Watch: Taylor Swift commencement address to NYU class of '22

Bugün erken saatlerde New York Üniversitesi'nin 2022 mezuniyet töreninde pop yıldızı Taylor Swift, Yankee Stadyumu'nda mezuniyet konuşmasını yaptı. 11 kez Grammy ödülü kazanan Swift'e ayrıca fahri doktora unvanı verildi. İşte şarkıcının yeni mezunlara söyledikleri:

Merhaba, ben Taylor. [Alkış] Bu büyüklükte bir stadyumda en son topuklu ayakkabılarla dans ederken ve parıltılı bir mayoyla giyinmiştim. Bu kıyafet çok daha rahat. NYÜ Mütevelli Heyeti Başkanı Bill Berkley'e ve tüm mütevelli heyeti üyelerine, NYÜ Rektörü Andrew Hamilton'a, Rektör Yardımcısı Catherine Fleming'e ve bugünü mümkün kılan tüm öğretim üyelerine ve mezunlara çok teşekkür etmek istiyorum. Bu günü, dünyamızı çalışmalarıyla geliştiren ve beni alçakgönüllülüğe sevk eden diğer fahri doktora adayları Susan Hockfield ve Felix Matos Rodriguez ile paylaşmaktan gurur duyuyorum. Bana gelince, burada olmamın ana nedeninin "22" adlı bir şarkım olması ihtimali %90'dır. Ve şunu söylememe izin verin, New York Üniversitesi'nin 2022 mezunlarını kutlarken ve mezun ederken bugün sizinle birlikte olmaktan dolayı çok mutluyum.

Bugün burada bulunan hiçbirimiz bunu tek başımıza yapmadık. Hepimiz, bizi sevenlerin, geleceğimize inananların, bize empati ve nezaket gösterenlerin veya duyması zor olsa bile gerçeği söyleyenlerin bir yamalı bohçasıyız. Bize yapabileceğimiz söylendiğinde, buna dair hiçbir kanıt yokken. Biri size hikayeler okudu ve hayal kurmayı öğretti ve sizin için yaşamaya çalışabileceğiniz doğru ve yanlış bir ahlaki kod sundu. Biri, bu çılgınca karmaşık dünyadaki her kavramı, siz çocukken, "Ay nasıl çalışır?" ve "Neden salata yiyebiliriz ama ot yiyemeyiz?" gibi milyarlarca soru sorarken size açıklamaya çalıştı. Belki mükemmel yapmadılar, kimse asla yapamaz. Belki artık bizimle değiller. Bu durumda, bugün onları hatırlayacağınızı umuyorum. Eğer bu stadyumdalar ise, bizi bu ortak varış noktasına getiren tüm adımlar ve yanlış adımlar için minnettar olduğunuzu ifade etmenin kendi yolunu bulacağınızı umuyorum.

Kelimelerin benim işim olduğunu biliyorum ama anneme ve babama, kardeşim Austin'e, her gün yaptıkları fedakarlıklar için, kahvehanelerde şarkı söylemekten bugün burada sizinle birlikte durmaya kadar gitmemi sağladıkları için teşekkür edecek kelimeleri asla bulamayacağım. Çünkü hiçbir kelime yeterli olmayacak. Bugün burada bulunan ve bu öğrencilerin eğitim zenginliği peşindeki çabalarını destekleyen tüm inanılmaz ebeveynlere, aile üyelerine, mentorlara, öğretmenlere, müttefiklere, arkadaşlara ve sevdiklerime... Size şimdi şunu söyleyeyim: New York'a hoş geldiniz. Sizi bekliyordu. Beni teknik olarak, en azından kağıt üzerinde bir doktor yaptığınız için NYÜ'ye teşekkür etmek istiyorum. [Alkış] Acil bir durumda etrafta olmasını isteyeceğiniz türden bir doktor değil, ancak acil durumunuzun, akılda kalıcı bir nakaratı ve yoğun bir şekilde rahatlatıcı bir köprü bölümü olan bir şarkı dinlemeye çaresizce ihtiyacınız olması veya acil durumunuzun bir dakika içinde 50'den fazla kedi türünü adlandırabilen bir kişiye ihtiyacınız olması dışında. [Alkış]

Hiçbir zaman tam anlamıyla normal bir üniversite deneyimi yaşamadım. 10. sınıfa kadar devlet lisesine gittim ve ardından eğitimimi havaalanı terminallerinin zeminlerinde evde eğitimle tamamladım. Sonra radyo turu için yola çıktım, bu inanılmaz derecede göz alıcı geliyor ama gerçekte kiralık bir araba, moteller ve annemle birlikte uçağa binerken kimsenin aramızdaki boş koltuğu istememesi için yüksek sesle anne-kız kavgası taklidi yapmaktan ibaretti. Southwest'te. Bir çocuk olarak, her zaman üniversiteye gideceğimi düşünürdüm, birinci sınıf yurdumun duvarına asacağım posterleri hayal ederdim. Hatta "Love Story" şarkımın müzik videosunun sonunu, çimlerde kitap okuyan bir erkek modelle tanıştığım, hayali üniversitemde belirledim ve tek bir bakışla geçmiş hayatlarımızda aşık olduğumuzu fark ettik. Bu da sizin son dört yılda bir noktada yaşadığınız tam olarak bu, değil mi? [Alkış]

Ancak, normal bir üniversite deneyimi yaşamadığım için şikayet edemem çünkü sizler küresel bir salgın sırasında NYÜ'ye gittiniz, temelde yurtlarınıza kilitlendiniz ve dersleri Zoom üzerinden yapmak zorunda kaldınız. Normal zamanlarda üniversitedeki herkes test puanları hakkında stres yapar ama bunun üzerine bir de binlerce Kovid testi geçirmek zorunda kaldınız. Sanırım normal bir üniversite deneyimi fikri istediğiniz tek şeydi ama bu durumda hem siz hem de ben, hayat denen bu teslimat hizmetinde menüden seçtiğiniz her şeyi her zaman alamayacağınızı öğrendik. Ne alırsanız onu alırsınız ve size tüm kalbimle söylemek isterim ki, bugün bununla ne yaptığınızla çok gurur duymalısınız.

Bugün New York Üniversitesi'nden ayrılıyorsunuz ve sonra dünyada bir sonraki adımı arayarak yola çıkıyorsunuz. Ben de öyle yapacağım. [Müzik] Bu yüzden, bir kural olarak, kimseye istenmeyen tavsiye vermemeye çalışırım, ancak isterlerse. Sanırım bunu daha sonra daha fazla ele alacağım. Sanırım bu durumda, sahip olabileceğim herhangi bir bilgeliği aktarmak için resmi olarak istendim, bana şimdiye kadar hayatımda yardımcı olan şeyleri söylemek için. Lütfen, size ne yapmanız gerektiğini söyleme konusunda hiçbir şekilde yetkin hissetmediğimi unutmayın. Buraya kadar çalışıp mücadele ettiniz, fedakarlık yaptınız, okudunuz ve hayal ettiniz. Yani ne yaptığınızı biliyorsunuz. Benim yaptıklarımdan farklı şeyler yapacaksınız ve farklı nedenlerle. Bu yüzden size ne yapmanız gerektiğini söylemeyeceğim çünkü kimse bunu sevmez. Ancak size bazı hayat ipuçları vereceğim. Başlangıçta bilmek istediğim hayat ipuçları: kariyer hayallerim ve hayat, aşk, baskı, seçimler, utanç, umut ve arkadaşlık arasında gezinmek.

Bunlardan ilki, hayat ağır olabilir, özellikle de hepsini bir kerede taşımaya çalışırsanız. Büyümenin ve hayatınızın yeni bölümlerine geçmenin bir parçası, yakala ve bırak olayıdır. Bununla ne demek istediğim, neleri tutacağınızı ve neleri bırakacağınızı bilmektir. Tüm şeyleri, tüm kinleri, eski sevgilinizin tüm güncellemelerini, amcasının başlattığı hedge fonunda aldığı tüm kıskanılacak terfileri taşıyamazsınız. Sizin için neyi tutacağınızı belirleyin ve gerisini bırakın. Çoğu zaman hayatınızdaki iyi şeyler zaten daha hafiftir, bu yüzden onlar için daha fazla yer olur. Bir toksik ilişki, pek çok harika basit neşenin yerini alabilir. Hayatınızın neye zamanı ve yeri olduğuna siz karar verirsiniz. Seçici olun.

İkincisi, "cringe" ile birlikte yaşamayı öğrenin. Ne kadar kaçmaya çalışırsanız çalışın, hayatınıza baktığınızda geriye dönüp "cringe" olacaksınız. "Cringe" ömür boyu kaçınılmazdır, hatta "cringe" terimi bile bir gün "cringe" olarak kabul edilebilir. Size söz veriyorum, muhtemelen şu anda yaptığınız veya giydiğiniz bir şey var ki, daha sonra baktığınızda iğrenç ve komik bulacaksınız. Bundan kaçınamazsınız, bu yüzden denemeyin. Örneğin, 2012'nin tamamında 1950'lerin bir ev hanımı gibi giyindiğim bir dönemim vardı. Ama biliyor musunuz, eğleniyordum. Trendler ve dönemler eğlencelidir. Geriye dönüp gülmek eğlencelidir. Ve bizi utandıran ama gerçekten utanmamamız gereken şeyler hakkında konuşurken, hevesinizi saklamama konusunda büyük bir savunucuyum. Bana öyle geliyor ki, kayıtsız kayıtsızlığın olduğu kültürümüzde heves etme etrafında yanlış bir damga var. Bu bakış açısı, istemenin havalı olmadığı fikrini sürdürüyor. Çaba göstermeyen insanlar, gösteren insanlardan temelde daha şıktır. Ve bunu bilmem çünkü birçok şey oldum ama şık konusunda hiç uzman olmadım. Ama buradaki benim, yani bunu dinlemek zorundasınız: Denemekten asla utanmayın. Zahmetsizlik bir efsanedir. En az isteyenler, lisede çıktığım ve arkadaş olduğum insanlardı. En çok isteyenler, şimdi şirketimde çalışmak üzere işe aldığım insanlardır.

Şarkı yazmaya 12 yaşımda başladım ve o zamandan beri hayatımı yönlendiren pusula oldu ve buna karşılık hayatım yazılarımı yönlendirdi. Yaptığım her şey, ister videoları veya kısa filmleri yönetmek, ister bir turnenin görsellerini oluşturmak veya sahnede performans sergilemek olsun, yazılarımın bir uzantısıdır. Her şey, zanaata olan sevgimle, fikirler üzerinde çalışmanın ve onları daraltmanın, her şeyi cilalamanın heyecanıyla birbirine bağlıdır. Gecenin ortasında uyanıp eski fikri atmak çünkü yeni veya daha iyi bir fikir buldunuz veya tüm hikayeyi birbirine bağlayan bir olay örgüsü. Buna bazen "hook" denmesinin bir nedeni var. Bazen bir kelime dizisi beni büyülüyor ve kaydedilene veya yazıya dökülene kadar hiçbir şeye odaklanamıyorum. Bir söz yazarı olarak, asla yerimde duramadım veya çok uzun süre tek bir yaratıcı yerde kalamadım. 11 albüm yaptım ve yayınladım ve bu süreçte tür değiştirdim: country'den pop'a, alternatife, folk'a. Ve bu çok söz yazarı merkezli bir tartışma gibi gelebilir ama bir şekilde hepimizin yazar olduğuna gerçekten inanıyorum ve çoğumuz farklı durumlar için farklı bir sesle yazarız. Instagram hikayelerinde yazdığınız gibi, bitirme tezinizde yazmazsınız. Patronunuza yazdığınız e-posta türü, evden en iyi arkadaşınıza yazdığınızdan farklıdır. Hepimiz edebi bukalemunlarız ve bunun büyüleyici olduğunu düşünüyorum. Bu, her zaman pek çok şey olduğumuz fikrinin bir devamı. Ve kim olmayı ve ne zaman olmayı, şimdi kim olduğunuzu ve gitmek istediğiniz yere ulaşmak için nasıl davranmanız gerektiğini anlamanın gerçekten bunaltıcı olabileceğini biliyorum.

Size iyi bir haberim var: Tamamen size kalmış. Size korkunç bir haberim var: Tamamen size kalmış. Size daha önce, biri sormadığı sürece asla tavsiye vermediğimi söyledim ve şimdi nedenini açıklayacağım. Çok genç yaşta, 15 yaşımda çok halka açık kariyerime başlayan biri olarak, bunun bir bedeli vardı ve bu bedel yıllarca istenmeyen tavsiyelerdi. Bir on yılı aşkın süre boyunca her odadaki en genç kişi olmak, müzik endüstrisinden, medya röportajcılarından, yöneticilerden sürekli uyarılar aldığım anlamına geliyordu. Ve bu tavsiyeler genellikle ince gizlenmiş uyarılar olarak sunuluyordu.

Bakın, toplumumuzun mükemmel genç kadın rol modelleri fikrine kesinlikle takıntılı olduğu bir zamanda bir gençtim. Yaptığım her röportajda röportajcının bana yönelik hafif iğnelemeleri oluyordu. Bu, bana söyleyen her kişi için farklı bir anlam ifade ediyordu. Bu yüzden, eğer hata yapmazsam, Amerika'daki tüm çocukların mükemmel melekler olarak büyüyeceği mesajıyla genç bir yetişkin oldum. Ancak eğer hata yaparsam, tüm dünya ekseninden kayacak ve bu tamamen benim hatam olacak ve sonsuza dek pop yıldızı hapishanesine gidecektim. Hepsi, hataların başarısızlık anlamına geldiği ve nihayetinde mutlu veya ödüllendirici bir yaşam şansının kaybı fikri etrafında merkezlenmişti. Bu benim deneyimim olmadı. Benim deneyimim, hatalarımın hayatımdaki en iyi şeylere yol açtığı ve bir şeyi beceremediğinizde utanmanın insan deneyiminin bir parçası olduğudur. Ayağa kalkmak, tozunu silmek ve sonrasında hala sizinle takılmak isteyenleri görmek ve bunun hakkında gülmek bir hediyedir.

Bana hayır denildiği, dahil edilmediğim, seçilmediğim, kazanmadığım, seçilmediğim zamanlar, geriye dönüp baktığımda, evet denilen anlardan daha az önemli, hatta daha kritik görünüyordu. Memleketimdeki partilere ve yatılı misafirliklere davet edilmemek beni umutsuzca yalnız hissettirdi ama yalnız hissettiğim için odamda oturup beni başka bir yere götürecek şarkıları yazardım. Nashville'deki plak şirketi yöneticilerinin bana sadece 35 yaşındaki ev hanımlarının country müzik dinlediğini ve 13 yaşındaki biri için listelerinde yer olmadığını söylemeleri, eve dönerken arabada ağlamama neden oldu ama sonra şarkılarımı MySpace'e koydum ve evet, MySpace ve country müziği seven ama kendi bakış açılarından şarkı söyleyen kimse olmayan benim gibi diğer gençlerle mesajlaştım. Gazetecilerin beni algıladıkları kişi hakkında derinlemesine, çoğu zaman eleştirel yazılar yazmaları, tuhaf bir simülasyonda yaşıyormuşum gibi hissettirdi ama aynı zamanda kim olduğumu öğrenmek için içime bakmamı sağladı. Dünyanın aşk hayatımı her oyunu kaybettiğim bir seyirci sporu gibi ele alması, gençlik ve yirmili yaşlarımda flört etmek için harika bir yol değildi ama özel hayatımı şiddetle korumayı öğretti. Genç yaşta tekrar tekrar halka açık bir şekilde küçük düşürülmek son derece acı vericiydi ama anlık değişen sosyal alaka ve sevimlilik saçma fikrini değersizleştirmemi sağladı. [Alkış]

İnternette iptal edilmek ve kariyerimi neredeyse kaybetmek, tüm şarap türleri hakkında mükemmel bir bilgi birikimi edinmemi sağladı. [Alkış] Mükemmel bir iyimser gibi görünüyorum ama değilim. Perspektifimi sürekli kaybediyorum. Bazen her şey tamamen anlamsız geliyor. Mükemmeliyetçilik merceğinden hayatınızı yaşamanın baskısını biliyorum ve bir grup mükemmeliyetçiyle konuştuğumu biliyorum çünkü bugün NYÜ'den mezun oluyorsunuz. [Müzik] [Alkış]

Bu yüzden bu sizin için zor olabilir. Hayatınızda kaçınılmaz olarak yanlış konuşacaksınız, yanlış kişiye güveneceksiniz, aşırı tepki vereceksiniz, az tepki vereceksiniz, hak etmeyen insanları inciteceksiniz, aşırı düşüneceksiniz, hiç düşünmeyeceksiniz, kendi kendini sabote edeceksiniz, sadece sizin deneyiminizin var olduğu bir gerçeklik yaratacaksınız, kendiniz ve başkaları için mükemmel anları mahvedeceksiniz, yanlış bir şey yapmayı reddedeceksiniz, bunu düzeltmek için adımlar atmayacaksınız, çok suçlu hissedeceksiniz, suçluluğun sizi yemesine izin vereceksiniz, dibe vuracaksınız, nihayet neden olduğunuz acıyı ele alacaksınız, bir dahaki sefere daha iyisini yapmaya çalışacaksınız, durulayın, tekrarlayın. [Alkış]

Ve yalan söylemeyeceğim, bu hatalar bir şeyleri kaybetmenize neden olacak. Size şunu söylemeye çalışıyorum, bir şeyleri kaybetmek sadece kaybetmek anlamına gelmez. Çoğu zaman bir şeyleri kaybettiğimizde, bir şeyler de kazanırız. Şimdi okulun yapısını ve çerçevesini terk ediyorsunuz ve kendi yolunuzu çiziyorsunuz. Verdiğiniz her seçim bir sonraki seçime yol açar, bu da bir sonraki seçime yol açar. Ve hangi yolu seçeceğinizi bilmenin zor olduğunu biliyorum. Hayatta kendiniz için ayağa kalkmanız gereken zamanlar olacak, doğru olanın aslında geri çekilmek ve özür dilemek olduğu zamanlar olacak, savaşmanın doğru olduğu zamanlar olacak, dönüp kaçmanın doğru olduğu zamanlar olacak, elinizden gelen her şeyle tutunmanın ve zarafetle bırakmanın zamanları olacak. Bazen ilerleme ve reform adına eski düşünce okullarını atmak doğru olandır. Bazen oturup bizden önce gelenlerin bilgeliğini dinlemek doğru olandır. Bu kritik anlarda doğru seçimin ne olduğunu nasıl bileceksiniz? Bilemeyeceksiniz. Bu kadar çok insana hayat seçimleri hakkında nasıl tavsiye verebilirim? Vermeyeceğim. Korkunç haber şu ki, artık yalnızsınız ama havalı haber şu ki, artık yalnızsınız. [Alkış]

Size şunları bırakıyorum: İçgüdülerimiz, sezgilerimiz, arzularımız ve korkularımız, yaralarımız ve hayallerimiz tarafından yönlendiriliyoruz. Ve bazen bunu berbat edeceksiniz. Ben de edeceğim. Ve ben ettiğimde, muhtemelen internette bunun hakkında okuyacaksınız. Zor şeyler başımıza gelecek. İyileşeceğiz. Ondan öğreneceğiz. Ondan daha dayanıklı olacağız. Ve nefes alabildiğimiz sürece, nefes alacağız, nefes vereceğiz, derin nefes alacağız ve nefes vereceğiz. Ve ben artık bir doktorum, bu yüzden nefes almanın nasıl çalıştığını biliyorum. Bu günü sizinle paylaşmaktan ne kadar gurur duyduğumu bildiğinizi umuyorum. Bunu birlikte yapıyoruz, bu yüzden 2022 mezunları gibi dans etmeye devam edelim. [Alkış] Siz.