Transcription
เมื่อกี้คุณป้าถามว่า "แล้ว กกต. เป็นแบบนี้ เราจะทำกันยังไงคะคุณพี่" สิ่งที่นะคะสิ่งที่คนพวกนี้กลัวที่สุดคืออะไรคะคุณพี่รู้ไหม กลัวการถูกสปอร์ตไลท์ส่งไปที่หน้า กลัวการถูกประจาน กลัวการถูกพูดถึง
เครื่องมือที่ง่ายที่สุด หลายๆ คนบอกว่า "โอ๊ย ไปแจ้งความ ไปแจ้ง กกต." กกต. เนี่ยนะคะ เอื้อให้เกิดอะไรแบบนี้ ท่านไปแจ้ง 3 ปี 7 ปี เรื่องมันก็ไม่เดินหรอก
สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้คืออะไรทุกท่านทราบไหม เวลาท่านเจอเหตุการณ์แบบนี้นะคะ เวลาถามว่า "คุณพี่คะ สส. พรรคประชาชนทำไมไม่ติดป้ายก่อน" เขาจะตอบ "ตั้งกล้องขึ้นมาด้วย ทำแบบนี้ ทำไมไม่มี ไม่มีป้ายของ ส.ส. พรรคประชาชนคะ" คุณพี่ตอบ "ถ่ายไปที่หน้าของเค้าค่ะ"
เอาจริงๆ คนเราเนี่ย พอรู้ว่าจะมีคนจับจ้องตัวเอง สันนิสัย นิสัยมันจะดีขึ้นอย่างอัตโนมัติเลย [ปรบมือ] นิสัยมันจะดีขึ้นอย่างอัตโนมัติเลย อันนี้ดิฉันทำมาแล้วกับสำนักงานประกันสังคม จริงๆ เมื่อไหร่ก็ตามนะที่เขารู้ว่า เดี๋ยวจะมีการถ่ายทอดสด เดี๋ยวจะมีสื่อมาถาม เดี๋ยวหน้าเขาเนี่ยจะถูกเปิด พฤติกรรมมันจะดีขึ้นอย่างทันตาเห็น โดยไม่ต้องเอากฎหมายมาบังคับ โดยไม่ต้องทำตามระเบียบราชการทุกประการจริงๆ ลองค่ะ
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ วันนี้ผ่านไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้ สิ่งเดียวที่เราทำได้คือช่วยกันวิพากษ์วิจารณ์ หลายๆ คนบอกว่า "โอ้ ผ่านไปแล้วก็ผ่านไป ซวยอ่ะ ไปกาแล้วก็ได้" ไม่ใช่ ไม่ใช่ คนนิสัยแบบนี้ควรที่จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ และควรที่จะถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักด้วย คำที่ค่อนข้างจะหยาบคายด้วย ด่าสิคะรออะไร กกต. ทำแบบนี้ ด่าสิคะคุณพี่
คะแนนเรากว่าจะหามาได้แสนยากลำบากกว่าเราจะตั้งคาราวานกว่าเราจะเกณฑ์คุณพี่คุณน้า เชิญชวนกันมาฟัง หาเก้าอี้นะคะ กว่าเราจะคิดนโยบายออก กว่าจะโน้มน้าวใจคุณพี่คุณป้าคุณแม่ได้ แต่ละคะแนนแสนยากลำบาก Ah.