Transcription
นี่คือสรุปประเด็นแบบรูปรัดเกี่ยวกับมุมมองทางพุทธศาสนาในเรื่องการเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นครับ
รู้ไหมครับว่าการที่เราเผลอเอาตัวเองไปเทียบกับคนรอบข้างอยู่ทุกวันเนี่ย มันไม่ใช่แค่นิสัยทั่วไปนะ แต่พุทธศาสนาชี้ชัดเลยว่านี่แหละคือตัวการสำคัญที่คอยแอบขโมยความสุขไปจากเรา
ข้อแรกเลยในทางพุทธศาสนาเนี่ย การเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นเขามีชื่อเรียกเฉพาะด้วยนะ ว่า "มานะ" หรือความถือตัวครับ ให้ลองจินตนาการง่ายๆ เหมือนว่าเรากำลังพกไม้บรรทัดล่องหนติดตัวไว้ตลอดเวลา เพื่อคอยหยิบขึ้นมาวัดระดับตัวเรากับคนอื่นๆ อยู่ตลอดนั่นแหละครับ
มาถึงข้อที่ 2 มานะเนี่ย ไม่ได้แปลว่าเราต้องหลงตัวเองหรือคิดว่าเราดีกว่าเขาเสมอไปนะครับ แต่มันรวมไปถึงการคิดว่าเราแย่กว่าด้วย ทีนี้คุณอาจจะสงสัยว่าเอ๊ะ แล้วถ้ารู้สึกแค่ว่าเราก็เก่งเท่าๆ กับเข้านี่น่า มันจะเป็นปัญหาตรงไหนล่ะ คำตอบก็คือเพราะไอ้การคอยหยิบไม้บรรทัดขึ้นมาประเมินค่าเนี่ย ไม่ว่าจะออกมาเป็นรูปแบบไหน มันก็สร้างความว้าวุ่นให้จิตใจเราอยู่ดีครับ
แล้วข้อสุดท้าย มานะหรือความถือตัวที่ว่านี้ ถูกจัดให้เป็นหนึ่งในกิเลสเลยนะครับ ซึ่งเปรียบเสมือนกำแพงชิ้นเบ้อเริ่มที่คอยกั้นไม่ให้จิตใจของเราได้พบกับความสงบสุขสักที ตราบใดที่เรายังไม่ยอมโยนไอ้ไม้บรรทัดล่องหนอันนี้ทิ้งไป จิตใจของเราก็ไม่มีทางสัมผัสกับความสงบสุขที่แท้จริงได้เลยครับ