คำสัญญานายก ว่าจะชกหน้าตัวเอง #พิชาย

เมื่อถ้อยคำสวยหรูถูกพ่นออกมาจากปากผู้กุมอำนาจ คุณเห็นอะไรในนั้น ความหวังหรือ? แค่ม่านควันที่ฉาบโครงสร้างกันปลูกกร่อน วันนี้เราจะไม่จับผิดแค่พยัญชนะ แต่เราจะรื้อสร้างอาณาจักรของอนุทิน เพื่อให้เห็นว่าภายใต้คำสัญญาที่ดูดีมีอะไรซ่อนอยู่ในเงามืด

1. ความซื่อสัตย์ที่เขาบอกว่าจะควบคุม ในทางรัฐศาสตร์นี่คือศีลธรรมเชิงพิธีกรรมครับ มันถูกผลิตซ้ำเพื่อสร้างความชอบธรรมแค่ผิวเผิน แต่ในโลกความจริงความซื่อสัตย์ในระบบราชการไทยมักพ่ายแพ้ให้กับระบบอุปถัมภ์เสมอ เมื่อฐานอำนาจของคุณคือเครือข่ายบ้านใหญ่ การประกาศจะคุมความซื่อสัตย์ก็ไม่ต่างอะไรกับการประกาศสึกกับลมหายใจของตัวเอง

2. ประชาชนเป็นศูนย์กลาง ฟังดูดีใช่มั้ยครับ แต่นี่คือประชานิยมเชิงสัญลักษณ์ เขาหยิบยื่นพื้นที่ให้คุณยืน แต่ไม่เคยส่งคันเบ็ดให้คุณถือ อำนาจตัดสินใจสุดท้ายยังถูกกำไว้แน่นในมือของพรรคพวกและนักการเมือง คำว่าศูนย์กลางจึงเป็นได้แค่จุดวงกลมที่ล้อมรอบด้วยกำแพงเหล็กของรัฐราชการ

3. การตรวจสอบที่เข้มข้น นี่คือตลกร้ายครับ ใครเล่าจะคุมผู้คุม ในดินแดนที่องค์กรอิสระถูกทำให้กลายเป็นการเมือง การตรวจสอบมักขยันกับศัตรู แต่กลับนิ่งงันเมื่อคนกันเองเดินผ่าน มันคือการขยิบตาให้กันในเงามืดมากกว่าจะหาความจริง

นิติรัฐ นิติธรรม คำนี้ถูกใช้เป็นเพียงอาวุธเพื่อทำรงอำนาจ กฎหมายมีไว้รัดคอคนเห็นต่าง แต่มีไว้เป็นโล่ให้พวกพ้อง ถ้า "นิติธรรม" อุบัติขึ้นจริง อาณาจักรอุปถัมภ์ที่เขาสร้างมากับมือย่อมถล่มลงเป็นรายแรก

5. บรรยากาศใหม่ นี่คือจิตวิทยาของการปลอบประโลม เพื่อให้คุณเชื่อว่ารุ่งอรุณใหม่มาถึงแล้ว ทั้งที่ดวงอาทิตย์ยังดวงเดิม และทิศทางยังมืดมนเหมือนเก่า ตัวละครอาจเปลี่ยนหน้า แต่กติกาการล่ามโซ่ยังคงเดิม มันคือสุราเก่าในขวดใหม่ที่เปลี่ยนแค่ฉลาก แต่รสชาติยังขมปนด้วยความเหลื่อมล้ำ

สรุปสั้นๆ นะครับ สิ่งที่เขาพูดไม่ผิดในเชิงหลักการ แต่มันไม่จริงในเชิงโครงสร้าง ผู้นำที่เบ่งบานจากดินแดนที่หมักหมมด้วยระบบอุปถัมภ์ กำลังสัญญาว่าจะถอนรากถอนโคนดินแดนนั้นด้วยมือตัวเอง นี่คือพันธสัญญาที่ขัดแย้งในตัวเอง จำไว้นะครับ นี่ไม่ใช่คำสัญญาที่เป็นไปไม่ได้ แต่มันคือคำสัญญาที่ไม่มีวันเป็นจริง ตราบเท่าที่เขายังเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เขาสัญญาว่าจะแก้