Transcription
เนื้อ พระส่วน กุสะลาธัมมาอะกุสะลาธัมมา พระสวดไปใจยังวุ่นวายรับรู้ไม่ได้ว่าท่าน สวดอะไรคงส่วนให้ผู้ตายฟังเรานั่งเฉยๆก็ พอฟังพระสวดเพื่อมารยาทคงราชอะดิส่งใจคง ไม่เข้าใจถ้าฟังไปภาวนาไปใจคงเห็นความ จริงว่าที่นอนนิ่งๆนั่นไม่ใช่ใครคนเคยมี หัวใจเช่นเราวันนี้เป็นโอกาสเขาพรุ่งนี้ อาจเป็นโอกาสเรา จะขอลงเสียงเคาะลงมีเสียงพูดเบาๆจากทุกข์ เพราะว่ารับสีน่าทานข้าวนะฟังพระสวดนะทำ ไปเพื่อไรหรือเพียงแค่เคยทำตามกันมาหรือ ว่าเคราะห์ประชดคนเป็นในยามมีชีวิตอยู่ เดือนแค่ไหนก็เตือนเธอดูเหมือนไม่สนใจกับ สิ่งเหล่านี้ในยามนี้เดือนไปก็คงไร้ความ หมายคนตายจะไปรับรู้อะไรเพราะเตือนคนเทรน ให้เห็นถึงความจริงว่าสิ่งที่ดีเร่งควร ขวายวัวควายช้างม้ายามันมรณาประโยชน์ได้ มนุษย์มี 4 เน่าเปื่อยสูญเปล่าไปดีชั่ว ที่ทำไว้ส่งให้โลกเห็น อาหารหน้าโรงถ้าชีวิตมีใครบางคนถ้าไม่ตาย ก็คงไม่มีใครให้ความสนใจมากมายเช่นนี้ อาหารผลไม้นานาชนิดจัดเรียงรายด้านหน้าลง สิ่งใดที่ผู้ตายชอบใจแพงแค่ไหนก็แสวงหามา เพื่อเป็นเครื่องเซ่นแด่ดวงวิญญาณ ถ้าเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นในยามผู้ตาย มีชีวิตอยู่เราคงได้เห็นสีหน้าและได้รับ คำขอบใจ อาหารก็ยังคงเป็นประโยชน์แก่ผู้รับด้วย แต่เวลานี้ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างคงอยู่สภาพ เดิมบุคคลที่จะรับวัตถุสิ่งของเราขณะนี้ เขาไม่รับรู้อะไรแล้วหรือว่าทำไปเพียง เพื่อสนองความรู้สึกเรา โอ้ในยามมีชีวิตถ้าเราแสดงออกซึ่งความ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้แก่กันคงจะเป็นสิ่ง ที่ดีกว่าเหตุการณ์อาหารหน้าดงเป็นแน่ แต่ชุดสีดำในยามสูญเสียบุคคลอันเป็นที่ รักหรือญาติมิตรคงไม่มีใครคิดที่จะดีใจพก พาความสุขและรอยยิ้มหรอกนะสีดำเป็นสีแห่ง ความทุกข์โลกให้ความหมายไว้เช่นนั้นในยาม มีงานสดๆเรามักพบแต่คนใส่ชุดดำส่วนมากบ่ง บอกว่ากำลังไหวทุกความจริงแล้วความทุกข์ ของคนใช่ว่าจะมีเรื่องความตายสิ่งเดียว นั้นหาได้ไม่การเกิดการอาร์คแอร์การเจ็บ ความผิดหวังสิ่งเหล่านี้ก็คือความทุกข์ ทั้งสิ้นการใส่ชุดสีดำมางานศพเพื่อบอกว่า เป็นการไว้ทุกข์เป็นการทำตามประเพณีแต่ ถ้าจะให้ดีต้องไว้ทุกข์ด้วยใจเพ่งถึง สภาวะความพลัดพรากความและแน่นอนและบอกตัว เองว่าเหตุการณ์เช่นนี้คงต้องเกิดขึ้นกับ เรา
ทอดผ้าบังสกุล เสียงพระบริกรรมในขณะที่จารณาภาพบังสกุล ว่า อนิจจาวะตะสังขารา อุปปาทะวะยะธัมมิโนโออุบัดทิสวามีรุ่นชนะ de เตสังวูปสโมสุโข แปลความว่าร่างกายนี้หนอไม่เที่ยงแท้แน่ นอนมีเกิดขึ้นตั้งอยู่และแตกสลายไปเป็น ธรรมดาการพิจารณาร่างกายให้เห็นเป็น ธรรมดานั่นและน้าคือความสงบสุขบทพิจารณา บทนี้ถ้ามีในใจใครถ้าสิ้นลมหายใจไป ดีหรือไม่จำเป็นที่จะให้พระรูปใดต้องมา พิจารณาแต่ดูเหมือนว่าคนไม่กล้าที่จะนา เพราะกลัวว่าจะตายไว
เหรียญ โปรยทาน ภาพคนหมู่มากที่มาร่วมงานวิ่งกันวุ่น เพื่อเก็บเหรียญบาปที่เจ้าภาพโปรยทานแต่ มีคนคนหนึ่งนิ่งเฉยไม่สนใจว่าใครจะยื้อ แย่งหรือต้องการสิ่งใดไม่สนใจแม้กระทั่ง เรียนที่กระเด็นเข้ามาใกล้ตัวคงสงบนิ่ง เฉยเสียปล่อยให้คนเหล่านั้นเก็บเอาตาม อำเภอใจเขาคนนั้นไม่ใช่ใครก็คือคนหมดที่ หมดลมหายใจนอนในโรงบนไม่รู้ อะไรผิดหัวใจไม่ให้คิดว่าชีวิตเขากับ ชีวิตเรามันต่างกันหรือเหมือนกัน ภาพอันนี้ควรคิดยิ่งนักสำหรับคนเป็น
อี ดอกไม้จันทน์ดอกไม้จันทน์แล้วนะพันโดที่ เราญาติมิตรวางไว้เพื่อไว้อาลัยกับการจาก ไปของบุคคลหมดที่ตนรัฐบางคนวางลงพร้อม น้ำตาในใจบ่นว่าไม่น่าเลยบางคนวางลงพร้อม เสียงร้องไห้ในใจบ่นว่าทำไมต้องตายด้วย บางคนวางลงพร้อมด้วยสลดใจในใจบ่นว่าเราก็ จะเป็นเช่นคุณบางคนวางลงพร้อมใจสงบนิ่งใน ใจไม่ได้คิดอะไรเลยดอกไม้จันทน์ดอกนั้น ไม่คู่กับฉันในวันนี้แต่จะคู่กับฉันในวัน ที่ฉันสิ้นลมหายใจ
เหรียญบาทในปากผีการกระทำที่เกิดจากความ คิดหวังว่าให้ผู้ตายได้มีเงินใช้จึงปรากฏ เลี้ยงบาทในปากผีมนุษย์ผู้มีสติปัญญามอง เห็นว่านี่น้ำมนุษย์ในที่สุดแม้เงินที่ ใส่ไว้ในป่าก็ไม่อาจเอาไปได้แต่ทำไมหนอ ชีวิตทั้งชีวิตจึงบ้าแต่กับคำว่าเงินอยู่ ตลอดวันตลอดคืนเงินคือพระเจ้าที่สามารถดล บันดาลทุกสิ่งทุกอย่างได้แต่ไม่อาจดล บันดาลให้มนุษย์พบแสงสว่างแห่งความจริง ได้ว่าชีวิตคือความทุกข์เพราะว่าเงินคือ สิ่งที่โกหกมนุษย์อยู่ตลอดเวลาว่าชีวิต คือความสุข
ขอ ดูหน้าครั้งสุดท้าย ต่างอยากเห็นหน้าว่าเวลานี้เจ้าเป็นเช่น ไรพอเปิดลงไปทุกคนต่างเมินหน้านี้ถึงจะ สวยสดงดงามดั่งเทพีก็คงไม่มีใครที่จะสนใจ เจ้าดูหน้าสภแล้วย้อนดูหน้าเราคนมีชีวิต เขาหรือไม่น้องพยายามเสริมแต่งตามคำยอ เพื่อลวงล่อให้คนชมแท้ที่จริงเห็นความ จริงไหมว่าสวยสักปานใดพอเปิดลงไปทำไมต้อง หมื่นหน้านี้ความสวยคงใว้ความดีพึงทำให้ มีดีจะสวยตลอดกาล
กลิ่นสดๆในสมัยยังมีชีวิตอยู่สู้แสดงหา เครื่องพวกเราที่มีราคาเพียงเพื่อว่าว่า ให้ร่างกายข้าสวยสดงดงาม มาบัดนี้เพียงสิ้นลมไม่กี่นาทีกลิ่นที่ดี ก็สูญสิ้นไปคนมันเคยชมจ้าว่างามสง่ากลิ่น กายาเจ้าแสนหอมคนเคยแย่งและลุมโชม มาบัดนี้จ้างก็ไม่ยอมเข้าชิดกายาแถมยัง บ่นว่าว่าเจ้าช่างเหม็นจังคิดบ้างถือว่า อย่าบ้าไปกับสังขารอย่าหลอกตัวเองเลยลง คลานอีกไม่นานก็ทุเรศสิ้นดีเพียรสร้างตัว ให้มีแต่ความดีกลิ่นเจ้านี้ก็จะหอมมั่นคง ชั่วนิรันดร์ on โดยไม่มีวันจืดจาง
อามร์รู้ เมรุมาศสวยบาดตา รู้ไหมว่าเราไว้ทำอะไร ชีวิตก็แค่นี้ถ้าไม่ฟังก็เผาเราเคยเดิน ขึ้นไม่รู้เพื่อวางดอกไม้จันทน์นับครั้ง ไม่ถ้วน วางดอกไม้ลงปลงใจไม่ได้ว่าเราก็จะเป็น เช่นเขาเดินลงจากเมรุเริ่มคิดโครงการถึง เรื่องงานในเรื่องเงินคิดจนเพลินจนลืมคิด ว่าคนเราก็ไม่พ้นไม่รู้ไฟไม่กี่นาทีร่าง กายนี้ที่ไร้วิญญาณก็ถูกไฟเผาคลานจนเป็น เถ้าถ่านโดยสิ้นเชิง แต่นั้นไฟมันเผาตอนตายแล้วในตอนที่มี ชีวิตอยู่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่ามนุษย์ที่ ยังไม่ทนจากทิเบตปัญหาย่อมถูกกระแสน้ำอา ไวโทสะไฟโมหะไฟโดมพระเผาอยู่ตลอดเวลายอม ไม่ได้ให้อภัยไม่ได้รู้สึกไม่พอใจยิ่งนัก จมปลักกับกระแสแห่งโลกีย์จนใครๆเตือนไม่ ได้รัฐหนาจนนอนไม่หลับดูซิถูกเผาแค่ไหน น่าสงสารใจดวงนี้จัง
มีกระดูกสัปเหร่อเออบรรจงเก็บกระดูกใส่ ทานเพื่อนำไปเก็บไว้มองดูไม่เห็นมีอะไรคง เห็นเพียงเศษกระดูกชีวิตคนถ้ากระดูกจะมี ค่าก็ต่อเมื่อชีวิตทั้งชีวิตเป็นคนดีถ้า ไร้ซึ่งความดีกระดูกกล่องนี้ก็ไม่ต่าง อะไรกับกระดูกของสัตว์บางครั้งยังสู้ กระดูกสัตว์ไม่ได้เห็นของกระดูกในทางอาจ เห็นธรรมในใจได้ถ้าคิดเป็นไม่สับไปว่า เห็นว่านั่นคือกระดูกคน
มีที่เก็บกระดูกยามมีชีวิตอยู่ใครก็รู้ ว่าที่อยู่เจ้าใหญ่โตมาบัดนี้ที่อยู่เจ้า ช่างคับแคบเหลือเกินแสวงหากอบโกยโกงต่อ สู้เพื่อให้ได้มาทุกวิถีทางในที่สุดแห่ง ชีวิตก็แค่นี้ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม ฝากไว้สะกิดใจคนที่ไม่เคยบอกความจริงกับ ชีวิตตัวเองว่าเดี๋ยวก็ตายเป็นคนที่น่า เป็นห่วงยิ่งนักคนที่ไม่ยอมรับความจริงบน ความจริงที่ปรากฏกับชีวิตเป็นคนที่ล่า สงสารที่สุดในโลกฝากไว้ให้ใจอาทิตย์ดำรง ชีวิตอยู่เพื่อความสงบสุขรู้จักพอรู้จัก ละรู้จักทำใจยิ้มให้ได้บอกตัวเองเสมอว่า แต่ว่าเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมีสร้างความ ดีสร้างคุณธรรมไม่ใช่เกิดมาเพื่อสร้างบาป กรรมใจดวงนี้วุ่นวายไม่ได้คิดมากไม่ได้ใน เมื่ออีกไม่นานเราก็จะตายแล้ว
ละครปิดชา ตัวละครชีวิตที่มนุษย์รับบทบาทการแสดง เมื่อถูกปิดฉากลงด้วยความตายละครบทนั้นก็ กลายเป็นภาพอดีตทันทีวันนี้ตัวละครดูไม่ ต่างอะไรกับต้นไม้ไร้ความรู้สึกไร้แม้คน ต้องการนี่แหละละครชีวิตชิง วัวควายช้างม้าอาญามันมรณาประโยชน์ได้ มนุษย์มี 4 เน่าเปื่อยสูญเปล่าไป ดีชั่วที่ทำไว้ 2 ให้โลกเห็น บทความดีๆจากหนังสือคิดไม่ถึงเขียนโดย ครับมหาประสันนัดปิยธัมโม ให้เสียงบรรยายโดยพระวัชระจารุวัณโณ บุญรักษาธรรมรักษา วาสนาดีทุกท่านทุกคนจะ ดีหรือทำ ม.ค