Bu ders, şeytanın yaratılışının ardındaki ilahi hikmeti ve insanlığın tekamülündeki rolünü derinlemesine inceliyor. Konuşmacı, şeytanın sadece bir 'sıfat' olduğunu, asıl adının İblis olduğunu belirterek başlıyor. Şeytanın, insanın yaratılış maddesini kendininkinden üstün görmesi nedeniyle Allah'a itaat etmeyip yoldan çıkması ve başkalarını da bozmaya çalışması anlatılıyor. Dersin temel sorusu, Allah'ın sonsuz rahmetine rağmen şeytanı neden yarattığı ve şeytan olmasaydı herkesin cennetlik olup olmayacağı üzerine odaklanıyor. Konuşmacı, şeytanın varlığının, insanların cennetten lezzet alabilecek manevi kabiliyetlerini geliştirmesi için bir 'imtihan' ve 'ateş' görevi gördüğünü savunuyor. Bu durumu, kör, sağır, dilsiz birinin en güzel saraydan zevk alamaması, ilkokul mezunu olmayanların üniversitede bulunmasının üniversiteyi değersizleştirmesi, toprağa ekilen tohumların bir kısmının gübre olup bir kısmının meyve vermesi ve kömürün elmasa dönüşmesi gibi çeşitli benzetmelerle açıklıyor. Şeytanın, tıpkı bir bıçağın veya ateşin kendisinin şer olmaması gibi, yaratılışının şer olmadığını, şerrin insanın onu kötüye kullanmasından kaynaklandığını vurguluyor. Ayrıca, şeytanın varlığının evliyaların ve insanların manevi gelişiminde bir 'rakip' ve 'hoca' rolü oynadığını, tıpkı sporcuların güçlü rakiplerle gelişmesi gibi, insanların da şeytanla mücadele ederek sabır, adalet, cömertlik gibi esma tohumlarını geliştirdiğini belirtiyor. Ders, Allah'ın nazarı ilahisinde 'kemiyet' (sayı çokluğu) yerine 'keyfiyetin' (kalite çokluğu) önemli olduğunu, bu nedenle birçok insanın cehenneme gitmesinin, az sayıdaki 'elmas' insanların (kabiliyetleri gelişmiş) ortaya çıkması için bir zayiat olarak görülmediğini ifade ediyor. Sonuç olarak, şeytanın yaratılışının, insanlığın sonsuz cennet lezzetlerine ulaşabilmesi için gerekli olan manevi tekamülün temel bir aracı olduğu sonucuna varılıyor.

Konuşmacı, insanın Allah'ın isimleriyle olan ilişkisini ve bu ilişkinin insan gelişimindeki rolünü derinlemesine inceliyor. İnsandaki sevme kabiliyetinin (Vedud isminden), temizlik arzusunun (Kuddüs isminden) Allah'ın isimlerinden geldiğini belirtiyor. Bu kabiliyetlerin geliştirilmesinin, tıpkı bir tohumun ağaca dönüşmesi gibi, insana cennette daha fazla lezzet alma imkanı sunacağını ifade ediyor. Bu gelişim sürecinde şeytanın ve günahın varlığının bir hikmet taşıdığını, zira kirliliğin tövbe ve temizliğe yol açtığını vurguluyor. Şeytanın, insanın içindeki potansiyeli (elmas veya kömür gibi) ortaya çıkaran bir imtihan aracı olduğunu, insanı bozmadığını, aksine zaten var olanı açığa çıkardığını savunuyor. Allah'ın tüm isimlerinin muhataplara ihtiyaç duyduğunu ve bu nedenle insanların dünyaya ekildiğini, şeytanla buluşturularak kabiliyetlerini geliştirme fırsatı bulduklarını açıklıyor. Cennet ve cehennemin nihai amaç olmadığını, aksine Allah'ın kendi güzelliklerini bildirme ve insanların bu güzelliklerden lezzet almasını sağlama yolunda birer teşvik aracı olduğunu belirtiyor. Kâinatın yaratılışının temel sebebinin Allah'ın esmasını mevcudat kalıplarına dökerek güzelliklerini göstermek olduğunu ve şeytanın bu senaryoda bir başrol oynadığını ifade ediyor. Son olarak, iman derslerinin önemine değinerek, bu derslerin insanın tohumlarının ağaç olmasının suyu olduğunu ve kainatın bu dersler uğruna döndüğünü vurguluyor.

Hayalhanem

The text you provided is already in Turkish. Please provide the text in Spanish if you wish for it to be translated into Turkish.

Şeytan'ın Tüylerinizi Ürpertecek İnanılmaz Hayat Hikayesi - Şeytanın Yaratılması @Mehmedyildiz

Bu şeytanın tüyler ürperten bir hayat 
hikayesi var. Şeytan yaratılmış tüyler

ürpertici hadiseler başından geçmiş. Burada şeytan 
demişken onun asıl adı iblistir. Şeytan aslında onun

sıfatıdır. Ama böyle biz kullanım sıklığından 
şeytanı da isim gibi kullanmaya başlamışız. Hani

galat-ı meşhur lügat-ı fasihten evladır derler ya.
Hani kullanımı asıl manasının önüne geçmiş. Daha sonra

kendi yaratılış hammaddesini insanınkinden üstün 
sayaraktan itaat etmemiş, secde etmemiş. Daha sonra

yoldan çıkmış, bozulmuş. Ve diğer fıtratı bozulanlar 
gibi başkalarını da bozmaya çalışmış. Şimdi hikaye

buradan başlıyor. Şeytan bozuk ve sürekli birilerini 
yoldan çıkarmaya çalışmış. İnsan iblisin hayat hikayesini

okuyunca şunu soruyor. İyi de ya Rab senin rahmetin 
sonsuz, engin. Senin hem Kur'an kitabından biz bunu

biliyoruz. Hem de cisimleşmiş kitabın olan kitab-ı kebîr-i kâinattan senin engin rahmetini görüyoruz.

Bir arkadaşımız bile bir ekmeği getirirken üşenir ama 
sana buğdayları bizim için rahmet hazinelerinden

serersin. Senin ne kadar rahmetli olduğunu 
rahmetinin engin ve sonsuz olduğunu biliyoruz.

İyi de ya Rab bu kadar sonsuz rahmette bizi yoldan 
çıkaran hatta sonsuz Cehennemimize sebep olan

şeytanı neden yarattın ? Yani herkes acaba 
direkt cennetlik olsa olmaz mıydı ?diye insanın aklına

soru geliyor dimi ? Mesela ayette de geçiyor. Ahsene kulle şey'in halaka yani her yarattığı ahsen

en güzeldir. Şimdi madem her yarattığı en güzeldir, 
hayırdır yani. Ya arkadaş bu şeytanın yaratılması da

mı hayırdır ? Şimdi Kur'an'da defalarca birçok 
yerde aman şeytana dikkat edin diye ikazlar

var. İnsanın aklına şöyle bir soru geliyor. Ya Rab sen 
bu ikazları bize vereceğine bu şeytana direkt

yaratmasaydın, ya da yaratıldığı gibi öldürseydin 
veyahut Hazreti Adem'e secde ettirseydin de bizim bir

çoklarımızın cehennemine sebep olmasaydı. 
Acaba olmaz mıydı ? Bugünkü dersin en temel

sorusu ben sorayım. Soru şu; Şeytan olmasaydı 
herkes cennetlik olur muydu ? Olur muydu Mehmet ?

Neden olmazdı ? Fark kalmazdı meleklerle. Meleklerle fark kalmazdı diyorsun. Başka sen söyle Mehmet. Şeytan olmasa herkes

cennetlik olur muydu ? Olmazdı herhalde. Bak şeyide hesapla 
Adem cennetteydi Allah Azze ve Celle Cennetten

onu dünyaya getirdi. Öyle değil mi ? E kalsaydık 
orada hiç şeytan meytan uğraşmasaydık olmaz mıydı ?

Fatih abi sende var mı cevap ? Abi şeytan olmayınca yani imtihan da olmayacağı için. Evet bence herkes cennete olurdu

gibi geliyor bana. Herkes cennete olurdu gibi geliyor. Şimdi 
abi tam cevap ne biliyor musun ? Şeytan olmasaydı Cennet

olmazdı Allah Allah. Ne demek o ya ? Şimdi düşünün 
bizim lezzet alabilecek kabiliyetlerimiz olmasaydı.

Bu kabiliyetlerinin karşılığının olmasının bir anlamı 
var mıydı ? Şimdi kör, görmüyor. Sağır duymuyor. Dilsiz

lezzet almıyor. Bir adamı dünyanın en güzel 
Sarayı'na koy en güzel kokular orada ama burun

yok. En güzel manzaralar orada göz yok. En güzel 
lezzetler orada dil yok. Böyle bir adamın böyle

bir sarayda olmasının anlamı var mı ? Anlamı yok. 
Demek ki şeytan olmasaydı, Cennet olmazdı. Ne demek

biliyor musunuz ? Belki bir Cennet olsa bile insanların 
o Cennetten lezzet alabilecek kabiliyetleri

da olmayacaktı. Şimdi mesela bizim çocukluktan beri 
girdiğiniz imtihanlar var. İlkokuldan ortaokula geçiş

için kaç tane sınava girmişizdir. Bu imtihanlara
şeytan gibi düşünelim olur mu ? Şimdi bütün

imtihanlar kalktı diyelim. Ben ilkokuldan ortaokula 
direkt sorgusuz sualsiz geçtin mi ? Geçtim. Hiç

sınav, yazılı, yoklama hiçbirisi yok. Ortaokuldan 
liseye geçtim mi ? Geçtim. Liseden üniversiteye geçtim mi ?

Oraya da geçtim. Peki ilkokulu bile bitirebilecek 
kabiliyeti olmayan insanların üniversitede

olması orayı üniversite yapar mı ? Yapmaz. Düşünsene
bak. Üniversiteye gidiyorsun ama üniversitede

okuma ve yazmayı bilmeyen insanlar var. O üniversitenin bir kıymeti kalır mı ? Kalmaz. Yani insanların

üniversitede olması oraya üniversite yapmayacağı 
gibi, lezzet alabileceği kabiliyetlerinin yani

manevi organlarının yani latifelerinin gelişmemiş 
bir insanın da direk cennette olması orayı Cennet

yapmaz. Benim tıp fakültesinde olmam Şehmuz beni 
doktor yapmayacağı gibi. Çünkü minimum altı yıllık

kabiliyet gelişimi gerekiyor değil mi ? Daha 
alt yapısı da var. Benim tıp fakültesinde olmam

beni doktor yapmayacağı gibi. O ilk okulu bitirmeyecek olan insanları toplayıp üniversiteye koymamız

orayı da üniversite yapmaz. Bizim sonsuzdan lezzet 
alacak cihazlarımız gelişmeden, bizlerin cennete

koyulması da orayı Cennet yapmaz. İşte bizim bu 
kabiliyetlerimizin gelişmesinin temel sebebi,

şeytanın sürekli bize musallat olmasıdır. Yani 
demek ki Allah Azze ve Celle bizi Cennetten

çıkarmış Adem babamızı ve dünyaya koymuş ki 
bizim, Cennetten lezzet alabilecek kabiliyetlerimiz

gelişsin, o gelişenleri de kendisine sonsuz 
muhatap alıp cennete tekrar geri koysun. Başta

şunu söyledik dimi ? Şeytan birçoklarının da cehennemine 
vesile oluyor dedik değil mi ? Şimdi baktığında başta,

kömürle elmasın hammaddesi aynı mı ? Aynı. Aynı karbon 
sayılarından oluşturulmuş. Daha sonra ne oluyor  biliyor

musun ? O kömürlerin her birisine çok yüksek 
ısıda bir ateş veriyorlar. Ateş verildikten sonra

kömürlerin bazısı duman oluyor, kül oluyor. Bazısıda elmas oluyor, kul oluyor Allah Allah. Şimdi

biz oradaki manzaraya üzülsek desek ki; Yahu siz bu 
ateşi bu kömürlere verdiniz ama kaç ton kömür zayi

oldu desek, üzülsek mantıklı bir üzülüş olur mu ? Olmaz. 
Neden ? Çünkü ortaya çıkan bir avuç elmas yanan

tonlarca kömürün çok üstündedir. Nasıl bu ayrımı 
ateş araya girince sağlıyorsa, insanların da aynı

karbon yapısındaki kabiliyetler den kiminin sobaya 
kömür olmasını, kiminin vitrine elmas olmasını

sağlayan ateşin adı şeytan ateşidir. Allah Allah 
bak, bak kabiliyetler nasıl ortaya çıkıyor. Şimdi demek

ki maksat elmaslara ayırmaksa o kadar kömürün 
o ateşle yanması zayi olmaz diyeceğiniz gibi ,

yeryüzüne gelişimizde ki maksat insanların 
kabiliyetinin gelişim Cennetten o sonsuz

lezzetleri almaksa, şeytan ateşiyle birçoklarının 
kömür, bir kısımlarının da elmas olması zayi olmaz.

Çünkü bir avuç elmasla tonlarca kömür alınabilir. 
Demek ki şeytan olmasa cennet ehli ortaya

çıkmayacak. Şimdi aynı suali Risale-i Nurda da sormuşlar.
Ben aynı meseleyi birkaç kez daha anlatacağım

bugün çünkü çok önemli bir altyapı istiyor. Çoklarının 
iman noktasından iman dairesinden çıkmasına sebep

olan sorular bunlar. Mesela çokları demiş ki Hazreti 
Adem'in günahını vebalini biz niye çekmişiz demişler

Allah Allah. Yani o cennetten bir zelle ile değil 
mi ? Peygamberlerde kusur günah olmaz değil mi ? Onlar da

zelle olur. Bir zelle ile Cennetten çıkarılmış. 
Şeytanda bize musallat olmuş. Musallat olunca

bir çoklarımız bu sefer cehenneme gitmişiz. 
Cennette kalsak olmaz mıydı ? Diye Risale-i Nurda bir

yerde sormuşlar bir suali ufak okuyayım. Hazreti 
Adem'in aleyhisselam cennetten ihracı ve bir

kısım beni Adem'in cehenneme ithali dahil olması 
ne hikmet mebnidir ? Sadece bir cümle okuyacağım.

Hazreti Adem'in cennetten çıkarılmasını hikmeti 
nedir biliyor musunuz ? Hikmeti tavziftir. Yani Hazreti

Adem'in vazifeli olmasıdır. Bak şimdi bak. Şu örneği anladınız mı ? Bugün bu dersi biz bitiririz. Şimdi

benim şurada bir çuval tohum olsa. Muz tohumu, incir tohumu elma tohumu, armut tohumu.

Ben de bu tohumları çiftçiyim aldım toprağa saçtım 
böyle, tohumların bir kısmı ağaç olup bana ciddi

tonlarca meyve verecek mi ? Verecek. Peki tohumların 
başka bir kısmı da ya gübre olacak yada ne olacak ?

Bir tavuğun gıdası olacak, bir böceğin gıdası olup gidecek. Şimdi orada toprağın altına giden

tohum suyu alır almaz neyin mücadelesini veriyor ?
Çürümemenin mücadelesini veriyor. Böcekle mücadele

ediyor. Çürümemekle mücadele ediyor ve içindeki 
ruhunda yazılı olan güzellikler yani tonlarca

meyveler fıstıklar, elmalar, armutlar ortaya çıkıyor. Bazıları da bu mücadelede dayanamıyor. Ne oluyor bu

sefer ? Gübre haline dönüşüyor değil mi ? Şimdi biz 
çiftçiye desek ki; Yahu çiftçi bey bak bu kadar

tohumun en az yarısı belki yazık oldu, mahvoldu. 
Sen bu tohumları toprağa atmasaydın olmaz mıydı ?

Çiftçi bize ne der biliyor musun ? Kardeşim sen bu 
tohumların içinde yatan programı bilmiyorsun.

Bak şu tohumun içerisinde bir ton incir yatıyor. 
Bak şu tohumun içerisinde bir ton elma yatıyor.

Bak bu toplumun içerisinde bir ton muz 
yatıyor. Bunların ortaya çıkmaması için

bir kısım tohumların mahvolup perişan 
olmaması için ben hiçbir tohumu toprağa

atmasaydım tohumların tamamı perişan olacaktı.
Yani o tohumlar toprağa atılmadıktan ağaç olmadıktan

sonra ha toprakta kalmış ha poşetin içerisinde 
kalmış bir farkı var mı ? Bir farkı yok. Demek ki

bir tohumun kabiliyetlerin ortaya çıkabilmesi için, 
içindeki ruh programındaki o güzelliklerin ortaya

çıkarabilmesi için, o tohumun toprakla buluşması 
lazım. Toprakla buluştuktan sonra bir kısmı güzel

meyvedar ağaçlar olurken, bir kısmında ne olacak ?
Gübre olacak. Ama biz ya bu tohumların bir kısmı

toprağın altında gübre olmasın diye tohumların
hiçbirisini toprağa atmazsak, bütün tohumlar gübre

gibi o kavanozun poşetin içinde kalıp yazık olacak. 
Öyle değil mi ? İşte insanlık tohumları tohum olarak

kalmasın içindeki güzellikler ortaya çıksın diye, 
Allah Azze ve Celle Hazreti Adem'i cennetten

aldı dünyanın toprağına ekti. Niye ekti ? İnsanların 
içerisindeki güzellikler ortaya çıksın diye Allah

Allah. Bakın o bir poşet az önce tohum dedim ya misalen söylüyorum. Bir poşette tohum belki yüz liradır.

Ama o tohumun sadece biri ağaç olsa ve o ağaçtan 
ben tonlarca muz alsam, belki milyarlar alacağım

yani onun karşılığında poşet poşet tohum alacağım.
Şimdi biri dese ki; Yahu arkadaş bu tohumların

bir avucu bir kısmı toprak altında gübre olacak 
elleme dese. Ben bu sefer o meyveden de olacağım.

Birileri dese ki; Yahu bizi dünyaya göndermeseydi. 
Dünya toprağına ekmeseydi. Şeytanda bize musallat

olmasaydı. Hepimiz orada tohum kalsaydık deseydi. 
İnsanlığın hiçbirinin Cennetten lezzet alabilecek

kabiliyetleri gelişmeyecekti ve gelişmeyeceğinden 
biz cennette bile olsak orası cennet olmayacaktı.

Get Our Mobile App

Şeytan'ın Tüylerinizi Ürpertecek İnanılmaz Hayat Hikayesi - Şeytanın Yaratılması @Mehmedyildiz

Transcription