Transcription
อย่างการที่เราไปคอมเมนต์ในโซเชียลมีเดีย อือฮึ เราก็แบบแม้มีอาจารย์เป็นไอดอลฉันเริ่มมีความรู้ในเรื่องของการวิเคราะห์ภาษากายละ เออแล้วก็เอาไปใช้แบบเนี่ยดูคลิปคนนั้นคนนี้หรือเวลาดูข่าวคนนั้นคนนี้แล้วก็ไปคอมเมนต์วิเคราะห์ว่าเขาน่าจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ได้เนี่ยค่ะ หรือในกรณีที่ว่าเราเห็นข่าวอะไรสักอย่างนึงอ่ะแล้วเราก็ไปคอมเมนต์หรือว่าเป็น speed อ่ะเป็นคำพูดแย่ๆใส่คนๆนั้นเลยอ่ะค่ะ แบบเนี้ยมันสะท้อนอะไรของเราบ้างอ่ะค่ะ
ถ้ามีผมเป็นต้นแบบจริงๆอ่ะ คุณจะไม่ด่าใครนะ อื เพราะว่าการวิเคราะห์คือการนำเสนอสิ่งที่ คุณเห็นแล้วก็วิเคราะห์จากประวัติหรือสถิติครับ อย่างเป็นวิชาการถ้าทำแบบนั้นน่ะมันจะไม่มี head speech ออกมาเลย การวิเคราะห์คุณวิเคราะห์ได้เฉพาะข้อมูลที่คุณมีหรือความน่าจะเป็นส่วนใหญ่ผมจะพูดเรื่องสถิติถ้าสถิติคนที่อ่ะสมมุติว่าคนมาแจ้งความแล้วสถิติบอกว่าส่วนใหญ่คนที่แจ้งความคดีคนหายจะเป็นคนรักพาตัวไปอะไรประมาณเนี้ย อันนี้ยกตัวอย่างสถิตินะ เราก็เอาสถิติเนี้ยมาถกกันในประเด็นของการอุ้มหายอะไรประมาณนี้ แต่ไม่ใช่การตัดสิน ผมไม่เคยพูดว่าคนนี้เป็นคนฆ่าแน่นอนครับ ผมไม่เคยพูดเลย การวิเคราะห์ต้องอยู่ในกรอบของวิชาการครับ
อีกอย่างนึงการใช้ Head Speed ในการพิมพ์หรือคอมเมนต์อะไรแบบนั้นน่ะ ผมมองว่ามันเป็นเรื่องที่ปุถุชนทั่วไปไม่ควรทำอยู่แล้วอ่ะ นอกจากมันจะแสดงถึงความสามารถเรื่องการไม่มีวุฒิภาวะของคุณแล้วยังเป็นการเค้าเรียกว่าอะไรส่งต่อความเกลียดชังอ่ะ ผ่านทางอินเทอร์เน็ตให้แพร่กระจายไปตามแพลตฟอร์มต่างๆ ซึ่งผมคิดว่ามันไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีแล้วยิ่งคนคอมเมนต์แบบนั้นคนที่จะมาเห็นคอมเมนต์ก็จะรู้ว่าคนนี้ไม่มีวุฒิภาวะสำหรับผมผมมองว่าเขาเป็นคนป่วย อื
เนี่ยกำลังจะถามต่อว่าแล้วอะไรที่ทำให้คนนึงอ่ะ สามารถที่จะคอมเมนต์ด่าทอคนอื่นได้โดยที่ไม่รู้สึกผิดอะไรเลยอ่ะค่ะ
การคอมเมนต์มันง่ายไงครับ ไม่ต้องมารับผิดชอบไง เพราะว่าเวลาเราคอมเมนต์แล้วเราต้องโดนดำเนินคดีมีกี่คนที่ถูกดำเนินคดีจริงๆ พอการพิมพ์อะไรก็ได้เน็ตประเทศไทยราคาถูก เน็ตมีความเร็วฉะนั้นอยากจะด่าใครก็พิมพ์ enter พิมพ์ Enter เสร็จปุ๊บไม่เห็นมีใครมาเอาผิดไม่เห็นมีใครมาให้เราจ่ายค่าปรับเลยก็พิมพ์ด่าไปทุกวัน คนพวกเนี้ยจะหยุดทำต่อเมื่อได้รับการลงโทษ ซึ่งเราไม่ได้เอาจริงเอาจังกับการลงโทษการเอ่อกระทำ Had Spech ในแพลตฟอร์มออนไลน์เหล่านี้ อื ถ้าเอาจริงทุกคนโดนปรับคำละแสนโดนปรับจริงๆที่บ้านในวันถัดไปคุณว่าปริมาณมันจะลดมั้ล่ะ ไม่กล้าเม้นเลยแหละ นั่นไงแสดงว่าการลงโทษมันละหลวมครับ
แล้วเราก็มีหลายคนนะคะเช่นแบบinfluencer หรือแม้กระทั่งคนที่ใช้โซเชียลทั่วๆไปนี่แหละที่มันมีคนอื่นมาคอมเมนต์อ่ะ เราก็มักจะเจ็บปวดไปกับคอมเมนต์เหล่าเนี้ย อือ ผมคุยกับเพื่อนนะเพื่อนผมบอกว่าการเถียงกับคนพวกเนี้ในอินเทอร์เน็ตมันเหมือนเรายืนเถียงกับสิ่งปฏิกูลในโถส้วมจริงๆเรากดชักโครกทุกอย่างก็จบแล้ว อื คุณไปยืนเถียงกันทำไมอ่ะ พอผมคิดอย่างนี้ได้ก็เออจริงหลังจากนั้นปุ่มกดบล็อกมันง่ายมากเลยนะครับ เราก็บล็อกไปจบ
มันแยกออกอยู่แล้วเนาะระหว่างคนที่มาเม้น์แบบไม่ดีกับเม้น์บางส่วนก็อาจจะบอกว่าอันเนี้ยติเพื่อก่ออะไรอย่างเงี้ยค่ะ เค้าเป็นใครอ่ะอยู่ที่ว่าเค้าเป็นใคร อื ถ้าเค้าให้คอมเมนต์ที่มีประโยชน์ต่อการปรับปรุงแก้ไขก็ดีครับ การติเพื่อก่อมันมีแต่วิธีการก็อยู่ที่ว่าคุณมีระดับของมารยาทในการสื่อสารมากแค่ไหนด้วยการพูดตรงทุกคนทำได้แต่การพูดตรงสามารถทำแบบมีมารยาทได้อันนี้บางคนไม่รู้
ต้องเรียนหรอคะต้องฝึกฝึกหรือเกิดจากอะไร
มารยาทเรียนไปไม่จำก็เท่านั้นครับอยู่ที่ว่าสมมุติว่าถ้าเราเรียนที่โรงเรียนน่ะ แต่กลับไปที่บ้านที่บ้านหยาบคายมากเลย ฉะนั้นการสอนที่โรงเรียนอยู่ที่โรงเรียนเต็มที่ 8 ชมงอยู่ที่บ้านอีก 16 ชมงผมจะ เป็นคนมีมารยาทดีได้ยังไงในเมื่อที่บ้านเป็นแบบเนี้ยจริงมั้ย ฉะนั้นเราก็ต้องเก็บสะสมทั้งประสบการณ์ในบ้านมันมันอยู่ที่ปัจจัยหลายอย่างการที่จะทำให้คนนนึงเป็นยังไง หรือบางคนรู้สึกอายมากเลยที่บ้านเป็นคนหยาบคายฉันจะไม่ให้ใครรู้เด็ดขาดว่าที่บ้านฉันเป็นแบบ คนเนี้ยมีแรงจูงใจไม่อยากให้คนตัดสินเขา ก็จะพยายามอย่างมากในการสร้างตัวตนขึ้นมา ทำตัวมีมารยาททำตัวรวยทำตัวไฮโซโอ้เราเห็นมาเยอะแล้วนี่ครับคดีที่อวดรวยอวดนั่นอวดนี่แต่จริงๆแล้วไม่ได้เป็นแบบนั้น นั่นคือการสร้างตัวตนที่พยายามปลบกลบปมด้อยของตัวเอง
อย่างงี้ถือว่ามีหลายอัตลักษณ์หรือยังคะ
ไม่เรียกอัตลักษณ์ครับเราเรียกว่าบุคลิกภาพ อ๋อยังไม่ถึง อือ อือ
อยากรู้อ่ะค่ะว่าอย่างในประเทศไทยมีหลายภาคเนาะมันมีคดีแบบเฉพาะมั้ยอ่ะว่าภาคเนี้ยจะเจอคดีแบบเนี้ยเยอะเป็นพิเศษอะไรอย่างเงี้ยค่ะ
ไม่นะ อือ ผมไม่ค่อยผมยังไม่เคยจัดอ่าสถิติอาจกรรม จากภาคส่วนใหญ่ทำผมก็ทำภาพรวมเป็นประเทศ เป็นเพศแยกกันไปยังไม่เคยแบ่งแยกเป็นภาค แต่ที่ต่างประเทศอ่ะมีอุณหภูมิที่ต่างกันเกี่ยวข้องกับคดีที่ต่างกันมี อื แต่ประเทศไทยมันมีแต่อุณหภูมิร้อนไงก็เลยแบบเอ้อ เราไม่รู้จะแยกแยกทำไม
ไม่ใช่ค่ะมีร้อนร้อนมาก ร้อนที่สุด ร้อนที่สุด เออเห็นด้วยเห็นด้วย อาฮะ
แล้วอาจารย์ว่าปัจจุบันเนี่ยค่ะด้วยความที่ว่าทุกอย่างมันเร็วมีสื่อหรือว่าแม้กระทั่งข่าวการทำข่าวทุกวันนี้เนาะมีไลฟ์สดด้วยซ้ำไปอ่ะ การที่มันเปิดเผยข้อมูลทุกอย่างแบบเนี้ย อาจารย์ว่ามันมีผลทำให้การเกิดอาชญากรรมมันมากขึ้นมั้อ่ะคะ
ผมคิดว่าปัจจัยหลายๆอย่างนะครับทำให้อาจเลยก็เรื่องสื่อเนี่ยแหละพอเห็นปุ๊บก็อยากจะทำตามเพราะว่ามันมีเคสที่ทำแล้วไม่ถูกจับอย่างเงี้ยมันก็จะทำเลียนแบบการปล้นร้านทองคือมนุษย์เราพฤติกรรมมนุษย์เนี่ยมันจะมีต้นแบบเสมอเวลามันเกิดเหตุอะไรสักอย่างนึงสักพักจะมีคนทำตามเหมือนผมพูดเรื่องการวางยาพิษอ่ะไซยานพูดเสร็จผมบอกว่าเดี๋ต้องมีคนทำตามสุดท้ายก็มีมันเป็นเรื่องปกติของวัฏจักรของสังคมแต่ในนอกเหนือจากโซเชียลmedมีดีที่ทำให้เกิดการผลิตซ้ำของการกระทำความผิดแล้วผมคิดว่าหลายๆอย่างก็เป็นตัวแก้กันเองเหมือนกัน เช่นด้วยสื่อโซเชียลมีเดียมันไวมากๆก็ทำให้ผู้กระทำผิดกลัวการถูกจับกุมเพราะปัจจุบันนี้พอมีภาพแพร่ไปเนี่ยอีกวันนึงโดนจับละ ฉะนั้นเราก็ต้องดูดีๆว่าสื่อเนี่ยมันเป็นทั้งบวกและลบเราโฟกัสมันที่ด้านไหน อื
เหมือนความเหงาค่ะ เออ เป็นคู่บุคคล เล่นว หนุ่มบาวสาวปานเหรอ ออฮะ
อย่างก่อนหน้าเที่เราคุยกันค่ะว่าคนที่เป็นคนดีดีที่หลายๆคนบอกว่าเขาเป็นคนดีแต่เขาก่อเหตุอะไรสักอย่างนึงร้ายแรงขึ้นมาทีเนี้ยอาจารย์บอกว่าต้องดูว่าเขามีตัวกระตุ้นอะไรบ้างเช่นความกดดันความเครียดอย่างี้ใช่มั้คะแล้วจริงๆแล้วความเครียดอ่ะมันมีผลต่อพฤติกรรมของเราขนาดไหนอ่ะคะ
ความเครียดมันเป็นการหลั่งของฮอร์โมนคอร์ติซอลนะครับซึ่งพอฮอร์โมนคอร์ติซอลหลั่งปุ๊บมันจะเกิดอาการนอนไม่หลับกินข้าวไม่ลงพอเครียดปุ๊บเราก็อยากจะทำให้ความเครียดนี้หายไปก็อาจจะไปเล่นพนันใช้ยาเสพติดกินยานอนหลับหรือทำสิ่งที่มันทำให้เราลืมเรื่องนั้นไปชั่วขณะไอ้ตอนที่ไปหาเรื่องพวกนั้นทำนี่แหละมันก็จะทำให้พฤติกรรมของคนกลุ่มเนี้ยใกล้เคียงกับการกระทำความผิดเช่นพอเครียดๆโดนไล่ออกจากงานไม่รู้จะหาเงินทางไหนไปเล่นสลอตแล้วกันพลนันออนไลน์ตอนนี้ก็เป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับเยาวชนยุคนี้มากไม่ว่าจะเป็ยาเสพติดปืนเถื่อนการพนันออนไลน์ล้วนแล้วแต่มาจากความเครียดก่อนเลยแล้วก็ความโลภมาด้วยกันก็จะกลายเป็นการกระทำความผิดในรูปแบบต่างๆ การใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยทุกวันนี้มันจะไม่เครียดมันก็แหมไม่เข้าใจเลย อือค่ะ
ผมก็เครียดเหมือนกันค่ะ เพราะว่าเราทำคดีอาจกรรมเยอะเอ่อหลายๆท่านก็คงเห็นนะครับเวลาผมออกไปวิเคราะห์จนเาอาจจะลืมไปว่าเราเป็นอาจารย์ อื นี่ผมเป็นอาจารย์ที่ต้องสอนหนังสืออยู่นะมือนึงก็ต้องสอนหนังสือสื่อไปด้วยอีกมุมนึงก็ต้องวิเคราะห์ข่าวให้สังคมด้วยเค้าเรียกว่าบริการวิชาการความเครียดและเข้าใจเพราะว่าคดีมันเกิดขึ้นน่ะทุกวันทุกชั่วโมงมีคนตายนะครับแต่วิธีการที่จะทำให้มันมีแนวโน้มสถิติคดีที่ลดลงเนี่ยมันต้องเกิดจากโครงสร้างโครงสร้างได้แก่โครงสร้างสังคมกฎหมายเราพูดเปล่าๆทุกวันเนี่ย กฎหมายเปลี่ยนมั้ย อือ คนที่มีอำนาจเ้าเปลี่ยนให้เรามั้ยเค้าเอาจริงเอาจังกับการลงโทษมั้ยผมทำได้แค่บอกให้สังคมได้ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นปัจจัยปัญหาสาเหตุคืออะไรผมช่วยแก้ไม่ได้หรอกครับอาชีพผมอ่ะเป็นอาจารย์เนาะทำได้แค่ให้ความรู้ที่เหลือก็อยู่ที่ว่าคนที่ได้ยินที่มีอำนาจเนี่ยเขาจะเอาสิ่งที่ผมพูดอ่ะไปปรับปรุงแก้ไขส่วนไหนโครงสร้างได้มั้ยกฎหมายได้มั้ยอย่างเช่นการพิจารณาอายุของเด็กที่กระทำความผิดถ้าคุณอ้างหลักสากลคุณอ้างหลักสิทธิมนุษยชนปกป้องสิทธิ์เด็กสิทธิ์นู่นสิทธิ์นี่คุณต้องดูด้วยว่าสากลเค้าเอาเกณฑ์อะไรมาใช้บ้างเค้ามีการปกป้องสิทธิ์ผู้ต้องขังมั้ยมีแต่เกณฑ์อายุที่เขาลงโทษเด็กคือ 11 ปีเป็นต้นไปเค้าให้เด็กรับเอ่อโทษทางอาญาเหมือนผู้ใหญ่นะครับประเทศไทยก็ยังตั้งอายุเกณฑ์ 15 18 ไม่ต้องรับโทษมีความผิดแต่ไม่ต้องรับโทษอยู่เลยถ้าคุณอยากได้แบบสากลจริงคุณต้องเอามาทั้งหมดไม่ใช่เอามาแค่บางข้อที่คุณอยากเอามาอันนี้ก็สิ่งที่ผมเข้าใจว่าทำไมสังคมเราถึงเครียด
เข้าใจเลย มันหลายๆมิติเลยนะคะแบบการใช้ชีวิตความปลอดภัยความเป็นอยู่เศรษฐกิจความเครียดมันเกิดแน่ๆแหละ
เด็กเกิดมาก็ร้องไห้แล้วอ่ะครับเครียดมั้ล่ะ
แล้วอย่างเวลาที่เราจะทำอะไรที่ไม่ดีหรือก่ออาชญากรรมทำอะไรสักอย่างค่ะมันเกิดจากความเครียดเกิดจากแรงกระตุ้นเกิดจากความกดดันจนมันกลายเป็นอารมณ์ชั่ววูบอือืในทางนักอาชญาวิทยาอธิบายเรื่องของอารมณ์ชั่ววูปไว้ยังไงบ้างคะ
อารมณ์ชั่ววูบก็คือบันดาลโทสะก็คือมันเกิดขึ้นเสี้ยววินาทีเวลาเราห้ามอารมณ์เราไม่ได้ครับซึ่งการที่เรามีอารมณ์ก้าวร้าวการฝึกห้ามสิ่งเหล่าเนี้ยมันต้องมาตั้งแต่เด็กอารมณ์ชั่ววูบไม่ได้เกิดขึ้นแล้วไปฆ่าคนทุกคนทุกคนมีอารมณ์โกรธได้มยมีแต่วิธีการแสดงออกมันจะต่างกันบางคนต้องออกไปกรี๊ดในที่จอดรถบางคนไปร้องไห้ในห้องน้ำบางบางคนก็ทุบโต๊ะในที่ทำงานแล้วแต่เลยว่าคุณจะแสดงออกแบบไหนแต่การที่อารมณ์ชั่ววูบบันดาลโทสะบีบคอคนตายคามืออย่างเงี้ยครับอันนั้นน่ะหายากมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับพันธุกรรมสิ่งแวดล้อมความกดดันที่สะสมมา
เพราะว่าอะไรคะเพราะว่าคือเหมือนสมมุตินะว่าเราเจอความเครียดมากๆ อือ แพนด้าว่าอาจจะมีบางครั้งแหละที่เรามีความคิดแว๊บๆที่ไม่ดีขึ้นมาว่าเราจะหาทางออกทางลัดอย่าง
ต้องดูก่อนว่าคุณมาเป็นโรคหรือเปล่า ถ้าคุณเป็นโรคซึมเศร้าครับชั่ววูบของคุณจะไม่เหมือนชั่ววูบของคนทั่วไป เพราะว่าคนทั่วไปเวลามีอารมณ์โกรธก็แค่แบบตะโกนหรือกรี๊ดออกมาก็จบบีบแตซึมเศร้าเนี่ยถ้าเขามีชั่ววูบเนี่ยเขาสามารถจะทำการฆ่าตัวตายได้สำเร็จเลยฉะนั้นต้องดู
ก่อนว่าระดับความเครียดเนี่ยมันก่อตัวมานานหรือยังมันทำให้เราเป็นโรคทางจิตหรือยังต้องดูตรงนี้อันนี้สำคัญ อืเพราะเครียดของคนที่ปกติกับเครียดของคนที่มีโรคทางจิตใช่ต่างกันครับ
แล้วอย่างเงี้ยค่ะเราจะมีวิธีถ้าเราเป็นแบบคนทั่วไปเนาะยังไม่ได้เป็นอ่าอาการทางจิตที่ต้องรักษาคนทั่วไปที่มีความเครียดเนี่ยค่ะเราจะมีวิธีการรับมือกับความเครียดหรือว่าทำยังไงให้ความเครียดมันลดน้อยลงได้บ้างอ่ะ
อืก่อนอื่นเลยผมคิดว่าควรจะต้องตั้งคำถามกับตัวเองก่อนครับว่าเรื่องที่คุณเครียดอยู่เนี่ยมีทางแก้มั้ยทางแก้ขึ้นอยู่กับตัวเราเองหรือขึ้นอยู่กับคนอื่นถ้าขึ้นอยู่กับตัวเราเองเราจริงจังในการแก้ไขมันแค่ไหนแต่ถ้าความเครียดเป็นเรื่องที่แก้ไม่ได้ผมแนะนำให้หยุดคิดหาอย่างอื่นทำ เช่นไปทำกิจกรรมที่เราไม่เคยทำมาก่อนยิงธนูดูหนังคนเดียวกินข้าวคนเดียวไปเดินสวนสาธารณะไปออกกำลังกายไปลองกินร้านอาหารใหม่ๆเรื่องง่ายๆแค่เนี้ยเป็นเรื่องที่มันสามารถจะลดความเครียดลงได้หรือการออกกำลังกายบางทีชวนเพื่อนสนิทหรือชวนคนในครอบครัวไปออกกำลังกายด้วยมันก็จะเป็นการสู้กันระหว่างสารแบบเอนโดรฟีนกับคอร์ติซอลพอก็ลดระดับความเครียดลงสร้างความตื่นตัวให้กับร่างกายหาอะไรแบบนี้มาเบรกก่อนแล้วมันก็จะทำให้เอ่อไอ้ที่คิดฟุ้งๆมันก็จะหายไป
ใช่อีกวิธีนึงผมชอบและได้ผลมากที่สุดนอนหลับอื การนอนหลับคือ solution เวลาเราคิดไม่ออกเจอเรื่องเครียดๆในชีวิตฝรั่งเขาถึงบอกว่า go to bed การนอนคือการ reset สมองมันจะหา solution ในการแก้ไขปัญหาเองครับคนคิดค้นตารางธาตุอดหลับอดนอนมา 2 ปีเพื่อคิดตารางธาตุแต่มีอยู่วันนึงเถอดใจละเก็เลยไปนอนคืนนั้นแหละเขาคิดตารางธาตุออกมหัศจรรย์เหมือนกันนะ อืสมองเรามันมี solution ค่ะ
อย่างตัวอาจารย์เองค่ะอาจารย์บอกว่าการจะเป็นนักอาชญาวิทยาได้กับคดีต่างๆที่อาจารย์ทำรวมถึงหน้าที่ของอาจารย์ที่เป็นครูที่สอนเออพันว่ามันมีความเครียดเยอะมากๆแล้วอาจารย์มีวิธีการแบบรับมือกับความเครียดของตัวเองหรือบริหารความเครียดตัวเองยังไงบ้างคะ
ผมไม่ค่อยเครียดเรื่องงานนะไม่ค่อยเลยแหละก็คือเราต้องเข้าใจว่าหน้าที่ของเราทำแค่ไหนสมมุติว่าผมอยากจะช่วย 100% น่ะ แต่หน้าที่ผมช่วยได้ 30 เราต้องยอมรับตรงนี้ก่อนครับว่าการปิดประตูที่ทำงานเพื่อมาสวมบทบาทอื่นยังเป็นสิ่งจำเป็นอยู่ผมไม่ได้เป็นอาจารย์ 24 ชมงผมยังต้องเป็นพี่ชายผมยังต้องเป็นเจ้าของแมวต้องเป็นเพื่อนที่ยังมีบทอื่นที่ต้องสวมอยู่ผมไม่สามารถนำงานกลับไปทำ 24 ชมงได้ฉะนั้นเมื่อหมดเวลางานสมองผมก็จะเปลี่ยนโหมดไปทำโอื่นบทบาทอื่นที่ต้องทำ
แล้วอย่างบางคนที่เขาอยากทำได้แบบเนี้ยค่ะคือจบจากงานแล้วก็โอเคเรามีอย่างอื่นที่ต้องโฟกัสเนาะมีครอบครัวหรืออยากให้เวลาตัวเอง แต่สมมุติว่าเขาทำแบบนั้นแล้วเขารู้สึกผิด อือฮึ อ่าเหมือนว่าเราชัดดาวนที่ทำงานไปเลยหรือว่าชัดดาวน์อย่างอื่นไปเลยเพราะเวลานี้ฉันต้องการทำอีกอย่างนึงมากกว่า แล้วรู้สึกว่าเฮ้ยเราทำแบบนี้เราเห็นแก่ตัวหรือเปล่าอ่ะ
คุณต้องเข้าใจคำว่า work life balance ก่อนหรือว่างานชีวิตและความสมดุลตรงกลาง ถ้าคุณรู้สึกผิดว่าอุ๊ยฉันไม่เอางานทั้งชีวิตมอบหมายให้บริษัทผมว่านั่นไม่ใช่งานที่ดีงานที่ดีจะต้องไม่คอนซูมหรือต้องไม่กินเวลาชีวิตคุณมากเกินไปเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณรู้สึกเหนื่อยแต่ยังมีเงินเป็นฟันเฟืองในการทำให้คุณเดินหน้าต่อไปนั่นไม่ใช่งานที่ใช่สำหรับคุณครับคุณอยู่เพราะว่าเงิน แต่งานที่คุณอยากจะไปทำงานทุกวันเลยวันไหนเหนื่อยบ้างแต่นอนพักก็หายนั่นคืองานที่ใช่เพราะว่าทุกงานมันต้องมีวันเหนื่อย ผมชอบสอนหนังสือมากผมสนุกทุกครั้งที่ได้สอนแต่ว่าเวลาสอนยืนสอน 6 ชมงติดกันมันเหนื่อยอยู่แล้วแต่พอกลับมานอนพักหายแล้วรู้สึกสนุกมั้ยเออสนุกยังสนุกต่อนั่นคือแพชชั่นในการทำงานดังนั้นคุณอย่าลืมว่านอกจากมนุษย์เงินเดือนแล้วคุณเป็นอย่างอื่นด้วยคุณอย่าลืมคนที่อยู่ข้างหลังข้าง ๆคุณพ่อคุณแม่ปู่ปู่ย่าตายายการผลัดวันประกันพุ่งอ่ะครับจะทำให้คุณสูญเสียบางอย่างตลอดกาลนะอย่างเช่น คุณบอกว่าเดี๋ยวไปกินข้าวกับแม่เดี๋ค่อยไปอาทิตย์หน้าแม่โอหวันนี้งานเยอะมากเลยเดี๋ค่อยไปมีหลายคนแล้วครับที่สุดท้ายแล้วค่อยมาขอโทษคนเหล่านั้นในงานศพบางอย่างมันไม่ทันฉะนั้นผมอยากให้ใช้ชีวิตแบบไม่ต้องมาเสียดายใช้ชีวิตไปเลยอยากทำอะไรทำคุณต้องไปสุดในทุกที่ที่คุณไปอ่ะไปสุดทุกทางอือฮึ แค่นั้นแหละ