Transcription
F, first of all, I would like to thank you all for coming here. Uh, we we didn’t expect actually so many people to come. We are very pleased about this. And of course, above all, I want to welcome Professor Jeffrey Sachs and his wife, Sonia. Sonia. It’s it’s very—I have forgot my my things, so it’s very difficult to introduce him. He did so much, many things in in life. Uh, you know, he’s uh, of is of course advisor to three secretary generals, and three secretary generals. Now he is Professor from Columbia University. He started the Earth uh, Institute, and you correct me afterwards if I’m wrong, and now you’re director of the uh, Center for Sustainable Development Solutions. All these things, Sonia, I forgot most of it. There’s much more, but I want to say something more personally, because I know Jeff for some time, you know, and I’ve known of course the international field. More Than This Parliament, I’ve never met any person who is so well connected internationally than Jeff, so well connected both in the religious areas—he went to the Vatican—but also in the political areas. Jeff can go anywhere in the world, and they will know him, whether it’s the Middle East, whether it’s in China, whether it’s in Moscow, hopefully very soon also again in Kiev, and whether it’s in Africa or Latin America. And he has a very long experience. I would say the people he knows are alive or dead, because he does this type of job since a very long time. What I think is also, at least from my point of view, so special about Jeff is that he’s always remained an advisor. He has never tried to enter any political field, to align with any political party, so he’s he has remained independent, and that of course adds to his credibility. And uh, and I think that’s also the reason, at least for me, and maybe many of you will agree, that he has become a spokesman in economics, sustainable development, environment, and of course in politics. And today Jeff is probably the person in the world to speak up for peace everywhere, for peace, which is all these things combined. And therefore I’m very happy that you’re here, and uh, very proud also that you followed my invit- or our invitations. And uh, he would talk about uh, the geopolitics of peace.
Now, Jeff is coming now to the parliament, when this—we have—we are—the European Union is in termo for whatever. I don’t want to value this, but I think we have now the Ukraine war. It’s an American initiative. Europe will not sit on the table, although this is a war on European soil. And um, so we are in a very difficult situation. I think the we don’t know in what directions to to go. I’m here since six months in this Parliament, and for somebody who worked for the UN, I was actually quite shocked to learn that this Parliament speaks only about war, and that you can with force create solutions. In the UN we always spoke differently in all the countries. And when I say here things which I say actually in all the war countries I’ve been to, and I’ve been 34 years in war countries, I’m booted for these things. But I think we have now to rethink what we want to do, and I hope the European Union will also come, because I’m pro European Union, will come to to realize that we have also to see how we seek peace and how we manage peace and how we create again a peaceful Europe. And Jeff might give us for these things some insight. Thank you very much. [Applause]
Great, Michael. Thank you so much, and thanks to thanks to all of you for the chance to be together and to think together. This is uh, indeed a a complicated and fast changing time, and a and and a very dangerous one, so we really need clarity of thought. Um, I’m especially interested in our conversation, so I’ll try to be as succinct and and clear as I can be. I’ve watched the events very close up uh, in Eastern Europe, the former Soviet Union, Russia uh, very closely for the last uh, 36 years. I was an advisor to the poll- Polish government in 1989 uh, to uh, President Gorbachev in 1990 and 91, to President Yeltsin in 1991 to 1993, to President Kuchma of Ukraine in 1993, 94. I helped introduce the Estonian currency. I I helped several countries in uh, former Yugoslavia, especially Slovenia. Uh, I’ve watched the events very close up for 36 years. Uh, after the Maidan, I was uh, asked by the new government to come to Kiev, and I was taken around the Maidan, and I learned a lot of things uh, firsthand. I I’ve been in touch with Russian leaders for more than 30 years. I know the American political leadership uh, close up. Our previous uh, Secretary of Treasury was my macroeconomics teacher uh, 51 years ago, or just to give you an idea, so we were very close friends for a half century. I know all of these people. I just want to say this because what I want to explain in my point of view is not uh, secondhand and it’s not ideology. It’s what I’ve seen with my own eyes and experienced during this period in my understanding of the events that have uh, befallen Europe in many contexts uh, and I’ll include not only the uh, Ukraine crisis uh, but uh, Serbia 1999 uh, the wars in the Middle East, including Iraq, Syria uh, the wars in Africa, including Sudan, Somalia uh, Libya. These are to a very significant extent, that would surprise you perhaps uh, and would be denounced about what I’m about to say. These are wars that the United States led and caused, and this has been true for more than 40 years now. What happened uh, more than 30 years I should say to be more precise. The United States came to the view, especially in 1990, 91, and then with the end of the Soviet Union, that the US now ran the world, and that the US did not have to heed anybody’s views, red lines, concerns, security viewpoints, or any international obligations or any UN framework. I’m sorry to put it so plainly, but I do want you to understand. I tried very hard in 1991 to get help for Gorbachev, who I think was the greatest statesman of our modern time. I recently read the archived memo of the National Security Council discussion of my proposal, how they completely dismissed it and laughed it off the table, when I said that the United States should help the Soviet Union in financial stabilization and in making its reforms, and the memo documents including some of my former colleagues at Harvard in particular, saying we will do the minimum that we will do to prevent disaster, but the minimum, it’s not our job to help. Quite the contrary, it’s not our interest to help. When the Soviet Union ended in 1991, the view became even more exaggerated, and I can name chapter and verse, but the view was: We Run The Show. Cheney, Wolowitz, and many other names that you will have come to know, literally believed this is now a US World, and we will do as we want. We will clean up from the former Soviet Union. We will take out any remaining allies, countries like Iraq, Syria, and so forth will go, and we’ve been experiencing this foreign policy for now essentially 33 years. Europe has paid a heavy price for this, because Europe has has not had any foreign policy during this period that I can figure out, no voice, no unity, no clarity, no European interests, only American loyalty. There were moments where there were disagreements, and very uh, I think uh, wonderful disagreements, especially in the last time of significance was 2003 in the Iraq War, when France and Germany said we don’t support the United States uh, going around the UN Security Council for this war. That war, by the way, was directly concocted by Netanyahu and his colleagues in the US uh, Pentagon. I’m not saying that it was a link or mutuality, I’m saying it was a direct war, that was a war carried out for Israel. It was a war that Paul Wolfowitz and Douglas Feith coordinated with Netanyahu, and that was the last time that Europe had a voice, and I spoke with European leaders then, and they were very clear, and it was uh, quite wonderful. Europe lost its voice entirely after that, but especially in 2008.
Now, what happened after 1991 to get to 2008 is that the United States decided that unipolarity meant that NATO would enlarge somewhere from Brussels to Vladivostok, step by step. There would be no end to Eastward enlargement of NATO. This would be the the US unipolar World. If you play the game of Risk as a child, like I did, this is the US idea to have the peace on every part of the board. Any place without a US military base is an enemy, basically. Neutrality is a dirty word in the US political lexicon, perhaps the dirtiest word, at least if you’re an enemy. We know you’re an enemy uh, if you are neutral, you’re subversive, because then you’re really against us, cuz you’re not telling us, you’re pretending to be neutral. So this was the mindset, and the decision was taken formally in 1994 when President Clinton signed off on NATO enlargement to the east. You will recall that in February 7th 1991, Hans Dietrich Genscher and James Baker III spoke with Gorbachev. Genscher gave a press conference afterwards where he explained: NATO will not move Eastward. We will not take advantage of the dissolution of the Warsaw Pact. And understand that was in a juridical context, not a casual context. This was the end of of World War III being negotiated for German reunification, and an agreement was made that NATO will not move one inch Eastward, and it was explicit, and it is in countless documents. And just look up National Security Archive of George Washington University, and you can get dozens of documents. It’s a website called what Gorbachev heard about NATO. Take a look, because everything you’re told by the US is a lie about this, but the archives are perfectly clear. So the decision was taken in 1994 to expand NATO all the way to Ukraine. This is a project. This is not one administration or another. This is a US Government project that started more than 30 years ago. In 1997, Zbigniew Brzezinski wrote *The Grand Chessboard*. That is not just musings of Mr. Brzezinski. That is the presentation of the decisions of the United States government explained to the public, which is how these books work. And the book describes the e Eastward enlargement of Europe and of NATO as simultaneous events. And there’s a good chapter in that book that says what will Russia do as Europe and NATO expand Eastward. And I knew Brzezinski personally. He was very nice to me. Uh, I was advising Poland. He was a big help. He was is a very nice and smart man, and he got everything wrong. So in 1997, he wrote in detail why Russia could do nothing but accede to the Eastward expansion of NATO and Europe. In fact, he says the Eastward expansion of Europe, and not just Europe, but NATO, this was a plan, a project, and he explains how Russia will never all align with China. Unthinkable. Russia will never align with Iran. Russia has no vocation other than the European vocation. So as Europe moves East, there’s nothing Russia can do about it. So says yet another American strategist. Is it any question why we’re in war all the time? Because one thing about Americans, we we always know what our counterparts are going to do, and we always get it wrong. And one reason we always get it wrong is that in game theory that the American strategists play, you don’t actually talk to the other side, you just know what the other side’s strategy is. That’s it’s wonderful. It saves so much time. You don’t need any diplomacy. So this project began, and we had a continuity of government for 30 years until maybe yesterday, perhaps 30 years of a project. Ukraine and Georgia were the keys to the project. Why? Because America learned everything it knows from the British, and so we are the wannabe British Empire. And what the British Empire understood in 1853, Mr. Palmer—Lord Palmerston, excuse me—is that you surround Russia in the Black Sea and you deny Russia access to the Eastern Mediterranean. And all you’re watching is an American project to do that in the 21st century. The idea was that there would be Ukraine, Romania, Bulgaria, Turkey, and Georgia as the Black Sea literal that would deprive Russia of any international status by blocking the Black Sea and essentially by neutralizing Russia as more than a local power. Brzezinski is completely clear about this. And before Brzezinski there was Mackinder, and who owns the island of the world owns the world. So this project goes back a long time. I think it goes back basically to Palmerston in 19—and again I’ve lived through every administration. I’ve known these presidents. I’ve known their teams. Nothing changed much from Clinton to Bush to Obama to Trump to Biden. Maybe they got worse step by step. Biden was the worst in my view uh, maybe also because he was not compos mentis for the last couple of years, and I say that seriously, not as a snarky remark. The American political system is a system of image. It’s a system of media manipulation every day. It is a PR system. And so you could have a president that basically doesn’t function and have that in power for two years and actually have that President run for reelection. And one damn thing is he had to stand on a stage for 90 minutes by himself, and that was the end of it. Had it not been that mistake, he would have gone on to have his candidacy, whether he was sleeping after 400 p.m. in the afternoon or not. So this is actually the reality. Everybody goes along with it. It’s impolite to say anything that I’m saying, because we don’t speak the truth about almost anything in this world right now. So this project went on from the 1990s. Bombing Belgrade 78 straight days in 1999 was part of this project, splitting apart the country. When borders are sacrosanct, aren’t they? Indeed, except for Kosovo. That’s fine, because borders are sacrosanct except when America changes them. Sudan was another related project. The South Sudan rebellion, did that just happen because South Sudanese rebelled, or can I give you the CIA Playbook to please understand as grown-ups what this is about? Military events are costly. They require equipment, training, base camps, intelligence, finance. That comes from big powers. That doesn’t come from local insurrections. South Sudan did not defeat North Sudan or Sudan in a tribal battle. It was a US project. I would go often to Nairobi and meet US military or senators or others with deep interest in Sudan’s politics. This was part of the game of unipolarity. So the NATO enlargement, as you know, started in 1999 with Hungary, Poland, and the Czech Republic, and Russia was extremely unhappy about it, but these were countries still far from the border, and Russia protested, but of course to no avail. Then George Bush Jr. came in. When 9/11 occurred, President Putin pledged all support, and then the US uh, decided in September 20th 2001 that it would launch seven wars in five years, and you can listen to General Wesley Clark online talk about that. He was NATO Supreme Commander in 19 99. He went to the Pentagon on September 20th 2001. He was handed the paper explaining seven wars. These, by the way, were Netanyahu’s wars. The idea was partly to clean up old Soviet allies and partly to take out supporters of Hamas and Hezbollah, because Netanyahu’s idea was: there will be one state, thank you, only one state. It will be Israel. Is is—will control all of the territory, and anyone that objects we will overthrow—not we exactly, our friend the United States. That’s US policy until this morning. We don’t know whether it will change. Now the only wrinkle is that maybe the US will own Gaza instead of Israel owning Gaza, but the idea has been around at least for 25 years. Years. It actually goes back to a document called *Clean Break* that Netanyahu and his American political team put together in 1996 to end the idea of the two-state solution. You can also find it online. So these are projects. These are long-term events. These aren’t—is it Clinton? Is it Bush? Is it Obama? That’s the boring way to look at American politics as the day-to-day game, but that’s not what American politics is. So the next round of NATO enlargement came in 2004 with seven more countries: the three Baltic states, Romania, Bulgaria, Slovenia, and Slovakia. At this point, Russia was pretty damn upset. This was a complete violation of the post-war order agreed with German reunification. Essentially, it was a it it was a fundamental trick or defection of the US from a cooperative arrangement, is what it amounted to, because they believe in unipolarity. So as everybody recalls, because we just had the Munich Security Conference last week, in 2007 President Putin said: said stop, enough, enough, stop now. And of course, what that meant was in 2008 the United States jammed down Europe’s throat enlargement of NATO to Ukraine and to Georgia. This is a long-term project. I listened to Mr. Saakashvili in New York in May of 2008, and I walked out, called Sonia, and said: this man’s crazy. And and a month later a war broke out, because the United States told this guy: we save Georgia, and he stands at the Council on Foreign Relations says: Georgia’s in the center of Europe. Well, it ain’t, ladies and gentlemen. It’s not in the center of Europe, and the most recent events are not helpful for Georgia for its safety. And your MP’s going there or me’s going there and European politicians, that gets Georgia destroyed. That doesn’t save Georgia. That gets Georgia destroyed, completely destroyed. In 2008, as everybody knows, our former CIA director William Burns sent a long message back to Condoleezza Rice, net means net about expansion. This we know from Julian Assange, because believe me, not one word is told to the American American people about anything or to you or by any of your newspapers these days. So we have Julian Assange to thank, but we can read the memo in detail. As you know, Viktor Yanukovych was elected in 2010 on the platform of neutrality. Russia had no territorial interests or designs in Ukraine at all. I know, I was there during these these years. What Russia was negotiating was a 25-year lease to 2042 for Sevastopol Naval Base. That’s it. Not for Crimea, not for the Donbas, nothing like that. This idea that Putin is reconstructing the Russian Empire, this is childish propaganda. Excuse me, if anyone knows the day-to-day and year-to-year history, this is childish stuff. Childish stuff seems to work better than adult stuff. So no designs at all. The United States decided this man must be overthrown. It’s called a regime change operation. There have been about a hundred of them by the United States, many in your country countries and many all over the world. That’s what the CIA does for a living. Okay, please know it. It’s a very unusual kind of foreign policy, but in America, if you don’t like the other side, you don’t negotiate with them, you try to overthrow them, preferably covertly. If it doesn’t work covertly, you do it overtly. You always say it’s not our fault, they’re the aggressor, they’re the other side, they’re Hitler. That comes up every two or three years, whether it’s Saddam Hussein, whether it’s Assad, whether it’s Putin. That’s very convenient. That’s the only foreign policy explanation the American people are ever given anywhere. Well, we’re facing Munich 1938. Well, we’re facing Munich 1938. Can’t talk to the other side, they’re evil, implacable foes. That’s the only model of foreign policy we ever hear from our mass media, and the mass media repeats it entirely because it’s completely suborned by the US government. Now in 2014, the US worked actively to overthrow Yanukovych. Everybody knows the phone call intercepted by my Columbia University colleague Victoria Nuland and the US ambassador, Peter Pyatt. You don’t get better evidence. The Russians intercepted her call, and they put it on the internet. Listen to it, it’s fascinating. I know all these people, by the way. By doing that, they all got promoted in the Biden Administration. That’s the job now. When the Maidan occurred, I was called immediately: Oh, Professor Sachs, the new Ukrainian prime minister would like to see you to talk about the economic crisis, because I’m pretty good at that. And so I flew to Kiev, and I was walked around the Maidan, and I was told how the US paid the money for all the people around the Maidan. Spontaneous revolution of dignity, ladies and gentlemen, please. Where do all these media outlets come from? Where does all this organization come from? Where do all these buses come from? Where do all these people called in come from? Are you kidding? This is organized effort, and it’s not a secret except to citizens of Europe and the United States. Everyone else understands it quite clearly. Then came Minsk, and especially Minsk 2, which, by the way, was modeled on South Tyrol autonomy, and the Belgians could have related to Minsk 2 very well. It said there should be autonomy for the Russian-speaking regions in the east of Ukraine. It was supported unanimously by the UN Security Council. The United States and Ukraine decided it was not to be enforced. Germany and France, which were the guarantors of the Normandy process, let it go. And it was absolutely another direct American unipolar action with Europe as usual playing a completely useless subsidiary role, even though it was a guarantor of the agreement. Trump I raised the armaments. There were many thousands of deaths in the shelling by Ukraine in the Donbas. There was no Minsk 2 agreement. And then Biden came into office, and again I know all these people. I used to be a member of the Democratic Party. I now am strictly sworn to be a member of no party, because both are the same anyway, and because this is—I—the Democrats became complete warmongers over time, and there not was not one voice about peace, just like most of your parliamentarians, the same way. So at the end of 1991, Putin put on the table a last effort in two security agreement drafts, one with Europe and one with the United States. The US put on the table December 15th, n uh, 2021. I had an hour call with Jake Sullivan in the White House, begging Jake: avoid the war. You can avoid the war. All you have to do is say NATO will not enlarge to Ukraine. And he said to me: Oh, NATO’s not going to enlarge to Ukraine, don’t worry about it. I said: Jake, say it publicly. No, no, no, we can’t say it publicly. Say, Jake, you’re going to have a war over something that isn’t even going to happen. He said: Don’t worry, Jeff, there will be no war. These are not very bright people. I’m telling you, if I can give you my honest view, they’re not very bright people, and I’ve dealt with them for more than 40 years. They talk to themselves. They don’t talk to anybody else. They play game theory in non-cooperative game theory. You don’t talk to the other side, you just make your strategy. This is the essence of game theory. It’s not negotiation theory. It’s not peacemaking theory. It is unilateral, non-cooperative theory. If you know formal game theory, that’s what they play. It started at the Rand Corporation. That’s what they still play. In 2019, there’s a paper by Rand: How do we extend Russia? Do you know they wrote a paper which Biden followed: How do we annoy Russia? That’s literally the strategy: How do we annoy Russia? We’re trying to provoke it, trying to make it break apart, maybe have regime change, maybe have unrest, maybe have economic crisis. That’s what you call your ally? Are you kidding? So I had a long and frustrating phone call with Sullivan. I was standing out in the freezing cold. I happened to be h- trying to have a ski day, and there I was: Jake, don’t have the war. Oh, there’ll be no war, Jeff. We know a lot of what happened the next month, which is that they refused to negotiate. The stupidest idea of NATO is the so-called open door policy. Are you kidding? NATO reserves the right to go where it wants without any neighbor having any say whatsoever. Well, I tell the Mexicans and the Canadians: don’t try it. You know, Trump may want to take over Canada, so Canada could say to China: why don’t you build a military base uh, in uh, in in Ontario? I wouldn’t advise it, and the United States would not say: well, it’s an open door, that’s their business. I mean, they can do what they want, that’s not our business. But grown-ups in Europe repeat this in Europe, in your commission, your high representative. This is nonsense stuff. This is not even baby geopolitics. This is just not thinking at all. So the war started. What was Putin’s intention in the war? I can tell you what his intention was. It was to force Zelensky to negotiate neutrality, and that happened within 7 days of the start of the invasion. You should understand this, not the propaganda that’s written about this: oh, that they failed, and he was going to take over Ukraine. Come on, ladies and gentlemen, understand something basic: the idea…
Was het om de NAVO te beschermen en wat is de NAVO? Het is de Verenigde Staten, buiten de grens van Rusland, niet meer en niet minder. Ik moet nog een zeer belangrijk punt toevoegen: waarom zijn ze zo geïnteresseerd? Ten eerste, omdat als China of Rusland besloot een militair militair basis te hebben aan de Rio Grande of aan de Canadese grens, de Verenigde Staten niet alleen in paniek zouden raken, maar we binnen ongeveer 10 minuten oorlog zouden hebben. Maar ook omdat de Verenigde Staten in 2002 eenzijdig het anti-ballistisch raketverdrag hebben verlaten en daarmee het kader voor nucleaire wapenbeheersing hebben beëindigd. En dit is uitermate belangrijk om te begrijpen: het kader voor nucleaire wapenbeheersing is gebaseerd op het proberen te blokkeren van een eerste aanval. Het ABM-verdrag was een cruciaal onderdeel daarvan. De VS zijn in 2002 eenzijdig uit het ABM-verdrag gestapt; het heeft Rusland woedend gemaakt. Dus alles wat ik heb beschreven, staat in de context van de vernietiging van het nucleaire kader. En vanaf 2010 installeerden de VS Aegis-raketinstallaties in Polen en vervolgens in Roemenië, en Rusland vindt dat niet leuk. En een van de punten die in december en januari, december 2021 en januari 2022, op tafel lagen, was de vraag of de Verenigde Staten het recht opeisen om raketinstallaties in Oekraïne te plaatsen. Blinken vertelde Lavrov in januari 2022 dat de Verenigde Staten zich het recht voorbehouden om raketinstallaties overal te plaatsen waar ze willen. Dat is je vermeende bondgenoot. En laten we nu eens Intermediate Range Nuclear Forces-raketten terug in Duitsland plaatsen. De Verenigde Staten zijn in 2019 eenzijdig uit het INF-verdrag gestapt. Er is nu geen nucleair wapenbeheersingskader meer, helemaal geen.
Toen Zelenski zei: "Laten we over zeven dagen onderhandelen", ken ik de details hiervan uitstekend, omdat ik met alle partijen in detail heb gesproken. Binnen een paar weken werd er een document uitgewisseld dat president Poetin had goedgekeurd, dat Lavrov had gepresenteerd en dat door de Turkse bemiddelaars werd beheerd. Ik vloog naar Ankara om in detail te luisteren naar wat de bemiddelaars deden. Oekraïne trok zich eenzijdig terug uit een bijna-overeenkomst. Waarom? Omdat de Verenigde Staten hen dat vertelden. Omdat het VK er nog een schepje bovenop deed door Bojo begin april naar Oekraïne te sturen om uit te leggen – en hij heeft het onlangs gedaan – en als uw veiligheid in handen is van Boris Johnson, God help ons allemaal. Keith Starmer blijkt nog erger te zijn. Het is onvoorstelbaar, maar het is waar. Boris Johnson heeft uitgelegd, en u kunt het op de website opzoeken, wat hier op het spel staat: westerse hegemonie, niet Oekraïne. Michael en ik ontmoetten elkaar in het Vaticaan met een groep in het voorjaar van 2022, waar we een document schreven waarin we uitlegden dat er niets goeds uit deze oorlog voor Oekraïne kan komen. Onderhandel nu, want alles wat tijd kost, zal leiden tot enorme aantallen doden, het risico op nucleaire escalatie en waarschijnlijk verlies van de oorlog. Ik wil één woord veranderen van wat we toen schreven: er was niets mis met dat document. Sinds dat document, sinds de VS de onderhandelaars van de tafel weghaalde, zijn er ongeveer een miljoen Oekraïners omgekomen of ernstig gewond geraakt. En de Amerikaanse senatoren, die zo gemeen, cynisch en corrupt zijn als je je maar kunt voorstellen, zeggen dat dit een prachtige besteding van ons geld is, omdat er geen Amerikanen sterven. Het is een pure proxy-oorlog. Een van onze senatoren in de buurt van mij, Blumenthal, zegt dit hardop. Mitt Romney zegt dit hardop. Het is het beste geld dat Amerika kan uitgeven, er sterven geen Amerikanen. Het is onwerkelijk.
Nu, om ons bij te brengen tot gisteren: dit project is mislukt. Het idee van het project was dat Rusland zijn kaarten zou neerleggen. Het idee was altijd al dat Rusland geen weerstand kan bieden, zoals Big New Binski in 1997 uitlegde. De Amerikanen dachten: we hebben de overhand, we gaan winnen, want we gaan ze bluffen. Ze gaan echt niet vechten, ze gaan echt niet mobiliseren. De nucleaire optie om ze uit SWIFT te weren, dat zal ze doen. De economische sancties, dat zal ze doen. De HIMARS, dat zal ze doen. De aanvallen, de F-16's. Eerlijk gezegd, ik heb hier 70 jaar naar geluisterd. Ik heb het ongeveer 56 jaar als semi-staande luisteraar aangehoord. Ze spreken elke dag onzin. Mijn land, mijn regering, dit is zo vertrouwd voor mij, volledig vertrouwd. Ik smeekte de Oekraïners – en ik had een staat van dienst met de Oekraïners, ik adviseer de Oekraïners, ik ben niet anti-Oekraïens, ik ben pro-Oekraïens, volledig – ik zei: red uw levens, red uw soevereiniteit, red uw grondgebied, wees neutraal, luister niet naar de Amerikanen. Ik herhaalde hun het beroemde spreekwoord van Henry Kissinger: een vijand van de Verenigde Staten zijn is gevaarlijk, maar een vriend zijn is fataal. Oké, laat me dat nog eens herhalen voor Europa: een vijand van de Verenigde Staten zijn is gevaarlijk, maar een vriend zijn is fataal.
Laat me nu nog een paar woorden zeggen over Trump. Trump wil geen verliezende hand. Daarom is het waarschijnlijker dan niet dat deze oorlog zal eindigen, omdat Trump en president Poetin het erover eens zullen zijn om de oorlog te beëindigen. Als Europa al zijn geweldige oorlogszucht uitwerkt, maakt het niet uit, de oorlog eindigt. Dus haal het uit je systeem. Vertel je collega's dat het voorbij is, en het is voorbij omdat Trump geen verliezer wil dragen. Dat is het. Het is geen grote moraal, hij wil geen verliezer dragen. Dit is een verliezer. Degene die gered zal worden door de onderhandelingen die nu plaatsvinden, is Oekraïne. Ten tweede is dat Europa. Uw aandelenmarkten stijgen de afgelopen dagen door het verschrikkelijke nieuws van onderhandelingen. Ik weet dat dit met pure afschuw in deze kamers is ontvangen, maar dit is het beste nieuws dat u zou kunnen krijgen. Nu moedigde ik aan – ze luisteren niet naar mij, maar ik probeerde contact op te nemen met enkele Europese leiders, de meesten willen helemaal niets van me horen – maar ik zei: ga niet naar Kiev, ga naar Moskou, bespreek het met uw tegenhangers. Maakt u grapjes? U bent Europa, 450 miljoen mensen, een economie van 20 biljoen dollar. U zou de belangrijkste economische handelspartner van Rusland moeten zijn. Dat zijn de natuurlijke banden trouwens. Als iemand wil bespreken hoe de VS Nord Stream heeft opgeblazen, praat ik daar graag over.
Dus de Trump-administratie is in wezen imperialistisch. Het is een grote macht die de wereld domineert. Het is: we zullen doen wat we willen, wanneer we kunnen. We zullen beter zijn dan een cent Biden en we zullen onze verliezen nemen waar we moeten. Er zijn verschillende oorlogsgebieden in de wereld, het Midden-Oosten is er een ander. We weten niet wat daar weer zal gebeuren. Als Europa een goed beleid had, kon je die oorlog stoppen. Ik zal uitleggen hoe, maar een oorlog met China is ook een mogelijkheid. Dus ik zeg niet dat we in een nieuw tijdperk van vrede zijn, maar we bevinden ons wel in een zeer ander soort politiek, en Europa zou een buitenlands beleid moeten hebben, en niet alleen een buitenlands beleid van Russofobie, een buitenlands beleid dat een realistisch buitenlands beleid is, dat de situatie in Rusland begrijpt, dat de situatie in Europa begrijpt, dat begrijpt wat Amerika is en waarvoor het staat, dat probeert te voorkomen dat Europa wordt binnengevallen door de Verenigde Staten, want het is niet onmogelijk dat Amerika gewoon troepen in Deens grondgebied zal landen. Ik maak geen grap, en ik denk niet dat zij grappen maken. En Europa heeft een buitenlands beleid nodig, een echt buitenlands beleid, geen "ja, we zullen onderhandelen met meneer Trump en hem halverwege ontmoeten". Je weet hoe dat zal zijn. Bel me daarna even. Neem geen Amerikaanse functionarissen als hoofd van Europa, neem Europese functionarissen. Heb een Europees buitenlands beleid. Je zult nog lang met Rusland samenleven, dus onderhandel met Rusland. Er zijn echte veiligheidskwesties op tafel, maar de bombast en de Russofobie dienen uw veiligheid helemaal niet. Het dient de veiligheid van Oekraïne helemaal niet. Het heeft bijgedragen aan een miljoen slachtoffers in Oekraïne door dit idiote Amerikaanse avontuur waar u zich bij hebt aangesloten en waarvan u vervolgens de belangrijkste aanjagers werd. Het lost trouwens niets op in het Midden-Oosten. De VS hebben 30 jaar geleden het buitenlands beleid volledig overgedragen aan Netanyahu. De Israëlische lobby domineert de Amerikaanse politiek, twijfel daar niet aan. Ik kan uren uitleggen hoe het werkt, het is erg gevaarlijk. Ik hoop dat Trump zijn regering en erger nog, het Palestijnse volk, niet zal vernietigen vanwege Netanyahu, die ik beschouw als een oorlogsmisdadiger, terecht aangeklaagd door het Internationaal Strafhof, en dat moet gezegd worden. Niet meer dat er een Palestijnse staat zal zijn op de grenzen van 4 juni 1967, volgens het internationaal recht, als de enige weg naar vrede. Het is de enige manier voor Europa om vrede te hebben aan uw grenzen met het Midden-Oosten, namelijk de tweestatenoplossing. Er is trouwens maar één obstakel voor, en dat is het veto van de Verenigde Staten in de VN-Veiligheidsraad. Dus als u invloed wilt uitoefenen, vertel de Verenigde Staten: laat het veto vallen. U bent samen met 180 landen in de wereld, de enigen die zich verzetten tegen een Palestijnse staat zijn de Verenigde Staten, Israël, Micronesië, Nauru, Palau, Papoea-Nieuw-Guinea, Maleisië en Paraguay. Dus dit is een plek waar Europa een grote invloed zou kunnen hebben. Europa is stil geworden over de JCPOA en Iran. Netanyahu's grootste droom in het leven is een oorlog tussen de Verenigde Staten en Iran. Hij is het niet opgegeven en het is niet onmogelijk dat dat ook zou komen, en dat komt omdat de VS in dit opzicht geen onafhankelijk buitenlands beleid hebben. Het wordt bestuurd door Israël. Het is tragisch, het is verbazingwekkend trouwens, en het zou kunnen eindigen. Trump zou kunnen zeggen dat hij het buitenlands beleid terug wil, misschien hoop ik dat dat het geval is.
Eindelijk, laat me gewoon zeggen met betrekking tot China: China is geen vijand. China is gewoon een succesverhaal. Daarom wordt het door de Verenigde Staten gezien als een vijand, omdat China een grotere economie is dan de Verenigde Staten. Dat is alles. [Applaus] Dank u wel. Nu vragen. Doe geen mededelingen, maar stel gewoon vragen, want we zijn er te veel en we hebben niet zoveel tijd. Dus eh, waar begin ik? Ik begin aan de linkerkant. Ik heb een voorkeur voor links. Ja, weet je, kom op, ja, ga je gang. Eh, dank u. Jeffrey Sachs, uit Tsjechië. We zijn blij dat u hier bent. We hebben een probleem. We werden vervloekt door een heks die dacht… de EU, en de EU is verprutst, dus het zal niet verbeteren tot 2029. Maar wat moeten wij, de Centraal-Europeanen, in de tussentijd doen, vooral als de Duitsers niet toevallig genoeg voor Sar Wagen stemmen? Moeten wij een soort neutraliteit voor Centraal-Europa creëren, of wat zou u ons voorstellen te doen? Nou, allereerst, al mijn kleinkinderen zijn Tsjechisch. Ik wil dat u dat weet. En Sonia is Tsjechisch geboren en Tsjechische burger. Dus we zijn erg trots. Ik ben de achterblijvende echtgenoot in dit geval, maar ik ben een Tsjechische wannabe. Europa moet een buitenlands beleid hebben dat een Europees buitenlands beleid is, en het moet een realistisch buitenlands beleid zijn. Realist is geen haat, realist is eigenlijk proberen beide kanten te begrijpen en te onderhandelen. Er zijn twee soorten realisten: een defensieve realist en een offensieve realist. Mijn dierbare vriend John Mearsheimer, die de offensieve realist is, wij zijn zeer goede vrienden en ik houd van hem, maar ik geloof meer dan hij dat je met de andere kant praat en een manier vindt om tot een verstandhouding te komen. En dus zal Rusland Europa in principe niet binnenvallen. Dit is het fundamentele punt. Het kan wel tot aan de Dnjepr komen, maar het zal Europa niet binnenvallen. Maar er zijn wel echte problemen. Het belangrijkste probleem voor Rusland waren de Verenigde Staten, omdat Rusland, als een grote macht en de grootste nucleaire macht ter wereld, vanaf het begin grote bezorgdheid had over de unipolaire wereldorde van de VS. Nu dit schijnbaar mogelijk aan het eindigen is, moet Europa ook direct onderhandelingen met Rusland openen, omdat de Verenigde Staten snel hun interesse zullen verliezen en u zult de komende duizenden jaren met Rusland samenleven. Oké, wat wilt u? Wilt u ervoor zorgen dat de Baltische staten veilig zijn? Het beste voor de Baltische staten is om hun Russofobie te stoppen. Dit is het belangrijkste. Estland heeft ongeveer 25% Russische burgers of Russischsprekende burgers, etnische Russen. Litouwen hetzelfde. Probeer je buurman niet uit te dagen. Dat is alles. Dit wordt niet gehoord, het wordt echt niet gehoord. En nogmaals, ik wil mijn standpunt uitleggen. Ik heb deze landen geholpen, de landen waar ik het over heb, proberen te adviseren. Ik ben niet hun vijand, ik ben geen marionet van Poetin, ik ben geen apoloog van Poetin. Ik heb in Estland gewerkt, ze gaven me – ik weet niet, ik denk dat het de op een na hoogste civiele onderscheiding is die een president van Estland aan een niet-onderdaan kan toekennen, omdat ik hun munstsysteem voor hen in 1992 heb ontworpen. Dus ik geef ze advies: ga daar niet staan, Estland, en zeg dat we Rusland willen opsplitsen. Maakt u grapjes? Dit is niet de manier om in deze wereld te overleven. Je overleeft met wederzijds respect, eigenlijk overleef je door onderhandelingen, je overleeft door discussie. Je verbiedt de Russische taal niet. Geen goed idee als 25% van je bevolking de eerste taal Russisch heeft. Het is niet goed, zelfs als er geen reus aan de grens zou zijn, zou het niet de juiste manier zijn. Je zou het als officiële taal hebben, je zou een taal hebben in de lagere school, je zou de Russisch-orthodoxe kerk niet tegenwerken. Dus in principe moeten we ons gedragen als volwassenen, en als ik steeds zeg dat ze zich gedragen als kinderen, zegt Sonia altijd tegen me dat dat oneerlijk is tegenover kinderen, want dit is erger dan kinderen. We hebben een kleindochter van zes en een kleinzoon van drie, en die verzoenen zich eigenlijk met hun vrienden, en we zeggen niet tegen hen: ga ze gewoon morgen en elke dag bespotten. We zeggen: ga ze een knuffel geven en gaan spelen, en dat doen ze. Dit is trouwens niet moeilijk. Nou ja, ik ga niet verder op dit punt. Dank u. Kies een nieuwe regering. Nee, dat mag ik niet zeggen. Wat ik wel zou moeten zeggen is: verander het beleid. Ik wil geen politieke... Werkt dat? Ja. Hoi, ik ben Kira, ik ben een verslaggever van de Brussels Times. Eh, dank u voor het fascinerende gesprek, Jeffrey. Eh, ik wilde u alleen vragen naar de verklaringen van Trump over het willen dat de NAVO-leden hun uitgaven met 5% verhogen, en we zien nu veel landen zich haasten om te bewijzen dat ze dat gaan doen, waaronder België, en aangezien België ook het NAVO-hoofdkwartier is, wilde ik u vragen wat de juiste reactie op die verklaringen van NAVO-leden zou moeten zijn. Dank u. We zien het niet helemaal hetzelfde op deze vraag. Dus laat me, laat me mijn eigen... mijn eigen mening geven. Mijn eerste aanbeveling, met alle respect voor Brussel, is om het NAVO-hoofdkwartier ergens anders te verplaatsen. Ik bedoel het serieus, want een van de ergste delen van het Europese beleid op dit moment is de complete verwarring van Europa en de NAVO. Dit zijn compleet verschillende dingen, maar ze werden precies hetzelfde. Europa is veel beter dan de NAVO, naar mijn mening. De NAVO is niet eens meer nodig. Ik zou het in 1991 hebben beëindigd, maar omdat de VS het zagen als een instrument van hegemonie, niet als een verdediging tegen Rusland, ging het daarna door. Maar de verwarring van NAVO en Europa is dodelijk, want het uitbreiden van Europa betekende het uitbreiden van de NAVO. Punt. En dit zouden compleet verschillende dingen moeten zijn. Dus dit is het eerste punt. Mijn eigen mening, weer met alle respect voor Michael, we hebben er alleen een kort gesprek over gehad, is dat Europa een eigen buitenlands beleid zou moeten hebben en zijn eigen... zijn eigen militaire veiligheid, zijn zogenaamde strategische autonomie. En het zou... ik ben daar voorstander van. Ik zou de NAVO ontbinden, en misschien gaat Trump het toch wel doen. Misschien gaat Trump Groenland binnenvallen. Wie weet? Dan kom je er echt achter wat de NAVO betekent. Dus ik denk wel dat Europa in zijn veiligheid moet investeren. 5% is buitensporig, belachelijk, absurd, volledig absurd. Niemand hoeft zoveel uit te geven. 2 tot 3% van het BBP, waarschijnlijk onder de huidige omstandigheden. Wat ik trouwens zou doen, is Europese productie kopen, want eigenlijk, vreemd genoeg, helaas in deze wereld, en het is een waar gezegde, maar het is ongelukkig, dus ik ben het niet erg aan het verdedigen, veel technologische innovatie komt voort uit de militaire sector, omdat regeringen in de militaire sector investeren. Dus Trump is een wapenhandelaar. Begrijp je dat? Hij verkoopt Amerikaanse wapens. Hij verkoopt Amerikaanse technologie. Vance vertelde je een paar dagen geleden: denk er niet eens aan om je eigen AI-technologie te hebben. Dus begrijp alsjeblieft dat deze uitgavenverhoging voor de Verenigde Staten is, niet voor jou. En in die zin ben ik volledig tegen die aanpak, maar ik zou niet tegen een aanpak zijn waarbij Europa 2 tot 3% van het BBP uitgeeft aan een verenigde Europese veiligheidsstructuur en investeert in Europa en Europese technologie, en de Verenigde Staten niet dicteert hoe de Europese technologie moet worden gebruikt. Het is zo interessant, het is Nederland dat de enige machines van geavanceerde halfgeleiders produceert, extreme ultraviolet lithografie, het is ASML, maar Amerika bepaalt elk beleid van ASML. Nederland heeft niet eens een voetnoot. Ik zou dat niet doen als ik jou was, alle veiligheid overdragen aan de Verenigde Staten. Ik zou het niet doen. Ik zou mijn eigen veiligheidsraamwerk hebben, zodat je ook je eigen buitenlands beleidsraamwerk kunt hebben. Europa staat voor veel dingen waar de Verenigde Staten niet voor staan. Europa staat trouwens terecht voor klimaatactie. CU, onze president is hier volledig gek op, en Europa staat voor fatsoen, voor sociale democratie als een ethos. Ik heb het niet over een partij, ik heb het over een ethos van hoe gelijkheid van leven plaatsvindt. Europa staat voor multilateraliteit, Europa staat voor het Handvest van de Verenigde Naties. De VS staan voor geen van die dingen. Je weet dat onze minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, zijn reis naar Zuid-Afrika heeft afgezegd, omdat gelijkheid en duurzaamheid op de agenda stonden, en hij zei: daar ga ik niet in mee. Dat is een eerlijke weerspiegeling van een diepgewortelde Angelsaksische libertairen. Egalitarisme is geen woord uit het Amerikaanse lexicon. Duurzame ontwikkeling helemaal niet. Je weet waarschijnlijk trouwens dat van de 193 VN-lidstaten er 191 SDG-plannen hebben gepresenteerd als vrijwillige nationale beoordelingen. 191, twee niet: Haïti en de Verenigde Staten van Amerika. De Biden-administratie mocht niet eens zeggen: duurzame ontwikkelingsdoelen. Het ministerie van Financiën had een beleid om niet te zeggen: duurzame ontwikkelingsdoelen. Oké, ik noem dit allemaal omdat je je eigen buitenlands beleid nodig hebt. Ik publiceer elk jaar twee rapporten, één het Wereldgeluksrapport, en 18 van de top 20 landen, als ik me goed herinner, zijn Europees. Dit is de hoogste kwaliteit van leven in de hele wereld. Dus je hebt je eigen beleid nodig om die kwaliteit van leven te beschermen. De Verenigde Staten staan ver beneden, en in het andere rapport... waar is mijn collega Gom? Hij zit ergens in de kamer, daar is hij. Gom La Foron is de hoofdauteur van ons jaarlijkse rapport over duurzame ontwikkeling, en bijna alle top 20 landen zijn Europese landen, omdat jullie in deze dingen geloven, en daarom zijn jullie de gelukkigsten, behalve in de geopolitiek, maar de kwaliteit van leven. Dus je hebt je eigen beleid nodig, maar je zult het niet hebben tenzij je je eigen veiligheid hebt. Je zult het gewoon niet hebben. En trouwens, 27 landen kunnen niet elk hun eigen buitenlands beleid hebben. Dit is een probleem. Je hebt een Europees buitenlands beleid nodig en een Europese veiligheidsstructuur. En trouwens, hoewel Michael me ervan verzekert dat het dood is, was ik de grootste fan van de OVSE en geloof ik dat de OVSE het juiste kader is voor Europese veiligheid. Het zou echt kunnen werken. Dank u. Dank u wel. Ja. Oké. Eh, nou, eh, dank u professor. Ik ben uit Slowakije en mijn premier, Robert Fico, was bijna geschokt omdat de meningen die u had, vergelijkbaar met hem waren. Ja, wij zijn als Slowaakse regering een van de weinige landen in de Europese Unie die met Russen praten. Twee maanden geleden sprak ik met meneer Medvedev, over twee weken zal ik in de Doema spreken met meneer Slutskiy, die de voorzitter is van de Russische commissie voor buitenlandse zaken in Moskou. Misschien is mijn vraag: wat zou uw boodschap voor Russen op dit moment zijn? Want zoals ik hoorde, zijn ze op de overwinningsgolf, ze hebben geen reden om de Donbas niet te veroveren, want dat is hun oorlogsziel, en wat kan Trump hun aanbieden om de oorlog onmiddellijk te stoppen? Wat zou de boodschap voor Russen van uw kant zijn? Dank u wel. Er zijn veel belangrijke dingen die nu aangeboden en op tafel liggen, en ik geloof dat de oorlog snel zal eindigen vanwege dit, en dit zal op zijn minst een zegen zijn in een zeer... zeer moeilijke tijd. Wat precies de regeling zal zijn, denk ik... is nu alleen nog maar een kwestie van de territoriale kwesties... en of het de volledige vier oblasten zijn, inclusief heel Cherson en Zaporizja, of dat het aan de contactlijn is, en hoe dit alles zal worden onderhandeld, ik ben niet in de kamer van de onderhandelingen, dus ik kan niet echt meer zeggen, maar de basis zal zijn, er zullen territoriale concessies zijn, er zal neutraliteit zijn, er zullen veiligheidsgaranties zijn voor Oekraïne voor alle partijen... er zal op zijn minst met de VS een einde komen aan de economische sancties... maar wat natuurlijk telt, is Europa en Rusland. Ik denk dat er en misschien zal er een herstel zijn van nucleaire wapenonderhandelingen, wat buitengewoon positief zou zijn. Ik denk dat er enorm belangrijke kwesties zijn voor Europa om rechtstreeks met Rusland te onderhandelen, en dus zou ik president Costa en het leiderschap van Europa dringend willen verzoeken om directe gesprekken met president Poetin te openen, want de Europese veiligheid staat op het spel. Ik ken de Russische leiders, velen van hen, vrij goed... ze zijn goede onderhandelaars en je moet met hen onderhandelen... en je moet goed met hen onderhandelen... Ik zou hen een paar vragen stellen... ik zou hen vragen wat de veiligheidsgaranties zijn die kunnen werken zodat deze oorlog permanent eindigt, wat de veiligheidsgaranties voor de Baltische staten zijn, wat er moet gebeuren. Een deel van het onderhandelingsproces is eigenlijk om de andere partij te vragen naar jouw zorgen, niet alleen om te weten wat zij weten, zoals jij denkt dat het waar is, maar eigenlijk te vragen: we hebben een echt probleem, we hebben een echte zorg, wat zijn de garanties? Nou, ik wil de antwoorden ook weten. Trouwens, ik ken minister Lavrov al 30 jaar. Ik beschouw hem als een briljante minister van Buitenlandse Zaken... praat met hem, onderhandel met hem, doe ideeën in de discussie, doe tegenideeën in de discussie. Ik denk niet dat dit alles door puur verstand kan worden opgelost, omdat je oorlogen oplost door te onderhandelen en te begrijpen wat de echte problemen zijn, en je noemt de andere partij geen leugenaar als ze hun problemen uiten. Je werkt uit wat de implicaties daarvan zijn voor het wederzijdse voordeel van vrede. Dus het belangrijkste is: stop het geschreeuw, stop de oorlogszucht en bespreek het met de Russische tegenhangers, en smeek niet om aan tafel te zitten met de Verenigde Staten. Je hoeft niet in de kamer te zitten met de Verenigde Staten. Je bent Europa, je zou in de kamer moeten zitten met Europa en Rusland. Als de Verenigde Staten willen meedoen, prima, maar smeken niet. En trouwens, Europa hoeft Oekraïne niet in de kamer te hebben als Europa met Rusland praat. Je hebt veel directe problemen. Geef je buitenlands beleid niet over aan wie dan ook, niet aan de Verenigde Staten, niet aan Oekraïne, niet aan Israël. Houd een Europees buitenlands beleid. Dit is het basisidee. H. Noof, van de soevereine politieke groep in dit Parlement... Alternative für Deutschland als politieke partij. Laat me u allereerst bedanken, meneer Sachs, voor uw aanwezigheid hier en het delen van uw ideeën met ons, en wees ervan verzekerd dat veel van uw ideeën en die van uw collega John Mearsheimer goed ontvangen zijn door politieke groepen hier en zijn geïntegreerd in onze agenda. Ik deel uw standpunten grotendeels... Toch is er één vraag met betrekking tot het historische verslag dat u heeft gegeven... waar ik wat gedetailleerder op wil ingaan, en dat betreft het begin van de NAVO-uitbreiding... u... u... u meldde van... eh... de website... wat voor onzin u hoorde, dat er veel... citaten zijn van Gorbatsjov, bijvoorbeeld... dat de NAVO geen centimeter naar het oosten zal opschuiven. Nu is het 2+4-verdrag in september 1990 in Moskou ondertekend. Op dat moment bestond het Warschaupact nog steeds en landen als Polen, Hongarije en Tsjechië deden niet mee aan de onderhandelingen voor het 2+4-verdrag. Dus het Warschaupact werd in juli 1991 ontbonden en de Sovjet-Unie in december 1991. Dus niemand die aanwezig was bij de onderhandelingen kon namens Polen spreken, namens Hongarije spreken, namens Slowakije spreken, dat ze niet zouden proberen lid van de NAVO te worden zodra de algemene situatie was veranderd. Dus het tegenargument... dat we moeten weerleggen... is... dat het de wil was van deze landen, van Polen, van Hongarije, van Slowakije, dat ze lid wilden worden van de NAVO vanwege de geschiedenis die ze hadden met de Sovjet-Unie, en Rusland werd natuurlijk nog steeds gezien als een volgeling van de Sovjet-Unie.
Dus, hoe kunt u dat argument tegengaan? Ik twijfel er niet aan waarom Hongarije, Polen en Tsjechië, Slowakije lid wilden worden van de NAVO. De vraag is wat de VS doet om vrede te stichten, want de NAVO is geen keuze van Hongarije, Polen, Tsjechië of Slowakije. De NAVO is een door de VS geleid militair bondgenootschap, en de vraag is hoe we op een betrouwbare manier vrede gaan vestigen. Als ik toen die beslissingen had genomen, had ik de NAVO in 1991 volledig opgeheven, toen die landen om toetreding tot de NAVO vroegen. Ik had hun uitgelegd wat onze minister van Defensie William Perry zei, wat onze leidende staatsman George Kennan zei, wat onze laatste ambassadeur in de Sovjet-Unie Jack Matlock zei. Zij zeiden: "Nou, we begrijpen uw gevoelens, maar het is geen goed idee, want het kan een nieuwe Koude Oorlog met Rusland uitlokken." Zo had ik het beantwoord toen die landen in de eerste golf toetraden. Ik denk niet dat het toen zo belangrijk was, behalve dat het deel uitmaakte van een groter project, en dat project werd al in 1994 uiteengezet. Er is een heel goed boek van John Jan Haslam, Harvard University Press, getiteld 'Hubris', dat een gedetailleerde historische documentatie geeft van stap voor stap wat er gebeurd is. En het is echt de moeite waard om te lezen.
Dus dit is nu, maar het punt dat ik echt wil maken is dat Oekraïne en Georgië te ver waren. Dit is vlak tegen Rusland. Dit is in de context van de complete destabilisatie van het nucleaire kader. Dit is in de context van de VS die raketinstallaties op de grenzen van Rusland plaatst. Als je naar president Poetin luistert door de jaren heen, is het belangrijkste waar hij zich waarschijnlijk zorgen over maakt, raketten. Zeven minuten van Moskou is een decapitatieslag, en dit is zeer reëel. De VS zouden niet alleen in paniek raken, maar raakten ook in paniek toen dit gebeurde op het westelijk halfrond. Het is de Cubaanse rakettencrisis in omgekeerde volgorde. Gelukkig stond Nikita Chroesjtsjov niet op en zei: "Opendeurbeleid van het Warschaupact, we kunnen overal heen gaan waar we willen. Cuba heeft ons gevraagd, het is niet de zaak van Amerika wat Cuba zegt." Is dat oorlog? Mijn God, we willen geen oorlog. We beëindigen deze crisis, we trekken ons allebei terug. Dat is wat Chroesjtsjov en Kennedy uiteindelijk besloten. Dus dit is het echt consequente. Rusland heeft zelfs met veel pijn de Baltische staten, Roemenië, Bulgarije, Slowakije en Slovenië ingeslikt. Het is Oekraïne en Georgië, en het is vanwege de geografie, het is vanwege de Krim-oorlog, het is vanwege de raketinstallaties. Dat is de essentie van waarom er deze oorlog was. Dank u wel, professor Sax, voor uw komst hier.
U heeft gezegd dat de Europese Unie haar eigen buitenlands beleid moet formuleren. In het verleden was het Duits-Franse bondgenootschap een belangrijke drijfveer voor dat beleid. Nu, met de oorlog in Oekraïne, heeft dat argument naar mijn mening een deuk gekregen. Denkt u dat de Europese Unie in de toekomst, wanneer zij dit nieuwe buitenlands beleid gaat formuleren, weer voorop zal lopen, of zouden andere landen of andere blokken die verandering moeten bewerkstelligen? Dank u wel. O, het is moeilijk, het is moeilijk, want je hebt natuurlijk nog geen grondwet voor Europa die echt een Europees buitenlands beleid ondersteunt. Het kan niet met unanimiteit. Er moet een structuur zijn waarin Europa als Europa kan spreken, zelfs met enige onenigheid, maar met een Europees beleid. Ik wil niet te veel vereenvoudigen hoe je daar precies komt, maar zelfs met de structuren die je hebt, kun je veel beter direct onderhandelen. De eerste regel is dat je diplomaten diplomaten moeten zijn, geen ministers van Oorlog. Eerlijk gezegd zou dat minstens halverwege zijn waar je heen wilt. Een diplomaat is een heel speciaal soort talent. Een diplomaat is getraind om samen te zitten met de andere partij, te luisteren, handen te schudden, te glimlachen en aangenaam te zijn. Het is heel moeilijk, het is een vaardigheid, het is training, het is een beroep, het is geen spel. Je hebt dat soort diplomatie nodig. Het spijt me, we horen niets dergelijks. Ik zal gewoon een paar klachten maken. Ten eerste, Europa is niet de NAVO, zoals ik al zei. Ik dacht dat Stoltenberg de slechtste was, maar ik had het mis. Het wordt alleen maar erger. Zou iemand in de NAVO kunnen ophouden om in Godsnaam over meer oorlog te praten, en kan de NAVO ophouden om voor Europa te spreken, en kan Europa ophouden te denken dat het de NAVO is? Dit is het eerste absolute punt. Ten tweede, het spijt me, maar uw hoge vertegenwoordigers en vice-presidenten moeten diplomaten worden. Diplomatie betekent naar Moskou gaan, je Russische tegenhanger hier uitnodigen, dit bespreken. Dat gebeurt tot nu toe niet, dus dit is echt mijn punt.
Nu geloof ik dat Europa de komende jaren meer geïntegreerd en verenigd moet worden. Ik ben een sterke voorstander van subsidiariteit. Dus we bespraken, ik denk niet dat het huisvestingsbeleid echt het belangrijkste probleem van Europa is. Ik denk dat dit op lokaal of nationaal niveau kan worden aangepakt. Ik zie het niet als een Europees probleem, maar ik zie het buitenlands beleid niet als een probleem van 27 landen. Ik zie het als een Europees probleem, en ik zie de veiligheid op Europees niveau. Dus ik denk dat dingen moeten worden aangepast, maar ik zou graag meer Europa zien voor echt Europese kwesties, en misschien minder Europa voor dingen die behoorlijk subsidiair zijn aan Europa op nationaal en lokaal niveau. En ik hoop dat zo'n evolutie kan plaatsvinden. Weet je, als de wereld het nu over grootmachten heeft, dan heeft het het over de VS, Rusland, China. Ik neem India op en ik wil Europa echt opnemen, en ik wil Afrika echt opnemen als Afrikaanse Unie, en ik wil dat dat gebeurt. Maar je zult op de lijst zien dat Europa er nu niet op staat, en dat komt omdat er geen Europees buitenlands beleid is. Oké, dank u wel. En dank u wel, professor, voor deze zeer moedige toespraak, zeer duidelijke toespraak die u hebt gehouden. Ik ben Anne uit Luxemburg. Mijn vraag is als volgt: wat zijn de langetermijneffecten van deze verloren oorlog? We hebben de oorlog verloren. Nu hebben we een onzekere toekomst voor de NAVO. We hebben ook, en u verwijst ernaar, de marginalisering van Europa. We hebben een versterking van de BRICS-landen, die op vele manieren rivalen kunnen zijn. Zal er over de komende 20 of 30 jaar een toekomst zijn voor een collectief Westen? Dank u wel. Ik geloof niet dat er een collectief Westen is. Ik geloof dat er Verenigde Staten en Europa zijn die op sommige gebieden parallelle belangen hebben en op vele gebieden geen parallelle belangen. Ik wil dat Europa duurzame ontwikkeling, klimaattransformatie en wereldwijde fatsoenlijkheid leidt. Ik geloof dat als de wereld er meer op zou lijken, het een gelukkiger, vreedzamer en veiliger wereld zou zijn, en langere levensduur en beter eten trouwens. Maar goed, in ieder geval heeft Europa een roeping die nogal verschilt van de Amerikaanse traditie en eerlijk gezegd van de Angelsaksische traditie, want het zijn 200 jaar Angelsaksische hegemonie of aspiratie tot hegemonie geweest. De Britten geloven nog steeds dat zij de wereld regeren. Het is verbazingwekkend wat nostalgie betekent. Ze stoppen er zelfs niet mee. Het is bijna als een Monty Python-sketch eigenlijk. Maar in ieder geval, waar was ik? Ik denk aan Monty Python wanneer de ridder al zijn ledematen afgehakt krijgt en zegt: "Alles is goed, ik ben overwinnaar." Dat is Groot-Brittannië helaas. En dus is het, het is, het is echt verschrikkelijk. Nee, ik geloof niet in het collectieve Westen. Ik geloof niet in het globale Zuiden. Ik geloof niet in al die geografische gebieden, die hebben zelfs geen zin, want ik kijk eigenlijk, weet je, veel naar kaarten. Het globale Zuiden ligt meestal in het Noorden, en het Westen is niet eens Westen. En dus begrijp ik niet eens waar dit over gaat. Ik geloof wel dat we in een ware tijd van overvloed zouden kunnen verkeren als we onze koppen recht kregen. We zitten in de grootste technologische vooruitgang in de menselijke geschiedenis. Het is echt verbazingwekkend wat er nu gedaan kan worden. Weet je, ik verwonder me erover dat iemand die geen scheikunde kent, de Nobelprijs voor de Vrede voor scheikunde won, omdat hij heel goed is in deep neural networks, een genie, Demis Hassabis. Ze hebben eiwitvouwing uitgevonden, waaraan generaties biochemici hun hele leven hebben besteed, en nu heeft DeepMind uitgevonden hoe het moet, weet je, bij duizenden eiwitten. We hebben vrienden die hun hele leven aan één eiwit hebben besteed, briljante vrienden, en nu wat we kunnen doen. Dus als, en hetzelfde geldt voor hernieuwbare energie, zoals iedereen weet, dalen de prijzen met meer dan twee ordes van grootte, de kosten. We zouden de planeet kunnen transformeren, we zouden het klimaatsysteem kunnen beschermen, we zouden de biodiversiteit kunnen beschermen, we zouden ervoor kunnen zorgen dat elk kind een goed onderwijs krijgt. We zouden nu zoveel prachtige dingen kunnen doen. Dus wat moeten we doen? Naar mijn mening hebben we vrede nodig, het allerbelangrijkst. En mijn belangrijkste punt is dat er nergens diepe redenen voor conflicten zijn, want elk conflict dat ik bestudeer, is gewoon een vergissing. Het is niet zo dat we vechten voor Lebensraum. Dat idee, dat van Malthus kwam en een nazi-idee werd, was altijd een verkeerd idee, het was een vergissing, een fundamentele intellectuele vergissing, een intellectuele vergissing trouwens, want toonaangevende wetenschappers namen het idee over dat we rassenooorlogen hadden, nationale oorlogen, oorlogen van overleving, omdat we niet genoeg op de planeet hebben. Als econoom kan ik je vertellen dat we genoeg op de planeet hebben voor ieders ontwikkeling, genoeg. We zijn niet in conflict met China, we zijn niet in conflict met Rusland, als we kalmeren. Als je vraagt naar de lange termijn, dan is de lange termijn erg goed, dank je. De lange termijn, als we onszelf niet opblazen, is erg goed. En dus moeten we streven naar een positieve, gedeelde visie onder internationaal recht. Vanwege onze technologie werken dingen nu op regionale schaal. Vroeger waren het dorpen, dan waren het kleine gebieden, dan was het de eenwording van landen, nu is het regionaal. Dat is niet alleen omdat regio's geweldig zijn, maar omdat de onderliggende technologische realiteit dat zegt. Europa zou een geïntegreerd gebied moeten zijn, met transport, met snelle trein, met digitaal, en dus is er Europa. De politiek volgt de technologische realiteit in zeer belangrijke mate. We leven in een wereld van regio's. Dus Europa moet Europa zijn, met subsidiariteit. Verlies niet al die prachtige nationale en lokale elementen, maar Europa moet Europa zijn. De goede kant is, laten we, ik wil dat Europa bijvoorbeeld diplomatie heeft met ASEAN. Ik breng veel tijd door met de ASEAN-landen. De EU Green Deal, geweldig idee. Ik zei jaren geleden tegen de ASEAN-leiders: maak een ASEAN Green Deal en praat dan met de Europeanen, zodat je deze prachtige relatie hebt, handel, investeringen, technologie. Vorig jaar kondigden ze een ASEAN Green Deal aan. Wat deed Europa ermee? Niets. Het zei: "Het spijt ons, we zijn in de oorlog in Oekraïne. Dank u, geen interesse." Dus dit is mijn punt. De vooruitzichten zijn zeer positief als we de vrede construeren [applaus], want we moeten gaan. Ik krijg de hele tijd berichten dat ik de kamer moet verlaten. Kan iets heel kort? Ja, het is vrij kort, sorry. Ja. Eh, dank u wel voor de lezing. Ik wilde vragen of u denkt dat een uitweg uit het conflict een soort finlandization is, en of dat de manier is waarop u bijvoorbeeld het buitenlands beleid van Finland en Zweden had willen zien, sorry. Eh, denkt u dat een uitweg uit het conflict een soort finlandization is, en is dat de manier waarop u, sorry, ja, is dat de manier waarop u het buitenlands beleid van Zweden en Finland had willen zien, als voorbeeld, in plaats van dat ze lid werden van de NAVO? En denkt u dat die landen die aan Rusland grenzen, zich gewoon aan hun lot moeten overgeven, dat we Rusland niet zo kunnen provoceren, dat dit de manier is waarop we moeten leven? En een uitstekende vraag, en laat me gewoon één deel over finlandization rapporteren. Finlandization bracht Finland jaar na jaar op nummer één in het wereldgeluksrapport, rijk, succesvol, gelukkig en veilig. Dat is pre-NAVO. Dus finlandization was een prachtige zaak, nummer één ter wereld. Toen Zweden en Finland en Oostenrijk neutraal waren, bravo, slim. Als je twee supermachten hebt, houd ze dan een beetje uit elkaar. Je hoeft niet met je neus tegen elkaar aan te zitten, vooral niet als één van hen, de VS, zijn neus in de ander duwt. En dus heeft finlandization naar mijn mening een zeer positieve connotatie. Dat geldt ook voor Oostenrijking. Oostenrijk tekende in 1955 zijn neutraliteit. Het Sovjetleger vertrok en Oostenrijk is trouwens een prachtige plek, absoluut prachtig. En dus is dit hoe je conflicten vermijdt. Als de Verenigde Staten enig verstand hadden, zouden ze deze landen als een neutrale ruimte tussen het Amerikaanse leger en Rusland hebben achtergelaten. Maar daar verloren de VS het. Oké, dank u wel. Laat me, ik wil gewoon eindigen met een beroep. Ik denk dat we het er beiden over eens zijn dat de oorlog binnen een maand of twee zal eindigen, wat betekent dat het vechten zal eindigen. Het betekent niet dat we vrede in Europa zullen hebben. De vrede in Europa moet door ons worden bewerkstelligd, door Europeanen, niet door een president van de Verenigde Staten. We moeten deze vrede creëren, en dat is Europa, dat natuurlijk ook Wit-Rusland, Rusland en al die andere landen omvat. Dus we moeten iets doen, en we zijn hier in het Parlement. Wij, als parlementariërs, vertegenwoordigen de mensen. Wij zijn de enige legitieme, democratisch legitieme instelling in de Europese Unie. Misschien hadden we allemaal een beetje proactiever moeten worden in het proberen om dit vredesproces vooruit te helpen, ongeacht de partijlijnen. Ik weet niet hoeveel partijen hier echt zijn, maar dat we met elkaar kunnen praten zonder te zeggen: "Ah, je bent van die partij, je bent van die partij." Ik denk dat we ons echt moeten concentreren. Als wij hier geen groter initiatief konden nemen vanuit het Parlement ten opzichte van de Commissie en konden zeggen: "Wij vertegenwoordigen de mensen, niet jij. Wij vertegenwoordigen de mensen, en deze mensen in Europa willen vrede, en dat is wat we moeten doen." Dus misschien is dit het begin van, en we zullen elke maand, ik zal met mijn collega's hetzelfde organiseren hier over verschillende onderwerpen die er allemaal omheen draaien, en we hopen dat we hier een discussie krijgen die anders is dan wat we in het plan hebben, waar we eigenlijk geen discussie hebben, maar dat we een discussie hebben, en ook over de partij heen, en ook mensen van andere politieke partijen uitnodigen. We bijten niemand. Laten we het bespreken. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde, vrede voor de volgende generatie. En ik heb veel kinderen en kleinkinderen, u ook, en dat is wat we nodig hebben. Oké, dank u wel, professor [muziek] voor [muziek].