู่กับกู เที่ยวต่อ แล้วก็มาเที่ยวต่อ แล้วก็จบ อลาสก้า ก็มาเที่ยวต่อที่อเมริกาใช่มครับ แล้วก็นี่ พอมีความฝันแล้วก็ทำเลย ก็ไป เที่ยวอเมริกา แล้วผมก็ไปนี่เลยครับ เอ่อ โยซิเตะ เป็นอุทยานแห่งชาติอีกที่สวยมาก มากนะครับ แล้วก็ถ้าเกิดใครเคยใช้ Apple ก็จะมีวิวนี้อยู่นี่คือตอนประมาณ 13:00 น นี่คือตอน 18:00 นอ่ะ คือสวยมั้ย เออ นี่ผม ถ่ายเองนะ ผมคือสวยจริงๆ ของจริงสวยกว่านี้อีก แล้วผมก็สวยมาก ก็นั่งดูแล้วก็เลยคิด โห ว่างพอสมควรนะ คือเราก็เป็นคนที่มีเวลา คือ เวลาไปเที่ยวเนี่ย มันก็ต้องถ่ายรูปแล้วก็ ไปละก็อยู่ 5 ชมอ่ะ คือมันสวยจริงๆ แล้วผม จินตนาการเลย โห ถ้ามีเบียร์เย็นๆนะ เเสียดายแม้วไม่ขับรถนะครับ ผมก็เลยกินไม่ ได้นะ แต่เพราะฉะนั้น ใครจะไปเที่ยวกับผมเอ ขับรถให้หน่อยนะ อ่ะ ก็เนี่ย ก็พักอยู่ในอุทยานเลย อ่า ตื่นเช้ามา แม้วก็ทำงานนะ ผมก็ถ่ายรูปให้นะ เก็ไปเที่ยว พูดเล่นพูดเล่น อ่ะ แล้วก็ไปเที่ยวเนี่ยครับ มันก็เป็น มันก็เป็นไลฟ์สไตล์ที่เราอยากได้ ก็ไปเที่ยว สวิตเซอร์แลนด์ ในสิ่งที่ชอบนะครับ อ่ะ ก็เนี่ย ถ้าเกิดเราสามารถทำตามความฝันที่เรา ได้ พวกเราว่าคุ้มั้ครับ คุ้ม สวิตเซอร์แลนด์ก็เหมือนกัน ก็เป็นหนึ่งใน ประเทศที่ผมเขียนมั่วๆ จำจำเขียนมั่วๆ ได้มั้ย มันไม่ครบ 100 ข้ออ่ะ ก็เลยแยกประเทศ อ่ะ อังกฤษ เยอรมัน สวิต ก็เป็นหนึ่งในนั้น ไม่รู้ด้วยว่าแพง คือเขียนให้มันครบอ่ะ ไปถามป๊า พ่อผมก็เคยไปเที่ยวมาเยอะใช่มั้ย ครับ แล้วผมก็ถามป๊าว่า คือพอเราอยากมีความ ฝันน่ะ มันไม่ครบ เาก็บอกให้ไปถามพ่อแม่ เออ ผมก็ไปถามป๊า ป๊า ถ้าให้กลับไปเที่ยวได้อีก ประเทศนึง อยากไปเที่ยวประเทศไหน ผมคิดว่า แกคงจะต้องคิดนานน่ะ เพราะแกไปเที่ยวมาเยอะ แกตอบแบบทันทีเลยว่า สวิทอ่ะ Amazing นะ ผมก็ เฮ้ย ทำไมอ่ะ แกก็บอกว่าสวย นู่นนี่ นั่นนะครับ สุดท้ายอเมก็พาไป แล้วก็ไปทำ กิจกรรมที่เราชอบนะครับ แล้วก็ไปอ่านอนโรง แรมดีๆอะไก็ทุกอย่างอ่ะ ดีหมด ล่าสุดนะครับ ก็ไปเที่ยวเวนิโครเอเชียมานะครับ ก็ไปกิน เบียร์เหมือนเดิมนะ ครับ
อ่ะ ผมว่าเรื่องนี้ พิเศษหนึ่งในเรื่องที่ พิเศษที่สุดอย่างนึงของธุรกิจนี้นะครับ ก็ คือเรามีมิตรภาพและสังคมที่ดีมาก ๆ เคยไปเที่ยวคนเดียวมยครับ โอ้โห เอาไปครั้งแรก่ะ ตื่นเต้นนะ ไปครั้งที่ 2 นี่คือเหงานะ บอกเลย ไปกับแฟน 2 คน ก็ไม่ได้สนุกขนาดนั้นนะ ผมไม่รู้นะ แต่เวลา ไปกับเพื่อนๆน่ะครับ มันสนุกมาก อันนี้เป็น บางส่วนนะ เอารูปมาลงไม่ทัน เออ ผมว่าพวกเรา ทุกคนตั้งใจในห้องเนี้ย เจอปัญหาอุปสรรค ผ่านไปด้วยกัน สร้างชีวิตไปด้วยกัน แล้วใน วันที่สำเร็จอ่ะ มีคนที่ร่วมมีความสุขไป กับพวกเราด้วย เราจินตนาการดูดิมันสนุก ขนาดไหนอ่ะ ถ้าหมนห้องเนี่ย เปลี่ยนใหม่ จากที่ซิดนีย์บาบอ เป็นเราไปเจอกันที่ฟิจิอ่ะ ครับ เฮ้ย จริงๆนะ จริงๆนะ มันสนุก มาก เออ มันเป็นสังคมที่แบบว่า นั่นแหละ ดีนะ มันก็สนุกนะ เนี่ย ล่าสุดก็ไปนั่งรถไปด้วยกันนะ ครับ 1 2 3 4 เป็น 10 คน น่ะ มีความสุขอ่ะครับ อยู่ในสังคมที่เราคิด บวก คุยแต่เรื่องดีๆ คุยแต่เรื่องอนาคต มันมีความสุขมากๆ ครับ
โอเค 2 เรื่องสุดท้าย เฮ้ย ผมพูดเร็วมย ไม่ต้องห่วงนะ ผมจบไวแน่นอน คุณรอไม่ นาน เนี่ย ครับ รูปเนี้ย เป็นรูปที่แมทำขึ้น ผมบอกแล้ว นะ อะไรที่เป็นงานประดิษฐ์สวยงาม แม้วทำหมด นะครับ รูปความฝันเนี่ย ผมก็ทำไม่ได้ดั่งใจ อ่ะ แม้วทำเองเลย แม้วก็ทำรูปนี้ติดผนังไว้ ตอนที่เรากำลังนับคะแนนเพื่อไปอลาสก้าปี นั้นก็คืออยากเป็น Diamond แมก็ทำบัตรติดไว้ ทำรูปบนเรือ เอา รูปห้องมาติดอ่า ทำทุกอย่างนะครับ สุดท้าย ปีนั้นไม่ผ่าน Diamond นะครับ แต่เป็นเอมอ นะครับ แล้วก็ได้ไปอลาสก้า แล้วก็รูปเนี้ย คือของจริง การ์ดบนเรือ คือผมเห็นรูปนี้ เฮ้ย แต่มันก็ควรจะเหมือนกันอยู่แล้วนะ นึกออกป่ะ คือบัตรบนเรือ แต่มันก็ตื่นเต้นนะ เฮ้ย เราได้บัตรบนเรือมาจริงๆว่ะ เราได้ เป็น emal ก่อนไปงานจริงๆว่ะ แล้วที่ผมขน ลุกก็คือนี่คือรูปห้องที่แม้วตัดต่อมานะ ครับ พวกเราจำรูปห้องไว้นะ แล้วนี่คือห้อง พักที่ผมไปนอนจริงๆอ่ะ[ __ ]เหมือนในรูป เป๊ะเลยอ่ะ เป๊ะจริงๆมันอ่า โอเค บอกก่อนนะ ห้องบนเรือมันจะไม่เหมือนกัน ส่วนใหญ่อ่ะ มันจะเป็นข้างๆเรือ ไอ้รูป เนี้ย มันคือห้องหัวเรือ ซึ่งมันคือรูปที่ แม้วเอามาลงอ่ะ ประมาณ 100 ห้องจะมีอย่าง นี้สักห้องนึง ผมไม่รู้ นะ ห้องแรนดอมอ่ะ เฮ้ย แต่มันขนลุกที่ห้องมันเหมือนกันมากๆ เลยอ่ะครับ เพราะงั้น ผมรู้สึกว่า อย่ามอง ข้ามแล้วอย่าดูถูกนะ ถ้าให้ผมบอกอะไรสัก อย่างนึง วันนี้นะ ครับ ใครทำรูปแปะ พนังความฝันจะเป็นเร็ว ความฝันจะเป็นจริงเร็วขึ้น 10 ปี
[ปรบมือ]
เอ มัน สนุก มันแปละไว้ขึ้นมาเห็นคถ้าเราอยากได้ มันจริงๆนะ อช่วงต้นมันอาจจะไม่ได้อยากได้ จริงๆนะ เหมือนผมอ่ะ แต่เราทำไปเรื่อยๆนะ ครับ มันจะเริ่มคมชัด อะไรที่เราไม่อยากได้ เราจะเอาออก เหมือนผมอ่ะ รถผมเอาออกไปนานแล้ว ไม่เป็นคนไม่อยากมีรถ ไปกอปี้ชาวบ้าน เข้ามา เพราะงั้น วันนี้ พวกเราพอเห็นภาพไ ที่เรามาวันนี้ มาฟังคนอื่นเล่าประวัติ ทำไมต้องมาฟังประวัติคนอื่นวะ ทำไมต้องมาฟังว่าเขาได้อะไรวะ บางทีเราอยากได้เหมือน เขา แต่เราไม่รู้ตัวนะ เหมือนเรามาดูช แคตาลอกความฝันอ่ะ เออ นะครับ
อ่ะ คำถามครับผม เรามีสิ่งที่กลัวไหครับ มี อ่า เอาคนใหม่ๆแล้วกันนะ กลัวเมียใครพูดนะ เราเรามีสิ่งที่กลัวม ครับ มีนะ ถ้าเรากำลังจะเริ่มต้นทำธุรกิจ ผม ก็ว่าผมก็คิดว่าเราจะมีบางอย่างที่เรา กลัวแน่ๆนะ ค่อนข้างแน่ ผมก็มีเรื่องที่ กลัว น่ากลัวกว่านั้นคือบางทีมันมีเรื่อง ที่เรากลัว แต่เราไม่รู้ตัวด้วยนะ เราก็เลย ไม่ทำมันน่ะ แต่ถ้าเกิดเรารู้นะว่าเรากลัว อะไรนะครับ ถ้าปีที่แล้วนะ สำหรับผมนะ ผมว่า คือเรื่องเนี้ยวินาทีที่เราตัดสินใจว่า กูจะเผชิญหน้ากับมึง ความกลัว เนี้ย ความน่ากลัวก็หายไปเกินครึ่งแล้วนะ จริง ผมอ่ะ กลัวเยอะ กลัวหลายอย่าง ทั้งรู้ตัวแล้วไม่รู้ตัว แต่ในวินาทีที่เรารู้ว่า มันเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องผ่านอ่ะ ปล่อย ไว้[ __ ]ยิ่งกลัวกว่าเดิม ผมไม่ค่อยเห็น อะไรที่เรากลัวแล้วปล่อยไว้แล้วเราจะหาย กลัวนะ ส่วนใหญ่ที่เรากลัวปล่อยไว้นานๆมัน ยิ่งกลัวยิ่งฝังรากลึกเลยอ่ะ แต่วันที่เรา เผชิญหน้ากับมัน ผมจัดการยังไงรู้มั้ยครับ ผมก็คิดเลย ไอ้ที่กลัวอยู่เนี่ย มันคืออะไร มันหนักขนาดนั้นเลยเหรอ มันหนัก มันเรา Feeling เรานะ จะผ่านไปได้ มันจะเปลี่ยนแปลง มันก็พอสมควรนะ แต่แค่เรารู้ว่า ถ้าผ่านได้แล้วมันคุ้ม อ่ะ หมดหน้าตักกูผ่าน ได้กูเปลี่ยน วินาทีที่ยอมรับได้แค่นั้น ฮะ ไม่น่ากลัวเลยจริงๆ แล้วก็ แต่มันแต่เวลา มันจะผ่านได้ มันก็ต้องเาเรียกว่าอะไรอ่ะ ผลตอบแทนมันต้องคุ้มค่านิดนึงอนะ
อ่ะ จุดที่ผมมาปีที่แล้วนะครับ เราก็ตั้งใจเป็น Diamond ใช่มครับ พี่ภูมิก็แนะนำ ธุรกิจมาตลอด แล้วก็คุยเรื่องออสเตรเลีย ด้วย จนถึงเดือนมกราคมนะครับลภูมิก็แนะนำ ว่า จอห์น พี่ว่าจอห์นต้องไปออสเตรเลียแล้วล่ะ จะได้นับคบ Diamond ทันทีเลยนะ แบบไม่ No question เลย ผมผมก็บอกว่า ได้ครับพี่ ผมหรือแม ไปทั้ง คู่ได้ครับพี่ ไม่มี Question อะไได้เลย แล้วก็จองต๋ว แล้วก็นั่งเครื่องบินมากับแมวนี่คือรูปตอนแลน ไม่มีคือนั่งอีคตั้ง เราก็ไม่ค่อยมีอ่ะ นั่งเงี้ย แล้วก็คิดบวก ด้วยนะ คนน้อยนี่กูเปิด 3 ที่นั่งนอน เปิด 3 ที่นั่งนอนไป ก็ถ่ายรูปเก็บไว้วินาทีที่ ถ่ายรูปอ่ะครับ
[ปรบมือ]
เนี่ย อันนี้แรง เดี๋ยวผมแป๊บนึงนะ ผมไม่อยากพูดไปร้องใหม่ฮะ เอาใหม่เอาใหม่ จูนก่อน จูนก่อนนะฮะ คือเราก็ตั้งใจอ่ะ เราก็ตั้งใจมานะครับ แล้วก็แล้วมาอยู่ที่นี่ 3 เดือน นะครับ ก็แบบ อื้อหือ ตังค์ไม่มี นอนโรงแรม นี่คือกดเครื่องคิดเลขมาละ เฮ้ย โคตรแพง คือไม่เข้าใจ ทำไมมันแพงจังวะนะครับ ก็เลยไปหาห้องเช่าที่มันถูกที่สุด เพราะเรามาอยู่ 3 เดือน เก็ไปเช่าห้อง ห้องเนี้ยนะครับ ก็เป็น มาสเตอร์ Bedroom พวกเราก็เนี่ย ก็อยู่ใน ห้องนี้แล้ว ผมมาตอนเดือนจูนอ่ะ[ __ ]เป็น หน้าหนาว อ่ะ 16:00 น[ __ ]มืด ตกใจอะไรวะเนี่ย แล้วอยู่แต่ในห้อง 16:00 นมืด คือแมวบอก กูจะเป็นซึมเศร้ามั้ยเนี่ย คือมันมันอย่าง งั้นเลยอ่ะ แล้วก็อยู่แต่ในห้องอ่ะ แล้วผมก็ไปซื้อโต๊ะมานั่งทำเคส แล้วเวลาที่มีเคส ซ้อนกันนะครับ แมวก็ไปนั่งทำเคสในห้องน้ำ อย่างเงี้ย แต่เชื่อมั้ย ไม่เือนี้ให้ดู ไม่ได้แบบว่า โอ้ย[ __ ]ลำบากขนาดนั้นนะ คือเรา ทำเนี่ย ไม่ได้รู้สึกดราม่าอะไรทั้งสิ้นนะ ครับ แค่รู้สึกว่า นี่คือเวยที่เราเลือก อย่างที่บอกอ่ะ เราแค่รู้ว่าผ่านไปได้นะ นี่จะเป็นสตอนี่เป็นแค่เรื่องเล่าที่แบบ โคตรภูมิใจ นี่แค่นั้นเองครับ แล้วก็ทำไป อ่ะ ลุยก็ทำ นี่คือที่นี่นะ แล้วก็แบบว่า อาหารการกินก็ต้องประหยัดใช่มั้ยครับ กินมาม่า อย่าเงี้ย โคตรอร่อย ญี่ปุ่นุอ่า ญี่ปุ่นถูกแล้ว พี่ อร่อย คือแปี้มีความสุข นะครับ แล้วก็เนี่ย 23:00 น ยืนร้อรถเมล์ เนี่ย บอกแม้วเหมือนเดิมเลย แมถ่ายรูป เดี๋ยวรูปนี้ลงสไลด์วันนี้ก็มาลงสไลด์ พ เราทุกคนแล้วไง เออ แยะกันไป อ้า ผมอยู่ซิดนีย์บ้างแล้วก็ เดินทางบ้าง อยู่จนแวีซ่าเกินน่ะ แมต้องกลับไทยก่อนอ่ะ เออ แล้วผมก็อยู่ คือก็ทำไป อย่างเงี้ยครับ แต่เราเห็นตั้งแต่แรกแล้วไง ว่าเหมือนที่ผมบอกไง ไอ้ที่เราจะเผชิญ น่ะ มันคุ้มค่าที่เราจะแลก มั้ย เราเห็นรูปนี้ตั้งแต่แรกเลย เอื เอาใหม่ เดี๋ยวคิดว่าของจริงเนี่ย 10 ตุลาคม 66 อ่ะ ครับ มันคือปีไหนวะ เออ คือไม่ใช่ปีเนี้ย คือ พูดง่ายๆ ตั้งใจเป็นเพชรตั้งแต่ปีบัญชีที่ แล้วแล้วมันไม่ได้เป็นน่ะ ทำรูปนี้ไว้ตั้งแต่ปีบัญชีที่แล้วแล้วไม่ได้เป็นน่ะ เหมือนของจริงมั้ย โคตรเหมือนของจริงเลยแ ทำนะ เหมือนมากนะครับ ก็ลงวันที่ไว้ด้วยอ่ะ ประมาณเนี้ย ประมาณเนี้ย แล้วก็ไม่ได้เป็นน่ะ ไอ้พอปีนี้เป็นนะ บอกแมเลย ส่งรูปเดิมให้แมวนะเว้ย แอมเวก็เลยลงให้นี่ของจริง เหมือน เป๊ เออบังเอิญหรอก มันก็ตั้งใจทั้งนั้นแหละนะ ครับ เนี่ย ผมแอมเวให้เขียน เออ ผมว่ายากยาก กว่าทำแอมเวอีกนะ คือเขียนคำคมให้ แอมเวเดือนนึงอ่ะ คือแอมเวก็ส่งอีเมลให้แ ต้องเขียนประวัติอย่างย่อแล้วแอมเวก็มีไก ให้มึงถามยากจังวะ แล้วก็มีคำคมคำคมกูก็ เยอะด้วย ลอกชาวบ้านเหมด อะไรดีป่ะ ก็แม้วก็ส่งไป ผมจำไม่ได้แล้ว แมวส่งอะไรไปนะครับ เออ แต่อยู่ดีผมไปเจอคำเนี้ย ผมเลยแม้ว อีเมลหา Amway เลย ขอเปลี่ยนได้มมครับ ได้ ผมรู้สึกว่าคำเนี้ย คือคำที่เปลี่ยนทำให้ ผมเปลี่ยนเพียในปีที่แล้วครับ Changing your Changing your mindset from I hope I can do เป็นไง ภาษาอังกฤษเริ่ม ดีขึ้น มั้ย Changing your mindset from I hope I can do to I'm going to make it happen is a game changer ครับ จริง คือผมผมเห็น ผมไม่รู้ไปได้ยินอันนี้มา จากไหน แต่อ่านเสร็จปุ๊บ กูเลยอ่ะ คือก่อน หน้านี้ไม่ใช่เราไม่ตั้งใจกับแมวนะ เราก็ ตั้งใจ เราก็หาผู้นำเดี๋ยวเราเจอนะเตั้งใจ เ้าเป็นสายงานแล้วก็เป็นไดมอนมันทำได้ อยู่แล้วอ่ะ 10 ปีอ่ะ เหลือเชื่อ มันมันไว จนตกใจนะ คือตอนมาตอนเให้เขียดประวัติอ่ะ เฮ้ย[ __ ]ช็อกนะ 15 ปีเลยวะ มันนานมากนะ ครับ แต่ปีที่แล้ว จุดต่างก็คือ เหมือนที่ผมบอกเมื่อวานนะครับ มันไม่ใช่แค่ว่าเราตั้ง ใจว่าเราจะทำจนเจอ แต่ผมตั้งใจตั้งแต่ต้น ปีเลยว่าปีนี้ต้องทำเยอะกว่าเดิม ต้องเจอ เรื่องไม่ได้่งใจเยอะด้วย เฮ้ย เดี๋ยวเจอคน เอาจริง ลุยกันนะ แล้วถ้าเกิดเขาหวั่นไหวนะ ไม่เป็นไร ยังไงกูถึงอยู่ดี ผมฟันงตั้งแต่ต้นปีเลย แล้วมันก็ถึงจริงๆอ่ะ เราทุกคนเหมือนกันครับ ถ้าอยากได้จริงๆ ทุกคนทำได้ แน่ๆจริงๆเลย เป็นกำลังใจให้นะครับ
อ่ะ สุดท้ายแล้ว พี่เป็นไง ผมจบเร็วมย สุดท้ายนะ อันนี้สุดท้ายแล้วนะครับ สสุดท้ายแล้ว เชิญชวนพวกเรานะครับ เริ่มต้นที่ความเป็น ไปได้อ่ะ ครับ เราจะเริ่มต้นจากความกลัวทำไมอ่ะ เราใช้ชีวิตอยู่กับความกลัวมา มันนานเกินไปแล้ว อ่ะ จริงนะ กลัวไม่มีตังค์ กลัวทำไม่ได้ ทำไม่ได้ก็เหมือนเดิมครับ ทำไม่ได้ก็เหมือนเดิม แค่นั้นเอง วันนี้ ถ้าเกิดเราเห็นโอกาส เรารู้สึกว่านี่คือโอกาสที่เปลี่ยนชีวิต เราได้นะครับ ให้เริ่มต้นจากความหวังครับ ชีวิตมีความสุขกว่าเยอะ แล้วผมเป็นกำลังใจ และเชื่อมั่นนะครับ ทุกคนทำได้แน่นอน ขอบคุณมากครับ สวัสดีครับ
[ปรบมือ]