อย่าช่วยใครจนตัวเองลำบาก

อย่าช่วยใครจนตัวเองลำบาก

1. ประเมินหน้าตักของตัวเองก่อนเสมอ ก่อนจะยื่นมือช่วยใครต้องหันกลับมาดูทรัพยากรของตัวเองก่อน ทั้งเงินทอง เวลา และสภาพจิตใจ หากตัวเราเองยังเอาตัวแทบไม่รอด การฝืนช่วยคนอื่นก็เหมือนคนว่ายน้ำไม่แข็งแล้วกระโดดลงไปช่วยคนจมน้ำ สุดท้ายอาจจะจมไปด้วยกันทั้งคู่

2. แยกให้ออกระหว่างความสงสารกับการถูกเอาเปรียบ คนที่เดือดร้อนจริงๆ มักจะพยายามหาทางออกด้วยตัวเองก่อน แล้วค่อยขอความช่วยเหลือ แต่คนที่มักง่าย มักจะวิ่งหาคนอื่นทันทีที่มีปัญหา การให้ความช่วยเหลือซ้ำซากกับคนกลุ่มหลังคือการเปิดโอกาสให้ตัวเองถูกเอาเปรียบ

3. อย่าใช้วิธีแก้ปัญหาด้วยการสร้างหนี้ให้ตัวเอง กฎเหล็กของการเงินและการใช้ชีวิตคือ อย่ากู้หนี้ยืมสินหรือค้ำประกันเพื่อแก้ปัญหาให้คนอื่น เพราะเมื่อถึงเวลาที่เขาจ่ายไม่ไหว ภาระและความเครียดทั้งหมดจะตกมาอยู่ที่เราแต่เพียงผู้เดียว

4. การปฏิเสธให้เป็นคือทักษะชีวิตที่สำคัญ เราไม่สามารถช่วยทุกคนบนโลกได้ การตอบว่าไม่ อย่างสุภาพและตรงไปตรงมาไม่ได้แปลว่าเราเป็นคนแล้งน้ำใจ แต่แปลว่าเรารู้จักขอบเขต และเคารพความสามารถในการรับไหวของตัวเอง

5. ช่วยด้วยปัญญาดีกว่าช่วยด้วยทรัพย์ หลายครั้งการให้คำปรึกษา ชี้แนะแนวทาง หรือสอนวิธีแก้ปัญหา หรือสอนตกปลา มีค่าและยั่งยืนกว่าการให้เงินสด หรือลงมือทำให้ทั้งหมด หรือให้ปลา เพราะนั่นคือการฝึกให้เขายืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง

6. ต้องดูแลตัวเองให้รอดก่อน ถึงจะมีกำลังไปช่วยคนอื่น เหมือนกดความปลอดภัยบนเครื่องบิน ที่ต้องสวมหน้ากากออกซิเจนให้ตัวเองก่อนเสมอ การที่เรามีความมั่นคง มีความสุข และไม่เดือดร้อน จะทำให้เราเป็นที่พึ่งพาที่แข็งแกร่งให้กับคนอื่นได้ในระยะยาว