Transcription
Vandaag ga ik bespreken wat ik denk dat de beste en de slechtste psychiatrische medicijnen zijn die er zijn. Duidelijk is dit subjectief en er zullen veel controversiële meningen zijn, maar dit is gewoon mijn mening. Om tot dit te komen, denk ik na over, weet je, wat vind ik van het effect van het medicijn en hoe nuttig het is, en wat vind ik van hoe slecht de bijwerkingen zijn? En ik denk dat de derde variabele hier gewoon een buikgevoel is. Hoe zou ik me voelen over mezelf of een geliefde die een van deze medicijnen neemt als ze medicatie nodig hadden? En dat zal ik als mijn kompas gebruiken. Dus, laten we hierin duiken. Als je naar de onderkant van het scherm kijkt, zie je dat we hier van alles hebben. Ik heb mijn best gedaan om te pakken wat ik denk dat de meest populaire en belangrijke soorten medicijnen zijn. En dus zie je dingen als Parnate, dat is een oude MAO-remmer. We hebben tricyclische middelen daarin. We hebben Metazipene. We hebben Clauser, dat is een antipsychoticum. We hebben een paar verschillende benzo's zoals clonopin en Xanax en Valium. We hebben antipsychotica zoals cerakquil en zyprex. We hebben stimulerende antidepressiva zoals Wellbutrin hier ook. En we hebben ook wat stimulerende middelen. En dus staat hier niet elk medicijn in, maar ik denk dat het de belangrijkste heeft behandeld en degenen die de meeste mensen gebruiken. Wat je op de Y-as ziet, is hier beneden hebben we één voor beste. Dus dit zijn de beste in mijn mening en zes voor slechtste. En ik denk dat we er gewoon in moeten duiken. Dus laten we iets pakken om deze discussie te verankeren. En ik denk dat een goed begin een medicijn als Lexapro zou zijn. Oké, dus Lexapro, Lexapro is een SSRI-antidepressivum en het heeft, weet je, over het algemeen een verdovend effect op mensen. Soms kan het een beetje energiek zijn, maar het effect kan in het begin behoorlijk nuttig zijn voor mensen. Mensen zullen zeggen dat het levensreddend is en dat het hen echt heeft geholpen. Het probleem is dat het effect wegvalt en onvermijdelijk na een paar jaar zijn mensen meestal op de hoogste dosis en het effect neemt af. Het andere dat me echt stoort aan dit medicijn is dat het soms suïcidale gedachten kan uitlokken, vooral als je jonger bent. Het kan gruwelijke dingen veroorzaken zoals post-seksuele disfunctie en als je ermee stopt, kun je hersenletsel oplopen. Ik bedoel, dat is allemaal duidelijk heel erg slecht spul voor een medicijn dat na verloop van tijd echt wegvalt. En om die reden, en dit is een controversiële mening en ik weet dat sommige mensen dit niet leuk zullen vinden. Ik plaats het hier op nummer vijf. Ik denk eigenlijk dat SSRI's in het algemeen tot de meest overschatte psychiatrische medicijnen behoren, voornamelijk omdat ze gewoon wegvallen en de bijwerkingen, als ze je overkomen, echt vervelend kunnen zijn. Ik ga een paar meer SSRI's daar boven Lexapro plaatsen om dezelfde reden. Paxel, behalve dat dit erger is omdat het zo'n korte halfwaardetijd heeft. Als je gewoon een dag of twee mist, krijg je gruwelijke hersenschuddingen. Ik ga Prozac daar ook plaatsen. Ik ga ook Effectsor pakken en dat daar plaatsen. Dit zijn allemaal vrij vergelijkbaar. En laten we eens kijken of er nog iets anders is. Trintilex plaats ik daar. En oh, Prestige. Pristique is net zo moeilijk, veroorzaakt dezelfde problemen, behalve dat het heel moeilijk is om af te bouwen omdat de fabrikant, de laagste dosis die ze maken is 25 mg, en ze vertellen mensen dat ze gewoon van 25 milligram af kunnen stappen en dat kan niet. Dus veel mensen hebben ontwenningsproblemen met Prestige. En dat geldt ook voor Symbalta, dat ik daar ook ga plaatsen. Al deze SSRI's en SNRI's zijn, denk ik, op de lange termijn echt slecht nieuws. Dat is waarschijnlijk een van de meest controversiële meningen op deze lijst. Laten we nu iets anders pakken. Laten we hier eens naar kijken. Laten we wat positiviteit hierin krijgen. Dus Wellbutrin, dit is een antidepressivum. Het is echter heel anders dan de SSRI's. Terwijl dit afvlakende medicijnen zijn die stemmingsbeperking veroorzaken. Wellbutrin neigt er over het algemeen toe om de stemming te verheffen. Dit is wat mensen waarschijnlijk denken als ze aan een antidepressivum denken. Meer motivatie, een beetje meer pit in je stap. Het is stimulerend. Het kan helpen bij de focus. Maar het ding dat ik het meest van dit medicijn hou, is dat het geen ernstige ontwenningsverschijnselen veroorzaakt. Soms moet je het afbouwen, maar de meeste mensen kunnen het zonder veel problemen stoppen. En ik denk eigenlijk dat het een van de veiligste psychiatrische medicijnen is. En dus als je depressie hebt en het is niet dat super angstige type, maar meer die vlakke versie, denk ik dat Wellbutrin het veiligste medicijn is om naar te grijpen. En ik ga dat hier op nummer twee plaatsen als een van de beste medicijnen om te nemen. Oké. Dus, het volgende medicijn dat ik ga bespreken is, laten we aderall nemen. Oké. Dus, aderall is een zeer stimulerend medicijn. Dit wordt gebruikt voor ADHD. Ik denk dat veel mensen er erg bekend mee zullen zijn. En god, het werkt. En het werkt zelfs als je geen ADHD hebt. Iedereen die dit ooit heeft genomen, kan zeggen dat dit medicijn je focus geeft. Als het de eerste keer is dat je het neemt en je neemt het niet veel, kan het je ook euforisch laten voelen. Helaas neemt het effect van dit medicijn ook af na verloop van tijd. Maar er is iets heel positiefs aan veel van deze sterke stimulerende middelen, en dat is dat ze naar mijn mening geen ernstige neurologische schade veroorzaken. Weet je, mensen krijgen geen hersenbeschadiging als ze stoppen met deze medicijnen. Ze worden over het algemeen goed verdragen. Als ik mensen ervan af haal na, weet je, decennia van gebruik, hebben ze meestal wat sedatie en wat vermoeidheid. Soms duurt dat zes tot twaalf maanden. Maar ik zeg je, sedatie en vermoeidheid is veel gemakkelijker dan de angst en de slapeloosheid wanneer mensen stoppen met SSRI's. En dus denk ik dat ze eigenlijk de veiligste klasse van psychiatrische medicijnen zijn. Weet je, uiteraard hebben ze allemaal hun risico's. Je kunt hier hoge bloeddruk bij hebben. Soms maken ze kinderen prikkelbaar, soms zelfs moorddadig. Soms veroorzaken ze hoge bloeddruk, maar over het algemeen zijn ze veiliger om op de lange termijn te nemen naar mijn mening. En ik ga aderall daar plaatsen als een van de beste medicijnen, degene waar ik me het minst zorgen over maak. Ik ga Viveance ernaast plaatsen. En ook Rolin. Dit zijn allemaal, denk ik, redelijk veilig en ik maak me niet echt zorgen over mensen die deze stimulerende medicijnen gebruiken. Oké, dus laten we Zyprea pakken. Waar ga ik dit plaatsen? Nou, weet je wat? Ik ga dit even terugplaatsen. Ik ga wat reorganiseren, want ik denk dat Zypra erger is dan deze antidepressiva. Dus, ik ga ze allemaal hier op nummer vier plaatsen, want ik zou Zypra eigenlijk hier op nummer vijf willen plaatsen. Oké, dus Zypra is een antipsychoticum. Uiteraard nemen de meeste mensen dit alleen als ze het echt nodig hebben en behoorlijk ernstige symptomen hebben. Nu, het probleem met Zyprex is dat de gewichtstoename enorm kan zijn. En dus als je een vrouw bent en je neemt een antipsychoticum, kan gewichtstoename een groot probleem voor je zijn, weet je. En ik heb mensen gezien die, weet je, 50 pond, soms zelfs 100 pond aankomen. En dus kun je al deze metabole bijwerkingen hebben met cypra. Mensen houden er over het algemeen ook niet van hoe antipsychotica hen laten voelen. Daarom worden mensen soms gedwongen om ze via injectie of gerechtelijk bevel in te nemen. En dus hoewel deze medicijnen behoorlijk krachtig zijn en veel stopkracht hebben, dat is een nogal ruwe manier om ernaar te kijken, maar ze brengen de symptomen van psychose echt naar beneden. Ik zou zeggen dat de bijwerkingen echt vervelend zijn. En daarom zou ik zip daar plaatsen. Ik ga cerakquil daar ook plaatsen als een ander medicijn dat veel metabole problemen en gewichtstoename kan veroorzaken. En ook Ailify, dat een beetje een twist heeft. Het is minder sederend dan zyrex en cerakil als antipsychoticum, maar het neigt naar vreemd gedrag. Weet je, mensen ontwikkelen gokproblemen. Ze worden hyperseksueel. Ze kunnen vaker dan deze andere een aandoening ontwikkelen die akathisie heet. En dus kan dit weer, weet je, het is geen medicijn waar mensen echt graag op zitten in het algemeen. Ik weet dat sommigen dat wel doen, maar velen niet. Dus, laten we deze volgende pakken. Dus, cloopene is een medicijn waar waarschijnlijk veel mensen nog nooit van hebben gehoord, of clonopin, wat het generieke middel is. Dit is de mac daddy van de antipsychotica. Dit is de apex predator. Dit is het medicijn waar je naar grijpt als al het andere niet heeft gewerkt. En dus hebben de meeste mensen die clonopin gebruiken, behandeling-resistente depressie, schizofrenie of bipolaire stoornis. Het kan veel gewichtstoename veroorzaken. Het kan veel sedatie veroorzaken. Mensen beginnen te kwijlen als ze dit medicijn gebruiken. En het kan ook een beenmergdepressie veroorzaken, agranulocytose genaamd, waarbij het bijna is alsof je aids krijgt. Je stopt met het produceren van de witte bloedcellen die infecties bestrijden en mensen kunnen eraan sterven. En omdat de bijwerkingen zo ernstig zijn, wordt het zelden gebruikt, tenzij al het andere heeft gefaald. Nu, dit is niet om af te kraken dat cloopene zijn toepassingen heeft en voor mensen die echt ziek zijn, maar de meeste mensen op cloopine houden niet van cloopine en de bijwerkingen zijn echt slecht. Dus, ik ga dit hier plaatsen als een van de slechtste, weet je, niet omdat het geen krachtig effect heeft, maar omdat de bijwerkingen zo vervelend kunnen zijn. Ik ga ook naast Cloopene langwerkende antipsychotische injectables plaatsen. Dus dit zijn in wezen de versies van deze dingen zoals Ailifi of Inveeradone, maar ze worden gegeven aan mensen die meestal geen toestemming geven voor het innemen van de orale medicijnen. Ze worden vaak toegediend via gerechtelijk bevel en het is in wezen alsof je een injectie van dit antipsychoticum in je arm krijgt en het blijft daar 30 dagen of 3 maanden of 6 maanden, afhankelijk van de versie die je krijgt, en het lekt langzaam in je systeem. Het is moeilijk voor me om me te herinneren dat ik ooit iemand heb ontmoet die het leuk vond om een langwerkende antipsychotische injectable te gebruiken. Ze houden niet van de bijwerkingen. Weet je, ze hebben bijwerkingen zoals tardieve dyskinesie, wat een onvrijwillige bewegingsstoornis is. Uiteraard werken ze, maar ik zou zeggen dat de meeste mensen ze niet graag innemen. Dus, ik ga langwerkende injectables plaatsen als een van de slechtste psychiatrische medicijnen om te gebruiken. Laten we eens kijken naar een paar van deze benzo's. Dus, Xanax. Dit is lastig voor me om over te praten, want ik denk dat dit medicijn op korte termijn echt effectief is en niet veel problemen veroorzaakt. Maar laten we het hebben over langdurig gebruik. Dus, Xanax is een benzodiazepine. Dit wordt gebruikt voor slaap en angst. Als je er ooit een hebt ingenomen, en ik heb dat, als je het inneemt, als je het goed verdraagt, is het alsof je in een zachte wolk van rust valt. En daarom kan het super verslavend zijn, en nadat je begint, is het moeilijk om te stoppen. Het ding dat me het meest zorgen baart aan dit medicijn is dat het snel wegvalt, en mensen hebben steeds hogere doses nodig. Dus, zelfs na ongeveer 3 maanden gebruik, hebben mensen steeds meer nodig, en het kan heel moeilijk zijn om ermee te stoppen. De ontwenning van benzodiazepines is een van de ergste die er is. Ik zou zeggen dat het rivaliseert met het stoppen met deze SSRI's, waarvan ik zou zeggen dat SSRI's en benzo's de ergste ontwenning hebben van alle psychiatrische medicijnen en het kan hersenbeschadiging veroorzaken als je ermee stopt. En dus om die reden, plaats ik Xanax hier samen met de andere SSRI. Niet om af te kraken dat het een zeer plezierig drugseffect heeft, maar het is echt verslavend. Het is super moeilijk om mee te stoppen en het valt snel weg. Maar als je het gewoon neemt voor een vlucht, je gaat naar het buitenland en je moet slapen of zoiets, of je neemt een handvol ervan omdat iemand sterft en je hebt het gewoon heel moeilijk, dan heb je geen problemen. Maar op lange termijn zijn het een van de gevaarlijkste psychiatrische medicijnen. Ik plaats Valium daar ook, terwijl we toch bezig zijn. Ik plaats ook Clonop in daar. Oh, ik heb Zoloft gemist. Ik plaats Zoloft hier bij Prozac en plaats Rispidol hier bij de andere antipsychotica. Oké. Dus, laten we nu Metazipene pakken. Wow. Dit is een antidepressivum, net als, het is een beetje anders. Het is een antidepressivum, maar het is geen serotonine heropnameremmer. Het is niet zoals Wellbutrin. Het is iets anders. Het wordt een tetracyclisch genoemd. Dus, dit is een medicijn dat iets anders werkt. Het heeft over het algemeen een afvlakend effect, maar het helpt mensen ook met slapen. Het heeft een histamine-activiteit. Het ding dat ik echt leuk vind aan metazzipene is dat het minder seksuele bijwerkingen veroorzaakt. Zoals veel SSRI's, kunnen ze PSSD veroorzaken, de aanhoudende seksuele disfunctie, en ze kunnen ook, weet je, de meeste mensen hebben seksuele disfunctie, behoorlijk slechte seksuele disfunctie als ze ze gebruiken. Ik zie dat helemaal niet met metazzipene. Ik weet dat sommigen PSSD hebben gekregen van metazipine, maar het lijkt veel minder vaak voor te komen. En dus, over het algemeen beschouw ik Metazipene als een veiliger antidepressivum. Weet je, een die veel beter verdraagbaar is. En dus, om die reden, plaats ik Metazipene daar op nummer drie. En laten we een paar van de andere pakken. Hoe zit het met BBAR? Dus, BBAR krijgt niet veel aandacht. Het wordt geadverteerd als zijnde enigszins vergelijkbaar met een SSRI omdat het op het serotoninesysteem werkt, maar het is geen heropnameremmer. Het werkt op een andere manier. Het unieke aan BBAR is dat het behoorlijk nuttig kan zijn voor angst. Het veroorzaakt een vrij vergelijkbaar emotioneel afvlakkend effect zoals de SSRI's, maar ik moet je zeggen, ik heb nog nooit iemand langdurige ontwenning van BBAR zien ontwikkelen. Hoewel de ontwenning niet gemakkelijk is, doet het mensen niet op dezelfde manier pijn als benzo's, SSRI's en SNRI's dat doen. Ik zie niet veel meldingen over PSSD van BBAR. En mijn buikgevoel erover is eigenlijk dat het een veiliger medicijn is. En als je een van die zeer angstige mensen bent en je moet een serotonine-achtig antidepressivum gebruiken, zou ik voor BBAR gaan. Dus het is niet zo krachtig als iets als Paxel hier, maar als BBAR voor jou werkt, zou ik zeggen dat het een veiliger medicijn is. Dus ik ga dat hier op nummer twee plaatsen. Dus laten we nog een paar pakken. Oké, dus we hebben hier lithium. Oh, wow. Lithium. Waar moet ik dit plaatsen? Dus lithium is een medicijn voor bipolaire stoornis. Een behoorlijk oude. Het bestaat al sinds de jaren '50. Het is behoorlijk effectief. Mensen lijken lithium niet zo te haten als ze dingen als antipsychotica haten. En dus, als je iets moet gebruiken voor depressie of bipolaire stoornis, houden mensen over het algemeen meer van het gevoel van lithium dan van antipsychotica. Maar het probleem met lithium is dat het nierbeschadiging en schildklierproblemen kan veroorzaken en die kunnen permanent zijn. En dus plaats ik ze hier op nummer vier, samen met de benzo's, want zelfs met die bijwerkingen, zoals deze antipsychotica, kunnen ze allemaal permanente bewegingsstoornissen veroorzaken. Dus ja, lithium kan permanente problemen met de nieren en de schildklier veroorzaken, maar het medicijneffect, hoe mensen zich voelen bij het medicijn, lijkt beter te zijn. Sommige mensen houden van lithium, weet je, ze houden van hoe het hen laat voelen, en dus denk ik dat het iets beter verdient dan de antipsychotica. Ik plaats Depakote ernaast. Depakote veroorzaakt die permanente schildklier- en nierproblemen niet. Ik heb niet het gevoel dat mensen Depakote net zo veel waarderen als lithium. Maar het probleem met Depakote is, man, mensen komen veel aan op Depicode. En dus plaats ik het hier. Lamedal. Nu, Lamedal is niet zo sterk als lithium en depicote, maar het kan behoorlijk nuttig zijn voor mensen die prikkelbaar zijn. Het is geen geweldig medicijn voor mensen die veel manie hebben. Maar als je milde prikkelbaarheid of woede hebt, kan dit medicijn een goed middel zijn om naar te grijpen. De ontwenning kan behoorlijk uitdagend zijn. Ik probeer na te denken, is dit een drie of een vier? Ik plaats het hier als een drie. Omdat ik me minder zorgen maak over de bijwerkingen. De bijwerkingen die de meeste mensen niet beseffen bij lamed is dat het auto-immuunproblemen kan veroorzaken. Maar als je weet dat het auto-immuunproblemen kan veroorzaken en je let erop en stopt dan met het medicijn, is het een veiliger medicijn om te nemen dan de andere. Laten we ambient pakken. O ambient. God, ik haat ambient. Ik weet gewoon niet of ik het genoeg haat om het hier bij de antipsychotica te plaatsen. Ik zal het eigenlijk, ik ga er een voorbeeld van maken, want ik weet niet waarom je ooit ambient zou nemen in plaats van gewoon Xanax 's nachts of clonopin of Valium te nemen. Zie, het probleem met ambient is dat de halfwaardetijd zo kort is. Veel mensen krijgen overdag interdose ontwenning. Ze beginnen meer prikkelbaarheid en stemmingswisselingen te ontwikkelen. En dus krijg je al dezelfde problemen als met benzo's, zoals geheugenproblemen en je raakt er echt snel aan gewend en je hebt steeds hogere doses nodig. Maar dan heb je ook nog dat interdose ontwenningsding. Het is een heel moeilijk medicijn om mensen vanaf te krijgen en ik denk dat het mensen behoorlijk psychiatrisch ziek maakt als ze het langdurig gebruiken. Dus ambient, sonata, lunesta, ik zou geen van die nemen. Ik zou gewoon rechtstreeks naar benzo's gaan als je iets gaat nemen dat een iets langere halfwaardetijd heeft en minder stemmingsinstabiliteit veroorzaakt. Oké, dus amitalene, dit is misschien een medicijn waar veel mensen nog nooit van hebben gehoord, want dit zijn oude medicijnen. Dit zijn tricyclische antidepressiva. Ze kwamen echt uit in de jaren '50 en '60 en waren de eerste versie voordat Prozac kwam en hen onttronen. En Prozac heeft hen echt onttronen door te zeggen dat het veiliger was omdat je er niet aan kunt overlijden. En ze hebben gelijk. Als je te veel amitryptaline neemt, als je weet je, als je een arts bent en je geeft antidepressiva, maak je je altijd zorgen dat iemand zal overlijden. Het is heel moeilijk om te overlijden aan Lexapro en Prozac. Maar als je te veel amitry neemt, ontwikkel je hartproblemen en kun je een hartstilstand krijgen. Het interessante aan deze tricyclische middelen is dat ze over het algemeen geen ontwenningsproblemen veroorzaken, zoals de SSRI's op hetzelfde niveau. Ik zie geen langdurige ontwenningsletsels als mensen ermee stoppen. En ik denk dat het te maken heeft met het feit dat niemand echt weet hoe deze medicijnen werken. Ze zijn echt rommelige medicijnen als ze proberen te meten wat ze doen. Deze raken alfa-receptoren, histamine-receptoren, noradrenaline, weet je, serotonine-receptoren. Ze zijn niet als designer-medicijnen zoals Prozac en Paxel, waar ze zijn ontworpen om gewoon die serotonine-receptor zo hard mogelijk te raken en te vinden. Dit zijn tricyclische antidepressiva. Weet je, ze worden beschreven door hun chemische structuur in plaats van wat ze doen, omdat niemand echt weet wat ze doen. En dus denk ik, omdat ze zo'n gevarieerd effect hebben op het zenuwstelsel, dat ze waarschijnlijk geen enkel receptorsysteem zo hard beschadigen als deze andere antidepressiva. En dus denk ik dat ze veiliger zijn bij ontwenning. Nu, het nadeel van een rommelig medicijn dat veel receptoren raakt, is dat je willekeurige bijwerkingen krijgt. Dus, veel mensen klagen over wat hersenmist in de ochtend of droge mond en ze vinden het niet leuk. En dus zijn ze niet geweldig. Ik plaats het hier op nummer drie. Weet je, als ik een antidepressivum aan iemand zou moeten geven waar ik om gaf, zou ik misschien een beetje meer in deze richting neigen dan naar Lexapro en Tintellix, gewoon omdat ik geen PSSD zie. Ik zie geen langdurige ontwenningsletsels. En dus lijken deze rommeligere medicijnen die meerdere verschillende receptoren raken, veiliger voor mij. Ik plaats clamipramine daar ook. Dit is ook een tricyclisch middel dat wordt gebruikt voor obsessieve-compulsieve stoornis. En ook parnate. Nu, parnate is anders. Dit is ook een super oud antidepressivum. Het is een monoamine oxidase remmer en het is behoorlijk stimulerend. Mensen nemen graag parnate. Mensen misbruiken parnate soms en als je er te veel van neemt, kun je sterven. Maar als je het gebruikt voor iemand die niet echt suïcidaal is, vinden mensen over het algemeen het effect van dit medicijn leuk. Het veroorzaakt geen ontwenningsproblemen. Ik geloof niet dat het dingen als PSSD veroorzaakt. En dus om die reden, plaats ik Parnate hier op nummer drie. En dan tenslotte, Trazadone. Nu, ik heb Trazadone gebruikt. De meeste mensen die ik ken hebben dit gebruikt. Dit is het, weet je, zogenaamd veilige slaapmedicijn dat geen benzodiazepine is. En je hebt gelijk. Weet je, dit medicijn lijkt niet veel ontwenningsproblemen te veroorzaken, maar de meeste mensen die ik ken houden niet van hoe het hen laat voelen. Ik had een bijzonder negatieve ervaring ermee. Het gaf me hoofdpijn in de ochtend en droge mond, dus ik vind het niet geweldig, maar het is een behoorlijk veilig slaapmiddel en dus plaats ik het hier op nummer twee als iets dat een laag risico heeft en behoorlijk gunstig kan zijn voor mensen. Oké, dus daar heb je het. Dat is mijn tierlijst voor 2025 van wat ik denk dat de beste en de slechtste psychiatrische medicijnen zijn. Wat vond je hiervan? Ik hoor het graag in de reacties hieronder deze video. Als deze video interessant voor je was, kijk dan zeker naar deze hier.