Transcription
ถ้าดูโครงสร้างของพรรคการเมืองไทยในปัจจุบันเนี่ย ผมคิดว่าพรรคที่ใช้กระบวนการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจของพรรคมากที่สุดคือพรรคประชาชน เขาไม่ได้งุบงิบตัดสินใจกันเอง หรือไม่ใช่ให้ใครคนใดคนหนึ่งไปดีล อ่า แบบพรรคการเมืองอื่นๆ แต่เขามีกระบวนการตัดสินใจแบบมีส่วนร่วม ส่วนการโน้มน้าว จูงใจกันในระหว่างการโหวตเนี่ย ไอ้นั้นก็เป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นในพรรคการเมืองไหนทั้งนั้น หรือว่าแม้กระทั่งในสภา อย่างในสภานี้เราก็ยิ่งหนักใช่มั้ย? มียิ่งกว่าบูริทธบูโรใช่มั้ย? มันเป็นlนบิวโรส่งเข้าไปก็โหวตตามนั้น แล้วคนสั่งมีอยู่คน 2 คน
ในกรณีพรรคประชาชนนั้นเนี่ย เขาก็จะมีความแตกต่างในแง่ของกระบวนการการตัดสินใจ ที่มีการขยายการมีส่วนร่วมมากกว่าพรรคการเมืองอื่นๆ โดยการเปรียบเทียบ
แต่มองว่ามีมีก็ไม่ผิดหลักการอะไร แต่ว่ามีต้องคำนึงว่าตัดสินใจตามกระบวนการมั้ย? มีส่วนร่วมมากน้อยแค่ไหน? ทุกพรรคก็มีหมด ก็มีได้
คือ คือทุกพรรคเนี่ยเนี่ย เอ่อ มันมีความต่างกันในแง่นี้ อันนี้ต้องแยกแยะให้ดีนะครับ
คือหมายความว่าในกระบวนการการตัดสินใจขององค์กรต่างๆ ในสังคมนะ ทุกองค์กรนะ มันมีกฎเหล็กของคณาธิปไตยแบบนี้อยู่ ไม่ว่าบริษัทเอกชน หน่วยงานของรัฐ หรือพรรคการเมือง
อันนี้เป็นปรากฏการณ์ทั่วไป
แต่สิ่งที่สำคัญก็คือว่ากระบวนการตัดสินใจเหล่านี้เนี่ย มันมีกระบวนการอย่างไรบ้าง? ถ้าเป็นกระบวนการการตัดสินใจที่มาจากเจตจำนงของคนเดียว อันนั้นก็คือเป็นพรรค พรรคแบบเผด็จการนะ เป็นรูปแบบกรรมการ ส่วนที่เป็นโบริบูโรเนี่ย หมายความว่าเป็นรูปแบบกรรมการนะ
เพราะว่าคำว่าโบริโรเนี่ย หมายถึงว่าคณะกรรมการกลาง
อ่า ที่มีการตัดสินใจ ซึ่งจะต่างจากพรรคแบบเผด็จการของคนคนเดียว คือหมายความว่าเวลากระบวนการการตัดสินใจนะครับ: 1. ตัดสินใจคนเดียว
ไอ้นี่คือเผด็จการเบ็ดเสร็จ ซึ่งหลายพรรคเป็นอย่างนั้น
2. ก็คือตัดสินใจโดยคณะกรรมการ อันนี้คือสิ่งที่เราเรียกกันว่าโพลิบูรนั่นแหละ แต่ว่าเรียกกันคนละภาษากัน
อือๆ
โพลิบูโรเนี่ยเป็นภาษาของทางโซเียตรัสเซีย
ที่เรียกคณะกรรมการชุดนี้ว่าโพลิบูโร แต่ว่าถ้าเป็นในเอ่อ ประเทศประชาธิปไตยก็คือเรียกว่าคณะกรรมการบริษัทอ
นะ นั่นเอง
ครับ
แล้วก็อีกอันนึงก็คือการตัดสินใจแบบการขยายการมีส่วนร่วมของสมาชิก ก็จะมีองค์ประกอบของ ส.ส. ของกรรมการบริหาร ซึ่งประชาธิปัตย์เขาใช้โมเดลนี้
นะ แล้วก็พรรคประชาชนก็ใช้ ผมคิดว่าเขาก็จะใช้โมเดล