Transcription
W dzisiejszym filmie pokażemy, jak znaleźć właściwą dawkę prochu w naszym procesie rozwoju precyzyjnych elaboracji. Podczas dzisiejszych testów będziemy sprawdzać zarówno proch, jak i spłonki, aby zobaczyć, która kombinacja będzie dla nas najbardziej wybaczająca w kolejnym kroku tego procesu rozwoju elaboracji. W większości będę starał się postępować zgodnie z procedurą, którą przedstawił Eric Cortina. Pokażę wam wszystkie dane po drodze, a także szybki rzut oka na to, co udało nam się osiągnąć w zakresie naszego rozrzutu ekstremalnego dzisiaj. Jeśli oglądaliście film Erica Cortiny o zdroworozsądkowym przeładowaniu, mówi on o trzech rzeczach: spalaniu, harmonii i balistyce wewnętrznej. Dzisiejszy film skupi się na części dotyczącej spalania. Naszym celem tych testów jest znalezienie dawki prochu, która miejmy nadzieję, da nam najniższy rozrzut ekstremalny. To jest krok pierwszy. Po tym przejdziemy do części dotyczącej harmonii i będziemy testować różne długości całkowite naboju, aby poprawić nasze grupy. Ale krok pierwszy to spalanie i tym właśnie dzisiaj się zajmujemy. Aby było jasne, dzisiaj chodzi o uzyskanie niskiego rozrzutu ekstremalnego i potwierdzenie, że to, co osiągniemy, jest akceptowalne, aby przejść do następnego etapu testów. Jeśli oglądaliście inne filmy, w których używałem metody Erica Cortiny do dostrojenia elaboracji, którą już wcześniej opracowałem i miałem z nią całkiem niezłe szczęście, pominąłem ten etap, ponieważ już wcześniej go ukończyłem. Dzisiaj zaczynamy od zera z nową kombinacją. Nie chcę się zbytnio rozpraszać, ale niektórzy z was zostawili kilka interesujących komentarzy pod moimi poprzednimi filmami. Większość opinii była niezwykle pozytywna i zdecydowanie doceniam te opinie. Jeśli jesteś nowy na kanale, witaj. Moja ogólna filozofia na tym kanale zawsze była i pozostaje taka: w Bogu ufamy, wszyscy inni przynoszą dane. Moim celem jest dostarczenie wam danych i pokazanie tych procesów oraz tego, jak wpływają one na wydajność. W żadnym wypadku nie próbuję zastępować żadnych treści Erica. Jeśli już, to mam nadzieję dodać trochę danych i pokazać, jak ja przechodzę przez ten proces, przynajmniej moją jego interpretację. Jest jasne, że wielu z was ogląda jego kanał, tak jak ja, i jest tam mnóstwo świetnych treści. Wspieram go na Patreonie i jeśli chcielibyście więcej jego procesów, być może warto to rozważyć. Jego najniższy poziom w tej chwili to trzy dolary za film. Na wypadek, gdybyście nie zrozumieli, tak jak ja na początku, to jest maksymalna kwota, którą zapłacicie miesięcznie. Jeśli wypuści 10 filmów w miesiącu, nadal będzie to trzy dolary za ten miesiąc na najniższym poziomie. Niezależnie od tego, jest tam dodatkowa zawartość, jeśli zdecydujecie się go wesprzeć. Jestem tu tylko po to, żeby się uczyć i mam nadzieję, że wszyscy inni też. Aby było jasne, w żaden sposób nie próbuję sprawić, żebyście myśleli, że jestem blisko poziomu Erica ani nikogo innego, kogo możemy tu omawiać na kanale. Czytam wiele informacji od Glenna Zedekera, Briana Litz'a. Słucham wywiadów z Scottem Satterly i Erikiem. Staram się jak najlepiej uczyć i wdrażać informacje w mój proces i zobaczyć, jakie wyniki mogę osiągnąć dzięki tym informacjom. Moim celem jest nauka i doskonalenie, i mam nadzieję, że wy też będziecie mogli uczyć się na moich błędach, które popełniłem po drodze. Jeśli też chcesz się uczyć, to jest świetne miejsce, żeby to zrobić. 98% komentarzy tutaj jest pozytywnych i wielu z nas naprawdę stara się po prostu doskonalić, a nie komplikować wszystko jak najbardziej.
Do dzisiejszych testów przyglądamy się spłonkom i prochom. Nasza ostatnia elaboracja, którą opracowaliśmy, to 140-gramowy pocisk ELD-M z prochem H4350. Zdaję sobie sprawę, że może być go teraz trudno znaleźć, a ja też nie mam nieskończonych zapasów. Zatem przejdziemy na Alliant Reloder 16, a dzisiaj będziemy pracować z 143-gramowym pociskiem ELD-X. W poprzednich próbach miałem trudności ze znalezieniem akceptowalnej elaboracji dla tego pocisku, więc nie używałem go dużo, mimo że mam kilkaset sztuk leżących na półce. W rzeczywistości nasza pierwsza próba i nasze pierwsze wyjście z tymi pociskami zaowocowały grupą 1,25 MOA i grupą 1,253 MOA. Chociaż nasz rozrzut ekstremalny na tych 10 rundach wyniósł tylko 14 stóp na sekundę, a odchylenie standardowe 4,7, niezależnie od waszych opinii, w mojej ocenie to nie jest zwycięzca. Nie mówię, że możecie biec i znaleźć te komponenty, których dzisiaj używamy, ale mam ich wystarczająco dużo, aby przeprowadzić rozsądne prace nad elaboracją i nadal mieć trochę zapasu. Jeśli próbujesz wybrać proch, który możesz faktycznie znaleźć, nie wahaj się spojrzeć na wykres szybkości spalania i zobaczyć, co jeszcze może być podobne. Gdybym próbował przeprowadzić rozwój elaboracji i nie mógłbym znaleźć Reloder 16, myślę, że IMR 4451, który ostatnio udało mi się zdobyć, byłby dobrym wyborem. Może H100V, może Stable 6.5. Nie mogę wiedzieć, co jest dla was dostępne, ale jeśli możecie znaleźć opcję, z którą inni odnoszą sukcesy i możecie znaleźć dane dotyczące niskich obciążeń, aby zacząć, dzisiejszy film po prostu demonstruje ten proces, przez który byście przeszli. Nadal jesteście odpowiedzialni za własne dane elaboracji.
Teraz dla Reloder 16, odkryłem, że Sierra faktycznie miała dane dla swoich 142-gramowych pocisków Sierra Match King. Maksymalne obciążenie wynosiło 43,5 graina, a dla 150-gramowego pocisku Sierra Match King maksymalne obciążenie wynosiło 43,0 graina Reloder 16. Jeśli możemy założyć, że są to rozsądne maksymalne dawki dla 143-gramowego pocisku, możemy wziąć tę maksymalną wartość 43,0 graina i obniżyć ją o 0,2 graina. Film Erica, podobnie jak metoda Scotta Satterly'ego, polega na cofaniu się o 10 rund. Ale miałem 26 sztuk łusek podzielonych na dwie różne spłonki, z którymi dzisiaj pracujemy, więc będziemy testować z 13 próbkami dla każdej spłonki. To robi dwie rzeczy: zaczynamy od niskiego ciśnienia i pracujemy w górę pod kątem ciśnienia, a także szukamy płaskich obszarów i węzłów prędkości po drodze. Rzadko zdarza się, abym znalazł najlepszą wydajność przy maksymalnym obciążeniu, więc zobaczymy, jakie dane uzyskamy, zaczynając od 40,6 graina, zwiększając o 0,2 graina aż do maksymalnej dawki 43,0 graina. Jeśli już widzieliście mój film o problemach z zacięciem, ten 143-gramowy pocisk ELD-X sprawił mi trochę kłopotów. Punkt styku, czyli miejsce, w którym pocisk po raz pierwszy dotyka gwintu, wynosił CBTO 2,227 cala. Jednak używając metody zacięcia opisanej przez Erica, używając trzpienia do ustawiania napięcia szyjki o średnicy 0,635 cala, faktycznie zmierzyłem punkt zacięcia z CBTO 2,255 cala. Chociaż wiem, że gdybym zwiększył napięcie szyjki, byłoby to jeszcze dalej. Miałem problemy z tym, że pociski się zacinały, więc nie ma powodu, aby przekraczać nasze granice. Zatem przyjmiemy CBTO 2,255 cala i zmniejszymy je tylko o 0,015 cala, zamiast zalecanych przez Erica 0,020 cala, po prostu dlatego, że zmieniamy napięcie szyjki.
Do dzisiejszych testów spalania będziemy ładować z CBTO 2,240 cala. Nasze łuski to dwukrotnie wystrzelone łuski Lapua, odpuszczone, pełnowymiarowo kalibrowane bez urządzenia rozszerzającego, a następnie wymiar szyjki jest ustawiony moim trzpieniem o średnicy 0,242 cala. Łuski są przycięte do długości 1,910 cala. Nasze dwie spłonki testowane dzisiaj to moje niezawodne stare CCI 41, a także Federal 205 Match AR. Lubię te dwie opcje głównie dlatego, że mają nieco twardszą osłonę spłonki, co daje mi mniej problemów przy używaniu łusek z małymi spłonkami karabinowymi w moim 6,5 Creedmoor. Co prowadzi nas do naszej platformy testowej. Naszą platformą testową jest Ruger Precision Rifle z 26-calową lufą Bartlein o skoku gwintu 1:7,5, komorowaną w kalibrze 6,5 Creedmoor. Do naszych dzisiejszych testów najbardziej zależy nam na naszej prędkości i szukaniu płaskich obszarów. Przyjrzyjmy się, co mamy. Zaczynając od naszych CCI-41 przy 40,6 graina, zaczęliśmy od 2792 stóp na sekundę, stopniowo wzrastając, a przy 43 grainach osiągnęliśmy prędkość 2927 stóp na sekundę. Jak niektórzy z was będą wiedzieć, zacząłem używać prasy Arbor do osadzania pocisków. Nałożę te dane, możecie zobaczyć, że dolna linia to początkowe ciśnienie dla każdej z tych rund, a górna linia to siła osadzania potrzebna do całkowitego osadzenia pocisku. Nasze początkowe i końcowe siły były dość spójne na całym wykresie, więc nie ma prawdziwych zmian w prędkości, które moglibyśmy wyjaśnić niespójnym napięciem szyjki. Ogólnie uważam, że nasz wykres prędkości jest całkiem dobry i jest na nim kilka małych węzłów, ale nie wyciągajmy pochopnych wniosków. Dzisiaj używamy dwóch różnych spłonek.
Przechodząc do wykresu Federal 205 Match AR, zaczynając od 40,6 graina, zaczęliśmy od 2765 stóp na sekundę, przesuwając się aż do 43 grainów, osiągnęliśmy maksymalnie 2909 stóp na sekundę. Zatem byliśmy nieco wolniejsi niż CCI 41, ale prędkość to nie wszystko, liczy się spójna prędkość. Teraz, umieszczając te początkowe i końcowe siły na wykresie, możecie zobaczyć, że to samo dotyczy, naprawdę nie widzieliśmy żadnych dużych zmian w sile osadzania, które skłoniłyby nas do zakwestionowania liczb prędkości, które uzyskaliśmy gdziekolwiek na tym wykresie. Możecie oczywiście przyjrzeć się do woli i dać mi znać, co myślicie w sekcji komentarzy poniżej. Po braku prawdziwych zmian w sile osadzania, które wyglądałyby na to, że wpłynęły na reakcję prędkości, możemy umieścić to na tym samym wykresie i zobaczymy, która spłonka ma największy płaski obszar na wykresie. Jeśli szukalibyśmy najwyższej prędkości, wybrali byśmy CCI 41, gdzieś około 42,7 graina. Ale szerszy płaski obszar jest z Federal 205 Match AR i tej mentalnej dawki 42,6 graina. Widząc, że nasza prędkość przy 42,4 graina wynosiła 28,77, a przy 42,8 graina, możemy zobaczyć, że mieliśmy tylko rozrzut ekstremalny wynoszący pięć w tym obszarze. Nie jest to szalenie płaski obszar, ale z pewnością warto go rozważyć przy rozsądnej prędkości i myślę, że właśnie tam zaczniemy nasze testy. Jest wielu krytyków testowania pojedynczych próbek. Jednak jest to niezwykle podobne, jeśli nie dokładnie to, o czym mówi Scott Satterly, kiedy szukał płaskich obszarów w swoich węzłach prędkości. Niezależnie od tego, jak się czujecie, dowód jest w testach i dzisiaj nie będzie inaczej. Jeśli chcecie zobaczyć więcej przykładów, możecie sprawdzić film, który podlinkuję na końcu. Obejmuje on 10-strzałową metodę rozwoju elaboracji, którą przeprowadziłem jakiś czas temu i obejmuje trzy oddzielne testy, w których używam tej metody.
Teraz trochę zbaczamy z kursu, ponieważ ta część nie jest czymś, o czym wiem, że Eric poleca. To jest coś, co chcę zrobić, aby zweryfikować moją elaborację przed przejściem do następnego kroku. Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się to zrobić, zależy to po prostu od ciebie. Używam tej konkretnej elaboracji do mojej tegorocznej elaboracji myśliwskiej. Nie jest ona tak dopracowana, jakbym chciał, ale była wystarczająco dobra, aby wybrać się do lasu na odległości, na których musiała być skuteczna. Zatem załadowałem te same łuski z 42,6 graina Reloder 16 na dwóch różnych długościach całkowitych naboju: tych, które testowaliśmy dzisiaj, i jednej krótszej niż nasze wartości testowe, ponieważ potrzebowałem ich, aby działały w moim magazynku. Pierwsza to długość całkowita naboju 2,888 cala, z tym samym CBTO 2,240 cala, a druga to długość całkowita naboju 2,820 cala, ponownie, aby działały w moim PMAG. Skonografowałem obie te elaboracje przed wyjściem do lasu, aby zobaczyć, jak będzie wyglądać prędkość. Straciłem jednak zdjęcie grupy z powodu uszkodzonej karty pamięci, ale przynajmniej mam dane prędkości. Nasz poprzedni pomiar prędkości, kiedy ponownie przeprowadziliśmy ten test, wynosił 28,82. Kiedy testowaliśmy pięć rund z identyczną elaboracją, mieliśmy średnią prędkość pięciu strzałów 28,88 stóp na sekundę, odchylenie standardowe 7,4 z rozrzutem ekstremalnym 19. Ogólnie nie jest źle, ale naprawdę chcielibyśmy wiedzieć, co się stanie, gdy skrócimy długość całkowitą naboju. Faktycznie przetestowaliśmy 10 próbek przy długości całkowitej naboju 2,820 cala. Osiągnęliśmy średnią prędkość 28,68 stóp na sekundę, więc zasadniczo straciliśmy 20 stóp na sekundę. Jednak odchylenie standardowe spadło do 5, a rozrzut ekstremalny do 14. Straciliśmy 20 stóp na sekundę, nasze odchylenie standardowe spadło o 2,4, a rozrzut ekstremalny o pięć. Chociaż zmieniliśmy długość całkowitą naboju, wydaje się, że nie wyszliśmy zbyt daleko z węzła.
Teraz patrząc na oznaki ciśnienia z naszego testu prędkości, nie ma tu żadnych problemów wskazujących na wysokie ciśnienie. Brak śladów wyrzutnika ani nadmiernego kraterowania spłonki. Moglibyśmy nawet nieco zwiększyć tę dawkę, jeśli naprawdę byśmy chcieli, ale w tym momencie myślę, że znaleźliśmy kombinację, z którą możemy zacząć dostrajać, aby zobaczyć, jakie grupy możemy uzyskać.
Teraz nasza następna część jest absolutnie tym, czego Eric powiedział, żeby nie robić. Naruszam jego zasady, ale wiem, że dostanę pytania w komentarzach poniżej. Dla dwóch serii prędkości Eric po prostu zaleca uzyskanie danych prędkości i nie patrzenie na grupy. Podejmij decyzję na podstawie danych prędkości, a nie danych grupy. Długość całkowita naboju dostroi grupy, ale ogólnie nasza CCI 41 miała całkowity rozmiar grupy 2,142 MOA, podczas gdy 205 Match AR miały całkowity rozmiar grupy 1,225 MOA. Kto by pomyślał. W każdym razie, następnym krokiem, jak tylko będę mógł je ponownie załadować, są grupy trzystrzałowe, zmieniając długość całkowitą naboju, aby zobaczyć, czy możemy znaleźć i czy możemy uzyskać spójne małe grupy. Z odrobiną szczęścia możemy mieć kolejną dobrą elaborację, ale tylko czas pokaże. Jeśli jesteś zainteresowany większą liczbą filmów o tym procesie, sprawdź tę playlistę. Jeśli chcesz narzekać na istotność statystyczną tego stylu rozwoju elaboracji, możesz sprawdzić ten film tutaj, gdzie przyglądamy się trzem różnym czasom, w których użyliśmy tej samej metody i wynikom, które udało nam się osiągnąć. Następnie polub, subskrybuj i wszystkie te fajne rzeczy na YouTube. Mam nadzieję, że zobaczymy się z powrotem w przyszłym tygodniu, a do tego czasu bądź bezpieczny i celuj w małe grupy.