ความหวังดีจากบัณฑิต ชีวิตฟังเพราะไม่ฟังคำของผู้ที่หวังดี

บุคคลผู้ที่เป็นบัณฑิตซึ่งเป็นบุคคลผู้ที่มีปัญญานั้นย่อมจะมีความหวังดีมีความปรารถนาดีต่อผู้อื่นอยู่เสมอ กระทำทุกอย่างเพื่อประโยชน์สุขของผู้อื่น

บุคคลผู้ที่เป็นบัณฑิตจะคอยแนะนำเกื้อกูลให้น้อมประพฤติในสิ่งที่ถูกต้องดีงาม บุคคลผู้ที่เป็นบัณฑิตจะคอยแนะนำเกื้อกูลให้ละเว้นจากสิ่งที่ผิดให้ละเว้นจากสิ่งที่มีโทษ

ใครก็ตามที่คล้อยตามคำแนะนำของบุคคลผู้ที่เป็นบัณฑิตย่อมจะประสบแต่ความสุข ทำให้รอดพ้นจากทุกข์ภัยอันตรายต่างๆได้

ในทางตรงกันข้ามนะครับใครก็ตามที่ไม่คล้อยตามไม่เชื่อฟังคำแนะนำของบุคคลผู้ที่เป็นบัณฑิตบุคคลผู้นั้นย่อมประสบแต่ความทุกข์ หาความเจริญไม่ได้จะโทษใครๆก็ไม่ได้ต้องโทษตัวเองเท่านั้นที่ตัวเองเป็นผู้ที่ว่ายากไม่น้อมรับในคำพร่ำสอนไม่น้อมรับในความหวังดีจากผู้ที่มีความหวังดี

พระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงเท่านั้นที่จะเป็นที่พึ่งเป็นเครื่องอุปการะเกื้อกูลที่ดีเป็นอย่างยิ่งในชีวิตประจำวันที่จะเกื้อกูลให้ได้รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด เมื่อรู้ความจริงอย่างนี้แล้วก็น้อมประพฤติในสิ่งที่ถูกแล้วก็ละทิ้งสิ่งที่ผิดโดยประการทั้งปวง