Transcription
[ਸੰਗੀਤ] ਹਯ ਅੱਜ ਕੰਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਮਾਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਫੇਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਆਪਣਾ ਵਿਰਸਾ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੰਗਲਾ ਪੰਜਾਬ। ਮਮਾ, ਆ ਗਿਆ ਮਮਾ। ਮਮਾ, ਸਾਲਿਓ, ਮਮਾ, ਆ ਖੜਾ ਮਾਮਾ। ਇਹ ਛੱਡ ਦੱਸ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਲਵ ਕਿ ਨਹੀਂ? ਉਹ ਮਾਮੇ ਕੋ ਪੁੱਛ ਸੇ ਵਾਲਾ ਲਿਆਦਾ ਕਿ ਨਾ ਲਿਆਦਾ। ਮਮਾ, ਸਾਲਿ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਠੀਕ ਸੀ ਕਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਮਾ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦਾ ਚਾਅ ਬੜਾ। ਸਾਡੀ ਕਿਸੇ ਤੇ ਤਾਕੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਇੰਨਾ ਚਾਅ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤਾਕੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਬੜੀ ਆ ਚੀਜ਼ਾਂ। ਮਾਮੇ ਦਾ ਸ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਖਾਈ ਰੱਖੋਗੇ? ਚਾਹ ਬਾਣੀ ਵੀ ਪੁੱਛੋਗੇ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੇ ਮੋਡਰਨ ਜਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਵਡਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤਮੀਜ਼ ਕੀ ਹੁੰਦੀ। ਚਾਹ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਆਉਣਾ। ਆਜਾ ਲੈ ਮਾਮਾ। ਲੈ ਲੈ ਆ ਮਾਮਾ। ਮਾਮਾ, ਕੂਲਰ ਵੱਲ ਕੀ ਦੇਖਦਾ? ਬੱਤੀ ਹੈਰੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਚਲਾ ਦੇਣਾ ਸੀ ਆਪਾਂ। ਓ, ਇਹ ਕਿਹੜਾ 66 ਤੇ ਚੱਲਦਾ? ਲੈ ਮਾਮਾ, ਛੱਡ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ। ਤੂੰ ਚਾਹ ਪੀ ਲੈ ਨਾਲ ਖਾ। [ਸੰਗੀਤ] ਬਿਸਕੁਟ ਮੁਝੇ ਦੋ। ਮੁਝੇ ਦੋ ਦੇ ਦੇ। ਪਹਿਲੇ ਵੀਡ ਕੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾਇਆ। ਮੇਰੀ ਬਾਰੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਦੋ। ਮੈਂ ਬੜਾ ਹੂੰ। ਮੇਰੀ ਚੱਲ ਗਈ। ਮੈਂ ਪਾਪਾ ਕੋ ਕਹੂੰ। ਦੂਸਰਾ ਫੋਨ ਲੇਤਾ। ਮਮਾ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਬੋਲਦੇ ਨਾ ਆਪਣੇ ਜਵਾਕ ਵੀ ਉਦੋਂ ਲੱਗਦੇ ਆ ਨਾ ਪੜੇ ਲਿਖੇ ਆ। ਮਿਰਜ਼ਾ ਗਾਲਿਬ ਦੇ ਨਿਆਣੇ। ਨਾ ਮਾਮਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਤਮੀਜ਼ ਤੇ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਉਹ ਨਹੀਂ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖੀ। ਤੂੰ ਕੰਮ ਕਰ ਆਪਦਾ। ਤੂੰ ਤਾਂ ਚਾਹਨਾ ਇਹਦੇ ਜਵਾਕ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤਰਾਂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਜਾਲੀ ਰ। ਚਲੋ ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ, ਬਸਤੇ ਚੁੱਕੋ। ਸਕੂਲ ਕਾ ਟਾਈਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਕੂਲ ਜਾਤੇ ਆ। ਚੱਲ ਮਾਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਪਿੰਡ ਹੀ ਘੁਮਾ ਲਿਆਏ। ਘਰ ਦਾ ਤੇ ਬੇੜਾ ਹੀ ਕਰ ਪਿਆ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹਾਲਾਤ ਹੋਣੇ। ਚੱਲ ਆ ਟੁਰ ਚੱਲੀਏ। ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਪਿੰਡ ਵੀ। ਆਹ ਦੇਖ ਲਓ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਲਿਖ ਜਾਓ। ਨਹੀਂ ਤੇ ਚਾਚੇ ਤਰਾਂ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੋਹਾ ਕੂੜਾ ਹੀ ਹੂੰਝਦੇ ਰਹੋਗੇ। ਆਹੋ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਤਾਂ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਿਆਂ ਵੀ ਗੋਹੇ ਦੀ ਸਮੈਲ ਆਇਆ ਕਰਨੀ। ਹਮ ਤੋਂ ਚਾਚੇ ਔਰ ਗੋਬਰ ਕੇ ਪਾਸੇ ਬਣਾ ਗੁਜ਼ਰੇ ਸ। ਦੋਨੋਂ ਮੇਂ ਫਰਕ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਭਰਾਵਾ, ਬਗਾਨੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤਾ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰੀਦਾ ਹੁੰਦਾ। ਨਾਲੇ ਗੋਹਾ ਵੀ ਤਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਮੱਝਾਂ ਦਾ ਹੀ ਆ। ਆਹੋ, ਤੇਰੀਆਂ ਮੱਝਾਂ ਗੋਹਾ ਨਹੀਂ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਦੁੱਧ ਕਿਹੜਾ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਆ। [ਸੰਗੀਤ] [ਸੰਗੀਤ] ਵਟਵਟਫਫਫਫਫ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਕੀ ਹਾਲ ਠੀਕ ਹੋ? ਜੀ ਜੀ, ਤਾਰਾ ਸਾਬ ਬਤਾ ਕੈਸੇ? ਸਾਡੇ ਨਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਵੀ ਗੀ ਕਦੇ ਪ ਬੱਚੇ ਕ ਅੇ ਪ ਬ ਟਾਈਮ ਸ ੇ ਕਰ ਜੀ। ਠੀਕ ਕਲ ਤ ਟਾ ਆਜ ਚਲੋ ਬ ਸੇਰੋ। ਮਾਮਾ ਜੀ, ਇਹ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਨੇ। ਇਹ ਬੜੇ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਨੇ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਆ ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਆਏ ਨੇ। ਨਾ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ। ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ। ਨਾਸ ਟੂ ਮੀ ਯਾ? ਹਾਂਜੀ, ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣੀ ਸੀ ਮੈਂ। ਕਿ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਪਹਾੜਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੜ੍ਹਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ? ਬੱਚੇ ਅਰੇ ਸ ਪਲ ਵੈਸੇ ਦੁਨੀਆ ਚਾਦ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਤ ਪੰਜਾਬੀਏ ਾ ਨਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦੇ। ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਜਾਨ ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦੇ। ਸਾਡੇ ਜਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ। ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਬਾਲ ਅਫਸਰ ਖੁਦਾ ਦਾ ਨਾ ਹੀ ਆ। ਚਲੀਏ। [ਸੰਗੀਤ] ਵਾਦਾ ਵਾਦਾ ਮਾਮਾ ਕਿੱਦਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਹਾਂ ਵੀ ਪੁੱਤ, ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ? ਮੈਂ ਵਧੀਆ। ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਬੜਾ ਦੁਖੀ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ। ਯਾਰ, ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ। ਪੰਜਾਬ ਸਾਰਾ ਮੋਡਰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਘਰ ਗਿਆ, ਬੱਚੇ ਉਰਦੂ ਬੋਲਣ ਦੇ। ਸਕੂਲ ਗਿਆ, ਮਾਸਟਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਚ ਪਹਾੜੇ ਪੜ੍ਹਾਦ। ਸਾਡਾ ਦੌਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਇੱਕ ਦੂਣੀ ਦੋ, ਦੋ ਦੂਣੀ ਚਾਰ ਪਹਾੜੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸੀ। ਤੇ ਅੱਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਰ ਬੰਦਾ ਹੀ ਮੋਡਰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਵਾ। ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਸਾਡੀ ਜ਼ਬਾਨ ਖੋਹ ਲਈ ਆ, ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਖੋਹ ਰ ਏ। ਅਸੀਂ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਸਾਨੂੰ ਬੇਜ਼ਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਲਾਮ ਵਾਲਕੁਮ। ਮਾਮਾ ਜੀ, ਵਾਲਕੁਮ ਸਲਾਮ ਜੀ। ਕਿਆ ਹਾਲ ਹੈ ਆਪਕੇ? ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ ਜੀ। ਮਾਮਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਹਾਂ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰ ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਨ ਮੇ ਇਕ ਸਵਾਲ ਥਾ ਤੋ ਮੈਨੇ ਸੋਚਾ ਆਪ ਸੇ ਪੂਛਤਾ ਜਾਾ। ਹਾਂਜੀ, ਹਾਂਜੀ, ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋ ਇਤਨਾ ਪ੍ਰਟੈਂਡ ਕਰਤੇ ਹੋ ਤੋ ਆਪ ਕਿਉਂ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬੀ ਆਪਣਾ ਵਿਰਸਾ ਛੋੜ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਚਲੇ ਗਏ? ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਉਦੋਂ ਭਲੇ ਵੇਲੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਪੈਸੇ ਲੱਭਦੇ ਕੋਈ ਨ ਸੀ ਤੇ ਘਰੋਂ ਗਰੀਬੀ ਕੱਢਣ ਦੇ ਚਾਅ ਚ ਬਾਹਰ ਟਰ ਗਏ। ਪੈਸਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕਮਾਲਿਆ, ਕਾਰਾਂ ਵੀ ਲੈ ਲਈਆਂ, ਕੋਠੀਆਂ ਵੀ ਪਾਲ ਲਈਆਂ। ਪਰ ਆਪਣਾ ਪਛੋਕੜ ਗਵਾ ਬੈਠੇ। ਪੰਜਾਬ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਡੇ ਖੂਨ ਚ ਵੱਸਦਾ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਪਈ ਆ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਮੁਸਤਕਬਿਲ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਆ। ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਬੇਜ਼ਬਾਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ? ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੋੜ ਰਹੇ? ਓ ਮਾਮਾ, ਕਿਹੜਾ ਮੁਸਤਕਬਿਲ, ਕਿਹੜੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ, ਕਿਹੜਾ ਵਿਰਸਾ? ਆਹ ਵਿਰਸੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਗੋਹਾ ਕੂੜਾ ਹੂੰਝਦੇ ਰਹੇ ਸਸੀਂ ਲੋਕ। ਸਾਡੇ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਆ, ਅਨਪੜ੍ਹ ਜਾਹਲ ਪੇਂਡੂ ਦੱਸਦੇ ਆ ਸਾਨੂੰ। ਮਾਮਾ ਜੀ, ਹਮ ਬੱਚੋਂ ਕੋ ਪੰਜਾਬੀ ਕੈਸੇ ਪੜਾਏ? ਟੈਂਥ ਕਲਾਸ ਤੱਕ ਬੱਚੋਂ ਕੀ ਕਿਤਾਬੇਂ ਜੋ ਹੈ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਉਰਦੂ ਮੇਂ। ਫੋਰਥ ਕਲਾਸ ਮੇਂ ਕੋ ਆਪਸ਼ਨ ਮਿਲਤੀ ਹੈ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜ੍ਹਨੇ ਕੀ। ਵਹ ਵੀ ਸਿਰਫ ਐਫ.ਏ. ਮੇਂ ਜਿਸਕੋਈ ਡਿਮਾਂਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਗਰ ਕਿਸੀ ਬੱਚੇ ਨੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਡਾਕਟਰ ਬਨਨਾ ਹੈ ਉਸੇ ਐਫ.ਐਸ.ਸੀ. ਆਈ.ਸੀ.ਐਸ. ਕਰਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕੇ ਅੰਦਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕੀ ਆਪਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੋ ਵਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋ ਲੇ ਆਪਨਾ ਮੁਸਤਕਬਿਲ ਦੇਖੇ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਕੌਮ ਨੇ ਵੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਆ, ਆਪਦੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਚ ਕੀਤੀ ਆ। ਤੁਸੀਂ ਆਹ ਜਪਾਨ ਵੇਖ ਲਓ, ਆਹ ਚੀਨ ਵਾਲੇ ਵੇਖ ਲਓ, ਆਹ ਅਰਬ ਜਿਹੜੇ ਮੁਲਕ ਆ, ਸਾਰੇ ਅਰਬੀ ਬੋਲਦੇ ਆ। ਠੀਕ ਆ। ਤੁਸੀਂ ਗੋਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦੇ ਨਾ, ਆਹ ਗੋਰੇ ਵੀ ਆਪਦੀ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। ਵੇਖ ਲਓ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਆ। ਤੁਸੀਂ ਕਹਿਨੇ ਸੀ ਚੰਨ ਤਾਂਹੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸਾਰੇ। ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮਗਰ ਪਏ ਆ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਕੌਮ ਨੇ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਆ, ਆਪਦੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਆ ਤੇ ਚੰਨ ਤਾਂਹੀ ਤਾਂ ਹੀ ਪਹੁੰਚੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਉਹ ਬਹਿ ਜਾ ਸਰਪੰਚਾ, ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ। ਜਵਾਕ ਵਿਚਾਰੇ ਕੀ ਕਰਨ ਜਾਣ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣ? ਘਰੇ ਮਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਸਕੂਲੇ ਮਾਸਟਰ ਨਹੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਦਿੰਦੇ। ਜੇ ਕਿਤੇ ਯਾਰਾਂ ਬੇਲੀਆਂ ਚ ਬੋਲ ਲਣ ਤੇ ਉਹ ਪੇਂਡੂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਕਹਿ ਕੇ ਹੱਸਦੇ ਆ। ਆਹ ਚਲਾ ਜਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਦਫਤਰ, ਉਥੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਉਰਦੂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬੈਠੇ ਨੇ। ਕਿਸੇ ਬੈਂਕ ਚਲਾ ਜਾ, ਉਥੇ ਦੇਖੇਗਾ, ਉਥੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਉਰਦੂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬੈਠੇ ਨੇ। ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਕੇ ਬੋਲ ਲੀ ਕਿਹਦੇ ਨਾਲ ਆ? ਜਦ ਸਾਰੇ ਹੈ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਉਰਦੂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਿਹਦੇ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਾਂਗੇ ਆਪਾਂ? ਕਿਹੜੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ? ਤਾਰਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੰਨਦਾ। ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਪਿੱਟਦਾ ਪਰ ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਇੰਨੀ ਕੀ ਆ ਕਿ ਸਾਡਾ ਵੀ ਕੋਈ ਫਰਜ਼ ਹੈ ਨਾ। ਅਸੀਂ ਘਰੇ ਤਾਂ ਆਪਦੇ ਜਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਨਾ ਸਕੂਲਾਂ ਚ ਨਹੀਂ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਾ ਖੋਈਏ ਅਸੀਂ। ਅਸੀਂ ਸਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਆ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਦੇ ਜਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀਏ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਤੇ ਹੋਵੇ ਉਹ ਕੌਣ ਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਕੀ ਆ। ਸੋ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਤੇ ਫਰਜ਼ ਆ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਾਸ਼ਰੇ ਤੇ ਫਰਜ਼ ਆ। ਜੇ ਸਕੂਲਾਂ ਕਾਲਜਾਂ ਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸਾਡਾ ਹੱਕ ਬਣਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀਏ। ਸਹੀ ਵਿਰਸਾ ਇਹ ਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਈਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਸਲਾਮ ਅਲੇਕੁਮ। ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ ਵੀਰੋ? ਠੀਕ ਹੋ? ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਠੀਕ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਟੋਰੀ ਲੱਗੀ ਹੋਏਗੀ ਵਧੀਆ। ਤੇ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਕਮੈਂਟ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੈ ਤੇ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਸਕੀਏ ਕਿਉਂਕਿ ਬੰਦਾ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨਵਾਂ ਕੰਮ ਸਟਾਰਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਸ਼ੋਰਟ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਤੇ ਇਨਸ਼ਾਲਾ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਲਾਈ ਰੱਖਾਂਗੇ। ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜਿਹੜੇ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਆਈਡੀਆਜ਼ ਨੇ ਜਾਂ ਸਟੋਰੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਨੇ ਸ਼ੇਅਰ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਟੋਰੀਆਂ ਬਣਾ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਤੁਹਾਡੀ ਸਪੋਰਟ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਕਰ ਲਓ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੁੜੇ ਰਹੀਏ ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ। ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਵਸਦੇ ਰਹੋ। ਥੈਂਕਯੂ ਜੀ।