มหาทานฉบับคนงบน้อย เมื่อพระพุทธเจ้าโปรดมหาเศรษฐีถังแตก

มหาทานฉบับคนงบน้อย

[เพลง] เมื่อพระพุทธเจ้าโปรดมหาเศรษฐีถังแตก ครั้ง[เพลง]หนึ่ง ณ วัดเชตวันมหาวิหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคพุทธกาล แต่เจ้า[เพลง]ของวัดอย่างท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีกลับนั่งท้อใจ จากมหาเศรษฐีผู้เคยทุ่มทองคำปูแผ่นดิน วันนี้[เพลง]ธุรกิจท่านพังพินาศ ทรัพย์สินจมหายไปกับ ทรัพย์ในบ้าน[เพลง]ถูกคนยืมแล้วไม่คืน จนถึงขั้นไม่มีอาหารดีๆ จะถวาย[เพลง]พระท่าน ต้องประคองถาดปลายข้าวแช่น้ำส้มผักดอง ซึ่งเป็นอาหารของคนยากจนที่สุด มาถวายพระพุทธเจ้าด้วยมือที่สั่นเทา "ข้าแต่พระองค์ บุญของข้าพระองค์คงหมดสิ้นแล้ว ของที่ถวายช่างต้อย[เพลง]ต่ำเหลือเกิน" ท่านเศรษฐี น้อยเนื้อต่ำใจ กลัวว่าอานิสงส์จะน้อยตามคุณภาพของที่ให้ แต่พระพุทธเจ้าทรงทอดพระเนตรด้วยความเมตตาแล้วตรัสว่า "ดูก่อนคฤหบดี อย่าเข้าใจผิดไป ความประณีตของบุญไม่ได้วัดกันที่มูลค่าของวัตถุ แต่ วัดกันที่ความบริสุทธิ์ของใจและเนื้อนาบุญที่ท่านวางของลงไปต่างหาก"

พระองค์ทรง[เพลง]ย้อนอดีตไปเล่าเรื่องเวลาพราหมณ์ อดีตชาติของพระองค์เอง เพื่อให้เห็นภาพที่เหนือจินตนาการ ในชาตินั้นพระองค์รวยมหาศาล[เพลง]และทำมหาทานแบบที่มนุษย์ยุคนี้ทำไม่ได้ เช่น แจกช้าง 84,000 [เพลง]เชือกที่ประดับด้วยทอง ถาดทองคำ 84,000 ถาด[เพลง]เต็มด้วยเงิน และอาหารมหาศาล แต่ในยุคนั้นไม่มีพระพุทธเจ้าหรือ[เพลง]พระอริยบุคคลแม้แต่ องค์เดียว

พระพุทธเจ้าจึงทรงไล่เรียงลำดับขั้นของ[เพลง]บุญ เพื่อให้คนงบน้อยอย่างเราได้ทางลัดครับ

1. ทานวัตถุ แจกช้าง[เพลง] 80,000 เชือกให้คนทั่วไป สู้ถวายอาหารให้พระอริยบุคคล[เพลง]เพียง 1 องค์ไม่ได้ ทานคือการฝึกสละความตระหนี่ เริ่มจากการลดความเสียดายของนอก[เพลง]กาย ฝึกใจให้เป็นผู้ให้

2. วิหารทาน สร้างพื้นที่สาธารณะหรือวัด มีอานิสงส์มาก กว่าให้ทาน[เพลง]รายบุคคล วิหารทานคือการฝึกสละทรัพย์ภายนอก ยอม[เพลง]สละของที่หามาได้ยากเพื่อประโยชน์ส่วนรวมที่ยิ่งใหญ่กว่า

3. สรณคม การยึดมั่นในพระรัตนตรัยเป็นเข็มทิศชีวิต มีอานิสงส์มากกว่าสร้างวัด สรณคมคือการฝึกสละความ[เพลง]เห็นผิดแล้วมายึดถือคุณความดี

4. ศีล 5 การสมาทานศีลไม่เบียดเบียน[เพลง]เป็นใคร มีอานิสงส์มากกว่าสรณคม ศีล 5 คือการฝึกสละพฤติกรรมที่เบียดเบียนคนอื่น ความ[เพลง]เห็นแก่ตัวที่ทำให้ผู้ อื่นเดือดร้อน เพื่อสร้างความปลอดภัยให้โลก

5. ภาวนาบุญสูงสุด การเห็นความไม่[เพลง]เที่ยง อนิจจสัญญา เพียงชั่วลัดนิ้วมือนี่คือ[เพลง]มหาทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาล ภาวนาคือการฝึก[เพลง]สละความยึดมั่นถือมั่น นี้คือการสละที่ยากที่สุด คือการสละความหลงผิดว่าทุกอย่างเป็นของ[เพลง]เรา เมื่อเห็นว่าไม่เที่ยงใจก็ยอมวาง วินาที[เพลง]ที่เราเห็นว่าความโกรธมันมาแล้วก็ไป บังคับไม่ได้ ความสุข[เพลง]ความทุกข์นี้ก็ไม่เที่ยง บังคับไม่ได้ ความ[เพลง]รวยความจนนี้ก็ไม่เที่ยง บังคับไม่ได้ นั่นแหละครับคือมหาทานที่[เพลง]ยิ่งใหญ่กว่าการแจกช้างประดับทองคำ เพราะมันคือการให้ปัญญาแก่ตัวเอง แค่ใช้สติ[เพลง]รู้ทันและใช้ปัญญาปล่อยวาง เราทุกคน[เพลง]ก็กลายเป็นมหาเศรษฐีในโลกแห่งธรรมได้ทันที โดยไม่ต้องใช้เงินเลยแม้แต่บาทเดียวครับ

ดังพุทธวจนะที่ตรัสว่า ถึงแม้บุคคล[เพลง]จะพึงให้ทานมหาศาล แต่การที่บุคคลเจริญอนิจจสัญญา แม้เพียงชั่วเพียงลัดนิ้วมือเดียว มีผลมากกว่าทานมหาศาลนั้น

ธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จได้ด้วยใจ หากบุคคลมีใจผ่องใส[เพลง]แล้ว จะพูดก็ตาม จะทำก็ตาม ความสุขย่อมติดตามเขาไป เหมือนเงาติดตามตัว