Transcription
ทำไมเราถึงไม่ควรใจร้ายกับใครเลย ความจริงจากพระไตรปิฎก
เคยสงสัยไหมครับว่าทำไมพระพุทธเจ้าถึงสอนให้เรารักคนอื่นให้เหมือนรักตัวเอง ความจริงที่น่าตกใจจากพระไตรปิฎก อนมตคสังยุทธคือในโลกนี้แทบจะไม่มีใครเลยที่เราไม่เคยรู้จัก เพราะวงจรการเกิดแก่เจ็บตายมันยาวนานจนนับไม่ถ้วน
จนพระองค์ตรัสว่า สัตว์ที่ไม่เคยเป็นมารดา บิดา พี่หญิง น้องหญิง บุตรธิดา โดยกาลนานนี้ มิใช่หาได้ง่ายเลย ความหมายคือในวัฏสงสารที่ยาวนานจนหาจุดเริ่มต้นไม่ได้นั้น สัตว์บนโลกนี้ล้วนเคยเกิดเป็นญาติ เป็นพี่น้อง เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นลูกกันมาแล้วทั้งนั้น
เมื่อเจอผู้หญิงแปลกหน้า ลองนึกถึงมาตุสูตร เธออาจเคยเป็นแม่ที่อุ้มท้องเรา ทนหิวเพื่อให้เราอิ่ม ร้องไห้เพื่อปกป้องเรามาแล้วนับชาติไม่ถ้วน
เมื่อเจอผู้ชายใจร้าย ในปิตุสูตร เขาอาจเคยเป็นพ่อที่ตรากตรำทำงานหนักจนตัวตาย เพื่อให้เรามีชีวิตที่สุขสบายในกัปที่แสนล้าน
แม้แต่สัตว์ตัวเล็กๆ มด หนอน แมลง หรือสัตว์เลี้ยงที่บ้าน ในปุตตะที่ตู่สูตร พวกเขาอาจเคยเป็นลูกของเราที่เราถนอมกล่อมเกลารักยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง
เวลาเราท่องว่า สัพเพสัตตา สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่ เจ็บตาย ตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น มันไม่ใช่การแผ่เมตตาให้คนอื่น แต่มันคือการส่งความรักกลับไปให้พ่อแม่ พี่น้อง และลูกของเราที่พลัดพรากภพคนละชาติครับ
อเวรา โหนตุ อย่าได้มีเวรต่อกันเลย อัพยาปัจฉา โหนตุ อย่าได้เบียดเบียนกันเลย อนีคา โหนตุ อย่าได้มีทุกข์กายทุกข์ใจเลย สุขี อัตตานัง ปริหรันตุ จงมีความสุขกายสุขใจ และรักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งสิ้น เทอญ
เมื่อเรามองเห็นความสัมพันธ์ที่ยาวนานจนนับกลับไม่ถ้วนนี้ เราจะพบความจริงที่น่าอัศจรรย์ใจว่า เราไม่ได้กำลังแผ่เมตตาให้คนอื่นเลย แต่เรากำลังมอบความรัก ความเมตตาให้ครอบครัวใหญ่ของเราที่พลัดพรากในสังสารวัฏ
และสุดท้าย เมื่อเราเห็นภาพความซ้ำซากของการเกิดแก่เจ็บตายที่เราวนเวียนเป็นพ่อแม่ลูกกันมาไม่จบสิ้นนี้ พระพุทธเจ้าเราได้ทรงเตือนสติเราไว้สั้นๆ แต่กินใจที่สุดว่า ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ก็พอแล้ว เพื่อจะเบื่อหน่าย พอแล้ว เพื่อจะคลายกำหนัด พอแล้ว เพื่อจะหลุดพ้นในสังขารทั้งปวง
เพราะไม่รู้ถึงอริยสัจ 4 เราและพวกเธอทั้งหลายจึงได้ท่องเที่ยวในสังสารวัฏตลอดกาลละนานถึงเพียงนี้ ขอให้ความเมตตาในวันนี้เป็นจุดเริ่มต้นของปัญญาที่จะพาเราออกจากวงจรที่ยาวนานนี้ไปด้วยกันนะครับ