Transcription
ที่จัดทั้งหมดเนี่ย เพื่อที่จะพิสูจน์ให้ กกต. เห็นนะครับว่าเลิกเถอะไอ้บาร์โคดแบบ 1:1 คือ running number ที่เรียงไป. เนี่ย กกต. เตอบคำถามงี้นะครับ อาจารย์สมชัย ตอนที่พิสูจน์กันแล้วว่าสามารถรู้ต้นขั้วได้ สแกนปาคตปุ๊บ เลขต้นขั้วขึ้นแล้วเรียงกันเลยนะครับ เบอกว่าก็รู้แค่ต้นขั้ว ไม่รู้อยู่ดีว่าบัตรใบนั้นเนี่ยใครได้ไป.
วันนี้เป็นการพิสูจน์นะครับ ขอเพียงรู้ลำดับของการเข้าไปใช้สิทธิ์ ก็รู้ได้ทันทีว่าใครเลือกใคร เพราะบัตรเลือกตั้งเนี่ยมันเรียงไล่มาตามหมายเลข เป็น running number นะครับ. หัวคะแนนนะครับ ผมแค่ไปนั่งเฝ้า ผมจำหน้าได้หมด ผมรับว่านี่คนที่เท่าไหร่ ผมก็รู้แล้วว่าบัตรเขาเนี่ยนะครับ มันต้องเรียงมายังไง จากคนแรกสแกนดูปุ๊บ ก็รู้แล้วว่าที่รับเงินไปได้เลือกหรือเปล่า. หรือง่ายกว่านั้นนะครับ ยิ่งง่ายกว่าอีก ผมพาเข้าไป 10 คน ผมรู้เลข ผมเป็นเลขแรกใช่ไหม อีก 10 คนก็ต้องเรียงไป อันเนี้ยผมก็เช็คได้เลยใช่ไหม?
อันเนี้ยเป็นเรื่องที่พิสูจน์แล้วว่า ไม่ต้องมีต้นขั้ว ไม่ต้องมีไอ้รายชื่อของผู้ใช้สิทธิ์ ขอเพียงเนี่ยแล้วง่ายกว่าด้วยนะ อย่างของผมเนี่ยยังต้องไปดาวน์โหลดแอปเสียตังค์มานะฮะ บาร์โค้ดอันนี้ใช้ Line เลย ใช้ Line เลยนะครับ.
อันที่ 2 ครับ ถามว่า กกต. เองจะมั่นใจได้ขนาดไหนครับว่าไม่มีเจ้าหน้าที่หน่วยใดนะครับ หรือเขตใดที่เขาอาจจะ เอ่อ ทุจริตขึ้นมา ผมไม่ได้กล่าวหานะครับ แต่หมายถึงว่าในวงราชการมันก็เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นมา กระทั่งใน ปปช. ยังมี 1 คนเลยที่โดน.
ฉะนั้นเนี่ย สิ่งที่ประชาชนต้องการความมั่นใจคือระบบที่หัวคะแนนก็ดี เจ้าหน้าที่ กกต. เองก็ดี ไม่มีทางรู้ได้ว่าใครเลือกใครนะครับ. ถ้าหากว่าประชาชนนะครับรับเงินมาเ ต้องมีสิทธิ์ที่จะกากบาทในแบบที่เอยากจะกา ไม่ใช่รับเพราะเงิน หรือเอยู่ในเขตอิทธิพล ถ้าเขาจะไม่เลือกบ้านใหญ่ เก็ต้องกล้าไม่เลือกนะครับ หรือเป็นนักธุรกิจเ ต้องไม่กลัวครับว่าถ้าพรรคที่เลือกไปเกิดเป็นฝ่ายค้านขึ้นมา เเดือดร้อนกับธุรกิจเ มั้ย? นี่คือหลักเลือกตั้งโดยที่ กกต. เราต้องคุ้มครองประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาธิปไตย.
แล้วคราวนี้ อาจารย์สมชัยและทีมงานก็ได้พิสูจน์ได้เห็นว่า ขอเพียงรู้ลำดับก็รู้ได้แล้วครับว่าใครเลือกใครครับ. ก็ขอบคุณทีมงานนะครับ ขอเสียงมือให้กับทีมงานวันนี้นะครับ ขอบคุณครับ ครับ.