Transcription
Vandaag gaat het over leven in de eindtijd. Dat is nog wel een thema. Ik weet niet hoe het jou vergaat, hoe je deze tijd beleeft. Ik hoor nogal veel om me heen dat mensen onrustig zijn en verward. En als ik de krant te lezen, het journaal zie, dan zien we er ook letterlijk gebeuren dat de rek er een beetje uit lijkt in Nederland. Dat we dachten dat we corona en samen onder hadden gekregen, soort van in ieder geval zodanig dat we gewoon ons fraaie leven over het algemeen we konden oppakken. Maar dat dat tegenvalt en dat er ineens weer allerlei maatregelen komen en dat we daar wat van vinden. Met er onrust is dat mensen gaan zoeken naar: komt het daar vandaan? En wie zijn de schuldigen? In een keer samen daar werden gedrukt mij. En dan zijn er is de overheid de schuldige? Of zijn er mensen die zich niet vaccineren schuldig? Of ja, hoe zit dat nu eigenlijk? Of is het toch nog steeds China eigenlijk? Dat was in het begin natuurlijk voortdurend. Bijzondere tijd. En nu de christelijke media, ik weet niet in hoeverre je dat volgt. Er is een tijd als deze altijd ook weer voor om na te denken over hoe spreekt de Bijbel eigenlijk over dat einde? En er zijn er allerlei toekomstvisioenen die dan gelabeld worden en gelinkt worden aan vandaag. En dat gebeurt gebeurt ook veelvuldig. Het is me al vaker overkomen dat gemeenteleden mij zeiden: moet je daar niet een keer over preken? En ik dacht steeds: nou, kijk maar op internet, de pas niet kring kring seizoen, dat soort dingen. Totdat ik vorige week was ik uitgenodigd om in Ede en naar een dienst met jongeren uit te spreken. En die drongen met min of meer maar aan helemaal me dat je de alsjeblieft. Dus dan heb ik dat gedaan. En toen dacht ik: nou, als je er eenmaal in duidt, dacht ik van oké, misschien moet ik dan ook ook gewoon in de nieuwe kerk doen. Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, waarin de stil staan bij de eeuwigheid, dat God een eeuwige God is. Maar dat je ook stilstaat bij de eindigheid. En dat allerlei teksten over die eindtijd ook wel kunnen gaan gaan leven. In ieder geval, het gebeurde ergens ook op bij mij.
[Muziek]
Maar dan gaat het niet zozeer over, en dat vind je wellicht jammer, terwijl je niet gaat het niet zozeer over hoe je al die visioenen die in de Bijbel beschreven staan, bijvoorbeeld in het boek Openbaring of in profetieën van Daniël, die die ja, die onthullende taal zeg maar, hoe hoe je dat nou precies moet uitleggen na vandaag. En hoe je dat precies moet uitleggen in die tijd. En of je dat nou naast deze tijd kunt leggen of niet. Het gaat niet zozeer over hoe je dat uitlegt. Ik dacht: dat kan ik wel naar verwijzen naar bijvoorbeeld die Bijbel podcast. Dit is de Bijbel, waar al mijn tien lenen een half uur iets vertelt over het lezen van het boek Openbaring. Nou, dat kan ik niet beter zeggen dat zij dat doet. Dus dag na de verwijzing daarmee in ieder geval voor afval daar naartoe gaan. Maar het gaat me eigenlijk vooral over hoe dan te leven. Dus met al die pers privé. We gaan nu wat over zeggen, maar hoe dan te leven in een tijd waarin je beseft van: oké, het gaat erom. En er zijn allerlei profetieën misschien wel in vervulling aan het gaan. Wat wel belangrijk is om te weten voordat we de Bijbeltekst gaan lezen. Als het in de Bijbel gaat over de eindtijd, dit is de meest logische uitleg dat die eindtijd begonnen is met de komst van de Heilige Geest. Dat is dus spinster naar ze as ruilen poos geleden. En sorry, maar de profeet Joël die zei: in het eind van de tijdelijk mijn geest uitstorten. En Petrus is in de toespraak in Handelingen 2 dan betrekt hij dat op dat moment. Dat is wat nu gebeurt. Vanaf nu is de eindfase begonnen. En de eerste christenen hebben al die teksten ook gelezen met het oog op hun tijd in de eerste plaats. En dat is denk ik belangrijk om te weten. Helaas, het boek Openbaring als een boek wat op dat moment speel, wat op de dat moment van betekenis voor hen was. En wat was de betekenis dan vooral voor? En dat ze bemoedigd werden. Want die eerste christenen, het was een heel klein select groepje van mensen die geloven. En die hadden heel veel tegenslagen. En het werd alleen maar erger. Dus het was niet een om te geloven. Dat is het vandaag ook niet, maar je werd er ook nog om vervolgd. Je kreeg de mindere banen. En als je pech gehad dat je je huis uit gegooid. En is je nog met pech gehad in de gevangenis. En ze nog met pech hadden dat je gedood. Dus die eerste christenen die ging die bij de troepen uit groep die je uitgejaagd zeg macht. En het was een marginale groep. En die dachten: we gaan dit nooit overleven. Hoe kunnen we volhouden om te geloven? En dan en dan zijn die tekst uit Openbaring, maar ook in de brieven, die zijn ter bemoediging. Jullie zijn klein, maar er is een God die regie heeft. Het is dus een hoop zijn hoop van de boeken. Dus als je dat dan gaat lezen, muy zeker doen, ga op zoek naar hoop. En dan natuurlijk lezen wij dat ook in deze tijd. En en vraag je af: zijn daarna ook nog teksten die niet in vervulling zijn gegaan die er voor vandaag de dag kunnen uitleggen naar ons hoe dan te leven in deze tijd? Ik kwam op het de brief van Petrus. Petrus die schreef zijn brief aan een verstrooide groep groepen christenen die er een der wonen die dus klein zijn en te maken hebben met vervolging. De schrijft hij een brief aan. Goed in je achterhoofd houden dat zijn mensen die vervolgd worden. Dat zijn brieven moet je eigenlijk lezen met vervolgde christenen. Dat zijn wij niet voor zover ik weet. Maar goed, wij lezen het wel meer met elkaar. Dat zijn christenen die vervolgd worden. Geschreven door Petrus, is iemand die gedood is vanwege zijn geloof later. Dus die schrijft over iets wat hij zelf ondergaat uiteindelijk. Oké, tot zover eventjes ter inleiding.
Wij lezen 1 Petrus 3. Hier staat boven: over het lijden in de eind de huid. En Petrus die vanaf is 13. Overigens, wie zou u kwaad doen als u zich volledig inzetten voor het goede? Maar zelfs als u zou lijden omwille van de gerechtigheid, dan bent u toch het gelukkig te prijzen. Wees daarom niet bang voor de mensen en laat u door niets in verwarring brengen. Erken Christus als je Heer en de eer hem met heel uw hart. Vraagt iemand nu waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is? Wees dan steeds bereid om u te verantwoorden. Doe dat dan vooral zachtmoedig en met respect. Houd uw geweten zuiver, dan zullen de mensen die zich honend de over uw goede christelijke levenswandel uit laten zich schamen over hun lasten. Het is beter te lijden indien God dat wil, omdat men goed doet dan omdat men kwaad doet. Na en dan vertelt Petrus hoe Christus ook heeft moeten lijden. En Christus daarin een voorbeeld is voor de gemeente. Hoe zijn veranderd zijn van mensen die man mee einde op de cultuur en het losbandig leven zich die dan hier en dan komen we in hoofdstuk 4. Dan pakte je eigen de draad er op. En dan zegt die dit hoofdstuk 4 vanaf vers 7: Het einde van alles is nabij. Kom daarom tot bezinning. Wees helder van geest, zodat u kunt bidden. Heb elkaar voor alles in en geliefd, want liefde bedekt al van zonde. Weest gastvrij voor elkaar zonder te klagen. Laat ieder van u de gaven die hij van God gekregen heeft gebruiken om de anderen daarmee te helpen, zoals het goede beheerders van God veelsoortige gaven betaamt. Voert u het woord, laat dan God woorden doorklinken in wat u zegt. Helpt u andere, doe dat dan vanuit de kracht die God u geeft, want zo doet u alles tot eer van God dankzij Jezus Christus, aan wie alle eer in macht toe komt voor eeuwig. Aan tot zover voor Petrus.
Is het logisch? Is het volledig te begrijpen dat christenen naar het moeilijk hebben? Dat maakte je ook mee. Dat had de je ook al gehoord van Jezus. Die had gezegd: als je mij volgt, beetje ze hebben mij vervolgd, ze zullen ook jullie vervolgen. Dat had Jezus zijn leerlingen duidelijk gemaakt. Die eerste christenen die wisten met elkaar: als wij kiezen om Jezus te volgen, dan krijgen we te maken met tegenslag. Dat gebeurde dus ook. En er was niemand verwonderen over dat de kerk het zwaar heeft in de tijd. En je zou wat mij betreft kunnen zeggen dat de kerk het zwaar zal hebben in alle tijden, in alle culturen. Dat heeft Jezus gezegd. Dat heeft te maken met de navel. Dat roept weerstand op. En zegt Petrus: dat gebeurt dus. Dat is onontkoombaar. De hoef je ook niet zo van te schrikken. Maar laat dat dan wel gebeuren dat als ze zich tegen je keren, dat dat niet is vanwege dat je de verkeerde dingen doet, maar dat je het goede doet. Door het goede te doen, ja, dan dan daagjes als het ware uit de mensen die je die zich tegen je keren. Leef een goed leven, want jullie zijn wat dat betreft zijn jullie vreemdelingen hier op aarde. Je hoort er wel bij, je bent het gewoon onderdeel van de cultuur natuurlijk, je bent gewoon Nederlander. En tegelijkertijd is er altijd iets wat anders is. En dat roept reactie. Dat zegt Petrus: besef het einde is nabij. Juist het nadenken over het einde is in de Bijbel altijd een extreme oproep om na te denken over je leven. Nadenken over de eindtijd is dus nadenken over hoe leven. Wat dat betreft denk ik is het eigenlijk wel, vond ik het eigenlijk, vind het ook wel mooi dat deze crisis van vandaag. En ik noem de corona, maar ik noem het uit, ik vele crisissen vandaag. Dat die in het christelijke wereld je weer iets aanzwengelen van: hoe zit het nou met de eindtijd? Dat is helemaal niet zo verkeerd. Omdat als je de Bijbel gaat lezen over de eindtijd, dan wordt het is het directe spiegel en hoe leef je dan? Want door dichter het einde nadert, hoe belangrijker het is om je leven te leven volgens de bloeding van Jezus en je daar in mee te laten nemen. En toen ik daar wat over na dacht en ik had ook natuurlijk op internet wat gezien en onder andere die preek van Paul Visser. Die 5, hoeveel, miljoen mensen in Nederland hebben gezien. Dat de kom ik niet aan, never nooit. Ik dacht: misschien moet ik een paar controversiële dingen roepen dat het dan gebeurt. Maar in een heb ik het ook gedaan. En ouder het schip meneer echte op. Dus dus laten we daar maar niet voor doen. Maar het is wel opmerkelijk natuurlijk dat zoveel mensen in zou u zo'n preek op een bepaalde manier of bemoedigd werden of juist uitgraaft bevestigd worden in een bepaald denken. En en ineens toen ik dit allemaal had over zag en alle theorieën die er gekoppeld worden aan getallen in de Bijbel, in het boek Openbaring, 666 en kreet reset en de QR-code. Of dat nou een teken is, een of heel de crisis met het klimaat. Of dat nou echt een teken is van het einde. En polarisatie vandaag, dat mensen tegenover elkaar komen te staan, verdeeldheid. Dat is toch ook een teken dat het einde er is. En dat het niet zo lang meer duurt. Een vluchtelingen crisis ook. Dat is natuurlijk mensen die ze niet meer gastvrij en en verrijking van van van rijke ten opzichte van de armen. En de allemaal door heel veel mensen wordt het uitgelegd is van: zie je wel, kijk, dit de wijzers van de klok. Het duurt nog even. En de komt Jezus terug. Maar ineens viel het kwartje. Waar maar en toen dacht ik: maar hoe je er ook over denkt. Daarom ga ik de verder ook niet op in. Hoe je er over denkt, hoe je moet leven is voor iedereen exact hetzelfde. Hoe je ook over die theorieën en misschien mede we heel druk, maar redder kan dat je dat je door je familie of zelf gewoon dat je denkt: hoe zit dat nou? Moet ik nou wel fractie in eerste of juist niet? En als menselijk niet, hoe je er ook over denkt, mensen waarschijnlijk denken jullie op een beetje verschil. En ik denk dat het meevalt, maar we zullen je ook al verschil en denken. Hoe je er ook over denkt, hoe je leven moet is voor iedereen hetzelfde. Laten we dan hebben over hoe je leven moet en niet over hoe je het allemaal moeten uitleggen. Want de heb je aangingen zo veel aan. Want het resultaat is dat de vraag gesteld wordt aan je: en wat betekent dat voor je leven? En ik vond dat ik vond het gewoon een mooie dat ik dat in een dat ik een elke dag te horen dat we ze echt. Dat is dat is bevrijdend voor mij. Opent en oefent hem is niet er allemaal een keuze in te maken hoe je dat allemaal moet moet zien vandaag de dag. Maar kan natuurlijk wel iets zeggen over wat beter is. Toen zei hij tegen de gemeente hoe ze zouden moeten leven. En hoe de en hoe dat en zou helpen. Nou, dan denk ik dat dat ons ook wel kan helpen. Hoe dan te leven? Nou, in de eerste plaats is het het het besef dat als de tegenstand is, dat dat gewoon eens beseft dat maar dus dat dat de kerk af en toe wordt onder druk komt te staan. Acht, dat hoort erbij. Misschien is dat juist wel eens goed dat we dat mee maken. Want het maakt een arch ik never nooit mij als kerk, maar goed, nou is het soms wat spannend. Oké, prima. Dus dat dat hoort erbij. Hoef je ons niet door verwarring te laten in verwarring te laten brengen. Zicht en zegt Petrus, maar en kijk mij als in bijberoep in uw voor vers 15: Erken Christus als je Heer en hier hem met heel uw hart. Dat is de kern. Klinkt bijna cliché, maar dat is dat staat je te doen vandaag. Ten midden van alles, erken Christus als Heer in je hart. En en leven met Christus als Heer en met heel uw hart. Alle focus dus op Jezus Christus, op wie hij is. Niet op allerlei complottheorieën en je daar heel erg in verdiepen. De kan het u wel een beetje, maar uiteindelijk gaat het erom dat je je concentreert op wie Jezus Christus is. Je niet mee laten nemen in een in een negatieve spiraal. Maar wie is Jezus Christus? Dat doet de werkelijk toe. En en zeg dan niet te snel: dat weet ik wel. Dat dat zou jammer zijn. Hij dacht namelijk eerst ook: dit is een hele eenvoudige. Dat is ook een zo voor de hand liggend. Dan dan dan ja, dan heb ik gehoord. En dan ga je weer over tot de orde van de dag. Maar ik wil je toch uitnodigen om dat niet te doen vandaag. Om door des de tijd, door de onzekerheid, door de spanning in onze samenleving, dat dwingt ons vandaag om in de spiegel te kijken en te kijken van: hoe zit het met mij ten opzichte van Jezus Christus? En laat dat is binnen komen. Die opdracht van van Petrus: erken Christus als Heer in je hart, in het centrum van je leven. In wordt wat je denkt, in dat wat je doet, en hoe je je tijd besteed, in hoe je je aandacht focust op dingen. Dat daar Christus zeg maar in het centrum staat. Dat is dat is het denk in de Bijbel over je hart. Daar vallen de beslissingen. Erken Christus als Heer in je hart. Laat dat je laaide in deze tijd. In alles wat op je af komt, in alles waar je je zorgen over maakt, waar je verdrietig om bent. En ken Christus als Heer. Hoe kan ik hem volgen in deze tijd? Hoe kan ik op hem gericht blijven? De focus op hem. In in hoofdstuk 1 zegt hij, zegt Petrus, daar niets over wat dat dan is. Ik lees het toch even voor. Dus drie geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus. In zijn grote barmhartigheid heeft hij ons opnieuw geboren doen worden door de opstanding van Jezus Christus uit de dood, waardoor wij leven in hoop. Er wacht u die door Gods kracht wordt beschermd, omdat u gelooft in de hemel en onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet die aan het einde van de tijd zeker geopenbaard zal worden. Nou, lees dat nog verder. Het duizelt me als ik dat lijst. Als je Christus als Heer erkend, dan word je gedwongen om om dicht aan het hart van Jezus Christus te zijn. Degenen die is opgestaan uit de dood, degenen die met zich mee en erfenis neemt, die die als het ware uit stalt hier in het midden van ons. En erfenis die zo overweldigend groter is dat die die die die zal ons dat gaat onze verre en ver ver boven onze dromen uit. Dat wat God voor ons klaarmaakt en klaar gemaakt heeft. Als je je daarop richt, op de schatkamers van Gods belofte zeg maar, alles wat hij je geeft. Als je daarop richt, dan is dan is er niets meer vandaag wat je uiteindelijk onderuit haalt. Is natuurlijk nog genoeg verdriet en genoeg verwarring. Maar dan is het steeds, dat is wat Petrus zegt. En steeds als dat gebeurt, kijk dan naar Jezus Christus. Kijken naar wat hij gedaan heeft. Hij stond op uit de dood. Er is voor God geen barrière waar hij niet doorheen komt. En ken je Jezus Christus in je hart. Laat dat je leven zijn als hier op Jezus Christus en richt. En nogmaals, zeg niet te snel: de doe ik wel. Want er is veel wat je in de weg staat. Althans, hou ik er even bij me zelf. Er is van alles wat minder weg staat om om zo op Jezus Christus te richten dat ik heel die erfenis gezien en en dat ik daar helemaal blij van wordt. Er zijn zorgen, er is drukte, er is de gedachte dat ik het zelf moet doen. Er zijn zonden. Er is van alles wat je in de weg kan staan. Omdat de accepteren is ongeloof, twijfel. Dus een oefening op je op om je op Jezus Christus te richten. Maar als hij dat doet, dat is eigenlijk de enige vandaag wat ik zeg. Dat is in ieder geval waartoe je opgeroepen wordt. Dan ontvang je een aantal dingen om te doen die daarbij past. En dat zijn er zijn wel meer dingen die gezegd worden, maar ik noem me 3. Wat rotterdam te doen in deze tijd als je op Jezus er echt vers 15: Erken Christus als Heer en eren met heel uw hart. Vraagt iemand u waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is? Wees dan steeds bereid u te verantwoorden. Spreek hoopvol. Hele concrete tip toch. Spreek hoopvol in deze tijd. Als je als je zoveel ontvangst van God, als u zo'n perspectief hebt, dan kun je hoopvol in de tijd staan. Christenen, wat mij betreft, zijn per definitie hoopvolle mensen. En wat is er ongelofelijk en ongelofelijke behoefte aan hoop in deze tijd? Nou, kom aan kerk, niet vol, maar de kerk met mensen en thuis. We hebben alweer bij hoop ontvangen. Spreek hoopvol. Spreek daarvan, niet de wanhoop, niet de verwarring aandacht geven, maar het hoopvolle. Ook op de socials, zou ik zeggen. In de dingen die je deelt, hoopvolle woorden, hoopvolle getuigenissen. Het gaat hier in bij Petrus gaat het er niet om dat je mensen overtuigt. Het is niet een discussie. Hij zegt: als iemand om je vraagt om om verantwoording af te leggen waar dat dan in zit, durf dat dan infra moedigheid. Het is eigenlijk een getuigenis voor de geven aan de hoop die in je leeft. En dan zullen de mensen daar man wat mij doen, ja of niet, maar de maar niet uit. Dit is al dit staat ons te doen als christenen, denk ik dan. Spreek hoopvolle woorden in alle crisis en, want de crisis is er echt. En ik kun je ook ongelooflijk zorgen over maken. Het is corona, maar dat is natuurlijk dat is het klimaat. Mijn gaat ons dat nog de er een lukken als mensen dan denk ik vernam, wij kunnen dat niet zo goed. Werd me best wel wat verantwoordelijkheid en ook wel mogelijkheden. Het geloof ik wel, me maar waarom kunnen we hoopvol spreek? Omdat we geloven in een God die zijn schepping niet loslaat. En dus niet naïef. Dat maakt dat we ook concreet actie kunnen kunnen tot in actie kunnen komen steeds weer. Omdat de voor God opstanding is uit de dood. Dus we hebben altijd reden om te hopen in de meest wanhopige situatie van onrecht, van van dat mensen zich tegen het goede keren, waar kwaad is, maar dingen misgaan. Als ik kijk naar wat er gebeurt daar in Polen met die vluchtelingen, dat is en toch hoopvol blijven spreken.
De tweede, daar gaat dat in het tweede gedeelte. Het einde van alles is nabij. Kom daarom tot bezinning. Wees helder van geest. Zijn soort oproep tot nuchterheid, zal het refrein om een beetje nuchter te worden om je niet mee te meten laten nemen in allerlei verwarring. Maar daarnaast staat er iets wat mij verraste. Waarom moeten we nuchter zijn? Waarom is de lucht zijn volgens hem? Zodat u kunt bidden. Hij komt ie weer. Ik heb hem laatste tijd of vaak genoemd. Gebed. Zodat u kunt bidden. Petrus die zegt: hij aan het einde van de tijd dat dat geeft alle reden om hoopvol te spreken, omdat je Jezus Christus erkend in je hart. Maar dat geeft ook een ruimte om te bidden. En dat is dus ook belangrijke bidden tijd nemen voor gebed. Even voor degene die zich verdiepen in al die theorieën. Als je nou al die tijd als een beetje flower, maar toch china, al die tijd die je besteedt aan het duiden van de dingen. Als je daar nou in ieder geval de helft van besteed dan gebed. Zeg ik: ga bidden. Ik weet toch nieuw, het amuseert, maar ik ga bidden. Bidden verandert je perspectief. Biddend wordt je naar God hart toe getrokken. Bidden kleren kijken vanuit God perspectief naar werkelijkheid. Als je gaat bidden voor deze tijd, als je gaat bidden voor de dingen waarover je verward bent, waar je je zorgen over maakt. Als je gaat bidden voor mensen waar je aan irriteert, moet je dus doen. Er gebeurt er wat. Wie je beschuldigd, gaan bidden. Gebed wordt hier beschreven als een soort levenshouding. Christenen worden uitgenodigd op Petrus om een biddende levens houding te hebben, waarin ze voortdurend de vraag stellen: hoe kan ik dit betrekken op wat u wil? God, dat u wilde dat de mijne zal zijn en dat u wil zal gebeuren hier op aarde. Gebed ze ook wel uitleg is die dat direct linken aan een soort gebed regelmaat en gebeds een routine. Dat tot in de vroege kerk zo was, dat de meerdere keren per dag momenten waren. Nou, ik begin er steeds meer in te geloven. Niet als een ijs, maar wel als een hulp. Meer door wat je kan helpen om om jezelf als het ware te dwingen, in alle vrijheid uiteraard, om jezelf als het ware te dwingen om te bidden. Om momenten te kiezen op je dag waarvan je denkt: dit zijn de momenten. En dan ga ik bidden. En dan laat ik me niet afleiden door van alles en nog wat. Maar dan ga ik binnen. Bid zich Petrus. Spreek hoopvol en bid.
En dan de laatste. Dus 8: Heb lk voor alles in een grief. Komt ie. Het lief jongen is dat het. Ja, dat is het. Heb ook a voor alles enige lief, want liefde bedekt al van zonde. Dan wordt niet mee bedoeld dat die zonde er niet toe doen, maar dat ga naar gaat het over vergeven. Als je leert liefhebben, dan komt er ruimte voor vergeving. En dan dan vallen sommige dingen waar je onder light van die ander, die die die vallen weg. De liefde, de liefde geeft ruimte. En leren liefhebben, dat geeft ruimte. En ik geloof dat je dat leert onder andere door gebeurt dat er een soort soort cumulatie is. Hoe dichter bij het hart van God, hoe meer oog krijgt voor de mensen om je heen. Hoe meer geluid wordt om lief te hebben. En ik zei je net: wat is er behoefte aan hoop in deze tijd? Nou, ik ik zou kunnen zeggen: wat is een behoefte aan liefde in deze tijd? Dat we elkaar zien, dat elkaar in de ogen zien. En niet niet met een oordeel, niet, maar dat we de andere zien, echt zien. En de aan liefhebben en voor de ander zijn. Want die liefde wordt hier uitgewerkt in een aantal stappen. En gaat over vergeving. Het gaat over gastvrijheid. Ruimte bieden, letterlijk. Ik dacht: nou, dat is misschien ook voor de voor de nieuwe kerk best wel eens goed om te horen. Ruimte bieden voor elkaar in elkaars huizen. Nieuwe kerk staat erom bekend dat we best wel een thuis zijn bij elkaar. Dat we fijn koffie kunnen drinken, normaal gesproken. Daar valt ook niet altijd mee trouwens, als je mensen niet kent. Ik heb best wel veel mensen die dan toch gedenken van: uw, maar bij elkaar thuis komen, de kringen dag. Nou, denk er eens over na. Nu we allemaal weer een beetje gesloten en worden, maar je mag nog wel vier mensen thuis uitnodigen. Ja, waarom niet? Groeit is in de app. Wie heeft zin om je kan de koffie drinken? Wie weet of zichzelf? Het lijkt me leuk. Nu mag het er moet ik heb het nu gezegd. Het lijkt me leuk om een keer bij iemand de koffiedik komen drinken. Nu zegt die andere: welkom. Je mag ook mee-eten. Nou, zoiets. Maar gastvrijheid. Ik denk wel, het helpt wel ook wel in deze tijd. En er is behoefte aan, ook hier in de gemeente. Maar die gaan fruit is natuurlijk breder. Dat gaat ook wat er in de samenleving gebeurt. En en dan ga doen natuurlijk ook over wat het met hele vluchtelingen gebeuren. Gastvrijheid. Heb elkaar lief. En als laatste over die uiting van liefde. En gaat het over dat je elkaar helpt. Gewoon heel letterlijk, heel praktisch. Help anderen door de dan vanuit de kracht die God ingeeft. Elkaar helpen. Dat staat ons te doen. Mensen, sorry dat ik niet allemaal diep ingewikkelde theorie kan uitleggen. Maar ik kan wel zeggen wat ons te doen staat volgens Petrus. Focus op Jezus Christus, op wie hij is. Laat je door hem vullen. Dan kun je hoopvol spreken. Dan kun je bidden. En dan kun je liefhebben. En dat is genoeg voor deze tijd. Daar kunnen we corona mee overleven. Overleven in die zin, zelfs als ze sterven, zijn we in veilige handen. Je moet denken aan Jezus Christus zelf. Die aan het eind van zijn leven, in zijn persoonlijke eindtijd was. Die samen met zijn leerlingen. En ze kwamen samen in die zaal. Zijn keer het verhaal schijnlijk ze niet. Kwamen samen in die zaal. Iedereen ging zitten, maar er was niemand die de voet had gewassen. En dat was wel gebruikelijk dat er iemand was. En ze keken elkaar aan. En Jezus, die zijn persoonlijke eindtijd inging, want hij wist dat ik die avond op gepakt zou worden, een dag later gegeseld zou worden en gedood zou worden. Die keek naar zijn leerlingen en die ging op de knieën voor. En wat stond hem te doen in zijn persoonlijke eindtijd? Door de knieën de voeten wassen van de mensen die hij liefhad. En hij toonde zo zijn liefde. Staat tot het einde. Dat deed Jezus. En dat is de roeping van de kerk. Liefhebben tot het einde. Op de knieën voor de ander. Hoe kan ik jou tot zegen zijn? Toon mijn liefde. We gaan er naar luisteren. Amen.
[Muziek]
[Muziek]
Altijd stil als dan mee folie giften lk
[Muziek]
In dit spel meer bij
[Muziek]
Oh is dat nou weer gaat mijn leven maar na de en dan hey maanden ogen
[Muziek]
Aan de ja nee
[Muziek]
Als wij
[Muziek]
Is dan ik het leven waarom
[Muziek]
En van als
[Muziek]
Een de oké
[Muziek]
Ja en
[Muziek]
In oké een een ja ja die