Transcription
[Muzyka] Miłość silniejsza niż śmierć. Omów zagadnienie na podstawie mitologii, część pierwsza: Grecja Jana Parandowskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
"Połóż mnie jak pieczęć na swoim sercu, jak pieczęć na swoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość." Czytamy w Biblijnej Pieśni nad Pieśniami, jednym z najpiękniejszych utworów o miłości, ukazującym zarazem różne jej wymiary: miłość duchową i fizyczną między mężczyzną a kobietą, Izraelem a Bogiem, Kościołem a Chrystusem. W tych słowach odczytujemy miłość nie jako pustą obietnicę, ale jako potrzebę nieustannej bliskości i gotowości do działania, nawet do oddania życia.
W literaturze odnajdujemy wielu bohaterów, którzy miłość cenią wyżej niż własne życie. Jednym z nich jest Orfeusz, opisany w mitologii Jana Parandowskiego. Muzyczny wirtuoz, który utraciwszy ukochaną żonę Eurydykę, przekracza granice między światem żywych a umarłych i stępuje do Hadesu. Na szali kładzie więc własne życie. Nie przerażają go spotkania z mieszkańcami podziemi. Nie obawia się strasznego Cerbera, bezlitosnych Eryni, a nawet samego władcy Hadesa. Jego siłą jest nie tylko muzyka poruszająca świat ożywiony i nieożywiony, ale przede wszystkim miłość. Dlatego otrzymuje szansę odzyskania żony. Jednak nie dał rady zwyciężyć w sobie pragnienia tak bliskiego zakochanym – zobaczenia jej. Ogląda się na Eurydykę zbyt wcześnie i bezpowrotnie przekreśla szansę na jej odzyskanie. Pomimo tego błędu, Orfeusz przypomina o sile miłości i gotowości walki o nią. Bo nawet jeśli bliscy odchodzą i nie możemy ich już przytulić, to miłość do nich się nie kończy. Jest silniejsza niż śmierć. Doskonałą puentą tej poruszającej historii jest finał mitu. Głowa rozszarpanego przez wahantki Orfeusza wciąż powtarzała imię ukochanej Eurydyki. Kochał do końca.
Starożytni Grecy odróżniali osiem rodzajów miłości, a wśród nich Eros – miłość zmysłową, Filia – miłość braterską łączącą przyjaciół, ludus – zauroczenie charakterystyczne dla osób młodych, a nawet manie – miłość toksyczną, osaczającą. Za najwyższą jednak formę miłości uznawali agapę – bezwarunkową, niezależną od sytuacji, gotową do najwyższych poświęceń. To ta miłość jest silniejsza niż śmierć. Chrześcijanie odczytują Agapę jako miłość Boga do ludzi, a Nowy Testament widzi ją w ofierze Chrystusa. Jedna z pieśni liturgicznych podsumowuje tę boską miłość do ludzi słowami: "Aby wykupić niewolnika, wydałeś swojego syna". Skrywa się tu zatem nie tylko własna ofiara w imię miłości, nie zawsze przecież odwzajemnionej, ale także ofiarowanie miłości w imię miłości syna dla i za niewolnika.
Mit o Orfeuszu i Biblia inspirują, by dokonać refleksji nad własną postawą w miłości. Wyznając ją komuś, warto zadać sobie pytanie, czy jest to miłość zmysłowa, czy wynikająca z empatii, troski, a może wyłącznie z przywiązania. Czy kochamy zawsze, mimo trudności i do końca? Czy jest to takie uczucie, jakie łączyło Orfeusza i Eurydykę? Czy gotowi jesteśmy zapomnieć w miłości o sobie i mieć na ustach imię tej drugiej osoby, a nie własne?
[Muzyka] [Aplauz] [Muzyka]