Transcription
หู่เห่าไม่ใช่แค่ข่าวการเมือง แต่มันคือคำถามที่เจ็บปวดที่สุดของประชาธิปไตยไทย วันนี้คุณยังคิดว่าคุณเป็นเจ้าของเสียงของตัวเองอยู่หรือเปล่า
กรณีสุริยาวงอารีไม่ใช่แค่การบวชสวนมติพรรค แต่มันคือการพาคะแนนเสียงของประชาชนในอุดรธานี เขต 7 เดินออกจากคำมั่นทางการเมืองในวันที่สำคัญที่สุดของประเทศแบบเงียบๆ เพราะอย่าลืมว่าคนที่เลือกเขาไม่ใช่เลือกแค่ตัวบุคคล แต่เลือกนโยบาย อุดมการณ์ และจุดยืนของพรรคประชาชน ดังนั้นการโหวตหนุนอนุทินไม่ใช่แค่เอกสิทธิ์ของ ส.ส. แต่มันคือการเอาอำนาจที่ยืมมาจากประชาชนไปแปลงเป็นทรัพย์สินส่วนตัวทางการเมือง นี่แหละคือปัญหาจริง
ยิ่งย้อนดูฐานนิยมก่อนเลือกตั้ง พรรคประชาชนเคยมีแรงหนุนระดับประเทศสูงมากกว่าภูมิใจไทยอย่างชัดเจน นั่นแปลว่าผู้คนจำนวนมากไม่เลือกทางนี้ แต่สุดท้ายเสียงของพวกเขาถูกพามาทางนี้ บางคนบอกว่า ส.ส. ไม่ใช่หุ่นยนต์ของพรรค ใช่ แต่ก็ไม่ใช่เจ้าของอำนาจด้วย เขาเป็นเพียงตัวแทนที่ต้องรักษาความสอดคล้องระหว่างเสียงประชาชน คำมั่นที่ใช้หาเสียง และจุดยืนของพรรค เมื่อห่วงโซ่นี้ขาด สิ่งที่พังไม่ใช่แค่ วินัยพรรค แต่คือความไว้วางใจทางการเมืองทั้งหมด
เพราะงูเห่าไม่ใช่แค่คนทรยศพรรค แต่มันคือผลผลิตของระบบที่ให้รางวัลกับการทรยศมากกว่าความซื่อสัตย์ และสุดท้ายประชาชนต้องเจอคำถามที่โหดที่สุดอีกครั้ง เรากำลังเลือกผู้แทนหรือแค่ปล่อยให้ใครบางคนยืมคะแนนเราไปแล้วเอาไปขายในวันที่จัดตั้งอำนาจ ถ้าหูเห่ายังมีราคา เสียงของประชาชนก็อาจมีค่าแค่วันเลือกตั้ง แต่ไร้น้ำหนักในวันที่ประเทศถูกกำหนดอนาคตจริง