Transcription
You know, when I left Manila this morning, it was slightly, it was slightly raining. And immediately, my staff called me from the office and said, "Ma'am, there is a problem about our Campus Tour. It's slightly raining. It's drizzling, and the traffic is very heavy." So I said, "Do not worry. I will go. I have a secret. I will abolish two obstacles. We will have light traffic, and the rain will stop."
I am going to pray to Our Lady of Perpetual Help. [Palakpakan] At manalangin din ang nagka ng pera ng gobyerno. [Palakpakan] At yung ibang mga magnanakaw, tumatakbo pa nga presidente ang lakas ng [Palakpakan] loob. Hindi muna ako mag-pick up lines. Kung hindi, may kukwento lang ako. Sandali lang. Sabi ni Juan, "Nong 2013 tumakbong Mayor ang tatay ko, Pedro." Wow. "Ano ba ang ginagawa niya ngayon?" Ju, "Wala. Nanalo siya." [Palakpakan] Eh tanong, "Bakit hindi nahold up ang Politiko?" Sagot, "Professional courtesy ng magnanakaw." [Palakpakan] Tanong, "Kung ang opposite ng Pro con, Ano naman ang opposite ng progress?" Sagot, "Anong opposite ng progress?" Sagot, [Palakpakan] "Congress." Finally, tanong L ng Fairy, "Once Upon a Time, s hindi ang iba nagsisimula sa 'Kung iboto ninyo ako'."
This is a country that is in the grip of poverty. What we need are genuine leaders. Leaders from our young people in the universities, like University of Perpetual Health. Dapat ang ating mga Pangulo mangagaling sa magagandang mga campuses na sigurado sa likod niyan nakikita mo ang mga teacher na qualified at magbibigay ng sense of values sa ating lipunan. Yan ang University of Perpetual Health. [Palakpakan] Campus. Alam niyo ang itsura ng campus ninyo sa loob. You have a quadrangle where all the students go from point to point in the campus, but they all meet each other in the quadrangle. Gan'yan ang mukha na mukha ng campus ninyo. Kaya mukha akong sa aking mga eskwelahan sa America at sa Europa. I hope I have no doubt. [Musika] [Palakpakan] That I have no doubt the graduates of University will someday be some of the leaders of our country, and real leaders, not leaders who are hypocritical at nagnanakaw pa ng limpak-limpak na [Palakpakan] pera. E, biro mo, bilyon na pera ng ating sambayanan kinukuha nila at binibigay sa sarili nila. Pinupuri pa nilang sarili nila ang nagnanakaw pagkatapos. Alam nangyayari ay kinukuha nila, nanakaw nila ang pera sa gobyerno pagkatapos pag nanakaw na, ibibigay nila pag eleksyon ulit, kunwari ibibigay o ibabalik nila itong perang ninakaw nila sa mga botante. Ngayon, pag minuto sila ng mga nagago nila na nakauwi nila ulit, kaya walang [Palakpakan] katapusan ang nangyayari. Our ladies and gentlemen of perpetual plunder. Kaya nagdadasal tayo sa ina, hindi Ina ng Diyos, dahil ang Diyos walang ina. Kung hindi sa ina ng Panginoon, we pray to God. United country where most of the people's hard-earned money goes to the private pockets of crooks and criminals. We pray that Our Lady of Perpetual Help will come, descend to the Filipino people, choose our values which are Faith, Hope, and Charity. We have faith that the Filipino people will very soon rise above their immoral values. We have hope that this will come during our lifetime, and finally, and that we shall all have Charity for each other.
Ngayon pa lang nakikita mo na meron tayong kampanya para pagkapresidente. Dapat ipaliwanag nila sa mga kabataan. Anong problema ng bansa? Kailangan makapagbigay tayo ng mga milyon na trabaho sa ating mamamayan. Walang kumikilos eh. We all say that we want jobs, and the candidates say they will give jobs, but it has never happened. That's because they don't mean what they say. In order to provide employment, we have to have additional jobs. In order to have new jobs, we have to have new businesses. In order to have new businesses, we must get capital, both from the local Filipino businessmen and from the imported capitalists. That is the first thing to be done. The first thing to be done is to create 2 million jobs. Pangalawa, the next and more important thing is we must have faith in ourselves. Hindi na ang Pilipino palagi lang niya pinaglalaruan ang pangalang Pilipino. Parang wala tayong, wala tayong pagmamalaki sa sarili. I tell you, I have been abroad many times. I have lived in several countries. I have competed with other nationalities, and I tell you that in so far as natural resources are concerned, there is no better than the Filipino. Magaling ang [Palakpakan] Pilipino. There is nothing to hold the Filipino back except our own lack of self-confidence. Parang sinasabi natin, "Ganyan na talaga 'yang Pilipinas eh, puno ng magnanakaw. Wala na tayong magawa pa kung hindi mag-OFW na lang tayo, o kaya magnakaw din tayo kamukha ng iba." Hindi iyan masasabi ng nag-eskwela sa University of Perpetual Health. Hindi sasabihin iyan kailan man. Napakahirap, sinasabi ko sa iyo, sa likod ng aking karanasan, napakahirap na kalabanin ang mga nagnanakaw ng pera dahil magagalit. At magagalit, magbabayad sila, manuhol pa sila ng mga black propagandist nila. Ang daming mga mga taong kamukha nito na halos wala hiya. Pero walaang buti. We have been told every hair on your head has been counted by God. Kaya alalahanin natin iyan habang tayo'y nag-graduate na at naghahanap ng trabaho. Alalahanin natin na may nagbabantay sa atin, bawat isa. Iyan ang Panginoon. Kaya huwag kang malungkot para sa ating bansa o para sa sarili mo. This country loves you, and you may not be aware of it, but we love this country with all our hearts. That's why hindi ako u mas. Anong gagawin nila sa akin? Ilang beses ko na ngang hinon kam. Ayaw [Palakpakan] naman talagang mahirap kung nakikita ko na yumayaman ang mga katabi ko at ako naman ay hindi na umunlad. Parang nawala ako. Pero sugod ako. Sugod. Dahil kahit man hindi talo ang mga ito. We remember the words of the it matters not how straight the gate, how charged with punishments the I am the master of my fate. I am the captain of my soul. Ladies and gentlemen, Laguna, me, me to make our country transform itself into the master of our fate and the captain of our soul. Thank you.