Transcription
ผู้หลักผู้ใหญ่ป๊าม้าปู่ย่าตายายนะครับ อากงอาม่าทุกท่านครับ ฟังลูกหลานตัวเอง
ใช่
เพราะว่าอนาคตคืออนาคตของเค้า
ใช่
เข้าใจว่าเราก็จะมีไอเดียหรือความคิดของเรา
ใช่
แต่รับฟังลูกหลานด้วยนะครับ เพราะมันคืออนาคตของเขา เราต้องไม่ลืมนะครับว่ารัฐธรรมนูญ 60
ถ้าเกิดว่าการทำประชามติครั้งนี้เนี่ยไม่ผ่านหรือติดขาดอะไรขึ้นมาเนี่ย คนที่ต้องอยู่กับรัฐธรรมนูญนี้ไปอีกยาว เพราะมันแก้ยาก ก็คือลูกหลานนะครับ
ใช่ครับผม
พ่อไม่ฟังจะฟ้องแม่ว่าพ่อมีโทรศัพท์อีกเครื่อง เฮ้ย แรงไป ไม่เอาแรงไป
แหมๆๆ แมๆ [เสียงหัวเราะ] ไปไม่ทำขนาดนั้นหรอก อันนั้นอันนั้นคงต้องคุยกันหน้าครูหาแล้วครับ
เออ
นะฮะ
ก่อนเข้าหน่วยครับ ก่อนเข้าหน่วย
ใช่ ก็ก็จับมือกันเอาไว้แล้วก็บอกว่า
พ่อ
เออ [เสียงหัวเราะ]
จ้องตาอย่างเงี้ย
มีเครื่องใช่มั้ยแม่กำลังกายอยู่
เออ
เดี๋ยวแม่เดินออกมาเนี่ย
ใช่
นี่เอาอย่างงี้ อารมณ์ประมาณแบบเหมือน เหมือนไม่กดดันพ่อเกินไป เป็นเค้าเรียกว่า เป็น riddle เป็นปริศนา จับมือพ่ออย่างเงี้ย แล้วมองตาพ่อด้วยสายตาผมนะ
พ่อ
ผมรู้ [เสียงหัวเราะ]
ผมรู้นะ
ผมรู้นะ
ผมรู้
ผมรู้
ผมรู้
ครับผมรู้
ผมเคยคุยกับพ่อว่าผมอ่ะ ต้องการสังคมแบบไหนที่เราเถียงกัน วันนั้นตอนกินข้าวไม่เชื่อผมไม่จูงใจพ่อ และ
เออ
ผมแค่อยากบอกพ่อว่า
ผมรู้ [เสียงหัวเราะ]
ผมรู้นะผมรู้นะ [เสียงหัวเราะ] พ่ออาจจะงงๆ ผมรู้อะไรของมึงวะมึงพูดอะไร ผมรู้เนี่ย เอาใหม่เผื่อพ่อไม่เข้าใจ ผมรู้ แต่แม่ยังไม่รู้ [เสียงหัวเราะ] [เสียงหัวเราะ]
พ่อ
จากมุมหนึ่งสู่มุมหนึ่งพ่อ [เสียงหัวเราะ]
พ่อจะเอามุมไหน
เดินเข้าไปขอเน้นๆพ่อ [เสียงหัวเราะ] 2 ใบ เสร็จเรียบร้อยพ่อเดินออกมาประชามติพ่อ เข้าไปกาพ่อกาอะไรก็ได้ แต่ผมรู้ แต่แม่ยังไม่โ[เสียงหัวเราะ]