Transcription
Michael, dank u wel, en dank aan, dank aan u allen voor de kans om samen te zijn en samen na te denken. Dit is inderdaad een, een gecompliceerde en snel veranderende tijd, en, en, en een zeer gevaarlijke. Dus we hebben echt helderheid van denken nodig. Ehm, ik ben vooral geïnteresseerd in ons gesprek, dus ik zal proberen zo beknopt en, en duidelijk mogelijk te zijn. Eh, ik heb de gebeurtenissen van zeer dichtbij gevolgd, eh in Oost-Europa, de voormalige Sovjet-Unie, Rusland, zeer nauwlettend de afgelopen, uh, 36 jaar. Ik was adviseur van de Poolse regering in 1989, uh, aan president Gorbatsjov in 1990 en 91, aan president Jeltsin in 1991 tot 1993, aan president Koeçma van Oekraïne in 1993-94. Ik hielp bij de introductie van de Estlandse munteenheid. Ik, ik hielp verschillende landen in, uh, voormalig Joegoslavië, vooral Slovenië. Ik heb de gebeurtenissen van zeer dichtbij gevolgd gedurende 36 jaar. Uh, na de Maidan werd ik, uh, door de nieuwe regering gevraagd naar Kiev te komen, en ik werd rondgeleid op de Maidan en ik heb veel dingen, uh, uit de eerste hand geleerd. Ik, ik heb meer dan 30 jaar contact gehad met Russische leiders. Ik ken het Amerikaanse politieke leiderschap, uh, van dichtbij. Onze vorige, uh, minister van Financiën was 51 jaar geleden mijn macro-economie leraar, uh, om u een idee te geven. Dus we waren zeer goede vrienden gedurende een halve eeuw. Ik ken al deze mensen. Ik wil dit alleen maar zeggen, omdat wat ik vanuit mijn perspectief wil uitleggen, niet van horen zeggen is, het is geen ideologie, het is wat ik met eigen ogen heb gezien en ervaren gedurende deze periode in mijn begrip van de gebeurtenissen die, uh, Europa in vele contexten hebben getroffen, uh, en ik zal niet alleen de, uh, Oekraïne-crisis opnemen, maar, uh, Servië 1999, de oorlogen in het Midden-Oosten, inclusief Irak, Syrië, de oorlogen in Afrika, inclusief Soedan, Somalië, Libië. Deze zijn in zeer significante mate, wat u misschien zal verrassen, uh, en wat zal worden veroordeeld over wat ik ga zeggen, dit zijn oorlogen die de Verenigde Staten hebben geleid en veroorzaakt, en dit is al meer dan 40 jaar zo. Wat gebeurde, uh, meer dan 30 jaar geleden, moet ik zeggen om preciezer te zijn, de Verenigde Staten kwamen tot de mening, vooral in 1990-91, en vervolgens met het einde van de Sovjet-Unie, dat de VS nu de wereld regeerden en dat de VS geen rekening hoefden te houden met iemands standpunten, rode lijnen, zorgen, veiligheidsperspectief of enige internationale verplichtingen of enig VN-kader. Het spijt me dat ik het zo bot zeg, maar ik wil wel dat u het begrijpt. Ik heb in 1991 erg mijn best gedaan om hulp te krijgen voor Gorbatsjov, van wie ik denk dat hij de grootste staatsman van onze moderne tijd was. Ik heb onlangs het gearchiveerde memo van de Nationale Veiligheidsraad gelezen over de bespreking van mijn voorstel, hoe ze het volledig afwezen en van tafel veegden toen ik zei dat de Verenigde Staten de Sovjet-Unie zouden moeten helpen bij financiële stabilisatie en bij het uitvoeren van haar hervormingen. En het memo documenteert, inclusief enkele van mijn voormalige collega's bij Harvard in het bijzonder, dat ze zeggen dat we het minimum zullen doen wat we zullen doen om een ramp te voorkomen, maar het minimum, het is niet onze taak om te helpen, integendeel, het is niet in ons belang om te helpen. Toen de Sovjet-Unie in 1991 eindigde, werd de mening nog exacter en ik kan hoofdstuk en vers noemen, maar de mening was: wij runnen de show. Cheney, Wolfowitz en vele andere namen die u zult leren kennen, geloofden letterlijk: dit is nu een Amerikaanse wereld en we zullen doen wat we willen. We zullen opruimen uit de voormalige Sovjet-Unie, we zullen alle overgebleven bondgenoten verwijderen, landen als Irak, Syrië enzovoort zullen gaan, en we ervaren dit buitenlandse beleid nu in wezen al 33 jaar. Europa heeft een hoge prijs betaald hiervoor, omdat Europa gedurende deze periode geen buitenlands beleid heeft gehad, voor zover ik kan bedenken. Geen stem, geen eenheid, geen helderheid, geen Europese belangen, alleen Amerikaanse, Amerikaanse loyaliteit. Er waren momenten waarop er meningsverschillen waren en zeer, ik denk, uh, prachtige meningsverschillen, vooral in de laatste tijd van betekenis was 2003 in de Irak-oorlog, toen Frankrijk en Duitsland zeiden: wij steunen de Verenigde Staten niet, uh, die omzeilen de VN-Veiligheidsraad voor deze oorlog. Die oorlog werd overigens rechtstreeks verzonnen door Netanyahu en zijn collega's in het Amerikaanse Pentagon. Ik zeg niet dat het een verband of wederkerigheid was, ik zeg dat het een directe oorlog was, het was een oorlog die werd gevoerd voor Israël, het was een oorlog die Paul Wolfowitz en Douglas Feith coördineerden met Netanyahu, en dat was de laatste keer dat Europa een stem had, en ik sprak toen met Europese leiders, en ze waren heel duidelijk, en het was, uh, behoorlijk prachtig. Europa verloor daarna volledig zijn stem, maar vooral in 2008. Wat er na 1991 gebeurde om bij 2008 te komen, is dat de Verenigde Staten besloten dat unipolaire macht betekende dat de NAVO zich ergens van Brussel tot Vladivostok zou uitbreiden, stap voor stap, er zou geen einde komen aan de oostwaartse uitbreiding van de NAVO. Dit zou de unipolaire wereld van de VS zijn. Als je als kind Risk speelt, zoals ik deed, dan is dit het idee van de VS om de vrede op elk deel van de grens te hebben. Elke plaats zonder een Amerikaans militair basis is in principe een vijand. Neutraliteit is een vies woord in het Amerikaanse politieke lexicon, misschien wel het vuilste woord, in ieder geval als je een vijand bent. We weten dat je een vijand bent als je neutraal bent, ben je subversief, want dan ben je echt tegen ons, want je vertelt het ons niet, je doet alsof je neutraal bent. Dus dit was de mentaliteit en het besluit werd formeel genomen in 1994 toen president Clinton akkoord ging met de oostwaartse uitbreiding van de NAVO. U zult zich herinneren dat op 7 februari 1991 Hans-Dietrich Genscher en James Baker III met Gorbatsjov spraken. Genscher hield daarna een persconferentie waarin hij uitlegde dat de NAVO zich niet naar het oosten zal verplaatsen. We zullen geen voordeel halen uit de ontbinding van het Warschaupact, en begrijp dat dit in een juridische context was, niet in een informele context. Dit was het einde van de Tweede Wereldoorlog dat werd onderhandeld voor de Duitse hereniging en er werd een overeenkomst gesloten dat de NAVO geen centimeter naar het oosten zal verplaatsen, en het was expliciet en het staat in talloze documenten en zoek gewoon op National Security Archive van de George Washington University en je kunt tientallen documenten krijgen. Het is een website die heet wat Gorbatsjov hoorde over de NAVO, neem een kijkje, want alles wat je door de VS wordt verteld is een leugen hierover, maar de archieven zijn perfect duidelijk. Dus het besluit werd genomen in 1994 om de NAVO helemaal tot aan Oekraïne uit te breiden. Dit is een project, dit is niet de ene of de andere regering, dit is een project van de Amerikaanse regering dat meer dan 30 jaar geleden begon. In 1997 schreef Zbigniew Brzezinski Het Grote Schaakbord. Dat zijn niet alleen overwegingen van de heer Brzezinski, dat is de presentatie van de besluiten van de Amerikaanse regering die aan het publiek worden uitgelegd, wat de manier is waarop deze boeken werken, en het boek beschrijft de oostwaartse uitbreiding van Europa en van de NAVO als gelijktijdige gebeurtenissen, en er is een goed hoofdstuk in dat boek dat zegt wat Rusland zal doen als Europa en de NAVO zich naar het oosten uitbreiden. En ik kende Brzezinski persoonlijk, hij was erg aardig tegen me, ik adviseerde Polen, hij was een grote hulp, hij was een zeer aardige en slimme man, en hij had alles fout. Dus in 1997 schreef hij in detail waarom Rusland niets anders kon doen dan toegeven aan de oostwaartse uitbreiding van de NAVO en Europa. Sterker nog, hij zegt dat de oostwaartse uitbreiding van Europa, en niet alleen Europa, maar de NAVO, dit was een plan, een project, en hij legt uit hoe Rusland zich nooit bij China zal aansluiten, ondenkbaar. Rusland zal zich nooit bij Iran aansluiten. Rusland heeft geen andere roeping dan de Europese roeping. Dus als Europa zich naar het oosten verplaatst, kan Rusland daar niets aan doen, zo zegt nog een andere Amerikaanse strateeg. Is het dan een vraag waarom we altijd in oorlog zijn? Want één ding over Amerika is dat we altijd weten wat onze tegenstanders gaan doen, en we krijgen het altijd verkeerd. En één reden waarom we het altijd verkeerd krijgen, is dat in de speltheorie, de Amerikaanse strategie is, je praat niet echt met de andere kant, je weet gewoon wat de strategie van de andere kant is. Dat is het, het is geweldig, het bespaart zoveel tijd, je hebt geen diplomatie nodig. Dus dit project begon en we hadden 30 jaar lang continuïteit van de regering, tot misschien gisteren, misschien 30 jaar lang een project. Oekraïne en Georgië waren de sleutels tot het project, waarom? Omdat Amerika alles wat het weet van de Britten heeft geleerd, en dus zijn wij het wannabe Britse rijk, en wat het Britse rijk in 1853 begreep, meneer Palmerston, Lord Palmerston, excuus, is dat je Rusland in de Zwarte Zee omsingelt en Rusland de toegang tot de oostelijke Middellandse Zee ontzegt, en alles wat je ziet is een Amerikaans project om dat in de 21e eeuw te doen. Het idee was dat er Oekraïne, Roemenië, Bulgarije, Turkije en Georgië zouden zijn als de Zwarte Zee-literaal, die Rusland elke internationale status zou ontnemen door de Zwarte Zee te blokkeren en in wezen door Rusland te neutraliseren als meer dan een lokale macht. Brzezinski is hier volledig duidelijk over, en voor Brzezinski was er Mearsheimer, en wie het eiland van de wereld bezit, bezit de wereld. Dus dit project gaat al heel lang terug, ik denk dat het in principe teruggaat tot Palmerston in 19, en nogmaals, ik heb elke regering meegemaakt, ik heb deze presidenten gekend, ik heb hun teams gekend, er is niet veel veranderd van Clinton tot Bush tot Obama tot Trump tot Biden, misschien werden ze stap voor stap erger. Biden was de slechtste in mijn ogen, uh, misschien ook omdat hij de afgelopen jaren niet bij zijn positieven was, en ik zeg dat serieus, niet als een sarcastische opmerking. Het Amerikaanse politieke systeem is een systeem van imago, het is een systeem van mediamanipulatie, elke dag is het een PR-systeem, en dus kun je een president hebben die in principe niet functioneert en die twee jaar aan de macht is en die president laten runnen voor herverkiezing, en het enige was dat hij 90 minuten alleen op een podium moest staan, en dat was het einde ervan. Als die fout er niet was geweest, zou hij zijn kandidatuur voortgezet hebben, of hij nu na 4 uur 's middags sliep of niet. Dus dit is eigenlijk de realiteit, iedereen gaat ermee akkoord, het is onbeleefd om iets te zeggen wat ik zeg, want we spreken de waarheid over bijna niets in deze wereld op dit moment niet. Dus dit project ging door vanaf de jaren 90, het bombarderen van Belgrado 78 dagen lang in 1999 maakte deel uit van dit project, het uiteen scheuren van het land, wanneer grenzen heilig zijn, toch? Jazeker, behalve Kosovo, dat is prima, want grenzen zijn heilig, behalve wanneer Amerika ze verandert. Soedan was een ander gerelateerd project, de Zuid-Soedanese opstand, gebeurde dat gewoon omdat Zuid-Soedanezen in opstand kwamen, of kan ik je het CIA-handboek geven om als volwassenen te begrijpen waar dit over gaat? Militaire gebeurtenissen zijn duur, ze vereisen uitrusting, training, basiskampen, inlichtingen, financiën, dat komt van grote mogendheden, dat komt niet van lokale opstanden. Zuid-Soedan heeft Noord-Soedan of Soedan niet verslagen in een stammenstrijd, het was een Amerikaans project. Ik ging vaak naar Nairobi en ontmoette Amerikaanse militairen of senatoren of anderen met een grote belangstelling voor Soedans politiek. Dit maakte deel uit van het spel van unipolaire macht. Dus de NAVO-uitbreiding, zoals u weet, begon in 1999 met Hongarije, Polen en Tsjechië, en Rusland was daar zeer ongelukkig over, maar dit waren landen die nog ver van de grens af lagen, en Rusland protesteerde, maar natuurlijk tevergeefs. Toen kwam George W. Bush, toen 9/11 gebeurde, beloofde president Poetin alle steun, en toen besloten de VS op 20 september 2001 om zeven oorlogen in vijf jaar te voeren, en je kunt online naar generaal Wesley Clark luisteren die daarover praat. Hij was opperbevelhebber van de NAVO in 1999, hij ging op 20 september 2001 naar het Pentagon, hij kreeg het papier met de uitleg van zeven oorlogen. Dit waren overigens Netanyahu's oorlogen, het idee was gedeeltelijk om oude Sovjet-bondgenoten op te ruimen en gedeeltelijk om aanhangers van Hamas en Hezbollah uit te schakelen, want Netanyahu's idee was: er zal één staat zijn, dank u, slechts één staat, het zal Israël zijn, Israël zal al het gebied controleren, en iedereen die bezwaar maakt, zullen we omverwerpen, niet wij precies, onze vriend de Verenigde Staten, dat is het Amerikaanse beleid tot vanochtend, we weten niet of het nu zal veranderen. De enige kink in de kabel is dat de VS Gaza misschien zullen bezitten in plaats van dat Israël Gaza bezit, maar het idee bestaat al minstens 25 jaar. Het gaat eigenlijk terug naar een document genaamd Clean Break, dat Netanyahu en zijn Amerikaanse politieke team in 1996 hebben samengesteld om een einde te maken aan het idee van de twee-statenoplossing. Je kunt het ook online vinden. Dus dit zijn projecten, dit zijn lange termijn gebeurtenissen, het is niet: is het Clinton, is het Bush, is het Obama? Dat is de saaie manier om naar de Amerikaanse politiek te kijken als het dagelijkse spel, maar dat is niet wat de Amerikaanse politiek is. Dus de volgende ronde van NAVO-uitbreiding kwam in 2004 met meer landen, de drie Baltische staten, Roemenië, Bulgarije, Slovenië en Slowakije. Op dit punt was Rusland behoorlijk kwaad, dit was een volledige schending van de naoorlogse orde die werd overeengekomen met de Duitse hereniging, in wezen was het een, het was een fundamentele truc of afwijking van de VS van een coöperatieve regeling, dat was het, want ze geloven in unipolaire macht. Dus zoals iedereen zich herinnert, want we hadden vorige week net de Beveiligingsconferentie van München, in 2007 zei president Poetin: stop, genoeg, genoeg, stop nu. En natuurlijk betekende dat dat de Verenigde Staten in 2008 de uitbreiding van de NAVO naar Oekraïne en Georgië door de keel van Europa duwden. Dit is een langetermijnproject. Ik luisterde in mei 2008 naar de heer Saakasjvili in New York en ik liep naar buiten en belde Sonia en zei: deze man is gek, en een maand later brak er een oorlog uit, omdat de Verenigde Staten deze man vertelden: wij redden Georgië, en hij staat bij de Council on Foreign Relations en zegt dat Georgië in het centrum van Europa ligt. Nou, dat is het niet, dames en heren, het ligt niet in het centrum van Europa, en de meest recente gebeurtenissen zijn niet behulpzaam voor Georgië, voor zijn veiligheid, en uw EP's die daarheen gaan of EP's die daarheen gaan en Europese politici die Georgië vernietigen, dat redt Georgië niet, dat vernietigt Georgië volledig, in 2008, zoals iedereen weet, stuurde onze voormalige CIA-directeur William Burns een lange boodschap terug naar Condoleezza Rice, net means net, over uitbreiding, dit weten we van Julian Assange, want geloof me, er wordt geen woord tegen het Amerikaanse volk gezegd over iets of tegen u of door uw kranten tegenwoordig. Dus we hebben Julian Assange te danken, maar we kunnen het memo in detail lezen. Zoals u weet, werd Viktor Janoekovytsj in 2010 verkozen op het platform van neutraliteit. Rusland had helemaal geen territoriale belangen of plannen in Oekraïne. Ik weet het, ik was daar tijdens deze jaren. Wat Rusland onderhandelde was een 25-jarige huur tot 2042 voor de marinebasis Sebastopol. Dat is alles, niet voor de Krim, niet voor de Donbas, niets dergelijks. Dit idee dat Poetin het Russische rijk reconstrueert, is kinderachtige propaganda, excuus, als iemand de dagelijkse en jaarlijkse geschiedenis kent, dan is dit kinderachtig spul, kinderachtig spul lijkt beter te werken dan volwassen spul. Dus helemaal geen plannen. De Verenigde Staten besloten dat deze man omvergeworpen moest worden. Het wordt een regimewisselingsoperatie genoemd. Er zijn er ongeveer honderd geweest door de Verenigde Staten, veel in uw landen en veel over de hele wereld. Dat is wat de CIA doet voor de kost, oké? Weet dit alsjeblieft, het is een zeer ongebruikelijke vorm van buitenlands beleid, maar in Amerika, als je de andere kant niet leuk vindt, onderhandel je niet met hen, je probeert ze omver te werpen, bij voorkeur heimelijk, als het heimelijk niet werkt, doe je het openlijk, je zegt altijd dat het niet onze schuld is, zij zijn de agressor, zij zijn de andere kant, zij zijn Hitler, dat komt om de twee of drie jaar voor, of het nu Saddam Hoessein is, of het Assad is, of het Poetin is, dat is heel handig, dat is de enige uitleg van buitenlands beleid die het Amerikaanse volk ooit krijgt, overal. Nou, we staan voor München 1938, nou, we staan voor München 1938, we kunnen niet met de andere kant praten, ze zijn boze, onverbiddelijke vijanden, dat is het enige model van buitenlands beleid dat we ooit van onze massamedia horen, en de massamedia herhaalt het volledig, want het is volledig onderworpen aan de Amerikaanse regering. Nu, in 2014, werkten de VS actief aan het omverwerpen van Janoekovytsj. Iedereen kent het telefoongesprek dat werd onderschept door mijn collega van Columbia University, Victoria Nuland, en de Amerikaanse ambassadeur Pyatt. Je krijgt geen beter bewijs. De Russen onderschepten haar gesprek en plaatsten het op internet. Luister ernaar, het is fascinerend. Ik ken al deze mensen overigens, door dat te doen, werden ze allemaal gepromoveerd in de Biden-regering, dat is nu de baan. Toen de Maidan plaatsvond, werd ik onmiddellijk gebeld: oh professor, professor Sachs, de nieuwe Oekraïense premier wil u graag spreken over de economische crisis, want ik ben daar behoorlijk goed in, en dus vloog ik naar Kiev en ik werd rondgeleid op de Maidan en ik kreeg te horen hoe de VS het geld betaalde voor alle mensen rond de Maidan, spontane revolutie van de waardigheid, dames en heren, alsjeblieft, waar komen al deze media-uitlaten vandaan, waar komt al die organisatie vandaan, waar komen al die bussen vandaan, waar komen al die mensen vandaan die werden opgeroepen? Maak je geen grapjes, dit is een georganiseerde actie, en het is geen geheim, behalve voor de burgers van Europa en de Verenigde Staten. Iedereen anders begrijpt het heel goed. Toen kwam Minsk, en vooral Minsk 2, dat overigens gemodelleerd was naar de Zuid-Tiroolse autonomie, en de Belgen zouden zich goed op Minsk 2 kunnen betrekken. Het zei dat er autonomie moet zijn voor de Russischtalige regio's in het oosten van Oekraïne. Het werd unaniem gesteund door de VN-Veiligheidsraad. De Verenigde Staten en Oekraïne besloten dat het niet werd afgedwongen. Duitsland en Frankrijk, die de garanten waren van het Normandië-proces, lieten het los, en het was absoluut weer een directe Amerikaanse unipolaire actie, waarbij Europa zoals gewoonlijk een volledig nutteloze ondergeschikte rol speelde, hoewel het een garant was van de overeenkomst. Trump verhoogde de bewapening, er waren vele duizenden doden bij het beschietingen door Oekraïne in de Donbas, er was geen Minsk 2-overeenkomst, en toen kwam Biden aan de macht, en nogmaals, ik ken al deze mensen, ik was vroeger lid van de Democratische Partij, ik ben nu strikt gezworen om lid te zijn van geen enkele partij, omdat beide hetzelfde zijn, en omdat dit ik, de Democraten werden in de loop der tijd complete oorlogszuchtigen, en er was geen enkele stem voor vrede, net als de meeste, meeste van uw parlementariërs, op dezelfde manier. Aan het einde van 1991 legde Poetin een laatste poging tot een veiligheidsakkoord in twee ontwerpteksten, één met Europa en één met de Verenigde Staten. De VS legden op 15 december 2021 op tafel, ik had een uur lang een telefoongesprek met Jake Sullivan in het Witte Huis, Jake smeekte om de oorlog te voorkomen, je kunt de oorlog voorkomen, het enige wat je hoeft te doen is zeggen dat de NAVO zich niet naar Oekraïne zal uitbreiden, en hij zei tegen me: oh, de NAVO gaat zich niet naar Oekraïne uitbreiden, maak je geen zorgen. Ik zei tegen Jake: zeg het openlijk, nee, nee, nee, we kunnen het niet openlijk zeggen, zei Jake, je krijgt een oorlog over iets dat zelfs niet gaat gebeuren, zei hij: maak je geen zorgen Jeff, er komt geen oorlog. Dit zijn niet erg slimme mensen, ik zeg je, als ik je mijn eerlijke mening mag geven, ze zijn niet erg slim, en ik had meer dan 40 jaar met hen te maken. Ze praten met zichzelf, ze praten met niemand anders, ze spelen speltheorie in niet-coöperatieve speltheorie, je praat niet met de andere kant, je maakt gewoon je strategie, dit is de essentie van speltheorie, het is geen onderhandelingsteorie, het is geen vredesmakingstheorie, het is een unilaterale niet-coöperatieve theorie, als je formele speltheorie kent, dat is wat ze spelen, het begon bij de Rand Corporation, dat is wat ze nog steeds spelen. In 2019 is er een artikel van Rand, hoe breiden we Rusland uit, weet je, ze schreven een artikel dat Biden volgde, hoe ergeren we Rusland, dat is letterlijk de strategie, hoe ergeren we Rusland, we proberen het te provoceren, proberen het uit elkaar te laten vallen, misschien regimewisseling, misschien onrust, misschien een economische crisis, dat noem je je bondgenoot, maak je geen grapjes. Dus ik had een lang en frustrerend telefoongesprek met Sullivan, ik stond buiten in de vrieskou, ik was toevallig H, probeerde een skidag te hebben, en daar was ik, Jake, krijg geen oorlog, oh, er komt geen oorlog Jeff, we weten veel van wat er de volgende maand gebeurde, namelijk dat ze weigeren te onderhandelen. Het stomste idee van de NAVO is het zogenaamde opendeurbeleid, maak je geen grapjes. De NAVO behoudt zich het recht voor om te gaan waar het wil, zonder dat een buurland iets te zeggen heeft. Nou, ik zeg tegen de Mexicanen en Canadezen: probeer het niet, weet je, Trump wil misschien Canada overnemen, dus Canada zou tegen China kunnen zeggen: waarom bouw je geen militaire basis, uh, in, in Ontario? Ik zou het niet aanraden, en de Verenigde Staten zouden niet zeggen: nou, het is een open deur, dat is hun zaak, ik bedoel, ze kunnen doen wat ze willen, dat is niet onze zaak, maar volwassenen in Europa herhalen dit in Europa, in uw commissie, uw hoge vertegenwoordiger, dit is onzin, dit is niet eens baby-geopolitiek, dit is gewoon helemaal niet nadenken. Dus de oorlog begon, wat was Poetins bedoeling in de oorlog? Ik kan je vertellen wat zijn bedoeling was, het was om Zelenski te dwingen tot het onderhandelen over neutraliteit, en dat gebeurde binnen 7 dagen na het begin van de invasie. Je moet dit begrijpen, niet de propaganda die hierover is geschreven, oh, dat ze faalden en dat hij Oekraïne zou overnemen, kom op dames en heren, begrijp iets basis, het idee was om de NAVO en wat is de NAVO, het zijn de Verenigde Staten, van de grens van Rusland af te houden, niet meer, niet minder. Ik moet nog een heel belangrijk punt toevoegen, waarom zijn ze zo geïnteresseerd? Ten eerste, omdat als China of Rusland besloot om een militaire basis aan de Rio Grande of aan de Canadese grens te hebben, zouden de Verenigde Staten niet alleen flippen, we zouden binnen ongeveer 10 minuten oorlog hebben, maar omdat de Verenigde Staten in 2002 eenzijdig het anti-ballistische raketverdrag hebben verlaten en het kader voor nucleaire wapenbeheersing hebben beëindigd door dat te doen, en dit is uiterst belangrijk om te begrijpen, het kader voor nucleaire wapenbeheersing is gebaseerd op het proberen te blokkeren van een eerste aanval. Het ABM-verdrag was een cruciaal onderdeel daarvan. De VS trokken zich in 2002 eenzijdig terug uit het ABM-verdrag, het blies een Russische lont door, dus alles wat ik heb beschreven is in de context van de vernietiging van het nucleaire kader ook, en vanaf 2010 plaatsten de VS Aegis-raket systemen in Polen en vervolgens in Roemenië, en Rusland vindt dat niet leuk, en een van de kwesties die in december en januari, december 2021, januari 2022 op tafel lagen, was of de Verenigde Staten het recht claimen om raket systemen in Oekraïne te plaatsen, en Blinken vertelde Lavrov in januari 2022 dat de Verenigde Staten zich het recht voorbehouden om raket systemen te plaatsen waar ze maar willen. Dat is je vermeende bondgenoot, en laten we nu intermediaire raket systemen terugplaatsen in Duitsland. De Verenigde Staten trokken zich in 2019 eenzijdig terug uit het INF-verdrag. Er is op dit moment geen nucleair wapen kader, geen enkel kader. Toen Zelenski in zeven dagen zei: laten we onderhandelen, ik ken de details hiervan uitstekend, want ik heb met alle partijen in detail gesproken. Binnen een paar weken werd er een document uitgewisseld dat president Poetin had goedgekeurd, dat Lavrov had gepresenteerd, dat werd beheerd door de Turkse bemiddelaars. Ik vloog naar Ankara om in detail te luisteren naar wat de bemiddelaars aan het doen waren. Oekraïne trok zich eenzijdig terug uit een bijna-overeenkomst, waarom? Omdat de Verenigde Staten hen dat vertelden, omdat het VK er nog een schepje bovenop deed door Bojo begin april naar Oekraïne te laten gaan en uit te leggen, en hij heeft onlangs, en als uw veiligheid in handen is van Boris Johnson, God helpe ons allen. Keir Starmer blijkt nog erger te zijn, het is onvoorstelbaar, maar het is waar. Boris Johnson heeft uitgelegd, en je kunt het op de website opzoeken, wat hier op het spel staat is de westerse hegemonie, niet Oekraïne. Westerse hegemonie, Michael en ik ontmoetten elkaar in het Vaticaan met een groep in het voorjaar van 2022, waar we een document schreven waarin we uitlegden dat er niets goeds uit deze oorlog voor Oekraïne kan komen, nu onderhandelen, want alles wat tijd kost, zal enorme hoeveelheden doden betekenen, risico op nucleaire escalatie en waarschijnlijk verlies van de oorlog. Ik zou geen woord veranderen van wat we toen schreven, er was niets mis met dat document, en sinds dat document, sinds de VS de onderhandelaars van tafel hebben gehaald, zijn er ongeveer een miljoen Oekraïners gestorven of zwaargewond geraakt, en de Amerikaanse senatoren die even gemeen, cynisch en corrupt zijn als je je maar kunt voorstellen, zeggen dat dit een prachtige uitgave van ons geld is, want er sterven geen Amerikanen. Het is de pure proxy oorlog, een van onze senatoren bij me, Blumenthal, zegt dit hardop, Mitt Romney zegt dit hardop, het is het beste geld dat Amerika kan uitgeven, er sterven geen Amerikanen, het is onwerkelijk. Nu, om ons even bij gisteren te brengen, dit mislukte, dit project mislukte, het idee van het project was dat Rusland zijn kaarten zou neerleggen, het idee was altijd dat Rusland geen weerstand kan bieden, zoals Brzezinski in 1997 uitlegde. De Amerikanen dachten: we hebben de overhand, we gaan winnen, want we gaan hen bluffen, ze gaan niet echt vechten, ze gaan zich niet echt mobiliseren.
Nucleaire optie van ze uit Swift weren, dat gaat ze te gronde richten. De economische sancties, dat gaat ze te gronde richten. De HIMARS, dat gaat ze te gronde richten. De aanvallen, de F-16's. Eerlijk gezegd, ik luister hier al 70 jaar naar. Ik luister er al ongeveer 56 jaar naar met een beetje begrip, zou ik zeggen. Ze spreken elke dag onzin. Mijn land, mijn regering, dit is zo vertrouwd voor mij, volledig vertrouwd. Ik smeekte de Oekraïners, en ik had een staat van dienst met de Oekraïners. Ik adviseerde de Oekraïners. Ik ben niet anti-Oekraïens, ik ben pro-Oekraïens, volledig. Ik zei: red jullie leven, red jullie soevereiniteit, red jullie grondgebied, wees neutraal, luister niet naar de Amerikanen. Ik herhaalde tegen hen het beroemde gezegde van Henry Kissinger: een vijand van de Verenigde Staten zijn is gevaarlijk, maar een vriend zijn is fataal. Oké, dus laat me dat herhalen: voor Europa is het gevaarlijk om een vijand van de Verenigde Staten te zijn, maar een vriend zijn is fataal.
Dus laat me nu nog een paar woorden afronden over Trump. Trump wil geen verliezende hand. Daarom is het waarschijnlijker dan niet dat deze oorlog zal eindigen, omdat Trump en president Poetin zullen overeenkomen om de oorlog te beëindigen. Als Europa al zijn grote oorlogszucht uitoefent, maakt het niet uit, de oorlog eindigt. Dus krijg het uit je systeem. Vertel je collega's, het is voorbij, en het is voorbij omdat Trump geen verliezer wil dragen. Dat is het. Het is geen grote moraal, hij wil geen verliezer dragen. Dit is een verliezer. Degene die gered zal worden door de onderhandelingen die nu plaatsvinden, is Oekraïne. Ten tweede is het Europa. Jullie aandelenmarkt stijgt de afgelopen dagen door het verschrikkelijke nieuws van onderhandelingen. Ik weet dat dit met pure afschuw in deze zalen is ontvangen, maar dit is het beste nieuws dat je nu kunt krijgen.
Ik moedigde hen aan, ze luisteren niet naar mij, maar ik probeerde contact te leggen met enkele Europese leiders. De meesten willen helemaal niets van me horen, maar ik zei: ga niet naar Kiev, ga naar Moskou, bespreek het met je tegenhangers. Maak je gek? Jullie zijn Europa, jullie 450 miljoen mensen, jullie 20 biljoen economie, jullie zouden de belangrijkste economische handelspartner van Rusland moeten zijn. Dat zijn natuurlijke banden trouwens. Als iemand wil bespreken hoe de VS Nord Stream opblies, praat ik daar graag over. Dus de Trump-administratie is imperialistisch in hart en nieren. Het is een grootmacht die de wereld domineert. Het is: we doen wat we willen, wanneer we kunnen. We zullen beter zijn dan een seniele Biden, en we zullen onze verliezen nemen waar we moeten. Er zijn verschillende oorlogsgebieden in de wereld, het Midden-Oosten is er een ander. We weten niet wat er weer mee zal gebeuren. Als Europa een goed beleid had, kon je die oorlog stoppen. Ik zal uitleggen hoe, maar een oorlog met China is ook een mogelijkheid. Dus ik zeg niet dat we in een nieuw tijdperk van vrede zijn, maar we bevinden ons nu wel in een, eh, heel ander soort politiek. En Europa moet een buitenlands beleid hebben, en niet alleen een buitenlands beleid van Russofobie, een buitenlands beleid dat een realistisch buitenlands beleid is, dat de situatie in Rusland begrijpt, dat de situatie in Europa begrijpt, dat begrijpt wat Amerika is en waarvoor het staat, dat probeert te voorkomen dat Europa wordt binnengevallen door de Verenigde Staten, want het is niet onmogelijk dat Amerika gewoon troepen in Deens gebied zal landen. Ik maak geen grap, en ik denk niet dat zij grappen maken. En Europa heeft een buitenlands beleid nodig, een echt buitenlands beleid, geen: ja, we onderhandelen met meneer Trump en ontmoeten hem halverwege. Je weet hoe dat zal zijn. Bel me daarna even. Zorg er niet voor dat Amerikaanse functionarissen het hoofd van Europa zijn, zorg voor Europese functionarissen. Zorg voor een Europees buitenlands beleid. Je zult lang met Rusland moeten samenleven, dus onderhandel met Rusland. Er liggen echte veiligheidskwesties op tafel, maar de bombast en de Russofobie dienen jullie veiligheid helemaal niet. Het dient de veiligheid van Oekraïne helemaal niet. Het droeg bij aan een miljoen slachtoffers in Oekraïne door dit idiote Amerikaanse avontuur waar jullie je bij hebben aangesloten en waarvan jullie vervolgens de belangrijkste aanmoedigers werden. Het lost trouwens niets op in het Midden-Oosten. De VS gaven het buitenlands beleid 30 jaar geleden volledig over aan Netanyahu. De Israëlische lobby domineert de Amerikaanse politiek, twijfel daar niet aan. Ik zou uren kunnen uitleggen hoe het werkt, het is erg gevaarlijk. Ik hoop dat Trump zijn regering niet zal vernietigen en erger nog, het Palestijnse volk, vanwege Netanyahu, die ik beschouw als een oorlogsmisdadiger, behoorlijk aangeklaagd door het Internationaal Strafhof, en dat moet gezegd worden. Niet meer dan dat er een Palestijnse staat zal zijn op de grenzen van 4 juni 1967, volgens internationaal recht, als de enige weg naar vrede. Het is de enige manier voor Europa om vrede te hebben aan jullie grenzen met het Midden-Oosten, het is de tweestatenoplossing. Er is trouwens maar één obstakel voor, en dat is het veto van de Verenigde Staten in de VN-Veiligheidsraad. Dus als je invloed wilt uitoefenen, zeg dan tegen de Verenigde Staten: laat het veto vallen. Jullie zijn samen met 180 landen in de wereld, de enigen die een Palestijnse staat tegenwerken zijn de Verenigde Staten, Israël, Micronesië, Nauru, Palau, Papoea-Nieuw-Guinea, Maleisië en Paraguay. Dus dit is een plek waar Europa veel invloed zou kunnen hebben. Europa is stil geworden over de JCPOA en Iran. Netanyahu's grootste droom in het leven is een oorlog tussen de Verenigde Staten en Iran. Hij heeft het niet opgegeven en het is niet onmogelijk dat dat ook zou komen. En dat komt omdat de VS in dit opzicht geen onafhankelijk buitenlands beleid hebben. Het wordt bestuurd door Israël. Het is tragisch, het is verbazingwekkend trouwens, en het zou kunnen eindigen. Trump zou kunnen zeggen dat hij het buitenlands beleid terug wil, misschien hoop ik dat dat het geval is.
Eindelijk, laat me gewoon zeggen met betrekking tot China: China is geen vijand, China is gewoon een succesverhaal. Daarom wordt het door de Verenigde Staten als een vijand beschouwd, omdat China een grotere economie heeft dan de Verenigde Staten. Dat is alles. [Applaus] Heel goed, nu vragen. Doe geen uitspraken, alleen vragen, want we zijn te veel en we hebben niet zoveel tijd. Dus eh, waar begin ik? Ik begin aan de linkerkant, ik heb een voorkeur voor links. Ja, je weet wel, kom op, ja, ga je gang. Eh, dank u, Jeffrey Sachs, uit Tsjechië. We zijn blij dat u hier bent. We hebben een probleem. We werden vervloekt door een heks die dacht dat de EU, en de EU is gemarkeerd, dus het zal niet worden verbeterd tot 2029. Maar wat wij, de Centraal-Europeanen, in de tussentijd moeten doen, vooral als de Duitsers toevallig niet genoeg voor Sarag stemmen, moeten wij een soort neutraliteit creëren voor Centraal-Europa of wat zou u ons adviseren te doen? Dus, allereerst, al mijn kleinkinderen zijn Tsjechisch, dat wil ik dat je weet, en Sonia is Tsjechisch geboren en Tsjechisch staatsburger, dus we zijn erg trots. Ik ben de achterblijvende partner in dit alles, maar ik ben een Tsjechische wannabe. Europa moet een buitenlands beleid hebben dat een Europees buitenlands beleid is, en het moet een realistisch buitenlands beleid zijn. Realist is niet haatdragend, realist is eigenlijk proberen beide kanten te begrijpen en te onderhandelen. Er zijn twee soorten realisten, een defensieve realist en een offensieve realist. Mijn lieve vriend John Mearsheimer, die de offensieve realist is, we zijn zeer goede vrienden en ik hou van hem, maar ik geloof meer dan hij doet, je spreekt met de andere kant en je vindt een manier om een begrip te krijgen. En dus, in principe, Rusland zal Europa niet binnenvallen. Dit is het fundamentele punt. Het kan tot de Dnjepr komen, het zal Europa niet binnenvallen. Maar er zijn echte problemen. Het belangrijkste probleem voor Rusland waren de Verenigde Staten, omdat Rusland als een grote macht en de grootste nucleaire macht ter wereld vanaf het begin diep bezorgd was over de unipolariteit van de VS. Nu dit schijnbaar mogelijk eindigt, moet Europa ook direct onderhandelingen openen met Rusland, omdat de Verenigde Staten snel hun belang zullen verliezen en je zult de komende duizenden jaren met Rusland moeten samenleven. Oké, wat wil je? Je wilt ervoor zorgen dat de Baltische staten veilig zijn. Het beste voor de Baltische staten is om hun Russofobie te stoppen. Dit is het belangrijkste. Estland heeft ongeveer 25% Russische burgers of Russisch sprekende burgers, etnische Russen. Litouwen hetzelfde. Provokeer de buur niet, dat is alles. Dit wordt niet gehoord, het wordt echt niet gehoord. En nogmaals, ik wil mijn standpunt uitleggen. Ik heb deze landen geholpen, degenen waar ik over spreek, geprobeerd te adviseren, ik ben niet hun vijand, ik ben geen marionet van Poetin, ik ben geen apologeet van Poetin. Ik werkte in Estland, ze gaven me, ik weet niet, ik denk dat het de op één na hoogste civiele onderscheiding is die een president van Estland aan een niet-onderdaan kan toekennen, omdat ik hun valuta systeem voor hen ontwierp in 1992. Dus ik geef hen advies: ga niet daar staan, Estland, en zeg dat we Rusland willen opbreken. Maak je gek? Dit is niet de manier om in deze wereld te overleven. Je overleeft met wederzijds respect, eigenlijk overleef je in onderhandeling, je overleeft in discussie, je verbiedt de Russische taal niet. Geen goed idee als 25% van je bevolking Russisch als moedertaal heeft. Het is niet goed, zelfs als er geen reus aan de grens zou zijn, zou het niet de juiste zaak zijn om te doen. Je zou het als officiële taal hebben, je zou het als een taal in de lagere school hebben, je zou de Russisch-orthodoxe kerk niet tegenwerken. Dus in principe moeten we ons gedragen als volwassenen, en wanneer ik constant zeg dat ze zich als kinderen gedragen, zegt Sonia altijd tegen me dat dat oneerlijk is tegenover kinderen, want dit is erger dan kinderen. We hebben een zesjarige kleindochter en een driejarige kleinzoon, en ze verzoenen zich eigenlijk met hun vriendjes, en we zeggen niet tegen hen: ga ze gewoon morgen en elke dag belachelijk maken. We zeggen: geef ze een knuffel en ga spelen, en dat doen ze. Dit is niet moeilijk trouwens. Nou ja, ik zal het punt niet langer uitwerken. Dank u. Kies nu de nieuwe regering. Dat mag ik niet zeggen. Wat ik wel zou moeten zeggen is: verander het beleid. Ik wil geen politieke... werkt dat? Ja. Hallo, mijn naam is Kira, ik ben verslaggever bij de Brussels Times. Dank u voor het fascinerende gesprek, Jeffrey. Ik wilde u alleen vragen naar Trumps uitspraken over het willen dat NAVO-leden hun uitgaven met 5% verhogen, en we zien nu veel landen zich haasten om te bewijzen dat ze dat gaan doen, waaronder België, en gezien het feit dat België ook het NAVO-hoofdkwartier is, wilde ik u vragen wat de juiste reactie op die uitspraken van NAVO-leden zou moeten zijn. Dank u. We zien het niet helemaal oog in oog op deze vraag, dus laat me mijn eigen mening geven. Mijn eerste aanbeveling, met alle respect voor Brussel, is om het NAVO-hoofdkwartier ergens anders te verplaatsen. Ik bedoel het serieus, want een van de ergste delen van het Europese beleid op dit moment is een complete verwarring van Europa en de NAVO. Dit zijn volledig verschillende dingen, maar ze werden precies hetzelfde. Europa is veel beter dan de NAVO, naar mijn mening. De NAVO is niet eens meer nodig. Ik zou het in 1991 hebben beëindigd, maar omdat de VS het zagen als een instrument van Duitsland, niet als een verdediging tegen Rusland, ging het daarna door. Maar de verwarring van NAVO en Europa is dodelijk, want het uitbreiden van Europa betekende het uitbreiden van de NAVO. Punt. En dit zouden volledig verschillende dingen moeten zijn. Dus dit is het eerste punt. Mijn eigen mening opnieuw, met alle respect voor Michael, we hebben er alleen een kort gesprek over gehad, is dat Europa een eigen buitenlands beleid moet hebben en zijn eigen, zijn eigen militaire veiligheid, zijn zogenaamde strategische autonomie. En het zou, ik ben daar voorstander van, ik zou de NAVO ontbinden, en misschien gaat Trump het toch doen, misschien gaat Trump Groenland binnenvallen, wie weet, dan zul je echt ontdekken wat de NAVO betekent. Dus ik denk wel dat Europa in zijn veiligheid moet investeren. 5% is buitensporig, belachelijk, absurd, volledig absurd. Niemand hoeft zoveel uit te geven. 2 tot 3% van het BBP, waarschijnlijk onder de huidige omstandigheden. Wat ik trouwens zou doen, is door Europese productie, want eigenlijk, vreemd genoeg, helaas in deze wereld, en het is een waarheid als een koe, maar het is jammer, dus ik kampioeneer het niet veel, veel technologische innovatie komt voort uit de militaire sector, omdat regeringen in de militaire sector investeren. Dus Trump is een wapenhandelaar, begrijp je dat? Hij verkoopt Amerikaanse wapens, hij verkoopt Amerikaanse technologie. Vance vertelde je een paar dagen geleden, denk er niet eens aan om je eigen AI-technologie te hebben. Dus begrijp alsjeblieft dat deze verhoging van de uitgaven voor de Verenigde Staten is, niet voor jullie. En in die zin ben ik volledig tegen die aanpak, maar ik zou niet tegen een aanpak zijn van Europa dat 2-3% van het BBP uitgeeft aan een verenigde Europese veiligheidsstructuur en investeert in Europa en Europese technologie en niet de Verenigde Staten de gebruik van Europese technologie voorschrijven. Het is zo interessant, het is Nederland dat de enige machines van geavanceerde halfgeleiders produceert, extreme ultraviolette lithografie, het is ASML, maar Amerika bepaalt elk beleid van ASML, Nederland heeft niet eens een voetnoot. Ik zou dat niet doen als ik jou was, geef alle veiligheid over aan de Verenigde Staten, ik zou het niet doen. Ik zou mijn eigen veiligheidskader hebben, zodat je ook je eigen buitenlandse beleidsraamwerk kunt hebben. Europa staat voor veel dingen waar de Verenigde Staten niet voor staan. Europa staat trouwens terecht voor klimaatactie, want onze president is hier volledig gek op, en Europa staat voor fatsoen, voor sociale democratie als een ethos. Ik heb het niet over een partij, ik heb het over een ethos van hoe gelijkheid van leven tot stand komt. Europa staat voor multilateraliteit, Europa staat voor het VN-Handvest, de VS staan voor niets van die dingen. Je weet dat onze minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, zijn reis naar Zuid-Afrika heeft afgezegd, omdat gelijkheid en duurzaamheid op de agenda stonden, en hij zei: daar ga ik niet in mee. Dat is een eerlijke weerspiegeling van diepgewortelde Angelsaksische libertarisme. Egalitarisme is geen woord uit het Amerikaanse lexicon. Duurzame ontwikkeling helemaal niet. Je weet waarschijnlijk trouwens dat van de 193 VN-lidstaten er 191 SDG-plannen hebben gepresenteerd als vrijwillige nationale beoordelingen, 191. Twee hebben dat niet gedaan: Haïti en de Verenigde Staten van Amerika. De Biden-administratie mocht niet eens duurzame ontwikkelingsdoelen zeggen, het ministerie van Financiën had een beleid om niet te zeggen duurzame ontwikkelingsdoelen. Oké, ik noem dit alles omdat je je eigen buitenlands beleid nodig hebt. Ik publiceer elk jaar twee rapporten, één het Wereldblijdschaprapport en 18 van de top 20 landen, als ik me goed herinner, zijn Europees. Dit is de hoogste kwaliteit van leven ter wereld. Dus je hebt je eigen beleid nodig om die kwaliteit van leven te beschermen. De Verenigde Staten staan ver onderaan, en het andere rapport, waar is mijn collega Gom, ergens in de kamer hier, daar is hij, Gom La Foron, is de hoofdauteur van ons jaarlijkse rapport over duurzame ontwikkeling, en bijna alle top 20 landen zijn Europese landen, omdat jullie in dit spul geloven en daarom zijn jullie het gelukkigst, behalve in de geopolitiek, maar de kwaliteit van leven. Dus je hebt je eigen beleid nodig, maar je zult het niet hebben tenzij je je eigen veiligheid hebt, dat zul je gewoon niet doen. En trouwens, 27 landen kunnen niet elk hun eigen buitenlands beleid hebben, dit is een probleem. Je hebt een Europees buitenlands beleid en een Europese veiligheidsstructuur nodig. En trouwens, hoewel Michael me verzekert dat het dood is, was ik de grootste fan van de OVSE en geloof ik dat de OVSE het juiste kader is voor Europese veiligheid. Het zou echt kunnen werken. Dank u, dank u wel. Ja, ja. Oké, eh, nou eh, dank u professor, ik ben uit Slowakije, en mijn premier, Robert Fico, werd bijna doodgeschoten vanwege de meningen die u had, de gelijkenis met hem. Eh, ja, wij zijn als Slowaakse regering een van de weinige landen in de Europese Unie die met Russen praten. Twee maanden geleden sprak ik met meneer Medvedev, over twee weken zal ik in de Doema spreken met meneer Sloutski, die de voorzitter is van de Russische commissie voor buitenlandse zaken in Moskou. Misschien is mijn vraag wat uw boodschap zou zijn voor Russen op dit moment, want zoals ik hoorde, zijn zij op de overwinningsgolf, ze hebben geen reden om niet te de-escaleren, want dat is hun oorlogdoel, en wat kan Trump hun aanbieden om de oorlog onmiddellijk te stoppen? Wat zou de boodschap voor Russen van uw kant zijn? Dank u wel. Veel belangrijke dingen worden nu aangeboden en liggen op tafel, en ik geloof dat de oorlog snel zal eindigen door dit, en dit zal tenminste een zegen zijn in een zeer, zeer moeilijke tijd. Wat de regeling precies zal zijn, denk ik dat nu alleen nog maar een kwestie is van de territoriale kwesties, en dat is of het de volledige vier oblasten zijn, inclusief heel Cherson en Zaporizjzja, of dat het aan de contactlijn is en hoe dit allemaal zal worden onderhandeld. Ik ben niet in de kamer van de onderhandelingen, dus ik kan daar niet echt meer over zeggen, maar de basis zal zijn: er zullen territoriale concessies zijn, er zal neutraliteit zijn, er zullen veiligheidsgaranties zijn voor Oekraïne, voor alle partijen, er zal tenminste met de VS een einde komen aan de economische sancties, maar wat natuurlijk telt, is Europa en Rusland. Ik denk dat er zijn en misschien zullen er onderhandelingen over nucleaire wapens worden hersteld, wat buitengewoon positief zou zijn. Ik denk dat er enorm belangrijke kwesties zijn voor Europa om rechtstreeks met Rusland te onderhandelen, en dus zou ik president Michel en het leiderschap van Europa dringend verzoeken om directe discussies te openen met president Poetin, omdat de Europese veiligheid op het spel staat. Ik ken de Russische leiders, velen van hen heel goed, het zijn goede onderhandelaars en je moet met hen onderhandelen, en je moet goed met hen onderhandelen. Ik zou hen enkele vragen stellen. Ik zou hen vragen wat de veiligheidsgaranties zijn die kunnen werken zodat deze oorlog permanent eindigt, wat de veiligheidsgaranties zijn voor de Baltische staten, wat moet worden gedaan. Een deel van het onderhandelingsproces is eigenlijk om de andere kant te vragen naar je zorgen, niet alleen om te weten wat zij weten zoals jij denkt dat waar is, maar om eigenlijk te vragen: we hebben een echt probleem, we hebben een echte zorg, wat zijn de garanties? Nou, ik wil de antwoorden ook weten. Trouwens, ik ken minister Lavrov al 30 jaar, ik beschouw hem als een briljante minister van Buitenlandse Zaken, praat met hem, onderhandel met hem, krijg ideeën, leg ideeën op tafel, leg tegenideeën op tafel. Ik denk niet dat dit allemaal kan worden opgelost door puur verstand, want je lost oorlogen op door te onderhandelen en te begrijpen wat de echte problemen zijn, en je noemt de andere kant niet een leugenaar als ze hun problemen uiten. Je werkt uit wat de implicaties daarvan zijn voor het wederzijdse voordeel van vrede. Dus het belangrijkste is: stop het geschreeuw, stop het oorlogszuchtige gedrag en bespreek het met de Russische tegenhangers en smeek niet om aan tafel te zitten met de Verenigde Staten. Je hoeft niet in de kamer te zitten met de Verenigde Staten, je bent Europa, je zou in de kamer moeten zitten met Europa en Rusland. Als de Verenigde Staten zich willen aansluiten, prima, maar om te smeken, nee. En trouwens, Europa hoeft Oekraïne niet in de kamer te hebben als Europa met Rusland praat. Jullie hebben veel directe problemen, geef je buitenlandse beleid niet over aan iemand, niet aan de Verenigde Staten, niet aan Oekraïne, niet aan Israël. Houd een Europees buitenlands beleid. Dit is het basisidee. Hans Noot, van de soevereinistische politieke groep in dit Parlement, Alternatief voor Duitsland als politieke partij. Allereerst wil ik u bedanken, meneer Sachs, voor uw komst en het delen van uw ideeën met ons, en u kunt er zeker van zijn dat veel van uw ideeën en die van uw collega John Mearsheimer goed zijn ontvangen door politieke groepen hier en in onze agenda zijn geïntegreerd. Ik deel uw standpunten grotendeels. Toch is er één vraag met betrekking tot het historische verslag dat u gaf, waar ik wat gedetailleerder op wil ingaan. Dit betreft het begin van de NAVO-uitbreiding. U rapporteerde van, eh, de website, wat voor onzin u hoorde, dat er veel citaten van Ganser zijn, bijvoorbeeld, dat de NAVO zich geen centimeter naar het oosten zal verplaatsen. Nu is het 2+4-verdrag in september 1990 getekend, in Moskou. Op dat moment bestond het Warschaupact nog steeds en landen als Polen, Hongarije en Tsjechië maakten deel uit van de onderhandelingen voor het 2+4-verdrag. Dus het Warschaupact werd eigenlijk ontbonden in juli 1991 en de Sovjet-Unie ontbond in december 1991. Dus niemand die aanwezig was bij de onderhandelingen kon spreken voor Polen, kon spreken voor Hongarije, kon spreken voor Slowakije, dat zij niet zouden proberen lid te worden van de NAVO zodra de algemene situatie is veranderd. Dus het tegenargument, dat we moeten weerleggen, is dat het de wil was van deze landen, van Polen, van Hongarije, van Slowakije, dat zij lid wilden worden van de NAVO vanwege de geschiedenis die zij met de Sovjet-Unie hadden, en natuurlijk werd Rusland op een bepaalde manier nog steeds gezien als een opvolger van de Sovjet-Unie. Hoe weerlegt u dat argument? Ik twijfel er niet aan waarom Hongarije, Polen, Tsjechië, Slowakije lid wilden worden van de NAVO. De vraag is wat de VS doen om vrede te sluiten, want de NAVO is geen keuze van Hongarije, Polen, Tsjechië of Slowakije. De NAVO is een door de VS geleid militair bondgenootschap, en de vraag is hoe we op een betrouwbare manier vrede kunnen vestigen. Als ik die beslissingen toen zou nemen, zou ik de NAVO in 1991 helemaal hebben beëindigd, toen die landen om de NAVO vroegen. Ik zou hen hebben uitgelegd wat onze minister van Defensie, William Perry, zei, wat onze leidende staatsman, George Kennan, zei, wat onze laatste ambassadeur in de Sovjet-Unie, Jack Matlock, zei. Zij zeiden: nou, we begrijpen uw gevoelens, maar het is geen goed idee, want het zou een nieuwe koude oorlog met Rusland kunnen uitlokken. Dus zo zou ik het hebben beantwoord toen die landen in de eerste golf toetraden. Ik denk niet dat het toen zo belangrijk was, behalve dat het deel uitmaakte van een groter project, en het project werd al in 1994 uiteengezet. Er is een heel goed boek van Jonathan Haslam, Harvard University Press, genaamd Hubris, dat een gedetailleerde historische documentatie geeft van stap voor stap wat er gebeurde, en het is echt de moeite waard om te lezen. Dus dit is een... maar het punt dat ik echt zou willen maken is dat Oekraïne en Georgië te ver waren. Dit is vlakbij Rusland, dit is in de context van de complete destabilisatie van het nucleaire kader, dit is in de context van de VS die raketinstallaties op de grenzen van Rusland plaatst. Als je naar president Poetin luistert door de jaren heen, waarschijnlijk het belangrijkste, als je goed luistert, waar hij zich zorgen over maakt, zijn raketten, zeven minuten van Moskou, is een onthoofdingaanval, en dit is heel reëel. De VS zouden niet alleen in paniek raken, maar raakten ook in paniek toen dit gebeurde op het westelijk halfrond. Dus het is de Cubaanse rakettencrisis omgekeerd, en gelukkig stond Nikita Chroesjtsjov niet op en zei: opendeurbeleid van het Warschaupact, we kunnen overal heen waar we willen, Cuba heeft ons gevraagd, het gaat Amerika niets aan. Wat Chroesjtsjov zei was: oorlog, mijn God, we willen geen oorlog, we beëindigen deze crisis, we trekken ons allebei terug. Dat is wat Chroesjtsjov en Kennedy uiteindelijk besloten. Dus dit is het echte gevolg. Rusland slikte zelfs met veel pijn de Baltische staten, Roemenië, Bulgarije, Slowakije en Slovenië. Het is Oekraïne en Georgië, en het is vanwege de geografie, het is vanwege Lord Palmerston, het is vanwege de eerste Krim-oorlog, het is vanwege de raketinstallaties dat dit de essentie is van waarom er deze oorlog was. Dank u, dank u wel, professor Sachs, voor uw komst hier. U hebt gezegd dat de Europese Unie haar eigen buitenlands beleid moet formuleren. In het verleden was het Duits-Franse bondgenootschap een belangrijke drijfveer voor die beleidslijnen. Nu, met de oorlog in Oekraïne, heeft dat argumentatief een barst gekregen. Denkt u dat de Europese Unie in de toekomst, wanneer zij dit nieuwe buitenlandse beleid gaat formuleren, weer op de eerste rij zal staan, of moeten andere landen of andere blokken die verandering proberen te bewerkstelligen? Dank u wel. Oh, het is moeilijk, het is moeilijk omdat je natuurlijk nog geen grondwet voor Europa hebt die een Europees buitenlands beleid echt ondersteunt, en het kan niet bij unanimiteit. Er moet een structuur zijn waarin Europa als Europa kan spreken, zelfs met enige onenigheid, maar met het Europese beleid. Ik wil niet te veel vereenvoudigen hoe je daar precies komt, maar zelfs met de structuren die je hebt, zou je veel beter kunnen onderhandelen. De eerste regel is: je diplomaten moeten diplomaten zijn, geen secretarissen van [applaus] oorlog. Eerlijk gezegd zou dat ten minste halverwege gaan naar waar je naartoe wilt.
Een diplomaat is een zeer speciaal soort talent. Een diplomaat is getraind om samen te zitten met de andere partij en te luisteren, handen te schudden, te glimlachen en aangenaam te zijn. Het is zeer moeilijk, het is een vaardigheid, het is training, het is een beroep, het is geen spel. Je hebt dat soort diplomatie nodig. Ik vind het jammer dat we niets dergelijks horen. Ik zal gewoon een paar klachten indienen. Ten eerste: Europa is niet NAVO, zoals ik al zei. Ik dacht dat Stoltenberg de slechtste was, maar ik had het mis. Het wordt alleen maar erger. Zou iemand in de NAVO voor Gods wil kunnen ophouden te praten over meer oorlog? En zou de NAVO kunnen ophouden namens Europa te spreken, en Europa kunnen ophouden te denken dat het NAVO is? Dit is het eerste absolute punt.
Ten tweede: het spijt me, maar uw Hoge Vertegenwoordiger, vicepresidenten, moeten diplomaten worden. Diplomatie betekent naar Moskou gaan, uw Russische tegenhanger hier uitnodigen, dit bespreken. Dat gebeurt tot nu toe niet, dus dit is echt mijn punt. Nu geloof ik dat Europa de komende jaren meer geïntegreerd en verenigd moet worden. Ik ben een sterke voorstander van subsidiariteit, dus we bespraken het al. Ik denk niet dat het huisvestingsbeleid echt het belangrijkste probleem van Europa is. Ik denk dat dit op lokaal of nationaal niveau kan worden aangepakt. Ik zie het niet als een Europees probleem, maar ik zie buitenlands beleid niet als een kwestie van 27 landen. Ik zie het als een Europees probleem en ik zie veiligheid op Europees niveau. Dus ik denk dat dingen opnieuw moeten worden bekeken. Maar ik wil meer Europa zien voor echt Europese kwesties, en misschien minder Europa voor zaken die naar behoren subsidiair zijn aan Europa op nationaal en lokaal niveau. En ik hoop dat een dergelijke evolutie kan plaatsvinden.
Weet je, wanneer de wereld het over grote mogendheden heeft, dan heeft het over ons, Rusland, China. Ik neem India op en ik wil Europa echt opnemen, en ik wil Afrika echt opnemen als een Afrikaanse Unie. En ik wil dat dat gebeurt. Maar je zult merken dat Europa op de lijst nu niet voorkomt, en dat komt omdat er geen Europees buitenlands beleid is. Oké, dank u wel. En hartelijk dank, professor, voor deze zeer moedige toespraak, zeer duidelijke toespraak ook die u hebt gehouden.
Ik ben, uhm, uit Luxemburg. Mijn vraag is als volgt: wat zijn de langetermijngevolgen van deze verloren oorlog? We hebben de oorlog verloren. Nu hebben we een onzekere toekomst voor de NAVO. We hebben ook duidelijk, en u verwijst ernaar, de marginalisering van Europa. We hebben een versterking van de BRICS-landen, die in veel opzichten rivalen kunnen zijn. Zal er over de volgende 20 of 30 jaar een toekomst zijn voor een collectief Westen? Dank u wel.
Ik geloof niet dat er een collectief Westen is. Ik geloof dat er een Verenigde Staten en Europa zijn die in sommige gebieden parallelle belangen hebben en in veel gebieden geen parallelle belangen hebben. Ik wil dat Europa leidt op het gebied van duurzame ontwikkeling, klimaattransformatie, wereldwijde fatsoenlijkheid. Ik geloof dat als de wereld er meer op Europa zou lijken, het een gelukkigere, vreedzamere en veiligere wereld zou zijn, en een langere levensduur en beter voedsel, trouwens. Maar goed, even terzijde. In ieder geval, Europa heeft een roeping die nogal verschilt van de Amerikaanse traditie en eerlijk gezegd van de Angelsaksische traditie, want het zijn 200 jaar van Angelsaksische hegemonie of aspirerende hegemonie geweest. De Britten geloven nog steeds dat zij de wereld besturen. Het is verbazingwekkend wat nostalgie betekent. Ze stoppen er zelfs niet mee. Het is bijna als een Monty Python-sketch.
Maar in ieder geval, waar was ik? Ik denk aan Monty Python, wanneer de ridder al zijn ledematen afgehakt krijgt en zegt: "Alles is goed, ik ben overwinnaar". Dat is Groot-Brittannië helaas. En dus het is, het is, het is echt vreselijk. Dus nee, ik geloof niet in het collectief Westen. Ik geloof niet in het Globale Zuiden. Ik geloof niet in al deze geografische gebieden die zelfs geen zin hebben, want ik kijk eigenlijk, weet je, ik kijk veel naar kaarten en het Globale Zuiden bevindt zich meestal op het Noorden, en het Westen is niet eens Westen. En dus begrijp ik niet eens waar dit over gaat. Ik geloof wel dat we in een tijdperk van ware overvloed zouden kunnen verkeren als we onze koppen recht zouden houden. We bevinden ons in de grootste technologische vooruitgang in de menselijke geschiedenis. Het is werkelijk verbazingwekkend wat er nu gedaan kan worden.
Weet je, ik verwonder me erover dat iemand die geen scheikunde kent, de Nobelprijs voor de Vrede won voor scheikunde, omdat hij zeer goed is in diepe neurale netwerken, een genie, Demis Hassabis. Ze hebben eiwitvouwing uitgevonden, waar generaties biochemici hun hele leven aan hebben besteed, en nu heeft DeepMind uitgevonden hoe het moet doen, weet je, door duizenden eiwitten. We hebben vrienden die hun hele leven aan één eiwit hebben besteed, briljante vrienden, en nu wat we kunnen doen. Dus als, en hetzelfde geldt voor hernieuwbare energie, zoals iedereen weet, de prijzen dalen met meer dan twee ordes van grootte, de kosten, we zouden de planeet kunnen transformeren, we zouden het klimaatsysteem kunnen beschermen, we zouden de biodiversiteit kunnen beschermen, we zouden ervoor kunnen zorgen dat elk kind een goede opleiding krijgt, we zouden zoveel wonderlijke dingen kunnen doen nu. En dus wat moeten we doen? Naar mijn mening hebben we vrede nodig, en het belangrijkste is, er zijn nergens diepe redenen voor conflicten. Elk conflict dat ik bestudeer, is gewoon een vergissing. Het is niet dat we vechten voor Lebensraum. Dat idee, dat van Ratzel kwam en dat een nazi-idee werd, was altijd een verkeerd idee, het was een vergissing, een fundamentele intellectuele vergissing, een intellectuele vergissing trouwens, want toonaangevende wetenschappers namen het idee over dat we rassen-oorlogen hadden, we nationale oorlogen hadden, we oorlogen van overleving hadden, omdat we niet genoeg op de planeet hebben. Als econoom kan ik je vertellen dat we genoeg op de planeet hebben voor de ontwikkeling van iedereen, genoeg. We zijn niet in conflict met China, we zijn niet in conflict met Rusland. Als we kalmeren, als je het over de lange termijn vraagt, de lange termijn is zeer goed. Dank u. De lange termijn, als we onszelf niet opblazen, is zeer goed, en dit is wat we moeten nastreven: een positieve, gedeelde visie onder internationaal recht.
Door onze technologie werken dingen nu op regionale schaal. Vroeger was het dorp, dan waren het kleine gebieden, dan was het de eenwording van landen, nu is het regionaal. Dat komt niet alleen omdat regio's prachtig zijn, maar omdat de onderliggende technologische realiteit het zegt. Europa moet een geïntegreerd gebied zijn, door vervoer, door snelle trein, door digitaal, enzovoort. Dus daar is Europa. De politiek volgt in belangrijke mate de technologische realiteiten. We leven nu in een wereld van regio's. Dus Europa moet Europa zijn, met subsidiariteit. Verlies niet al die prachtige, prachtige nationale en lokale elementen, maar Europa moet Europa zijn. De goede kant is, laten we, ik wil dat Europa bijvoorbeeld diplomatie heeft met ASEAN. Ik breng veel tijd door met de ASEAN-landen. De EU Green Deal, een prachtig idee. Ik zei jaren geleden al tegen de ASEAN-leiders: maak een ASEAN Green Deal en praat dan met de Europeanen, zodat je deze prachtige relatie hebt, handel, investeringen, technologie. Vorig jaar kondigden ze een ASEAN Green Deal aan. Wat deed Europa ermee? Niets. Het zei: 'Het spijt ons, we zijn in de oorlog in Oekraïne'. Dank u, geen interesse. Dit is mijn punt. De vooruitzichten zijn zeer positief als we de vrede construeren, want we moeten gaan. Ik krijg de hele tijd berichten dat ik de kamer moet verlaten, iets heel kort ja, het spijt me ja, dank u wel voor de lezing. Ik wilde vragen of u denkt dat een uitweg uit het conflict een soort finlandization is, en of dat de manier is waarop u het bijvoorbeeld had willen zien in het buitenlands beleid van Finland en Zweden, sorry, of dat de manier is waarop u het had willen zien in het buitenlands beleid van Zweden en Finland, bijvoorbeeld in plaats van dat ze lid werden van de NAVO, is dat de manier waarop u deze landen het buitenlands beleid had willen zien aanpakken, en denkt u dat deze landen die aan Rusland grenzen zich gewoon aan het lot moeten overgeven, dat oké, we kunnen Rusland niet zo provoceren, dit is de manier waarop we moeten leven?
Uitstekende vraag, en laat me even één onderdeel over finlandization melden. Finlandization bracht Finland jaar na jaar op nummer één in het wereldgeluksrapport, rijk, succesvol, gelukkig en veilig, dat is pre-NAVO. Finlandization was dus een prachtige zaak, nummer één ter wereld. Toen Zweden en Finland en Oostenrijk neutraal waren, bravo, slim. Als je twee supermachten hebt, houd ze dan een beetje uit elkaar. Je hoeft niet met je neus tegen elkaar aan te zitten, vooral niet als een van hen, de VS, zijn neus in de ander duwt. En dus heeft finlandization naar mijn mening een zeer positieve connotatie, net als Oostenrijking. Oostenrijk tekende in 1955 zijn neutraliteit, het Sovjetleger vertrok, en Oostenrijk is trouwens een prachtige plek, absoluut prachtig. En dit is hoe je conflicten kunt vermijden. Als de Verenigde Staten enig verstand hadden, zouden ze deze landen als een neutrale ruimte tussen het Amerikaanse leger en Rusland hebben gelaten, maar daar verloren de VS het.