Transcription
นั่งเฉยๆ เดี๋ยวแม่ทำให้. นะลูกรัก.
ลูกเรายังเล็ก ปล่อยสบายไปก่อน. อันนี้แพงมากนะลูก โออย่าร้อง เดี๋ยวแม่ซื้อให้. [เสียงหัวเราะ]
ลูกทำผิด เดี๋ยวคะแนนไม่ดี. เรียนก็เครียดพอแล้ว ให้ลูกมีเวลาพัก.
ผมโชคดีจัง ช่วยทำอะไรบ้างดิ. ไม่รู้ทำยังไงแล้ว จะให้คนอื่นทำหมดทุกครั้งหรอ. เชิญทายออกมาพูดครับ อาจารย์ทำไมดูแปลกแรก.
วันนี้เป็นไงบ้างลูก. มีเพื่อนคุยมั้ย. ผมไม่รู้จะพูดยังไงกับคนอื่น.
ลูกเราเหมือนกลัวโลกไปแล้ว จะทำยังไงกันดี พ่อ. ลูกคุณไม่สามารถทำงานร่วมกับคนอื่นได้เลย ค่ะ เขาหลีกเลี่ยงผู้คนและรับแรงกดดันไม่ไหว.
นี่เราเลี้ยงลูกผิดใช่มั้ย. ฉันคิดว่าการทำทุกอย่างแทนลูกคือความรัก. แต่ตอนนี้ลูกใช้ชีวิตเองไม่ได้เลย. เราไม่เคยสอนให้ลูกใช้ชีวิตเองเลย.
ช่วยเลี่ยงของตรงนี้นะ. ขอโทษครับ น้ำอยู่ตรงไหน. พระผมไม่รู้ครับ. งานแค่นี้ต้องตั้งใจหน่อย โอเคมั้ย.
ลูกเราไม่ได้อ่อนแอตั้งแต่เกิด. แต่เราเลี้ยงเขาจนกลัวทุกอย่าง. เราเอาความสบายไปแลกอนาคตของลูก. ปล่อยให้ลูกทำเองเถอะ. ไม่เป็นไรลูก ค่อยๆเรียนรู้.
คิดเงินครับ. เคครับ ขอบคุณครับ. วันนี้เป็นไงบ้าง. ผมยังกลัวอยู่ครับ แต่ผมเริ่มทำได้บ้างแล้ว.
แม่ขอโทษนะ ที่เคยรักลูกผิดวิธี. งั้นเรามาเริ่มกันใหม่นะครับ.
ความรัก [เพลง] ที่มากเกินพอดี อาจกลายเป็นกรงที่ขังอนาคตของลูกไว้โดยไม่รู้ตัว.